| Вiтаю, дружа! |
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
| Фаны Адама Глобуса створаны: 24.01.2007, абноўлены: 13.10.2008 17:43, камэнтароў: 80 Ведаю Дамашэвіча гадоў 45, цікавы чалавек, безкампрамісны змагар за беларушчыну. Ён заўсёды падтрымліваў маладзейшых.Дамашэвіч надрукаваў у "Маладосці"шмат маіх апавяданняў,яны яму ніколі не падабаліся, але ён іх рэкамендаваў да друку. Дамашэвіч любіў прозу Федарэнкі і Наварыча.Такі ў яго густ і такое разуменне літаратуры. Кнігі самога Дамашэвіча не карысталіся вялікай папулярнасцю ні ў літаратараў ні ў чытачоў. Date: 2007-10-26 13:02 Subject: Про кортик и людоедский советский режим Security: Public Mood: annoyed Music: Nun Komm' Der Heiden Heiland - Heimataerde Tags: вешать демократов, говно, людоедский советский режим, покалеченное детство Среди колумнистов сайта NAVINY.BY появился резонатор Зимовский. Прикогльная у них там тусовка образуется - Зимоский, Люся Лущик, Адам Глёбус осталось пригласить ансамбль "Поющие Королевы" до кучи - им таким следует держаться вместе. lesnoi-slon.livejournal.com/128569.html сьвецкія падзеі нашага жыцьця Вядучым вечара быў Адам Глобус (мне ўвесь час хочацца называць яго Хлёпусам на манэр сучаснага авангарднага беларускага правапісу :) У Глобуса быў чырвоны швэдар, і ён маляўніча прыстасоўваўся да бела-чырвоных кветак, якія ляжалі на сцэне, што ў маіх вачах было выдатным мастацкім крокам. А яшчэ ў яго шыкоўныя боты. Я на іх паўканцэрту глядзела (бо гэта быў найпершы ракурс з майго месца, вырашыла мужу падобныя набыць, густоўныя высокія мужчынскія боты). І ўвогуле Глобус - тое цікавая з'ява, бо ў маіх вачах гэта "беларускі буржуазны паэт", а ў нас амаль Беларусі няма, не тое што буржуазіі, а во паэт есьць, пры чым не лузерны быццам. А, яшчэ ў яго спакойны такі голас, вельмі сітуацыйна абрамлялі вечарыну спакой і нягучнасьць голасу вядучага. Над сцэнай вісеў партрэт Сыса, які ў зімовым адзеньні (а было халодна, мокра, мяла лістападная пурга) задуменна глядзеў убок удалячынь, быццам бы прыдумваючы новы верш пра ўсіх нас там. Я рада, што грошы на помнік падсабралі. І вапшчэ. Ня гледзячы на дробязі і кавалачкі, было душэўна, хацелася яшчэ. adelka.livejournal.com/155186.html?style На Глобуса і зусім цэлы штат крытыкаў завіхаецца. Прычым не грэбуе наш “культавы” ў нялюбых дзяржаўных выданнях хоць якое апавяданнечка ціскануць. iuzhyk.livejournal.com/5676.html Ілжыва, а таму і камплементарна. Я проста ўсцешаны ))) Ілжыва, а таму і камплементарна. напiсаў Адам Глобус 16.12.2007, 13:29 Ілжыва, у сэнсе, што не друкуецца ў голдынгу? Ці пра штат(шмат) крытыкаў? Мае фаньцікі пачалі рыхтаваць мне грошы! __________________________________ мя:: Зьміцер 19.12.2007 Як Выставіцеся да закідаў у Ваш адрас Адама Глёбуса? Пэўна, калісьці адмовілі яму ў публікацыі, а ён не забыў ))) 19.12.2007 Чуў пра гэта. Ніяк. На жаль, сваёй старонкі ў "жывым часопісе" ня маю, бо няма часу на гэта, а таму і на чужыя не зазіраю. ( ) Адкуль растуць ногі ў крыўды, што пераходзіць у абразы на мой адрас, ня ведаю. Спытайце ў яго самога. Ганарар яму за вершы, скарыстаныя ў кнізе Сяргея Дубаўца, што выйшла ў бібліятэчцы "Дзеяслова", мы з Сяргеем падрыхтавалі: дзесяць беларускіх рублёў у мяне і зараз у кішэні (на жаль, меншай купюры ў нашым ужытку няма, а больш тое не каштуе) Перадам пры нагодзе. www.svaboda.org/forum/13235.html ________________________________________ А я пры нагодзе нагадаю і пра ганарар за свае словы пра Асташонка. Так і разбагацею. Віншую сваіх прыхільнікаў з Новым годам! Контракт с читателями 28 Стд 2008 at 12:14 AM Обычно как? Писатель придумывает книгу, потом записывает, или придумывает по ходу письма, не важна. Потом эту книгу несёт в издательство. Там книгу в лучшем случае принимают к печати — будем оптимистами, худший вариант и рассматривать не будем — и заключают по этому поводу с писателем контракт, в соответствии с которым писатель получает большое или маленькое, но всё же вознаграждение за свой труд и талант. На Западе писатель может принести в издательство не готовую книгу, а идею книги, её концепцию, и если издателю покажется, что соображения писателя могут принести доход, издатель купит его вместе с идеей. В таком случае издатель тоже заключает контракт с писателем, и тот получает свой заслуженный гонорар. Но такого, чтобы сам писатель заключал контракт со своими читателями/читательницами, ещё не было. У белорусского литератора и издателя Адама были деньги и он любил рассказывать странные и очень странные истории. Его истории чем-то напоминали фильмы П.Пазолини и рассказы Д.Боккаччо, но героями историй в своём большинстве становилась домашняя нечесть и художники. Адаму захотелось издать книгу с такими историями, но их на целую книгу не хватало. Зато вокруг Адама хватало симпатичных молодых и не очень барышень с большим жизненным и интимным опытом и неплохой фантазией, которые с трепетом относились к книгам литератора и его материальному состоянию. К Адаму в голову, — как впрочем и всегда, иначе у него не было бы материального состояния и столько книг, как не было его и их практически у всех его коллег по литературному цеху, — пришла интересная мысль и он предложил каждой своей знакомой барышне за особо гадкий и запоминающийся рассказ из её интимного прошлого дать по 20 баксов, только с условием, что это останется между ними. Вроде контракта. Многие из барышень согласились. И через полгода на радость всем подросткам Беларуси вышла книга Адама. Книга пользовалось спросам. Средства, затраченные Адамом на покупку историй у барышень, были потрачены с умом. Книга принесла ему широкую популярность. Tags: белорусские писатели, женщины, издательство, контракт Пракамэнтаваць Дадаць да запамінаў Паведаміць сябру Спасылка Comments ( Пракамэнтаваць ) arbogast wrote: 27 Стд 2008 10:45 (UTC) Што за кніга - "Дама віка мерон"" ці "Новы Дамавікамерон"? jan-kliaeu.livejournal.com/5389.html александр ступников Recent Entries Archive Friends User Info 04:05 pm: А ничего Двадцать лет у них была одна фамилия на двоих. И еще дочка и собака. Они хотели завести второго ребенка, но как-то не собрались. То одно, то другое.В жизни и так постоянно много разных проблем - зачем плодить новые? Как-то давно мы вместе ужинали в ресторане. В конце вечера они встали из-за стола, взяв сигареты и кошелек, как он вдруг спохватился - Какого черта ты засунула зубочистки в сумочку, где лежат презервативы? - А куда я их должна была сунуть? - резонно ответила она. И я понял, что ребята нашли друг друга. Они оба хотел взять от жизни все. Он сначала подергался по инерции, поработал по профессии , но там мало платили - и перешел в чиновники. - И здесь тоже должны быть нормальные люди - объяснил он мне при встрече, словно извиняясь. И напрасно. Я-то знал, что он пошел в институт, чтобы получить диплом, а не специальность. И потом - он был прав. Кто-то должен в этой жизни отдуваться за таких, как я. Она, в свою очередь. жила, словно напоказ - Как за мной мужики стреляют, ты даже не представляешь. Прохода не дают. Выйду на улицу, а они так и смотрят, мол “девушка”, “девушка”. Это когда я просто из машины выйду. А, если еще и голову вымою Так прошло двадцать коротких лет. Они построили карьеру и квартиру. Но разошлись. Кто - к кому. Случайно встретился с ними на улице. - Муж - это ни дать , ни взять, - сказала она, отправив своего неизвестного мне спутника в магазин - Так, складчина Он был с длинноногой и молоденькой. - Дочь? - наивно спросил я. - Нет. Дочь старше Выглядел он упакованным, но о своей работе ничего говорить не стал. И так понятно. Чиновники живут плохо, но не бедно. Зато личная жизнь была в ажуре. В смысле, в ажурных чулках. - Если у женщины нет денег, то что хорошего, кроме своей молодости, она может дать? - простился он, гордясь и рдея. Если на двадцатом году совместной жизни вы вдруг поняли, что ваша супруга - круглая дура, а муж - примитивная скотина, значит вы наконец поумнели. uryst.livejournal.com/113486.html Барыс Пятровіч пра аднаго з сямейкі Адамс:"дзесяць беларускіх рублёў у мяне і зараз у кішэні (на жаль, меншай купюры ў нашым ужытку няма, а больш тое не каштуе) Перадам пры нагодзе. Разам з "падзякай" за шчырую працу на ніве русыфікацыі Беларусі. Калі-небудзь, думаю, гэта заўважаць і ацэняць іншыя". www.svaboda.org/forum/13235.html Другі з сямейкі Адамс:"Андрей Воронин это всего один из многих, моих Мирослава Адамчика и брата Владимира Адамчика русских литературных псевдонимов. Сколько у нас псевдонимов? И Сколько мы всего написали, составили и подготовили, где поучаствовали? Не счесть! Очень много! На прошлой неделе в нашем издательстве мы присвоили редакционно издательский номер 4020. Значит за нами больше трех тысяч книг, есть о чем вспомнить!" andrej-voronin.livejournal.com/?skip=100 Як гэта назваць? Хіба калабарацыя? Ад адраджэнца да калабаранта ўсяго адзін крок. link Reply Comments: From: americancartoon 2008-01-11 09:33 pm (UTC) (Link) Спадзяваюсь, гэта не зайздрасьць да чужых посьпехаў ;) (Reply to this)(Thread) From: palivac 2008-01-11 09:38 pm (UTC) (Link) Я НКВэдэшнікам ніколі не зайздросціў: ні іх узнагародам ні іх пятліцам і жалаванням. (Reply to this)(Parent) (Thread) palivac.livejournal.com/200401.html Ніякіх прэтэнзіяў да Александра Ступникова ў мяне няма, але спасылка няхай павісіць ))) [Dec. 30th, 2007|04:09 pm] [ Tags | сУчаснікі ] 2007. Падарожніца і пытанне У прывакзальнай рэстарацыі прагучала ціхамірнае пытанне: “Якога хрэна ты засунула зубачысткі ў кішэнь сумкі, дзе ляжаць прэзерватывы?” adam-hlobus.livejournal.com/221994.html Мой негар-піяршчык palivac (ПАЛІВАЦ) не спіць, віжуе за мною і жоўтай зайздрасцю сыходзіць. "Контракт с читателями" гісторыя непраўдзівая, але добра ўкладаецца ў маю (Адама Глобуса ) легендарнасць. Асабліва цешыць то, што легендарнасць мая прыжыццёвая і намёртва яна знітавана з дзьвума рэчамі - грашыма і сексам. еанiд Дранько-Майсюк, паэт Шчасце Быць 1. Што можна назваць падзеяй у лiтаратурным жыццi краiны 2007 г. Што запамiнаецца, тое i падзея. Запомнiўся трагiчны i разам з тым вельмi светлы па сваiм паэтычным харастве незвычайны верш Эдуарда Акулiна "Лён". Працытую гэты цудоўны твор цалкам, каб i чытачы "Звязды" пераканалiся, што беларуская паэзiя пабагацела на сапраўдны шэдэўр: Мне прыснiлася сёння Доля, запаветны, як Слова, сон. Мы з Сысом у нябёсным полi разам жалi блакiтны лён. Разам жалi, ды раптам серпам я адцяў галаву вужу, i цярновыя слёзы свербам разарвалi маю душу. Я заплакаў з такiм адчаем на якi толькi ў сненнi змог, як па брату забiтым Каiн, як Пiлат ля Хрыстовых ног I сказаў мне на гэта Толя: — Плачаш, — значыць грахом жывеш Вуж скрываўлены ў белым полi — гэта мой развiтальны верш. I замоўк. I пайшоў няспешна, аж пакуль мiж аблок не знiк. Над вужом, над забiтым вершам лён гайдаўся, як сiнi нiмб. Запомнiўся таксама нарыс Вiктара Хурсiка "Трагедыя Крынак" у якiм нагадана пра жахлiвую праўду, паводле якое: " мараль iснуе, пакуль не правiць страх". Варта адзначыць эсэ Васiля Зуёнка "Гукаючы слова " i эсэ Уладзiмiра Сiўчыкава "Мюнхгаўзенаў камень, або крыўская пiлiгрымка" — творы адметныя дэфiцытным на сённяшнi час педагагiчным зместам. Уладзiмiр Някляеў стварыў папулярныя бiяграфiчныя нарысы "Шлях" i "Праз лес, праз лёс" Гэтыя нарысы чытаюцца, нiбыта дэтэктыўныя раманы. Паэт выступiў, як не падобны на iншых даследчык жыцця i творчасцi Янкi Купалы i Якуба Коласа. I тут мая ацэнка супадае з вядомай мне ацэнкай iншых уважлiвых чытачоў (перш за ўсё, выкладчыкаў беларускай мовы i лiтаратуры): так арыгiнальна, так цiкава, так неспадзявана (!) пра нашых песняроў яшчэ нiхто не пiсаў Сваёй новай аповесцю "Шула — мегаполiс" Франц Сiўко прымусiў мяне горка ўздыхнуць: а гэта ж так, сапраўды, неабходна жыццё пражыць, каб зразумець простае — любiць трэба тых, хто нас любiць Лiчу прывабнай i мiстычную аповесць Людмiлы Рублеўскай "Ночы на Плябанскiх Млынах". Гэта чытанне для ўсiх, а перш за ўсё для тых, хто любiць гатычныя раманы i даўнiну свайго роднага Мiнска. У нiзцы апавяданняў Сяргея Рублеўскага "У крыжовай прасторы" уразiла думка, што толькi " вяртанне абяцае нам шчасце ", а таксама ж засталося ў душы i такое адкрыццё: " у гарызантальным так шмат чалавечага i так мала Божага " Узрушыла мяне апавяданне Вячаслава Дубiнкi "Гэбельс" — мастацкi дакумент пра слуцкага селянiна-пакутнiка, якому з усiх свабод, абяцаных сталiнскай канстытуцыяй, гарантавана была толькi адна свабода — памерцi Завяршу свой сцiслы агляд аповесцю Вiктара Казько "Зазiрнуць у вочы свайму "я". Прозе В. Казько ўласцiва пратакольная дакладнасць, хiрургiчны аналiз сучаснасцi, катэгарычная праўдзiвасць: " Пэтэвэшнiк з усяго прыгожага пiсьменства засвоiў толькi ад ранняга Антона Чэхантэ тое, што карась любiць, каб яго смажылi ў смятане. Засвоiў i хiхiкае, не трымаючы ў галаве, што той карась i ёсць ён сам — аматар распаленай патэльнi. I такiх карасёў у нас сёння развялося вагоны У мяне ўражанне, што ўвогуле нашая культура, наш iнтэлект спынiлiся на пэтэвэшна-карасiнай стадыi " Пэтэвэшна-карасiная стадыя — гэта вельмi дакладна заўважана, асаблiва адносна таго, што пiша галоўны наш "сУчасьнiк" Хлопус. 2. Што з напiсанага за гэты год — Ваша асабiстая творчая вяршыня? У 2004 годзе з’явiўся аб’ёмны том Барыса Пятровiча "Шчасце быць ", i вось ужо трэцi год я гэту кнiгу чытаю i перачытваю, смакую кожную старонку. Дзiвосная проза! Яна ўвесь час узбагачае мяне новым беларускiм зместам, нацыянальным розумам, навукаю, напрыклад, пра адзiноту. Божа мой, якая гэта неабвержная праўда, калi Барыс Пятровiч пiша, што " Самая страшная адзiнота ў вясковай жанчыны, у якой рана памёр муж "; якая гэта пераможная фiласофская дасведчанасць, калi пiсьменнiк пераконвае: " Шчасце i адзiнота — несумяшчальныя. Адзiнокi можа быць шчаслiвым толькi, калi не ведае, што недзе ёсць iншыя людзi. Хрыстос у пустэльнi не быў адзiнокiм. Адам у раi да з’яўлення Евы не быў адзiнокiм. Што ёсць адзiнота, Ён зразумеў не тады, калi Яна з’явiлася, а калi Яна на хвiлю знiкла з вачэй. Адзiнота i ёсць пекла на зямлi. Адзiнота — шырокая рака, што паўстае раптам на тваiм шляху, i не абысцi яе, не пераплыць. Застаецца толькi чакаць Харона, якi перавязе цябе на другi бераг. Якiм жа адзiнокiм будзе апошнi чалавек на планеце Зямля!" Кнiгу Барыса Пятровiча "Шчасце быць " лiчу асабiстай творчай вяршыняй, бо гэта выдатная кнiга дапамагла мне напiсаць апавяданне "Анёлак i я". 3. Якой Вам бачыцца будучыня беларускай лiтаратуры? Беларускай лiтаратуры наканавана Шчасце Быць! www.zviazda.by/ru/archive/article.php?id "Лён" шэдэур??? Можа. Але з першых радкоу фальш, бо дзе ж гэты хто бачыў ці чуў, каб лён жалі. Лён рвуць, цярэбяць (з каранямі). Акул1н, Вова дзеці асфальту, ім даравальна, але Драньку з Майсюком? А верш прыгожы Вова можа не толькі рваць лён, але і вязаць у снапкі можа, і снапкі ў мэндлікі ставіць можа. Вова можа херовы верш ад добрага адрозьніць, кепскіх рыфмачоў ён ад паэтаў таксама адрозьнівае. Майсюк - местачковы фанабэрлівы люмпен-пралетар, да вёскі ён ніякага дачынення ня меў і ня мае. Акульін - графаман ((( 2Вова можа херовы верш ад добрага адрозьніць, кепскіх рыфмачоў ён ад паэтаў таксама адрозьнівае. 2А я ў гэтым і ня сумняваюся, бо высока цаню яго паэзію, вышэй за прозу нават. А вось што ён умее снапкі лёну ставіць у мэндлікі, а ня ў кучкі, дык, пардон, гэта якраз і выдае у ім, і ў Вас спадар Леду, гараджанаў, што, канечне, не загана для паэта. Кучкі? Не чуў я такога слова, калі рваў лён. Яўрэйскія кучкі! Пра такія чуў. Мне сказалі ставіць снапы ў мэндлікі. І я ставіў. Можа толькі ў вёсцы Рудня, дзе я рваў лён мэндлікі называлі мэндлікамі. Цікава, у якой вёсцы Лён ставіў на полі кучкі? BITVA FANCIKAU pisalnik.livejournal.com/98139.html Жыве Беларусь!!! UPD. По поводу журнала ARCHE (его руководства) существует и такая вот информация, к сожалению 1 2 Может кто-то хочет высказаться по этому поводу? Оставить комментарий в избранное рассказать другу ссылка Comments ( Оставить комментарий ) arshanski wrote: 8 Янв, 2008 16:10 (UTC) Ня ўпэўнены, што варта піярыць часопіс, рэдактар якога займаецца крадзяжом інтэлектуальнага прадукту. Іначай разам з такімі "прасунутымі інтэлектуаламі" ўсе беларускія інтэлектуалы будуць выглядаць вельмі непрывабна. ссылка | Ответить | Ветвь дискусии radzimich wrote: 8 Янв, 2008 16:15 (UTC) Што там за гісторыя? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 8 Янв, 2008 16:40 (UTC) пачатак: arshanski.livejournal.com/67743.html?nc= працяг arshanski.livejournal.com/72280.html заканчэньня няма, бо справу не лічу закрытай:) ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии pisalnik wrote: 8 Янв, 2008 17:31 (UTC) Так - гісторыя непрыемная. Дзеля раўнавагі - дазволіце далучыць гэтыя спасылкі да паста? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии (без темы) - arshanski - 8 Янв, 2008 17:54 (UTC) pisalnik wrote: 8 Янв, 2008 17:56 (UTC) Не - тут справа не ў вайне, а ў балансе поглядаў на нейкую з'яву, якую я згадзіўся прапіярыць :) ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 8 Янв, 2008 18:01 (UTC) Як самі палічыце патрэбным. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии pisalnik wrote: 8 Янв, 2008 16:24 (UTC) Далучаюся да пытання Радзіміча. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии (Анонимно) wrote: 8 Янв, 2008 16:42 (UTC) sidla nu blin spadar, Alshanski, arszanki, ci jak tam .tak prosta takimi reczami ne kidajucca ссылка | Ответить | Ветвь дискусии arshanski wrote: 8 Янв, 2008 16:44 (UTC) Re: sidla я за свае словы гатовы адказваць. у адрозьненьне ад "прасунутых інтэлектуалаў". ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии (Анонимно) wrote: 8 Янв, 2008 17:17 (UTC) Re: sidla ja ne bacyla ssylak, jakija ty, sorry vy:), pastavili dyk a sto spadar Bulhakau uvogule nijak na vash list ne adreagavau, a BAZ, PEN-center? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 8 Янв, 2008 17:22 (UTC) Re: sidla Ніхто. Толькі прыватным чынам адзін зь вядомых дзеячоў Беларушчыны. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 12 Янв, 2008 22:07 (UTC) Разборкі - гэта так называецца. На мой погляд не вельмі прыгожа на сваіх былых калег бруд выліваць (хаця я да іх вельмі крытычна стаўлюся). ссылка | Ответить | Ветвь дискусии arshanski wrote: 18 Янв, 2008 09:08 (UTC) Спадар Палівач, спадзяюся, вы патлумачыце сутнасьць гэтых "разборак", як вы іх называеце. Назваць злодзея злодзеем і паведаміць што менавіта ён скраў вы называеце "брудам на сваіх былых калег". Мне здавалася, гэта нешта іншае — з разраду "ачысткі аўгіевых стайняў" Вядома, можна было б маўчаць пра сьвінствы, якія чыняць асобныя людзі. Але акурат гэта і было б маўклівым саўдзелам у іхных махінацыях. Вы заклікаеце да гэтага? Я сьведчу пра тое, што бачыў на свае вочы, пра тое, чаго я ня ведаў бы, каб назіраў гэта звонку. Дзякуючы "маўчунам" беларускае незалежнае грамадзтва за апошнія гады амаль канчаткова страціла маральныя арыенціры. Сьціраецца прынцыповая розьніца паміж рэжымам і яго апанэнтамі. Калі няма маральнае розьніцы, то ўсе беларускія падзеі ператвараюцца ў грызьню двух ідэнтычных груповак. Мяне такое становішча не задавальняе, пра гэта і кажу. P.S. Канечне, вельмі зручна "любіць Беларусь нашу мілую", седзячы ў Туле. Прыяжджайце і пажывіце тут — маючы выбар паміж рэдактарам "Архэ" і Зімоўскім. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 18 Янв, 2008 18:12 (UTC) Для гэтага не абавязкова прыязджаць. Хаця асабіста мне выбіраць прыйдзецца ўсё ж "Архэ", а не Зімоўскага. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 19 Янв, 2008 13:13 (UTC) Як вы ўсе любіце даваць рэцэпты, застаючыся збоку! Вы таму і выбіраеце, што не сутыкаліся блізка ні з адным, ні з другім. А мяне не задавальняюць абодва варыянты, для мяне гэта ня выбар, а адсутнасьць яго. Таму я супраць абодвух. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 19 Янв, 2008 18:33 (UTC) Я рэцэпты не даю. А збоку і вы калісьці былі. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 21 Янв, 2008 09:02 (UTC) "Я рэцэпты не даю". Вы ўвязаліся ў публічную спрэчку і адстойваеце нейкую сваю пазыцыю — значыць, лічыце, што яна мае публічнае, грамадзкае значэньне. Калі ня можаце яе абгрунтаваць, а вылезьлі толькі дзеля таго, каб папіярыцца, то пішыце пасьля сваіх пастоў "Гэта прыватная думка, якую прашу не прымаць да ведама". Іначай можа атрымацца так, што хтосьці прыме да ведама вашыя сьцьверджаньні, паверыць ім, зьвяжацца з выдаўцом і/ці рэдактарам "Архэ". Потым зьведае на ўласным досьведзе іхныя норавы. Плюне нафіг на ўсю Беларушчыну, якая будзе асацыявацца ў яго з такімі асобамі. Добра яшчэ, калі не засіліцца ад маральнае нязноснасьці Вы адчуваеце сваю маральную адказнасьць за гэта? Вас потым сумленьне не замучае? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 21 Янв, 2008 19:49 (UTC) Па-першае, не вылез, а выказваюся в ЖЖ узаемнага фрэнда(была просьба выказацца). Па-другое, гэта ў вас суцэльны пафас (грамадскае значэнне, папіярыцца (перад вамі ці што)), а ў мяне ўсё больш проста і прыземлена. Ну, і наконт маралі і адказнасці: дзе была Ваша мараль, калі супрацоўнічалі з НН, а потым і працавалі там? Чуць аб маралі ад чалавека, які водзіцца з рознымі глобусамі і абрыкосамі ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 22 Янв, 2008 09:23 (UTC) 1. ОК, выказваецеся — значыць, можаце абгрунтаваць сваю пазыцыю. Пакуль што ад вас ніводнага аргумэнта не было — ані "простага й прыземленага", ані "патаснага". 2. Дзетсадаўскі тэрмін "водзіцца" мяне парадаваў. Што вы мелі на ўвазе пад ім? Я вось і з вамі "ваджуся": адказваю на вашыя допісы. Чым "ваджэньне" з вамі лепшае за "ваджэньне" зь іншымі? 3. У адрозьненьне ад вас я ў сваіх публічных выступах не кіруюся прыватнымі прэтэнзіямі да тых ці іншых асобаў. Калі вы лічыце амаральнымі й шкоднымі для грамадзтва асобамі "розных глобусаў і абрыкосаў" — скажыце прынародна, у чым вы іх абвінавачваеце і чаму "вадзіцца" зь імі амаральна. 4. У прынцыпе, пераходзіць на асобы дыскутантаў — ня самая лепшая манэра паводзінаў. Але калі вы так хочаце, я магу апусьціцца да вашага ўзроўню і абмеркаваць вас. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 22 Янв, 2008 18:43 (UTC) 1. Не люблю, калі на былых калег ці сяброў выліваюць бруд. 2. Я з вамі не ваджуся: гадзюшнік ваш адраджэнскі яшчэ той. 3. Публічны выступ - гэта ўвогуле не мая лексіка. Пра глобусаў і абрыкосаў усё ўжо даўно сказана(думаю, што гэтая кампанія дыскрэдытуе беларушчыну (вы ж за беларушчыну хвалюецеся?) значна больш за Булгакава). 4. Хочаце абмеркаваць мяне - абмркоўвайце. У чым праблема? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 23 Янв, 2008 09:37 (UTC) Сп.Пісальнік, даруйце, што нашая з Палівачом гутарка вядзецца ў Вашым ЖЖ. Я да сп. Палівача болей ня маю чаго сказаць, бо і ён ня мае чаго мне болей сказаць, каб не паўтарацца. На гэтым лічу абмеркаваньне скончаным. ссылка | Ответить | Ветвь дискусии palivac wrote: 23 Янв, 2008 19:30 (UTC) "На гэтым лічу абмеркаваньне скончаным." Не спяшайцеся, вас жа ніхто за язык не цягнуў. Прашу прабачэння ў гаспадара ЖЖ за ніжэй апублікаваны тэкст: "Глеб і нож Слава папрасіў сына Глеба, каб выябаў маці сваю — Гаян. Глеб адмовіўся, бо меў схільнасць да підарастыі, похвы не ўзбуджалі яго. Слава настойваў, тады Глеб збіў бацьку свайго і выябаў яго ў дупу. Гаян не перанесла відовішча і перарэзала кухонным нажом горла сваё. Глеб, агорнуты роспаччу, тым нажом выразаў язык, які прапаноўваў ябсці маці, выкалаў вочы, што хацелі глядзець, як сын гвалтуе похву, што выпусціла яго ў свет, і працяў жорсткае сэрца, каб выпусціць бацькаву душу, што даўно належыць нячыстаму. Гледзячы праз слёзы на трупы бацькоў сваіх, Глеб адрэзаў сабе гуй і памёр, сплыўшы крывёю. напiсаў Адам Глобус 2003 04.11.2003, 23:15" Гэты "твор" глобус напісаў пра сям'ю свайго былога сябра. Прыкладна тым жа займаецеся і Вы, публікуючы свае "грамадскія аблічальныя" тэксты пра былых калег. Пра ўзровень і інтэлектуальнасць, як сваю, так і глобусаў з абрыкосамі, можаце судзіць самі. Пакрыўдзілі Вас - разбірайцеся прыватна, як гэта робяць нармальныя людзі. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 24 Янв, 2008 12:18 (UTC) Спадар Палівач, яшчэ раз кажу вам: аргумэнтаў у вас — нуль, доказаў вашага сьцьверджаньня — нуль. Адказваць на мае канкрэтныя пытаньні вы не схацелі. Вы кіруецеся асабістымі крыўдамі і не жадаеце чуць нічога, што не супадае з вашай загадзя намаляванай схемай. Чалавек, які выстаўляе публічныя абвінавачаньні, але адмаўляецца іх пацьвярджаць, называецца паклёпнікам. Вы не тлумачыце, у чым бачыце грамадзкую шкоду "глобусаў і абрыкосаў" і не пацьвярджаеце свае сьцьверджаньні. Паколькі вы займаецеся менавіта паклёпам, то вы ня маеце маральнага права выказвацца наконт канкрэтных людзей. Што да тэксту Глобуса. Працытаваны вамі тэкст — нават не публіцыстычны. Гэта (добрая ці кепская) спроба мастацкага тэксту. Ён мае іншыя законы, чым афіцыйныя дакумэнты, газэтная публіцыстыка, прыватная перапіска і г.д. Мастацкі твор — заведама суб'ектыўнае ўспрыманьне рэчаіснасьці (аж да зьвядзеньня асабістых рахункаў!). Калі вы ўспрымаеце мастацкія тэксты на ўзроўні "так яно і ёсьць/было", мне шчыра шкада вас. Наконт "былых калег" — не кажыце пра тое, чаго ня ведаеце. Ня блытайце працу найманага работніка зь сяброўствам. Размаўляю "за жыцьцё" я зусім зь іншымі людзьмі. Разам з тым мая крытыка зьяваў у незалежным грамадзтве якраз і абгрунтаваная тым, што мне праблемы гэтай часткі грамадзтва найбліжэйшыя. Якубовіч са сваёй "СБ" альбо Паўлічэнка мяне цікавяць мала, бо яны самі паставілі сябе па-за рамкі маральнасьці. Я супраць таго, каб апанэнты цяперашняга беларускага рэжыму прымалі ягоныя нормы паводзінаў і "маралі". Таму і крытыкую. Але ў адрозьненьне ад вашага пустога балабонства я свае прэтэнзіі аргумэнтую, таму і згадваю канкрэтныя ўчынкі канкрэтных людзей. У той ступені, у якой гэтыя ўчынкі ілюструюць заганныя зьявы грамадзтва PS. Зрэшты, вы падказалі неблагі варыянт выйсьця: напісаць мастацкі тэкст, дзе раздаць кожнай сястрыцы па завушніцы. Там усім месца знойдзецца: і гаспадару НН, і рэдактару "Архэ", і нават вам. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 24 Янв, 2008 17:53 (UTC) "і гаспадару НН, і рэдактару "Архэ", і нават вам" Ну мне гэта абсалютна па барабану, бо да вашых адраджэнских штучак я даўно прывык і стаі тоўстаскурым. "Гэта (добрая ці кепская) спроба мастацкага тэксту. Ён мае іншыя законы, чым афіцыйныя дакумэнты, газэтная публіцыстыка, прыватная перапіска і г.д." Калі персанажы ў такім "творы" носяць рэальныя імёны, то гэта толькі для вас і такіх як вы твор. У чарговы раз упэўніваюся што ваша адраджэнская беларушчына раз'ядае і мазгі і душу. Амэн. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 24 Янв, 2008 18:22 (UTC) Наконт рэальных імёнаў — ня ведаю нічога. Прасьвяціце, раз узяліся прапагандаваць гэты тэкст. Іначай зноў будзеце выглядаць паклёпнікам. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 24 Янв, 2008 18:35 (UTC) Калі не ведаеце, навошта лезці ў бутэльку? Прасвяшчаю: былая жонка і сын Ахроменкі. Я думаю не трэба расказваць пра былога глобусавага сябра Ахроменку і літнеграў, адным з якіх можаце стаць і вы? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 25 Янв, 2008 08:27 (UTC) О! Дык вы сьцьвярджаеце, што ўсё, апісанае Глобусам, праўда? Ці ўсё ж такі ўспрымаеце гэта як выдумануюу ад пачатку і да канца гісторыю? У першым выпадку вам як сьведку гэтага злачынства супраць чалавечага жыцьця трэба пісаць заяву ў міліцыю. У другім выпадку вы выступаеце як хлус, які сьвядома прыраўноўвае выдуманую гісторыю да рэальнай. Спадар Палівач, вы ня толькі паклёпнік, але й хлус! Паклёпнік і хлус ня мае маральнага права асуджаць іншых. Паклёпнік і хлус ня мае маральнага права даваць іншым свае ацэнкі. Паклёпнік і хлус ня мае маральнага права прэтэндаваць на ўвагу іншых. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 25 Янв, 2008 08:33 (UTC) У чарговы раз уражаны. Цікава, дзе вас актывістаў-адраджэнцаў гатавалі? У партшколах ці школах КГБ? Маім любым езуітам да вас далёка. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 25 Янв, 2008 08:37 (UTC) А так, дзякуй. Пасля вашай кампаніі па абліванні брудам Булгакава, вырашыў не адмаўляцца ад друкавання ў АРХЭ. ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии arshanski wrote: 25 Янв, 2008 10:00 (UTC) На здароўе! У народзе гэта называецца "сьвіньня гразі знойдзе". Аристократия помойки Диктует моду на мораль ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии ahromenka wrote: 23 Апр, 2008 20:46 (UTC) Палівач, гляджу я на цябе і думаю: ці ты проста рускае тульскае гаўно (не таму, што ты сантэхнік, а таму, што мазгоў, як у пралетара шарыкава), ці гэта ў вас ў сям'і ў спадчыну перайшло, ад тваіх паганых продкаў-прыгонных? Не падабаецца? Хочаш, пра тваю маці раскажу? А пра дачок? Херова стане. Разумею, што яны таксама ні ў чым невінаватыя. Пысю скрывіла? Підар ты і сын підараса! Ну, дык можам перастрэцца хоць ў Гомлі хоць у Маскве Памяняемся нумарамі мабілаў? Па тваёй пралетарскай пысі нашчадкаў прыгонных стукачоў нам відаць, што пізды я табе дам канкрэтнай. Нават сам-насам (хаця мяне чакае многа памагатых). Я мацнейшы. Я мужчына, а ты гаўно. Сын гаўна і ўнук гаўна, і продкі твае былі такім жа гаўном. І нашчадкі будуць. Ну? Адкажы на абразу! Пэ-Эс. Пра такіх, як ты, мая бабуля гаварыла: ён прагне сесьці ў фатель, хаця ягонае месца на пні ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 23 Апр, 2008 21:11 (UTC) "што пізды я табе дам канкрэтнай" Можа з Глобуса пачнеце? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии ahromenka wrote: 23 Апр, 2008 21:26 (UTC) Глёбус сваё атрымаў, не хвалюйся. А вось дзеці прастытутак і підарасаў ў Туле яшчэ не Я ж, сука, цябе прылюдна абразіў. Ну, давай, адкажы! ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 23 Апр, 2008 21:28 (UTC) Вы, верагодна, пад градусам? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии ahromenka wrote: 23 Апр, 2008 21:32 (UTC) Я ня рускі. Пад градусам не пішу. І здымкаў з хуткай дапамогай ня вешаю Я ж цябе абразіў. Прылюдна. Мо не з мужчынам гавару? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 23 Апр, 2008 21:36 (UTC) "Я ня рускі." А чым вам рускія не падабаюцца? "Пад градусам не пішу." Значыць скончылі і вырашылі адпачнуць зацеяўшы скандальчык? Так бы мовіць, атрымаць новых эмоцый. "І здымкаў з хуткай дапамогай ня вешаю " Чым вам хуткая не падабаецца? ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии ahromenka wrote: 23 Апр, 2008 21:30 (UTC) Давай, сантэхнік. Сустрэча на вэб-камэру. Он-ляйн. Сцыш? То-та. Правільна робіш, між іншым. Ці данос на мяне напішы ссылка | Ответить | Уровень выше | Ветвь дискусии palivac wrote: 23 Апр, 2008 21:31 (UTC) А чаму сантэхнік? :) Бачу глобуса пачытваеце? :) Фаньцік pigbig працягвае мяне піярыць і ўсхваляць, цяпер параўнала мяне з вялікім князем Цэтлікі запісу: gender, intellectuals, nation Кажется, никогда в жизни столь искренней свидригайловщины не встречала: adam-hlobus.livejournal.com/303590.html (Дадаць новы камэнтар) nescerka 2008-05-09 12:22 am (local) (спасылка) А как насчет ягайловщины и гедиминовщины? :-) (Адказаць на камэнтар)(Галіна) pigbig 2008-05-09 12:33 am (local) (спасылка) Кажется, "эти двое" отношения к теме поста не имеют? (Адказаць на камэнтар)(Бацькоўскі)(Галіна) nescerka 2008-05-09 03:06 am (local) (спасылка) Не имеют. Тем более что у поста нет темы. Так что, к ней никакого отношения не имеет и Ваш ответ (Адказаць на камэнтар)(Бацькоўскі)(Галіна) pigbig 2008-05-09 04:57 am (local) (спасылка) печально я гляжу на ваше поколенье (Адказаць на камэнтар)(Бацькоўскі)(Галіна) nescerka 2008-05-09 01:42 pm (local) (спасылка) А я на ваше! У вас похоже совсем нет чувства юмора, да и историю надо подучить. Итак - я попытался поиграть на игре слов (извините за двойную тавтологию). Свидригайла - великий князь Литовский, преемник Витовта. Назначили без согласия Короны в обход Кревской унии, известен тем, что укреплял позиции православных литвинов. Итак, свидригайловщина - борьба за право быть хозяевами на своей земле, пространстве, поле - в шутку, конечно. Я думаю, Глобус такому ярлыку был бы предельно рад и горд. Меня можете туда же записать - бугага! (Адказаць на камэнтар)(Бацькоўскі)(Галіна) pigbig 2008-05-09 05:12 pm (local) (спасылка) Мне не хочется с вами ругаться и никуда вас записывать я не собираюсь (тем более в такой день). Я же вам не говорю все это время, что именно вам следует подучить и чего у вас нет. pigbig.livejournal.com/__setdomsess?dest Мой фаньцік - лузер Алесь Белы - піша ў сваім часопісіку (gorliwy-litwin.livejournal.com): - арыстакратычныя куантро я не п'ю, і ў гэткія ж барсэлёны не езжу; раз на 2 месяцы ў Вільню выбіраюся за лузерскім парэчкавым віном з Анікштаў; увогуле палымяна ігнарую ўсялякі гламур, тым болей - саўковага паходжання як-то Дзіма Калтун, Саша Саладуха, Вінцукі-Франакі або Адам Глёбус; Во яшчэ адзін Небарака-Фьджык пра мяне наляпаў: Мы, небаракі, думаем, што незалежныя ў сваіх поглядах, меркаваннях. Хрэн нам у рот. Спадар Глобус (ці Глёбус?) ужо пасябраваў з дзяржаўнымі выданнямі, ужо вядзе калонку ў сацыялістычнай “Звяздзе”. Як адзін з самых разумных у Беларусі людзей (і адзін з самых слабых празаікаў), Адам даўно ўразумеў, што Лукашэнка – гэта надоўга, калі не назаўжды. А таму рэзка, па-флюгерску, перайначыўся. Праўда, што можна патрабаваць ад чалавека, які ў Бога не верыць. Што ён і заявіў у нядаўнім “ЛіМе”: “У Бога не веру», а ў каго верыце, пытаецца здзіўлены журналіст. “У маму, дзяцей” – кажа Адам. Крутая вера. Толькі ці да мамы, дзяцей звернуты яго такія таленавітыя радкі: Божа, забяры маё жыццё, Выратуй, знямелую айчыну. Не, не да мамы. Проста спадар Глобус крывадушнік, флюгер, які не адказвае за свае словы. У творчасці ён грае ролю. Пад незалежнасць, пад дзяржаўную моц (газета “Звязда”, калі гэта выгадна) падладжваецца. Асабістая выгада, непамернае славалюбства, вось што кіруе Адамам на працягу ўсяго жыцця. Здаровыя гены бацькі, які ўмеў ужывацца з уладамі? Хрэн яго знае, не бяруся судзіць. Найхутчэй, Глобус – вялікі бізнесовец, ад гэтага і яго флюгернасць, а па-бізнесменску – абаротлівасць і прадбачлівасць. Выгадна цяпер ганіць Бога для сваёй папулярнасці – абвяшчу гэта на ўсю іванаўскую. Сорамна за такіх прадстаўнікоў беларускамоўнай інтэлігенцыі. Ды што паробіш. Якія ёсць, іншых нямашака. iuzhyk.livejournal.com/22854.html Яшчэ піяр: Недавно у меня такой случай произошел. Где-то месяц назад спросил у сестры, знает ли она такого Адама Глобуса? Она сказала, что слышала, публиковался он одно время в белорусских изданиях. Я говорю ей, что и сам давным-давно в “Наша нiва” встречал это имя, но пропускал все эти блядскости эротомана (два последних слова я, конечно же, не произнес в слух). На этом разговор и закончился. Пару дней назад звонит сестричка, и заявляет, мол, помнишь ты меня спрашивал о Глобусе? Так я его книгу новую купила “Казкi”, я ничего на это не сказал, выпал в осадок, только что пронеслось: ЗАЧЕМ!!! Вот тебе раз на свою голову пропиарил высокомера и негодяя – КАЗКI одним словом. Tags: бесконечный пиар zhozh.livejournal.com/63456.html?view=73 А во яшчэ прыкаліст-самавук знайшоўся: Юра Бухгальтер (asak) напісаў(-ла), @ 2006-02-21 23:45:00 asak.livejournal.com/1001.html Гэта ніякі не Юра і нават не Бухгальтер. Гэта бавіцца нястомны Лявонка Юрэвіч, народжаны як Леванід Навумавіч Кацнэльсон. Адкрыў ЖЖ, наляпіў чужую фотку і бавіцца, бавіцца. Тым часам і з рэчышча нацыянальна-вызвольнага руху не выбіваецца. Бо ён між іншага беларускі патрыёта, а не фуй сабачы! Чалавёк сур"ёзны, працуе Ў бібліятэцы ў Ню-Ёрку. Мае сямейку, сьвядомы беларус (а як жа!), любіць рабіць дробненькія падлянкі ў сеціве. Такі ён, наш Лёнік! П.С. Спадару Глобусу сапраўдны дзякуй за эсэ пра нашага гэроя Лёніка Юрэвіча-Кацнэльсона. Трэба было б тут парадак навесці усе 80 паведамленьняў Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|