|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Паралельны фронт створаны: 29.06.2006, абноўлены: 21.07.2006 13:30, камэнтароў: 166 Франтоў многа не бывае! img.liveinternet.ru/images/foto/1/881231  напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 29.06.2006, 01:09
Пара лялек. напiсаў werk 29.06.2006, 11:41
brakuje ляляляк напiсаў шшшыт 29.06.2006, 11:58
www.nitsch.org/images/orig-15456pdc.jpg напiсаў шшшыт 29.06.2006, 12:02
Здымкі ўражваюць. Асабліва, калі ўявіць сабе непасрэднае ўражаньне - пах крыві і небясьпеку запэцкацца. напiсаў werk 29.06.2006, 12:44
Тэксты Балахонава давялося б перакладаць пры нагодзе не на нямецкую, а на які-небудзь старанямецкі дыялект. Ці на вульгату. напiсаў werk 29.06.2006, 13:07
Варта было б перакласьці на вульгарную лаціну хаця б "Слова пра паход Ігаравы". напiсаў werk 29.06.2006, 13:33
2werk: Слова пра паход Ігаравы варта было б перакласьці на старабеларускую (як на "актавіцу", так і на "скарыніцу"). напiсаў Сяргей Балахонаў 29.06.2006, 17:20
2werk: Што да перакладаў большасьцьі маіх тэкстаў на нямецкую, дык перакладчыку знайшлося б месца для разгону і без старанямеччыны. Выняткі - "Паляваньне на пачварнага парсюка" і "Зямля пад крыламі Фэнікса". напiсаў Сяргей Балахонаў 29.06.2006, 17:24
>Слова пра паход Ігаравы варта было б перакласьці на старабеларускую< Таксама добрая ідэя. Раней ці пазьней такія пераклады зьявяцца. напiсаў werk 29.06.2006, 17:49
Варта было б і працяг напісаць (Слова пра другі паход: матч-рэванш). Чаму на працяг маюць права толькі бульварныя раманы? напiсаў werk 29.06.2006, 17:52
>як на "актавіцу", так і на "скарыніцу"< Серабракоў сказаў бы: …як на "скуголіцу", так і на "рычанку". напiсаў werk 29.06.2006, 18:39
Някепска было б і проста скарыстаць саму схему пабудовы "Слова пра паход". напiсаў Сяргей Балахонаў 01.07.2006, 17:21
Каб напісаць пра паход у начнік па піва? напiсаў werk 01.07.2006, 18:44
Куды хоцькі. Як Джойс "Адысэю". Абы жаданьне. Нават, калі "Слово о полку Ігореве" і насамрэч містыфікат/фальсыфікат. напiсаў Сяргей Балахонаў 01.07.2006, 20:05
А ў гэтым "фронце" што абмяркоўваем? :) напiсала Чытачка АРХЭ 01.07.2006, 20:35
- парфронт напiсаў шшшыт 01.07.2006, 20:42
У Швэйка быў свой "анабазіс". У Асташонка - пошукі знаёмай дзяўчыны (аповесьць, здаецца, не друкавалася). Скарыстоўваць вядомыя структуры - прыём постадэрнісцкай эстэтыкі. Але структуру СППІ мала хто ведае. напiсаў werk 01.07.2006, 20:47
Вы што, і сэрыю пэнальці не глядзелі? напiсаў werk 01.07.2006, 20:48
усе пэнальці я прабіў падчас пэрформанса на адкрыцьці выставы прысьвечанай wm а вынікі найгалоўнейшых гульняў адзначаюцца курц дэман штрацыямі напiсаў шшшыт 01.07.2006, 20:58
Што за пэрформанс? Звычайны мяч скарыстоўвалі? напiсаў werk 01.07.2006, 21:08
свой галоў напiсаў шшшыт 01.07.2006, 21:29
шмат у якіх вокнах сьцягі на машынах таксама па некалькі штук я было захацеў з свайго вакна вывесіць белы або белыя майткі адылі моцы збракавала было б у мяне болуй розуму ўлучыў бы белы сьцяг у выставу напiсаў шшшыт 02.07.2006, 10:44
2werk: Вы так кажаце, быццам кожны ведае структуру "Адысэі". Калі нешта і ўспомняць, дык скажуць: "Грэчаскі багатыр плыў дамоў зь якой-та вайны многа гадоў". А пра "СпПІ", калі здолеюць згадаць, мабыць скажуць: "Ну там князь ваяваць паехаў проціў крыжакоў… не, супраць татараў, кажысь. І нічога не палучылась. Ага помню там яшчэ цётка плакала… Па мойму яе Алаізай звалі…" ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 02.07.2006, 12:57
Мэсідж "Слова" - заклік да губэрнатараў аб'яднацца перад пагрозай навалы ўсходніх алігархаў. напiсаў werk 02.07.2006, 13:20
www.sashawaltz.de/a03.php?w=&ID=30&t=2&p напiсаў шшшыт 02.07.2006, 17:27
www.sashawaltz.de/a03.php?w=&ID=20&t=2&p www.sashawaltz.de/a03.php?w=&ID=7&t=2&pI www.sashawaltz.de/a03.php?w=&ID=9&t=2&pI www.sashawaltz.de/a03.php?w=&ID=5&t=2&pI фотаздымкі з танцштукаў выкшталцонай харэографкі сашы вальц глядзіце й іншыя праз прадукшанз напiсаў шшшыт 02.07.2006, 17:37
Падвоныя танцы ўражваюць. Здараецца, парашутысты. водзяць карагоды ў паветры. напiсаў werk 02.07.2006, 17:44
а наконт лучаньня тэ(у)(к)сту й танцу магчыма калі-кольвек атрымаецца зладзіць у бэрліне напiсаў шшшыт 02.07.2006, 17:52
Напрыклад, узяць Рэйхстаг. напiсаў werk 02.07.2006, 18:37
я не хацеў бы нічога браць проста патанчыць пад тэкст напiсаў шшшыт 02.07.2006, 19:27
Прынамсі, двойчы такое ў нас было. У парку горкага нейкія хлопцы нападпітку таньчылі перад эстрадай, зь якой бумбамлітаўцы чыталі падкрэсьлена рытмічныя вершы. А на фэстывалі "Арт-прагноз" у Віцебску адмыслова запрошаныя прафэсійныя танцоўшчыкі ператваралі свае целы ў літары. напiсаў werk 02.07.2006, 19:35
танцы бываюць розныя напiсаў шшшыт 02.07.2006, 19:40
Танцы вдвоем, стpанные танцы, День пеpеждем, не будем пpощаться, А ночью начнем, стpанные танцы. Танцуй под дождем в Пеpеходах подземных станций, Пеpеходах подземных станций. напiсаў Тэхноляг 02.07.2006, 19:54
www.sashawaltz.de/a03.php?b=1&ID=5&w=1&t напiсаў шшшыт 02.07.2006, 23:22
на тэму wm www.sashawaltz.de/a03.php?b=1&ID=14&w=2& напiсаў шшшыт 02.07.2006, 23:24
Што да цязееўшчызны: www.hans-erni.ch/assets/images/minotauru напiсаў 0-- 02.07.2006, 23:37
мне не падабаецца. у эрнста неізвеснага лепей нашмат напiсаў шшшыт 02.07.2006, 23:56
мінатаўра лепшая ў наябаўтэнаў (настолькі жахлівая што я нават ня змог прагледзець той кліп) а кентаўра мне болей да спадобы энст неізьвесны даволі трагічна яе выявіў адылі яны абедзьве дыфэктыўныя як мы з вамі напiсаў шшшыт 03.07.2006, 10:31
From: balachon 2006-07-02 10:18 am (UTC) дакладнае ўсьведамленьне таго, што недзе побач чарговы Мінатаўр, ці яшчэ адна Сьфінкс із свімі загадкамі… А пад рукой часьцяком ні клубочка, ні мяча-кладзянца, а адна толькі раздрукаваная на галімым Lexmark Z602 фотачка Арыядны ў гаманцы… From: francisak_n 2006-07-02 01:06 pm (UTC) Сапраўды, чаму мы лічым што мінатаўр гэта ЁН і што ён хаваецца?!! напiсаў http://francisak-n.livejournal.com/5586.html 03.07.2006, 10:40
faina-kaplan.livejournal.com/ напiсаў шшшыт 03.07.2006, 21:49
сапраўдная Фаіна Каплан нарадзілася ў Беларусі (здаецца, у Мазыры). напiсаў werk 03.07.2006, 22:11
Барадулін піша шмат: - Спадар Рыгор, а ці ёсць у Вашай творчасці забароненыя тэмы, іншымі словамі, тыя, якія Вы ніколі не кранаеце? - У прынцыпе, я пішу пра ўсё. Ад лірыкі да эротыкі… Ад духоўных вершаў да філасофскіх. Не тое, што я хвалюся, што я філосаф – любы чалавек філосаф па-свойму. Я пішу ўсё тое, што пішацца. У мяне няма такой задачы, што вось сеў і буду пісаць пра тое ці пра тое… Верш пішацца сам. www.belradio.fm/news.php?readmore=162 Бабкоў піша мала: Майстра становіцца майстрам не таму, што ён ведае і разумее больш за іншых, а таму, што ён ведае і адчувае сваю форму, форму як сваё абмежаваньне, як свой скрай. Вучань можа і так і гэтак. Майстра можа толькі так. francisak-n.livejournal.com/ І хто тут мае рацыю? напiсаў werk 05.07.2006, 13:36
кожны мае сваю рацыю, але нават калі нехта мае чужую, дык гэта таксама рацыя напiсаў шшшыт 05.07.2006, 14:51
майстра ігара бабкова - кансэрватар напiсаў шшшыт 05.07.2006, 15:20
Добрая думка, будысцкая. "Тутэйшыя" разам і па-асобку падкрэсьлена зьнітаваныя з пэўным сьветаглядам, стылям, сваім "мы і я": Сыс, Дубавец, Глёбус, нават Бабкоў, які лічыцца будыстам. напiсаў werk 05.07.2006, 15:26
ці магчыма плюнуць чужою сьлінай? напiсаў шшшыт 05.07.2006, 15:26
Так, пасьля пацаланку, але ня хочацца. напiсаў werk 05.07.2006, 15:27
нават пацалунак не дапаможа напiсаў шшшыт 05.07.2006, 15:29
А Мінскевіч сьцьвярджае, што мужчыны таўсьцеюць ад пацалункаў. напiсаў werk 05.07.2006, 15:31
на маю думку майстра той хто з чагозаўгодна можа зрабіць тое што ён хоча напiсаў шшшыт 05.07.2006, 15:37
ілья сін хоча пахудзець трэба яму параіць устрымлівацца ад пацалункаў калі добра пахудзець можна й ўкосмас паляцець _____________________________________________ няхай серж паспрабуе колькі дзён жывіцца толькі пацалункамі вось і пабачым тады напiсаў шшшыт 05.07.2006, 15:45
>майстра той хто з чагозаўгодна можа зрабіць тое што ён хоча< Хутчэй, ён зробіць тое, чаго сам ня мог уявіць сабе. напiсаў werk 05.07.2006, 16:33
Калі мае магчымасьць працаваць без аглядкі на кліента. напiсаў werk 05.07.2006, 16:34
racyja! напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:03
ihar babkou Эдып у паўзмроку: Мы брыдзем па жыцьці навобмацак, як у лябірынце, бачым усяго ў некалькіх метрах перад сабой. Форму нашаму жыцьцю часьцей за ўсё надаюць зьнешнія абставіны – сьцены. Абмацваючы сьцены, мы знаходзім выйсьце альбо праход… напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:11
лябірынты могуць быць і бяз сьценаў у гэткіх лябірынтах няма гарызонту й намацаць можна адное паветра або таго хто разам з табою знаходзіцца ў гэтым лябірынце і пэўная мэта кіруе табую напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:19
лябірынты могуць быць і бяз сьценаў у гэткіх лябірынтах няма гарызонту й намацаць можна адное паветра або таго хто разам з табою знаходзіцца ў гэтым лябірынце і пэўная мэта кіруе табую напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:21
У мяне дыплёмная праца была пра нутраныя сьцены. напiсаў werk 05.07.2006, 17:23
я ня ведаю як яны называюцца адылі ў іх спаўджваюцца пэўныя рытуалы напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:25
Літаратура адрозьніваецца ад іншых мастацтваў тым, што тут аўтар найменш залежыць ад кліента. напiсаў werk 05.07.2006, 17:27
>лябірынты могуць быць і бяз сьценаў…й намацаць можна адное… таго хто разам з табою знаходзіцца ў гэтым лябірынце і пэўная мэта кіруе табою< Так, сьцены стварае мэта (прычына). І сумленьне (маральны абавязак перад іншымі людзьмі). напiсаў werk 05.07.2006, 17:34
у нямеччыне дужа распаўсюджанае будаваньне лябірынтаў і здаецца шмат рытуалаў зьвязаных зь імі напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:39
рацыя ______________________ а вы не ідзеце на Magnus Ducatus Poesis? напiсаў шшшыт 05.07.2006, 17:44
Лябірынт дэзарыентуе - вызваляе розум ад звыглай геаграфіі. Напэўна, рэваншыстам асабліва падабаецца блукаць. напiсаў werk 05.07.2006, 17:46
Калі б лічыўся паэтам - схадзіў бы. Там добра частуюць. напiсаў werk 05.07.2006, 17:52
Аповесьць Ластоўскага "ЛябАранты"… напiсаў Кіцеж 05.07.2006, 18:04
азвыглая геагравія можа зьнікнуць калі мы будзем кепска сябе паводзіць нас проста выганяць зь клясы й скажуць стаяць ля сьцяны калідорлябірынта нярухаючыся напiсаў шшшыт 05.07.2006, 18:05
вынікае рэваншысты счасьлівая людзі напiсаў шшшыт 05.07.2006, 18:10
- Літаратура адрозьніваецца ад іншых мастацтваў тым, што тут аўтар найменш залежыць ад кліента - кліент літаратара - ягоны чытач найболей свабодны аўтар які ані на што не разьлічвае нават на сябе самога напiсаў шшшыт 05.07.2006, 18:14
ВАЦЛАЎ ЛАСТОЎСКІ. “ЛЯБІРЫНТЫ”. ВІЛЬНЯ, 1923 Урывак напамяць: “У гэты момант, калi, скончыўшы гутарку, прымоўк Iван Iванавiч, а я аддаўся размышляньню, нас акружыла маўклiвая цiша, скрозь каторую зьнекуль стаў даходзiць да вуха цiхi харальны сьпеў. (…) напiсаў шшшыт 05.07.2006, 18:19
сёньня набыў кружэлку з марыянскімі хараламі дванаццатага стагодзьдзя слухаю безьперарыўна ўжо трэці раз напiсаў шшшыт 05.07.2006, 18:21
- кліент літаратара - ягоны чытач< Хутчэй, выдавец. Але і той залежыць ад аптовай базы. напiсаў werk 05.07.2006, 19:05
Гэта пра "фанэрную" літаратуру папулярных жанраў. напiсаў werk 05.07.2006, 19:09
Напэўна, папулярныя пісьменьнікі пішуць на тыя тэмы, на якія вызвалілася заўважнае месца на складзе (крамы забралі іншыя тэксты на гэтую тэму). напiсаў werk 05.07.2006, 19:11
Бачны сьвет складаецца ня з рэчаў, а з позіркаў. Калі заплюшчваем вочы - ён зьнікае: ператвараецца ва ўяўны сьвет. ———— Pogljad anёla Jul. 7th, 2006 01:38 am купила синие глаза это надо было закончить университет,чтобы осуществить идиотское желание детства,…взяла и купила на свои карие глаза синие линзы, вторые сутки не могу понять, как на мир другими глазами смотреть, странное чувство, да и людям в глаза смотреть не очень удобно, ак будто не я смотрю, а кто-то мной смотрит, наверное заведу дневник в реальной жизни и подробно опишу все ощущения что ж с людьми происходит после пластических операций)) tvorchaje-dziva.livejournal.com/ ————— Ляйбніц сцьвердзіў, што Бог не з’яўляецца ані пазітыўнай ані негатыўнай велічынёй. Потым гэтую думку адкрыў як сваю Валянцін Акудовіч. Магчыма пытаньне чыя думка – некарэктнае, і наадварот, гэта яна, думка, адкрыла для сябе Ляйбніца, Акудовіча.. тысячы іншых Думкі нас думаюць, яны выбіраюць пэўных людзей як інструмэнт, прыладу. Магчыма думкі насамрэч не мілыя эйдасы, а хіжыя і падступныя стварэньні, якія толькі й чакаюць моманту, каб угрызьціся ў нашую сьвядомасьць, і потым не адпускаць… francisak-n.livejournal.com/ ————- Людзі думаюць не заўжды выпадкова: нашыя розумы аб'яднаныя ў плянэтарны кампутар. Схема там гнуткая, дазваляе і выпадковыя роздумы. напiсаў werk 07.07.2006, 12:39
Калі заплюшчваем вочы - бачны сьвет ператвараецца ў нябачны (завочны). напiсаў werk 07.07.2006, 13:22
наконт сініх вачэй аднойчы праплываючы ля макфака сустрэў знаёмую дзяўчыну торі яна выглядала сумнай і я сказаў ёй у цябе такія прыгожыя вочы гэта лінзы напiсаў шшшыт 07.07.2006, 14:57
калі мы запрыплюшчваем вочы карцінка зьмяняецца на болей спакойную напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:00
прымружыўшы вочы колеры карцінкі плывуць і мігцяць гэтак я часам раблю едучы на ровары часам калі заплюшчваеш вочы рэшты сьвятла працягваюць свае гульні ў нашым бачаньні гэтыя карцінкі можна потым замалёўваць асабліва добра гэта напэўна атрымалася б у прыхільнікаў некрарэалістычнага жывапісу напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:08
чалавецтва думае і маёй галавою напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:18
чалавецтва мае й маю галаву напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:19
я - таксамачалавецтва напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:20
гэта вырошчвае ў нас сьцены напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:28
бачаньне ветрыцца безваччу напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:33
Лічыцца, што калі мы заплюшчваем вочы - позірк зьнікае. Раствараецца ў памяці. Але ёьць верагоднасьць, што ён працягвае існаваць у вонкавым сьвеце незалежна ад нас. Больш за тое, на тым позірку ўвесь бачны сьвет і трымаецца, пакуль мы зноў не адкрыем вочы. напiсаў werk 07.07.2006, 15:33
таксама чалавецтва я напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:34
ці таксам напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:35
добра што можна бачыць па-рознаму напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:44
мне было б вельмі цікава пачытаць тэксты напісаныя сьляпымі напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:47
сёньня ў мяне зьявілася ідэя зрабіць музьлітканцэрт у цэнтры сьляпых напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:48
сьвятло трымаецца за руку нашай безвачы напiсаў шшшыт 07.07.2006, 15:55
>сёньня ў мяне зьявілася ідэя зрабіць музьлітканцэрт у цэнтры сьляпых< І выставу. Другі фронт ладзіў адну з сваіх акцыяў у гомельскім Палацы культуры таварыства глухіх. Гледачы, адак, былі розныя. Аднойчы быў на канцэрце, які ладзіла ў Беларускім інстытуце праблемаў культуры Таварыства інвалідаў па зроку. Сьпявалі лепш, чым звычайна сьпяваюць відушчыя. У Ільлі Сіна аднакурсьніца працуе (працавал?) у аўдыёчасопісе для сьляпых. напiсаў werk 07.07.2006, 16:07
Прыемна было зь ёю таньчыць на вясельлі. напiсаў werk 07.07.2006, 16:08
>сьвятло трымаецца за руку нашай безвачы< Прыгожая думка. А што такое "безвач"? напiсаў werk 07.07.2006, 16:10
нешта накшталт гібелі сьлёпа напiсаў шшшыт 07.07.2006, 17:01
з выставай складана для выставы трэ памяшканьне на нейкі працяглы тэрмін адылі можна паразмаўляць гэта мусіць быць выстава аб'ектаў або скульптураў то бок нечага што можна было б мацаць напрыклад інсталяцыя дзякуй вялікі што ўсё ж прымусілі падумаць пра выставу заляцеў на ідэю адылі тут пакуль ня хочу распавядаць напiсаў шшшыт 07.07.2006, 17:16
я зьміцеру прапаноўваў рабіць аўдыётэксты адылі ён даў спасылку на брак часу ў яго й улада бубна а шкада вельмі дый няўжо толькі ўлад здольны запісваць голасі рабіць саўндтрэк на маю думку гэту даволі просты й танны праект хай бы ільля заняўся аўдыётэкстамі ён сябруе зь яўгенам рагозіным ён здаецца выкшталцоны гукаапаратар па мылу можна перасылаць аўдыёфайлы я магу рабіць саўндтрэк калі ён патрэбен напiсаў шшшыт 07.07.2006, 17:35
Безвач - нябачны сьвет, сьвет па-за нашым позіркам? Калі так, гэта наватвор, і ўдалы. напiсаў werk 07.07.2006, 18:42
безвач — слепо // Беларуска-расейскі (Байкоў-Некрашэвіч) (вслепую) адылі я выкарыстоўваю як назоўнік напiсаў шшшыт 07.07.2006, 19:08
паводле леніна думаньне гэта вялікая памылка напiсаў шшшыт 09.07.2006, 15:01
Згенэруй аўсвайс, газэту ці манэту з сабой любімым (любімай): www.onlinewahn.de/generator/ напiсаў Гена Ратар 10.07.2006, 18:14
Хто твой паэт? Дзевачкі даведаецца тут: www.wordchowder.com/Poetnamef.html а мальчыкі вось тут: www.wordchowder.com/Poetnamem.html Карыстаемся лацінкай! напiсаў Каліна Вардомская 10.07.2006, 18:17
кожны чытач мае права паставіць свой аўтограф на прачытанай кнізе напiсаў шшшыт 11.07.2006, 18:29
Чытач мае права на свой капірайт. Аднак калі захоча перачытаць кнігу - ці не перашкодзіць яму той капірайт заўважыць у тэксьце што-небудзь новае? напiсаў werk 11.07.2006, 18:55
можна стацца знаным чытачом і дараваць а то й прадаваць так бы мовіць аўтарскія асобнікі напiсаў шшшыт 11.07.2006, 19:35
Адрэдагаваныя на паперы ўручную, але аднолькавым чынам? напiсаў werk 11.07.2006, 20:32
з арыгінальнымі пазнакамі й маргіналіямі чытача й з аўтографам напiсаў шшшыт 11.07.2006, 22:11
Дык і пытаюся: ці аднолькавыя маюць быць праўкі ва ўсіх асобніках? напiсаў werk 11.07.2006, 22:29
То, что и дураку понятно Сегодня вечером лежал с выключенным компьютером. Сознание почти отключилось от жары. В это время, в полуотключке, снизошло поэтическое вдохновение, и родились наброски первых двух четверостиший будущего нового стихотворения на классическом беларусском языке. Сил включить компьютер и открыть Блокнот не было совсем. Чтоб не забыть строки, попросил мать записать черновик на бумажку. После этого мать сказала: "Опять про политику и на непонятном языке! То японские, то эти. Пиши ты то, что и дураку понятно!". И понял я, что же такое попса - "то, что и дураку понятно". напiсаў http://nicolaev.livejournal.com/91995.html?mode=re 11.07.2006, 23:32
ці аднолькавыя маюць быць праўкі ва ўсіх асобніках - звычайна чытач набывае адзін асобнік нейкай кнігі адылі можна набываць напрыклад сем чытаць іх розную пару года ў розным узросьце ў розным настроі і гэта ўсё пазначаць напрыклад: асобнік вясновы эй-фары-й-нага настрою дваццацігадовы тут можна дадаваць наагул любыя пазанакі на якія толькі здольная фантазія шаноўнага чытача да таго ж мяркую падкрысьліваньні будуць падчас кожнага чытаньня вандраваць па прасторы кнігі а маргіналіі будуць ставацца болей глыбейшыя як і маленькія дзірачкі ў нашых галовах зь іншага боку заўсёды болей цэніцца адзінкавае але менавіта ўмовы чытаньня якія мусяць быць пазначаныя на кнізе будуць ператвараць кожны зь сямі асобнікаў у адзінкавы напiсаў шшшыт 12.07.2006, 09:28
Чытач учытвае сябе ў тэкст, пісьменьнік упісвае. Але калі чытач робіць пісьмовыя маніпуляцыі з тэкстам - сам ператвараецца ў пісьменьніка. Скарачаць і пашыраць тэкст ён мае права для сябе, але не для ўсіх. напiсаў werk 12.07.2006, 10:14
калі кожны тэкст ёсьць сумесным творам пісьменьніка й чытача яны абодва аўтары й мяжа паміж імі размываецца пісьменьнік піша для сябе але не адмаўляе свайму тэксту ў публікацыі чытач чытае для сябе але чаму ён мусіць адмаўляць у публікацыі свайму тэкту напiсаў шшшыт 13.07.2006, 13:31
Як апублікаваць прачытаныя вобразы? Хіба што ў выглядзе энцэфаляграмы, сьпіраграмы, кардыяграмы (а лепш - нэўронных імпульсаў, якія трансьляваліся б у іншы мозг). Аднак паўторнае прачытаньне спарадзіла б іншую рэакцыю цела. Чытаны тэкст можа мець яшчэ больш варыянтаў, чым аўтарскі тэкс меў чарнавікоў. І як выбраць эталённую вэрсію прачытанага тэксту - забараніць перачытваць? напiсаў werk 13.07.2006, 14:17
прыняць кожную вэрсыю за эталён напiсаў шшшыт 13.07.2006, 14:27
>чытач чытае для сябе але чаму ён мусіць адмаўляць у публікацыі свайму тэкту< Такі падыход можна ўбачыць у некаторых старых бібліятэчных кнігах. напiсаў werk 13.07.2006, 15:04
Дазвол рабіць з аўтарскім тэкста што заўгодна азначаў бы легалізацыю пірацкага бізнэсу. напiсаў werk 13.07.2006, 15:06
спадзяюся калікольвек я падпішу вам вашую кнігу напiсаў шшшыт 13.07.2006, 18:28
Летась на акцыі ў краме "Акадэмкніга" маю кнігу падпісвала чытачам мастачка Le. напiсаў werk 13.07.2006, 18:45
Le Gevara. напiсаў werk 13.07.2006, 18:46
tut karcinka le gevary megablog.ru/2006/06/15/page/2/ напiсаў шшшыт 13.07.2006, 18:51
Ня ведаю, ці ейны гэта твор. Кнігу Le падпісвала без майго ведаму (я ў той самы час выступаў у Доме літаратара), аднак я не пакрыўдзіўся, бо паважаю яе. напiсаў werk 13.07.2006, 19:05
Дый назва кнігі дазваляе розныя маніпуляцыі. напiсаў werk 13.07.2006, 19:08
іншых не знайшлося напiсаў шшшыт 13.07.2006, 19:11
Яна рабіла, напрыклад, плякат сёлетняга фэстывалю The Beatles forever. напiсаў werk 13.07.2006, 19:14
калі б у мяне была ваша кніга й калі б я падчас чытаньня нешта калікольвек падкрэсьліваў і пакідаў маргіналіі дык даслаў бы вам напiсаў шшшыт 13.07.2006, 19:40
Калі ёсьць жаданьне - можна раздрукаваць кнігу "Цела і тэкст": яна ёсьць у Сеціве. напiсаў werk 13.07.2006, 19:44
цела і тэкст чытаў напiсаў шшшыт 13.07.2006, 19:48
Вы і так зрабілі цікавае перавыданьне "Утылізвцыі болю", тэкстаў Сіна, Вішнёва і Морт. Нават новыя літары для кнікі Вальжыны прыдумалі. напiсаў werk 13.07.2006, 19:55
літары аўтаматычна прыдумаў фоташоп якім была зроблена воклодка. праграма не падтрымала беллацінку а часу перарабляць ня мелі. трэба было тэрмінова здаваць у друкарню бо ў іншым выпадку кніга не зьявілася б учас. франк майбір паставіў на лесьвічнай пляцоўцы будынку дзе знаходзяцца атэлье некалькіх мастакоў шафу на адной з паліцаў якой кнігі на туалетнай паперы сіфа й тамбурны маскіт напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:05
адылі мне ня вельмі даспадобы тое што людзі імкнуцца ўсё замузэяваць напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:08
Музэй - сховішча знакавых рэчаў. І ў кнігу зазвычай зьбіраюцца не выпадковыя тэксты. напiсаў werk 13.07.2006, 20:28
дарэчы тыя кнігі на туалетнай паперы на імпрэзе ніхто не набыў тры эўра каштавалі дзівіліся але не куплялі зьміцер іх здаецца ў калёквіюме прэзэнтаваў літаратарам. валянціна аксак у рэпартажы на свабодзе рабіла акцэнт на тое што гэткае выданьне вельмі цешыць аўтара. гэтае выданьне мне падаецца выяўляе кнігу як сродак прачышчэньня напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:42
выкіданьне сьмецьця напэўна таксама мастацтва ю. б. напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:44
Музэй паўсюль, куды пазірае фотааб'ектыў. напiсаў werk 13.07.2006, 20:44
мастацкая акцыя ў потай выпіў кактэль робіна тропа ў той час ён занурана спажываў сваю артыкуляцыю напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:46
фотаздымак - ляндшафтнае мастацтва напiсаў шшшыт 13.07.2006, 20:47
фотаздымак - мумія прасторы напiсаў шшшыт 13.07.2006, 21:05
фотааб'ектыў пазірае кудызаўгодна камарыназіраньня ж канцэптуальнейшыя напiсаў шшшыт 13.07.2006, 21:11
Кніга на туалетнай паперы - сродак да прачышчэньняі цела, і розуму. Прыгадалася вытава "Partisan-art" у Клермон-Фэране. Там Артур Клінаў прадаваў французам, сярод іншага, амаль што новы "ёршык" для чысткі ўнітазаў. Некаторыя кліенты не разумелі, што гэта за цацка. Даводзілася тлумачыць: я ім казаў, што гэта савецкая вынаходка для аматараў садамазахізму. Яшчэ было сьмешна, калі Андрэй Вераб'ёў рэклямаваў завадную мэханічную курачку - казаў, што гэта вельмі практычная рэч, карысная ў гаспадарцы. Курачка прадавалася без ключа, дзяўбсьці падлогу яна не магла. напiсаў werk 13.07.2006, 22:12
>фотаздымак - мумія прасторы< Так, лепшы муміфікатар - гэта фатограф. напiсаў werk 13.07.2006, 22:17
Авангард змагаецца са знакамі, але ў выніку сам стварае знакаў больш, чым любы іншы накірунак мастацтва. Змагаецца з музэйнасьцю, але сам найлепш пасуе для музэефікацыі і камэрцыялізацыі. напiсаў werk 13.07.2006, 22:21
нёба кніга вёршыкаў напiсаў шшшыт 13.07.2006, 22:37
экспэрымэнтальнае мастацтва напэўна разбурае амбіцыйныя кансэрвы значнасьці знака напiсаў шшшыт 13.07.2006, 22:48
экспэрыМэнтальнае мастацтва - псыхааналіз рэчаіснасьці. напiсаў werk 13.07.2006, 23:00
Барысевіч і пра Барысевіча створаны: 13.07.2006, абноўлены: 14.07.2006 13:50, камэнтароў: 8 НОВЫ СЬЛЕД ЮГАСЯ БАРЫСЕВІЧА Ў ІНСІТНЫМ ВЫЯЎЛЕНЧЫМ МАСТАЦТВЕ Югась Барысевіч састарэў, аблысеў і скрывіўся пад цяжарам ўласназмарнаваных гадоў, гадкоў і гадочкаў. Каб канчаткова не занурыцца ў безвыходную маркоту, Югась надумаў пакінуць нашчадкам свой след у выяўленчым мастацтве. Мастак-самавук набыў паперу, намазаў ступак уласнаствораным лайном і зрабіў брудны адбітак. Твор займеў назву “Сьлед зь вялікай літары”. Толькі галерэйшчыкі, усе як адзін, адмовіліся выстаўляць “Сьлед…”, тож бо сьмярдзеў гадасна. Тады Югась набыў палатно з пэндзлікам і тым жа-ж уласназробленым матэрыялам намаляваў павялічаны адбітак свайго ўказальнага пярста з правай грабкі. Новы сьлед гэтаксама ня меў посьпеху у пераборлівых галерэйшчыкаў, бо распаўсюджваў вакол сябе гнюсны дух закарэлага гною. Югась не супакойваўся. Знішчэньне ванітатворнага водара Югась вырашыў праз рэпрадукаваньне арыгінала. Фотаздымак “Сьледу” не патыхаў гаўном. Югась прапаноўваў галерэйшчыкам панюхаць лайнаколерную рэпрадукцыю, але тыя не хацелі нюхаць, бо добра нанюхаліся гаўнавідных арыгіналаў. Вось тады Югась Барысевіч угаварыў свайго сябрука — літаратара Валянціна Акудовіча, і той зьмясьціў рэпрадукцыю на вокладцы ўласнай кнігі “Разбурыць ПАРЫЖ”. Цяпер кніга з лайновай карцінкаю на ськлізкай вокладцы прадаецца ў кожнай прыбі… кнігарні нашай самай зачышчанай у сьвеце сталіцы. А Югась Барысевіч лічыць сябе неўябенным гаўнапісцам і напявае пад нос песеньку: “Малчык, малчык, сунь у сраку палчык, і павітайся зь дзядзькам… Малчык, малчык, сунь у дупу палчык і павітайся зь дзядзькам… Малчык, малчык, сунь у жопу палчык і павітайся з дзядзькам… і г.д., і г.д., і г.д…” Сьпявае Барысевіч і ня ведае пра Г.Д., пра гада ГаДо, які да яго ніколі ня прыйдзе, бо для гадзілы ГаДо такіх, як Барысевіч, няма, ніколі не было і ня будзе. 2006 Газэта “НАВІНКІ+”. Подпіпіс “Дамавік мастацтвазнаўца”. Нармальна напісана. Пра мастака, ну хай сабе і аматара, хай сабе і інсітнага, але ж пра мастака і ягоны твор. Юрачка, я якога колеру твая карціна "Палец…"? P. S. Не на тую галінку паставіў быў, а цяпер вось выправіў. напiсаў Адам Глобус 23.06.2006, 15:53 >якога колеру твая карціна "Палец…"?< Тая карціна была ў розных варыянтах: чорна-белым, чырвона-белым, бардова-цялесным, брунатна-жоўтым. Акудовіч хацеў зьмясьціць рэпрадукцыю ня толькі на першую старонку вокладкі, але і (у зьменшаным фармаце) на апошнюю - заместа свайго фотаздымку, але дызайнэр вырашыў інакш. напiсаў werk 23.06.2006, 16:24 >Цяпер, самадзейныя мастакі капіююць не Шышкіна з Рожкіным, а Далі з Малевічам. (…) напiсаў Адам Глобус 20.06.2006, 16:37< У тваёй кнізе "Сшыткі" ёсьць твой партрэт у вобразе Далі. напiсаў werk 23.06.2006, 16:29 666. Тая карціна была ў розных варыянтах: чорна-белым, чырвона-белым, бардова-цялесным, брунатна-жоўтым. Няма таго, што раньш было, Юрасік. Цяпер твая карцінка, Юрачка, карычневая, як закарэлая дубовая кара, як засохлая скарынка, як згаданы "лесьвіцай" матэрыял. Каб вокладку рабіў прафесійны дызайнёр, ён бы перагнаў тваю карцінку ў чэбэ фармат, і праблема лайнаколернасці знялася б. Але тое трэба бачыць наперад, а заднім розумам нічога не выправіш, Юрачка. Бог з ёй, з карцінкаю. Праблемы дызайна не галоўныя на Літары. Тутака мы пра літаратуру гаворку вядзем. Прынамсі, я вяду размовы пра літаратуру. Ты мне кніжку сваю падарыў, а я усё ніяк не адгукнуся на яе. Ты пачакай, і я адгукнуся. напiсаў Адам Глобус 23.06.2006, 17:17 Карціна ўдзельнічала ў аўкцыёне Paragis, і "Наша ніва" ў рэпартажы напісала, што неёкі "новы беларус" набыў яе, праявіўшы тым самым добры густ. Насамрэч яна засталася ў мяне. >Каб вокладку рабіў прафесійны дызайнёр, ён бы перагнаў тваю карцінку ў чэбэ фармат, і праблема лайнаколернасці знялася б.< Дызайнэр перарабіў колеры: брунатны - на чорны, жоўты - на шэры і трошкі дадаў чырвонага. напiсаў werk 23.06.2006, 17:49 >Ты мне кніжку сваю падарыў, а я усё ніяк не адгукнуся на яе.< Ты сказаў, што табе спадабаліся кароткія тэксты. напiсаў werk 23.06.2006, 17:51 Ты пачуў, тое, што хацеў пачуць. Цяпер, ты прачытаеш тое, што я напішу; нават калі ты не захочаш гэта рабіць, ты ўсё адно зробіш. Ты прачытаеш мой тэкст пра сваю пісаніну, а потым будзеш яго перачытваць і перачытваць. Каб табе далей спакойна працаваць на Літары, варта зрабіць наступныя рэчы: 1. Перачытаць форумы Беларуская альтэрнатыўная гісторыя створаны: 06.12.2005, абноўлены: 24.06.2006 14:34, камэнтароў: 395 Другі фронт створаны: 27.08.2005, абноўлены: 23.06.2006 16:35, камэнтароў: 1605 2. Скапіяваць іх, выкінуць з іх усё, што не мае дачынення да літаратуры і культуры. Вычысціць рускамоўную графаманію і палітлабуду. 3. Стварыць новыя версіі гэтых форумаў. напiсаў Адам Глобус 24.06.2006, 15: Ну, вось! А хто ў нас, калі ня ты, Адам, больш за ўсіх выступаў за поўную свабоду слова і адсутнасьць мадэрацыі? На якой падставе ты выстаўляеш тут ультыматумы? Наколькі я разумею, гэта сайт ня твой, а Алісін. Калі пачысьціць галінку "Другі фронт" мяне папросіць яна сама (альбо дастаткова шырокае кола зарэгістраваных літаранцаў) - тады я, верагодна, пагаджуся. Ёсьць яшчэ варыянт: давай пачысьцім кожны сваю галінку: у "сУчасніках" хапае залішніх лабуды і хамства. Наўрад ці ты пагодзісься, бо лічыш галінку аўтарскай. У аўтабіяграфіі нават называеш яе сваім блогам (кшталту Жывога дзёньніка). А блогі бываюць розныя, у некаторых цытаты пераважаюць над жывымі размовамі, бываюць і калектыўныя дзёньнікі. Лічы, што "Другі фронт" - таксама блог. Што да "Беларускай альтэрнатыўнай гісторыі" - заснаваў яе Раман Кардонскі, ён (альбо Аліса) і мусіў бы вырашаць ёйны лёс. Я зразумеў бы тваю заклапочанасьць зьместам згаданых галінак, калі б гэта ты быў іхным заснавальнікам альбо асноўным аўтарам. Але ж цябе тыя тэмы быццам бы не цікавяць - дык і не чытаў бы гэтыя галінкі. "Рускамоўная графаманія і палітлабуда" почасту чытаюцца цікавей, чым тэксты вядомых пісьменьнікаў. Гэта сур'ёзная праблема. Мне хацелася б, каб пісьменьнікі баранілі свой аўтарытэт ня санкцыямі кшталту эмбарга, а пошукамі стылістычных ці іншых прыёмаў, якія ўзьнялі б іхнае майстэрства на новы канкурэнтаздольны ўзровень. Калі ты пачнеш, як ужо рабіў раней, руйнаваць маю галінку - пакідаю за сабой права на адэкватны адказ. напiсаў werk 24.06.2006, 18:34 2006. Барысевіч і шыза Вопратка! Колькі пра яе сказана і напісана! Колькі грошай на яе сыходзіць! А гэтае таямнічае слова “прэстыж” у 99% прагаворвацца менавіта пра адзежу. Толькі гэтым разам, я распавяду не пра фасоны і ўзоры, не пра стылістыку і наватарства ў модзе, а пра матэрыялы. Сам я люблю лён, але ёсць людзі, што любяць скураныя вырабы. Ну любяць яны скуру свінні ці быка, гэта яшчэ магу неяк зразумець, а былі ж і такія, што любілі вырабы з чалавечай скуры. Яны шылі сабе пальчаткі менавіта з чалавечай скуры. Яны нацягвалі чалавечую скуру на лямпавы абажур. І пад тым абажурам чыталі кнігі. У гэта цяжка паверыць. А ці лёгка паверыць у тое, што адзін чалавек заганяе другога чалавека ў газавую камеру? Шыза, шыза поўная, яна называецца вайною. Часам. у чалавецтва цямнее розум, чалавецтва абрынаецца ў сусветную бойню. І чалавечая скура на той бойні робіцца падобнай да скуры жывёлы. І толькі тады, калі скончыцца вайна, робіцца мутарна ад аднаго выгляду пальчатак пашытых з чалавека. Нацысты шылі сабе такія пальчаткі, бо яны самі сябе пераканалі, што палова чалавецтва горшая свіней і быкоў. Шыза, адназначна. Шыза менавіта ў тым, што толькі частку чалавецтва яны лічылі горшай за быкоў і свіней. Але гэта ўсё гісторыя, мінулае, успамін… А што ў нас, цяпер і тут з матэрыяламі для вопраткі?.. Тут і цяпер інсітны шызарэаліст – Югась Барысевіч піша пра вопратку такое: “Перад тым як нарадзіцца, замест вопраткі мы носім уласную маці.” Шызарэаліст ён і ў Германіі – шызарэаліст, і ў Беларусі ён – шызарэаліст. Шызы ў аматарскага шызарэаліста не меней чым у шызарэаліста прафесійнага. Шызы ў іх хапае. Але прафесійны шыз, хутчэй за ўсё, напісаў бы пра свой вопыт і не выходзіў бы на абагульненні ў выглядзе таталітарнага “мы”. Барысевіч лезе на гэтае “мы”, як жаба на корч. Ён разважае пра вопратку, пашытую з уласнай маці, і не разумее адкуль у такіх развагах ногі растуць. І мне хочацца такому шызарэалісту справіць строй з негабляваных дошак, але я адмаўляюся ад гэткага імпульсіўнага жадання. Хай сабе шые апранахі з чаго зможа, бо, я перакананы, ён можа зусім мала; ён, я ўпэўнены, амаль нічога не можа, арамя таго як вярзці несусветныя глупствы. Адзінае, што мяне сапраўды засмучае, усё гэта зусім не смешна. напiсаў 2006 24.06.2006, 19:44 напiсаў litara.net/forum/90/all 13.07.2006, 16:06 +Ён разважае пра вопратку, пашытую з уласнай маці< Гэта ты, Адам, разважаеш пра вопратку, пашытую з чалавечай скуры, бо прачытаў тое, што хацеў прачытаць. У кнізе пра пашыў ня згадваецца. Гэты сказ - спроба зазірнуць у псыхалёгію чалавека да ягонага нараджэньня. напiсаў werk 24.06.2006, 19:55 Барысевіч лезе на “мы”, жаба на корч, Глёбус на сваё "я". напiсаў werk 24.06.2006, 19:58 Кніга Alter nemo да нейкай ступені была адказам на Акудовічаву. У той галоўная ідэя - "мяне няма", у маёй - "ёсьць мы, няма самога няма". напiсаў werk 24.06.2006, 20:08 Памітусіся, Югасік, памтусіся. Ты памітусішся, памітусішся, а потым мяне паслухаеш, і зробіш свой аўтарскі форум, як і ўсе астатнія прыстойныя людзі. У гэтым і ёсць паступальная трансфармацыя Літары. сУчаснікаў, я не толькі пачысціў, я іх выдаў кнігаю. Шлях ператварэння блога ў кнігу я прайшоў. І табе раю гэты шлях прайсці, ці хоць бы паспрабаваць на яго стаць. Пагражаць мне я табе не раю. Безсэнсоўна. Хто з нас круцейшы і больш настойлівы, ты і сам ведаеш. напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:22 А калі ты, Югась, пачнеш разграбаць Другі фронт, ты убачыш дзіўныя рэчы. Ты пабачыш, што сам не згодны з меркаваннямі розных інфарматараў і журналюжак, прадукцыю якіх ты так старана капіяваў. Ты пабачыш, што Акудовіч не роўны з Вішнёвым, а Бахарэвіч моцна адрозніваецца ад Сіна і Мінскевіча. напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:31 222. У кнізе пра пашыў ня згадваецца. Каб табе, Юрась, сягоння кепка спалася, я закручу інтрыгу далей… У мяне ёсць выданне, зробленае з тваім непасрэдным удзелам, дзе згадваецца "пра пашыў". напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:46 >Ты пабачыш, што сам не згодны з меркаваннямі розных інфарматараў і журналюжак, прадукцыю якіх ты так старана капіяваў.< Так, я ня згодны зь меркаваньнямі многіх людзей, якім я даваў слова - калі яно здавалася цікавым мне ці чытачам. Бо не лічу сябе самым разумным. напiсаў werk 24.06.2006, 20:58 Зунзоніш, Юрасік, як муха ў павуце. Зунзонь. Кажаш, ты мне нешта там казаў? Памяць у цябе добрая? Праўда? Тады ты ўспомні, што ты мне напісаў на сваёй кнізе? Не помніш? напiсаў Адам Глобус 25.06.2006, 10:48 Напэўна, Агась, ты сябе павуком уяўляеш. Калі трэба - працытуй той надпіс. напiсаў werk 25.06.2006, 13:41 Зунзоніш, Юрасік, як муха ў павуце. Зунзонь. Кажаш, ты мне нешта там казаў? Памяць у цябе добрая? Праўда? Тады ты ўспомні, што ты мне напісаў на сваёй кнізе? Не помніш? напiсаў Адам Глобус 25.06.2006, 10:48 Напэўна, Агась, ты сябе павуком уяўляеш. Калі трэба - працытуй той надпіс. напiсаў werk 25.06.2006, 13:41 Мне трэба было даказаць, што ў цябе херовая памяць. А людзям з кепскай памяццю няма чаго рабіць у літаратуры. Як сляпы не можа працаваць астраномам, так бязпамятны не можа стаць пісьменнікам, прафесійным пісьменнікам. Выснова: Барысевіч не можа стаць літаратарам з-за слабой памяці. напiсаў Адам Глобус 13.07.2006, 15:48 напiсаў litara.net/forum/90/all 13.07.2006, 16:11 Юра, калі ты парадуеш сваю маму ўнукамі? напiсаў Мужык 13.07.2006, 16:43 напiсаў litara.net/forum/831 14.07.2006, 14:05 усе 468 паведамленьняў Ваш камэнтар: напiсаў http://litara.net/forum/705 14.07.2006, 14:07
жаданьня абмяркоўваць гэту хуйню ў мяне няма напiсаў шшшыт 14.07.2006, 14:32
Трэба сябе прымушаць! Трэба браць на сябе адказнасць! Трэба адказваць на пастаўленае рубам пытанне! Юра, калі ты парадуеш сваю маму ўнукамі? напiсаў Форум 14.07.2006, 15:59
Вова, ты бы лепш паехаў на лецішча да сваёй маці Ніны Ўладзіміраўны (навошта ты яе з хаты выгнаў?) і дровы пілаваў. напiсаў Хлус Францішак 05.10.2003, 00:46 напiсаў werk 14.07.2006, 16:13
З Хлусам усё ясна. Бобік здох. А ты, Юра, толькі копіі можаш? Сам ты на нешта здатны яшчэ? Ці ўсё? Ты так і скажы: "Ня буду радаваць маму ўнукамі!!!" напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:21
У кожнага свае прышпілы. напiсаў werk 14.07.2006, 16:25
А капіюеш ты больш за мяне. напiсаў werk 14.07.2006, 16:26
Мяне ж і гэтаму вучылі. напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:28
Часам можна пачуць, што сярод мастацкіх твораў няма ніводнага арыгіналу — маўляў, усе аўтары з большай ці меншай адкрытасьцю (і дакладнасьцю) пераймалі адзін аднаго. Так, мастакі (асабліва, у вучнёўскі пэрыяд — а ён можа расьцягнуцца на ўсё жыцьцё) зьмешваюць у сваіх майстэрнях, быццам альхімікі, чужыя прыёмы ў пошуках цудадзейнай прапорцыі — уласнай манэры сузіраньня й паказу. напiсаў werk 14.07.2006, 16:33
Усялякая самабытнасьць пачынаецца зь перайманьня, у шырокім пляне — з эпігонства. Каб знайсьці сябе, трэба шукаць іншых. Кожная рукатворная копія (у тым ліку й нашае жыцьцё) чым-небудзь адрозьніваецца і ад першакрыніцы, і ад іншых копіяў. Калі мы ўзнаўляем чужое — міжволі знаходзім і можам разгарнуць ня менш цікавыя варыянты, чым той, на якім спыніўся аўтар. напiсаў werk 14.07.2006, 16:36
Альхімеры і альхімікі мяне абыходзяць, Юрась. Не пра тэорыю гаворка вядзецца, а пра рэальную літаратурную практыку. Ты, відавочна, не можаш мяне зразумець, таму я буду паўтараць і настойваць: Каб табе далей спакойна працаваць на Літары, варта зрабіць наступныя рэчы: 1. Перачытаць форумы Беларуская альтэрнатыўная гісторыя створаны: 06.12.2005 Другі фронт створаны: 27.08.2005, 2. Скапіяваць іх, выкінуць з іх усё, што не мае дачынення да літаратуры і культуры. Вычысціць рускамоўную графаманію і палітлабуду. 3. Стварыць новыя версіі гэтых форумаў. напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:42
Юра, будзь мужыком, пішы сваё. напiсаў Ledu 15.07.2006, 14:43
А перакладаць мужыкам дазваляецца? напiсаў werk 15.07.2006, 18:13
Terry Richardson напiсаў Ter 17.07.2006, 12:17
Палата +375 Penoplast Tactical Media, Минск, 2006 этот фильм необходимо передать в отдел по борьбе с нелегальным оборотом наркотиков. по политической статье он определённо не проходит. «Палата +375» - сплав чернушной политической сатиры (в лучших традициях газеты «Навінкі») по поводу как государственной пропаганды, так и оранжевой идеологии, - и трэша по принципу что первое под руку попало, то и сняли. Banker оставил ребёнка без любимых игрушек – в фильме были задействованы кен, барби, шрек, пингвинчик и многие другие. главный герой (отнюдь не кукловод) в этом политическом кукольном театре с декорациями из пенопласта – шрек. ему бросает вызов своими криками пингвинчик: «шрек, где вобла, отдай народу воблу». досье на каждого из действующих персонажей является одновременно и историей болезни. в палате 375 проживают Тов. Ветеранов - служил в секретных войсках, досье засекречено. Застабил Агрогородков - заказал еду из минского ресторана на дом, полагая, что границы между городом и деревней больше нет. громил МакДональдз, так как там не было беларуской картошки. Павлик Бэрэсэмов - попал в заведение после того, как развесил объявления о том, что ищет репетитора по государственной идеологии и вломился в нацбанк с требованием выдать ему бесспроцентный кредит как представителю молодёжи. Сева Вертикалев - ходил по городу с оконной рамой, думая, что представляет таким образом работу по принципу одного окна. Иван Ипщенок заключил с женой трудовой контракт сроком на один год. взял шефство над колхозом, куда её и отправил. по палате проходит оборонная линия Сталина. своими силами пациенты организуют эфэм-радио, где представлено 75 % беларуской музыки. есть там и националшьная библиотека, постоенная на деньги Ивана Ипщенка и ему подобных (НДС бизнесу не помеха), и своя труба, на которую претендует… в нашей палате появился Путин! есть там и местные источники сырья. не обошлось без провокатора - Павлик Бэрэсэмов в бреду: я зубр, я зубр, - пишет на стенах политические лозунги, а затем подбивает на борьбу против врагов государственного строя. над пациентами постоянно проводят эксперименты, прощупывая границы их восприимчивости к препаратам, расшатывая моральные устои и выясняя склонность к сексуальным перверзиям. однако главным экспериментом становятся выборы: могут ли пациенты голосовать? пациенты голосуют досрочно. получилась отличная история про шизоидов и выборы на фоне острой интоксикации персонажей государственной идеологией и полёта инсулиновых шприцев. приготовить задницы к уколам. будем колёса хавать или на клизму? напiсаў http://out-reach.livejournal.com/23867.html?#cutid 18.07.2006, 01:51
З он-ляйн канфэрэнцыі Ганны Кісьліцынай на сайце Радыё Свабода: "Матэрыялы для напісання гісторыі Бумбамліту мне дапамог сабраць Жыбуль, калі пісала пра Тутэйшых— выкарыстоўвала кнігу Бязлепкінай, пра ТВЛ – тое, што даслаў мне Аркуш – гэта звесткі, якія вісяць на сайце Літара. А зараз я чую, што ўсё было не так. Вішнёў дзівіцца, чаму я не згадваю Дзяніса Хвастоўскага, а Аркуш – чаму згадваю Людку Сільнову. Але , даруйце, дастаткова перагледзіць маніфесты бумбамліта, каб зразумець, што Хвастоўскі ніколі не быў знакавай постаццю ў суполцы, а Сільнова, якая можа і не мела членскага білета, адзіная, хто згадваецца ў тэвээлаўскай “Спробе маніхвесту”, выдавала кнігу ў тэвээлаўскай серыі, атрымала тэвээлаўскую прэмію, друкавалася разам з імі ў замежных выданнях, брала ўдзел у тэвээлаўскіх канферэнцыях. Гэта ж якім фармалістам трэба быць, каб абапірацца не на рэальныя дзеянні, а кіравацца толькі наяўнасцю/ адсутнасцю заявы на ўступленне? Дарэчы, творчасць Людкі я ў кнізе і не разглядаю. Мне наогул была цікавая гісторыя гэтых суполак, перш за ўсё, як аснова для стварэння найбольш тыповых мадэляў творчага светагляду, у якіх бы адлюстроўваўся вірлівы характар культуры 80-х 90-х. Дзякуй ад іх я нават не чакаю – занадта яны самазакаханыя." Сама таксама тут не падзячыла тым, хто дапамог сабраць матэрыял. У кнігі, на мой погляд, добрая структура, але акцэнты расстаўленыя так, што некаторым героям гэтае люстэрка падалося крывым. напiсаў werk 19.07.2006, 15:09
Засуха нанесла урон не только зерновым: появилась проблема с заготовкой трав второго укоса, пострадали также посевы гречихи. Больше того, как заметил на прошлой неделе в интервью «КП» в Белоруссии» замдиректора Института картофелеводства Иван Бусько, даже клубни картофеля, которые уже сформировались в земле, от такой жары могли рассосаться: «Это реакция на стресс. У растения начинается обратный процесс, и таким образом оно старается сохранить свою надземную массу». Все рассосется, все образуется, подумал было корреспондент «БелГазеты», читая новостные сводки. Но затем всерьез задумался: если метафорическое значение «рассосется» - «наладится», то почему же у белорусов, словно племени, рожденного в понедельник, у которого «крокодил не ловится, не растет кокос», все рассасывается в буквальном смысле? И что делать, чтобы от такого «везения» не рассосалось последнее, что осталось? Помочь ответить на этот сложный вопрос вызвался любитель экспериментов со словами, поэт, автор стихотворений-идеограмм, знатный специалист «по африканизмам» Змицер ВИШНЁВ. - Картошка - это еще что. У некоторых наших граждан мозги от жары рассасываются и безвозвратно теряются мысли. И, боюсь, эти процессы куда больше скажутся на том, что в дальнейшем у нас будет пропадать не только урожай зерна и рассасываться картофельные клубни в земле, но теряться очень и очень важные вещи. В природе все ведь взаимосвязано. Так что придется нам срочно пригласить к себе какое-нибудь африканское племя (из тех, что круглогодично живут в пекле) для обмена опытом по выживанию в условиях экстремальной жары и организовать семинары на тему, как сохранить оставшийся урожай и остатки разума. А наши брестские женщины рассказали бы африканским товарищам, как они спасаются от жары и как спасают окорочка (чтобы не рассосались на границе). Буквально пару недель назад я своими глазами наблюдал это любопытное действо, когда ехал из Люблина. Дородные белорусские матроны привязывали скотчем к своим телам холодные окорочка и весьма благополучно, с приятным холодком по телу, перевозили их через границу - так делал весь вагон. Или еще один вариант спасения - подключить к этой проблеме ледовые дворцы. Зря мы их строили что ли?! В ледовых дворцах можно будет хранить нерассосавшуюся картошку, зерно, овощи и фрукты. Если дворцов окажется мало, нужно построить еще (у нас это очень хорошо получается). Каждому картофельному полю - по ледовому полю! Еще не расплавившиеся от жары головы спрячем в хоккейные шлемы. Вот такие мысли приходят в голову от жары. Все плавится, и, кажется, я тоже подпадаю под эту тенденцию. www.belgazeta.by/20060717.28/510370321 напiсаў БелГазета 19.07.2006, 20:02
Сёньня ў начным эфіры Радыё Свабода бумбамлітаўцы скажуць праўду пра Акудовіча (ён там увесь тыдзень чытае свае "показкі"). напiсаў werk 21.07.2006, 12:27
хххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххххх напiсаў ВВВВВВВ 21.07.2006, 13:29
прывiт, Hlobus напiсаць | рэдакцыя | настройкi | скончыць працу Г.Бураўкін пра ліквідацыю спэцназам намётавага мястэчка на Кастрычніцкай плошчы 24 сакавiка 2006 /iнтэрвiю/ Вольга Караткевіч Калдуны 1 студзеня 2006 /няшчырасьць/ Маnn Kurt У гасьцях у козкі 10 лiстапада 2005 /iнтэрвiю/ Марыя Мартысевіч Пазакляснае чытаньне. Гэта нам не задавалі 24 чэрвеня 2005 /тэорыя/ Марыя Мартысевіч Нашыя з табой падарожжы 2 чэрвеня 2005 /лiтаратура/ Аліса Бізяева • aksana [e,2] • Адам Глобус [e,ф,8] • Алесь Аркуш [i,e,ф,6] • Алесь Разанаў [1] • Аляксей Бацюкоў [e,2] • Аліса Бізяева [i,e,ф,17] • Андранік Антанян [i,e] • Андрэй Дынько [i,e,ф,3] • Андрэй Курэйчык [i,e] • Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12] • Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1] • Вольга Караткевіч [i,e,1] • Віктар Сьлінко [2] • Вінцэсь Мудроў [i,e,ф] • Ганна Гершвін [e,1] • Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7] • Зьміцер Арцюх [e,1] • Зьміцер Бартосік [i,e,ф] • Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3] • Зьміцер Дзядзенка [e,1] • Людка Сільнова [1] • Людміла Рублеўская [i,e] • Лявон Вашко [4] • Лявон Вольскі [i,e] • Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2] • Маnn Kurt [i,e,ф,12] • Макс Шчур [e,2] • Марыя Мартысевіч [i,e,2] • Мікола Папека [i,e,1] • Міра Лукша [i,e,1] • Павал Сьвярдлоў [i,e,1] • Павел Абрамовiч [i,e,3] • Палівач [e] • Пятро Васючэнка [1] • Севярын Квяткоўскі [e] • Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1] • Славамір Адамовіч [1] • Сяргей Астравец [i,e,1] • Сяргей Сматрычэнка [e,1] • Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1] • Тацяна Сьлінка [e,ф] • Уладзімер Арлоў [i,ф,1] • Усевалад Гарачка [e,2] • Францiш Богуш [e,1] • Цiна Клыкоўская [e,1] • Юрась Барысевіч [e,1] • Юры Гумянюк [i] • Ігар Бабкоў [e,7] • Ігар Сiдарук [i,e] • Ўжо ня дзевачка… [i,e,ф,1] • Ільля Сін [i,e] • Інэса Кур'ян [e] • Ірына Хадарэнка [i,e,ф] i - толькi iнфармацыя е - ёсьць email ф - ёсьць фота лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам Паралельны фронт створаны: 29.06.2006, абноўлены: 21.07.2006 13:29, камэнтароў: 164 Кніга на туалетнай паперы - сродак да прачышчэньняі цела, і розуму. Прыгадалася вытава "Partisan-art" у Клермон-Фэране. Там Артур Клінаў прадаваў французам, сярод іншага, амаль што новы "ёршык" для чысткі ўнітазаў. Некаторыя кліенты не разумелі, што гэта за цацка. Даводзілася тлумачыць: я ім казаў, што гэта савецкая вынаходка для аматараў садамазахізму. Яшчэ было сьмешна, калі Андрэй Вераб'ёў рэклямаваў завадную мэханічную курачку - казаў, што гэта вельмі практычная рэч, карысная ў гаспадарцы. Курачка прадавалася без ключа, дзяўбсьці падлогу яна не магла. напiсаў werk 13.07.2006, 22:12 >фотаздымак - мумія прасторы< Так, лепшы муміфікатар - гэта фатограф. напiсаў werk 13.07.2006, 22:17 Авангард змагаецца са знакамі, але ў выніку сам стварае знакаў больш, чым любы іншы накірунак мастацтва. Змагаецца з музэйнасьцю, але сам найлепш пасуе для музэефікацыі і камэрцыялізацыі. напiсаў werk 13.07.2006, 22:21 напiсаў бббббббббб 21.07.2006, 13:29
Г.Бураўкін пра ліквідацыю спэцназам намётавага мястэчка на Кастрычніцкай плошчы 24 сакавiка 2006 /iнтэрвiю/ Вольга Караткевіч Калдуны 1 студзеня 2006 /няшчырасьць/ Маnn Kurt У гасьцях у козкі 10 лiстапада 2005 /iнтэрвiю/ Марыя Мартысевіч Пазакляснае чытаньне. Гэта нам не задавалі 24 чэрвеня 2005 /тэорыя/ Марыя Мартысевіч Нашыя з табой падарожжы 2 чэрвеня 2005 /лiтаратура/ Аліса Бізяева • aksana [e,2] • Адам Глобус [e,ф,8] • Алесь Аркуш [i,e,ф,6] • Алесь Разанаў [1] • Аляксей Бацюкоў [e,2] • Аліса Бізяева [i,e,ф,17] • Андранік Антанян [i,e] • Андрэй Дынько [i,e,ф,3] • Андрэй Курэйчык [i,e] • Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12] • Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1] • Вольга Караткевіч [i,e,1] • Віктар Сьлінко [2] • Вінцэсь Мудроў [i,e,ф] • Ганна Гершвін [e,1] • Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7] • Зьміцер Арцюх [e,1] • Зьміцер Бартосік [i,e,ф] • Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3] • Зьміцер Дзядзенка [e,1] • Людка Сільнова [1] • Людміла Рублеўская [i,e] • Лявон Вашко [4] • Лявон Вольскі [i,e] • Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2] • Маnn Kurt [i,e,ф,12] • Макс Шчур [e,2] • Марыя Мартысевіч [i,e,2] • Мікола Папека [i,e,1] • Міра Лукша [i,e,1] • Павал Сьвярдлоў [i,e,1] • Павел Абрамовiч [i,e,3] • Палівач [e] • Пятро Васючэнка [1] • Севярын Квяткоўскі [e] • Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1] • Славамір Адамовіч [1] • Сяргей Астравец [i,e,1] • Сяргей Сматрычэнка [e,1] • Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1] • Тацяна Сьлінка [e,ф] • Уладзімер Арлоў [i,ф,1] • Усевалад Гарачка [e,2] • Францiш Богуш [e,1] • Цiна Клыкоўская [e,1] • Юрась Барысевіч [e,1] • Юры Гумянюк [i] • Ігар Бабкоў [e,7] • Ігар Сiдарук [i,e] • Ўжо ня дзевачка… [i,e,ф,1] • Ільля Сін [i,e] • Інэса Кур'ян [e] • Ірына Хадарэнка [i,e,ф] i - толькi iнфармацыя е - ёсьць email ф - ёсьць фота лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам Паралельны фронт створаны: 29.06.2006, абноўлены: 21.07.2006 13:29, камэнтароў: 165 >фотаздымак - мумія прасторы< Так, лепшы муміфікатар - гэта фатограф. напiсаў werk 13.07.2006, 22:17 Авангард змагаецца са знакамі, але ў выніку сам стварае знакаў больш, чым любы іншы накірунак мастацтва. Змагаецца з музэйнасьцю, але сам найлепш пасуе для музэефікацыі і камэрцыялізацыі. напiсаў werk 13.07.2006, 22:21 нёба кніга вёршыкаў напiсаў a ў hien? 13.07.2006, 22:37 экспэрымэнтальнае мастацтва напэўна разбурае амбіцыйныя кансэрвы значнасьці знака напiсаў a ў hien? 13.07.2006, 22:48 экспэрыМэнтальнае мастацтва - псыхааналіз рэчаіснасьці. напiсаў werk 13.07.2006, 23:00 Барысевіч і пра Барысевіча створаны: 13.07.2006, абноўлены: 14.07.2006 13:50, камэнтароў: 8 НОВЫ СЬЛЕД ЮГАСЯ БАРЫСЕВІЧА Ў ІНСІТНЫМ ВЫЯЎЛЕНЧЫМ МАСТАЦТВЕ Югась Барысевіч састарэў, аблысеў і скрывіўся пад цяжарам ўласназмарнаваных гадоў, гадкоў і гадочкаў. Каб канчаткова не занурыцца ў безвыходную маркоту, Югась надумаў пакінуць нашчадкам свой след у выяўленчым мастацтве. Мастак-самавук набыў паперу, намазаў ступак уласнаствораным лайном і зрабіў брудны адбітак. Твор займеў назву “Сьлед зь вялікай літары”. Толькі галерэйшчыкі, усе як адзін, адмовіліся выстаўляць “Сьлед…”, тож бо сьмярдзеў гадасна. Тады Югась набыў палатно з пэндзлікам і тым жа-ж уласназробленым матэрыялам намаляваў павялічаны адбітак свайго ўказальнага пярста з правай грабкі. Новы сьлед гэтаксама ня меў посьпеху у пераборлівых галерэйшчыкаў, бо распаўсюджваў вакол сябе гнюсны дух закарэлага гною. Югась не супакойваўся. Знішчэньне ванітатворнага водара Югась вырашыў праз рэпрадукаваньне арыгінала. Фотаздымак “Сьледу” не патыхаў гаўном. Югась прапаноўваў галерэйшчыкам панюхаць лайнаколерную рэпрадукцыю, але тыя не хацелі нюхаць, бо добра нанюхаліся гаўнавідных арыгіналаў. Вось тады Югась Барысевіч угаварыў свайго сябрука — літаратара Валянціна Акудовіча, і той зьмясьціў рэпрадукцыю на вокладцы ўласнай кнігі “Разбурыць ПАРЫЖ”. Цяпер кніга з лайновай карцінкаю на ськлізкай вокладцы прадаецца ў кожнай прыбі… кнігарні нашай самай зачышчанай у сьвеце сталіцы. А Югась Барысевіч лічыць сябе неўябенным гаўнапісцам і напявае пад нос песеньку: “Малчык, малчык, сунь у сраку палчык, і павітайся зь дзядзькам… Малчык, малчык, сунь у дупу палчык і павітайся зь дзядзькам… Малчык, малчык, сунь у жопу палчык і павітайся з дзядзькам… і г.д., і г.д., і г.д…” Сьпявае Барысевіч і ня ведае пра Г.Д., пра гада ГаДо, які да яго ніколі ня прыйдзе, бо для гадзілы ГаДо такіх, як Барысевіч, няма, ніколі не было і ня будзе. 2006 Газэта “НАВІНКІ+”. Подпіпіс “Дамавік мастацтвазнаўца”. Нармальна напісана. Пра мастака, ну хай сабе і аматара, хай сабе і інсітнага, але ж пра мастака і ягоны твор. Юрачка, я якога колеру твая карціна "Палец…"? P. S. Не на тую галінку паставіў быў, а цяпер вось выправіў. напiсаў Адам Глобус 23.06.2006, 15:53 >якога колеру твая карціна "Палец…"?< Тая карціна была ў розных варыянтах: чорна-белым, чырвона-белым, бардова-цялесным, брунатна-жоўтым. Акудовіч хацеў зьмясьціць рэпрадукцыю ня толькі на першую старонку вокладкі, але і (у зьменшаным фармаце) на апошнюю - заместа свайго фотаздымку, але дызайнэр вырашыў інакш. напiсаў werk 23.06.2006, 16:24 >Цяпер, самадзейныя мастакі капіююць не Шышкіна з Рожкіным, а Далі з Малевічам. (…) напiсаў Адам Глобус 20.06.2006, 16:37< У тваёй кнізе "Сшыткі" ёсьць твой партрэт у вобразе Далі. напiсаў werk 23.06.2006, 16:29 666. Тая карціна была ў розных варыянтах: чорна-белым, чырвона-белым, бардова-цялесным, брунатна-жоўтым. Няма таго, што раньш было, Юрасік. Цяпер твая карцінка, Юрачка, карычневая, як закарэлая дубовая кара, як засохлая скарынка, як згаданы "лесьвіцай" матэрыял. Каб вокладку рабіў прафесійны дызайнёр, ён бы перагнаў тваю карцінку ў чэбэ фармат, і праблема лайнаколернасці знялася б. Але тое трэба бачыць наперад, а заднім розумам нічога не выправіш, Юрачка. Бог з ёй, з карцінкаю. Праблемы дызайна не галоўныя на Літары. Тутака мы пра літаратуру гаворку вядзем. Прынамсі, я вяду размовы пра літаратуру. Ты мне кніжку сваю падарыў, а я усё ніяк не адгукнуся на яе. Ты пачакай, і я адгукнуся. напiсаў Адам Глобус 23.06.2006, 17:17 Карціна ўдзельнічала ў аўкцыёне Paragis, і "Наша ніва" ў рэпартажы напісала, што неёкі "новы беларус" набыў яе, праявіўшы тым самым добры густ. Насамрэч яна засталася ў мяне. >Каб вокладку рабіў прафесійны дызайнёр, ён бы перагнаў тваю карцінку ў чэбэ фармат, і праблема лайнаколернасці знялася б.< Дызайнэр перарабіў колеры: брунатны - на чорны, жоўты - на шэры і трошкі дадаў чырвонага. напiсаў werk 23.06.2006, 17:49 >Ты мне кніжку сваю падарыў, а я усё ніяк не адгукнуся на яе.< Ты сказаў, што табе спадабаліся кароткія тэксты. напiсаў werk 23.06.2006, 17:51 Ты пачуў, тое, што хацеў пачуць. Цяпер, ты прачытаеш тое, што я напішу; нават калі ты не захочаш гэта рабіць, ты ўсё адно зробіш. Ты прачытаеш мой тэкст пра сваю пісаніну, а потым будзеш яго перачытваць і перачытваць. Каб табе далей спакойна працаваць на Літары, варта зрабіць наступныя рэчы: 1. Перачытаць форумы Беларуская альтэрнатыўная гісторыя створаны: 06.12.2005, абноўлены: 24.06.2006 14:34, камэнтароў: 395 Другі фронт створаны: 27.08.2005, абноўлены: 23.06.2006 16:35, камэнтароў: 1605 2. Скапіяваць іх, выкінуць з іх усё, што не мае дачынення да літаратуры і культуры. Вычысціць рускамоўную графаманію і палітлабуду. 3. Стварыць новыя версіі гэтых форумаў. напiсаў Адам Глобус 24.06.2006, 15: Ну, вось! А хто ў нас, калі ня ты, Адам, больш за ўсіх выступаў за поўную свабоду слова і адсутнасьць мадэрацыі? На якой падставе ты выстаўляеш тут ультыматумы? Наколькі я разумею, гэта сайт ня твой, а Алісін. Калі пачысьціць галінку "Другі фронт" мяне папросіць яна сама (альбо дастаткова шырокае кола зарэгістраваных літаранцаў) - тады я, верагодна, пагаджуся. Ёсьць яшчэ варыянт: давай пачысьцім кожны сваю галінку: у "сУчасніках" хапае залішніх лабуды і хамства. Наўрад ці ты пагодзісься, бо лічыш галінку аўтарскай. У аўтабіяграфіі нават называеш яе сваім блогам (кшталту Жывога дзёньніка). А блогі бываюць розныя, у некаторых цытаты пераважаюць над жывымі размовамі, бываюць і калектыўныя дзёньнікі. Лічы, што "Другі фронт" - таксама блог. Што да "Беларускай альтэрнатыўнай гісторыі" - заснаваў яе Раман Кардонскі, ён (альбо Аліса) і мусіў бы вырашаць ёйны лёс. Я зразумеў бы тваю заклапочанасьць зьместам згаданых галінак, калі б гэта ты быў іхным заснавальнікам альбо асноўным аўтарам. Але ж цябе тыя тэмы быццам бы не цікавяць - дык і не чытаў бы гэтыя галінкі. "Рускамоўная графаманія і палітлабуда" почасту чытаюцца цікавей, чым тэксты вядомых пісьменьнікаў. Гэта сур'ёзная праблема. Мне хацелася б, каб пісьменьнікі баранілі свой аўтарытэт ня санкцыямі кшталту эмбарга, а пошукамі стылістычных ці іншых прыёмаў, якія ўзьнялі б іхнае майстэрства на новы канкурэнтаздольны ўзровень. Калі ты пачнеш, як ужо рабіў раней, руйнаваць маю галінку - пакідаю за сабой права на адэкватны адказ. напiсаў werk 24.06.2006, 18:34 2006. Барысевіч і шыза Вопратка! Колькі пра яе сказана і напісана! Колькі грошай на яе сыходзіць! А гэтае таямнічае слова “прэстыж” у 99% прагаворвацца менавіта пра адзежу. Толькі гэтым разам, я распавяду не пра фасоны і ўзоры, не пра стылістыку і наватарства ў модзе, а пра матэрыялы. Сам я люблю лён, але ёсць людзі, што любяць скураныя вырабы. Ну любяць яны скуру свінні ці быка, гэта яшчэ магу неяк зразумець, а былі ж і такія, што любілі вырабы з чалавечай скуры. Яны шылі сабе пальчаткі менавіта з чалавечай скуры. Яны нацягвалі чалавечую скуру на лямпавы абажур. І пад тым абажурам чыталі кнігі. У гэта цяжка паверыць. А ці лёгка паверыць у тое, што адзін чалавек заганяе другога чалавека ў газавую камеру? Шыза, шыза поўная, яна называецца вайною. Часам. у чалавецтва цямнее розум, чалавецтва абрынаецца ў сусветную бойню. І чалавечая скура на той бойні робіцца падобнай да скуры жывёлы. І толькі тады, калі скончыцца вайна, робіцца мутарна ад аднаго выгляду пальчатак пашытых з чалавека. Нацысты шылі сабе такія пальчаткі, бо яны самі сябе пераканалі, што палова чалавецтва горшая свіней і быкоў. Шыза, адназначна. Шыза менавіта ў тым, што толькі частку чалавецтва яны лічылі горшай за быкоў і свіней. Але гэта ўсё гісторыя, мінулае, успамін… А што ў нас, цяпер і тут з матэрыяламі для вопраткі?.. Тут і цяпер інсітны шызарэаліст – Югась Барысевіч піша пра вопратку такое: “Перад тым як нарадзіцца, замест вопраткі мы носім уласную маці.” Шызарэаліст ён і ў Германіі – шызарэаліст, і ў Беларусі ён – шызарэаліст. Шызы ў аматарскага шызарэаліста не меней чым у шызарэаліста прафесійнага. Шызы ў іх хапае. Але прафесійны шыз, хутчэй за ўсё, напісаў бы пра свой вопыт і не выходзіў бы на абагульненні ў выглядзе таталітарнага “мы”. Барысевіч лезе на гэтае “мы”, як жаба на корч. Ён разважае пра вопратку, пашытую з уласнай маці, і не разумее адкуль у такіх развагах ногі растуць. І мне хочацца такому шызарэалісту справіць строй з негабляваных дошак, але я адмаўляюся ад гэткага імпульсіўнага жадання. Хай сабе шые апранахі з чаго зможа, бо, я перакананы, ён можа зусім мала; ён, я ўпэўнены, амаль нічога не можа, арамя таго як вярзці несусветныя глупствы. Адзінае, што мяне сапраўды засмучае, усё гэта зусім не смешна. напiсаў 2006 24.06.2006, 19:44 напiсаў litara.net/forum/90/all 13.07.2006, 16:06 +Ён разважае пра вопратку, пашытую з уласнай маці< Гэта ты, Адам, разважаеш пра вопратку, пашытую з чалавечай скуры, бо прачытаў тое, што хацеў прачытаць. У кнізе пра пашыў ня згадваецца. Гэты сказ - спроба зазірнуць у псыхалёгію чалавека да ягонага нараджэньня. напiсаў werk 24.06.2006, 19:55 Барысевіч лезе на “мы”, жаба на корч, Глёбус на сваё "я". напiсаў werk 24.06.2006, 19:58 Кніга Alter nemo да нейкай ступені была адказам на Акудовічаву. У той галоўная ідэя - "мяне няма", у маёй - "ёсьць мы, няма самога няма". напiсаў werk 24.06.2006, 20:08 Памітусіся, Югасік, памтусіся. Ты памітусішся, памітусішся, а потым мяне паслухаеш, і зробіш свой аўтарскі форум, як і ўсе астатнія прыстойныя людзі. У гэтым і ёсць паступальная трансфармацыя Літары. сУчаснікаў, я не толькі пачысціў, я іх выдаў кнігаю. Шлях ператварэння блога ў кнігу я прайшоў. І табе раю гэты шлях прайсці, ці хоць бы паспрабаваць на яго стаць. Пагражаць мне я табе не раю. Безсэнсоўна. Хто з нас круцейшы і больш настойлівы, ты і сам ведаеш. напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:22 А калі ты, Югась, пачнеш разграбаць Другі фронт, ты убачыш дзіўныя рэчы. Ты пабачыш, што сам не згодны з меркаваннямі розных інфарматараў і журналюжак, прадукцыю якіх ты так старана капіяваў. Ты пабачыш, што Акудовіч не роўны з Вішнёвым, а Бахарэвіч моцна адрозніваецца ад Сіна і Мінскевіча. напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:31 222. У кнізе пра пашыў ня згадваецца. Каб табе, Юрась, сягоння кепка спалася, я закручу інтрыгу далей… У мяне ёсць выданне, зробленае з тваім непасрэдным удзелам, дзе згадваецца "пра пашыў". напiсаў Уладзімір Вячаслававіч 24.06.2006, 20:46 >Ты пабачыш, што сам не згодны з меркаваннямі розных інфарматараў і журналюжак, прадукцыю якіх ты так старана капіяваў.< Так, я ня згодны зь меркаваньнямі многіх людзей, якім я даваў слова - калі яно здавалася цікавым мне ці чытачам. Бо не лічу сябе самым разумным. напiсаў werk 24.06.2006, 20:58 Зунзоніш, Юрасік, як муха ў павуце. Зунзонь. Кажаш, ты мне нешта там казаў? Памяць у цябе добрая? Праўда? Тады ты ўспомні, што ты мне напісаў на сваёй кнізе? Не помніш? напiсаў Адам Глобус 25.06.2006, 10:48 Напэўна, Агась, ты сябе павуком уяўляеш. Калі трэба - працытуй той надпіс. напiсаў werk 25.06.2006, 13:41 Зунзоніш, Юрасік, як муха ў павуце. Зунзонь. Кажаш, ты мне нешта там казаў? Памяць у цябе добрая? Праўда? Тады ты ўспомні, што ты мне напісаў на сваёй кнізе? Не помніш? напiсаў Адам Глобус 25.06.2006, 10:48 Напэўна, Агась, ты сябе павуком уяўляеш. Калі трэба - працытуй той надпіс. напiсаў werk 25.06.2006, 13:41 Мне трэба было даказаць, што ў цябе херовая памяць. А людзям з кепскай памяццю няма чаго рабіць у літаратуры. Як сляпы не можа працаваць астраномам, так бязпамятны не можа стаць пісьменнікам, прафесійным пісьменнікам. Выснова: Барысевіч не можа стаць літаратарам з-за слабой памяці. напiсаў Адам Глобус 13.07.2006, 15:48 напiсаў litara.net/forum/90/all 13.07.2006, 16:11 Юра, калі ты парадуеш сваю маму ўнукамі? напiсаў Мужык 13.07.2006, 16:43 напiсаў litara.net/forum/831 14.07.2006, 14:05 усе 468 паведамленьняў Ваш камэнтар: напiсаў litara.net/forum/705 14.07.2006, 14:07 жаданьня абмяркоўваць гэту хуйню ў мяне няма напiсаў a ў hien? 14.07.2006, 14:32 Трэба сябе прымушаць! Трэба браць на сябе адказнасць! Трэба адказваць на пастаўленае рубам пытанне! Юра, калі ты парадуеш сваю маму ўнукамі? напiсаў Форум 14.07.2006, 15:59 Вова, ты бы лепш паехаў на лецішча да сваёй маці Ніны Ўладзіміраўны (навошта ты яе з хаты выгнаў?) і дровы пілаваў. напiсаў Хлус Францішак 05.10.2003, 00:46 напiсаў werk 14.07.2006, 16:13 З Хлусам усё ясна. Бобік здох. А ты, Юра, толькі копіі можаш? Сам ты на нешта здатны яшчэ? Ці ўсё? Ты так і скажы: "Ня буду радаваць маму ўнукамі!!!" напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:21 У кожнага свае прышпілы. напiсаў werk 14.07.2006, 16:25 А капіюеш ты больш за мяне. напiсаў werk 14.07.2006, 16:26 Мяне ж і гэтаму вучылі. напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:28 Часам можна пачуць, што сярод мастацкіх твораў няма ніводнага арыгіналу — маўляў, усе аўтары з большай ці меншай адкрытасьцю (і дакладнасьцю) пераймалі адзін аднаго. Так, мастакі (асабліва, у вучнёўскі пэрыяд — а ён можа расьцягнуцца на ўсё жыцьцё) зьмешваюць у сваіх майстэрнях, быццам альхімікі, чужыя прыёмы ў пошуках цудадзейнай прапорцыі — уласнай манэры сузіраньня й паказу. напiсаў werk 14.07.2006, 16:33 Усялякая самабытнасьць пачынаецца зь перайманьня, у шырокім пляне — з эпігонства. Каб знайсьці сябе, трэба шукаць іншых. Кожная рукатворная копія (у тым ліку й нашае жыцьцё) чым-небудзь адрозьніваецца і ад першакрыніцы, і ад іншых копіяў. Калі мы ўзнаўляем чужое — міжволі знаходзім і можам разгарнуць ня менш цікавыя варыянты, чым той, на якім спыніўся аўтар. напiсаў werk 14.07.2006, 16:36 Альхімеры і альхімікі мяне абыходзяць, Юрась. Не пра тэорыю гаворка вядзецца, а пра рэальную літаратурную практыку. Ты, відавочна, не можаш мяне зразумець, таму я буду паўтараць і настойваць: Каб табе далей спакойна працаваць на Літары, варта зрабіць наступныя рэчы: 1. Перачытаць форумы Беларуская альтэрнатыўная гісторыя створаны: 06.12.2005 Другі фронт створаны: 27.08.2005, 2. Скапіяваць іх, выкінуць з іх усё, што не мае дачынення да літаратуры і культуры. Вычысціць рускамоўную графаманію і палітлабуду. 3. Стварыць новыя версіі гэтых форумаў. напiсаў Мужык 14.07.2006, 16:42 Юра, будзь мужыком, пішы сваё. напiсаў Ledu 15.07.2006, 14:43 А перакладаць мужыкам дазваляецца? напiсаў werk 15.07.2006, 18:13 Terry Richardson напiсаў Ter 17.07.2006, 12:17 Палата +375 Penoplast Tactical Media, Минск, 2006 этот фильм необходимо передать в отдел по борьбе с нелегальным оборотом наркотиков. по политической статье он определённо не проходит. «Палата +375» - сплав чернушной политической сатиры (в лучших традициях газеты «Навінкі») по поводу как государственной пропаганды, так и оранжевой идеологии, - и трэша по принципу что первое под руку попало, то и сняли. Banker оставил ребёнка без любимых игрушек – в фильме были задействованы кен, барби, шрек, пингвинчик и многие другие. главный герой (отнюдь не кукловод) в этом политическом кукольном театре с декорациями из пенопласта – шрек. ему бросает вызов своими криками пингвинчик: «шрек, где вобла, отдай народу воблу». досье на каждого из действующих персонажей является одновременно и историей болезни. в палате 375 проживают Тов. Ветеранов - служил в секретных войсках, досье засекречено. Застабил Агрогородков - заказал еду из минского ресторана на дом, полагая, что границы между городом и деревней больше нет. громил МакДональдз, так как там не было беларуской картошки. Павлик Бэрэсэмов - попал в заведение после того, как развесил объявления о том, что ищет репетитора по государственной идеологии и вломился в нацбанк с требованием выдать ему бесспроцентный кредит как представителю молодёжи. Сева Вертикалев - ходил по городу с оконной рамой, думая, что представляет таким образом работу по принципу одного окна. Иван Ипщенок заключил с женой трудовой контракт сроком на один год. взял шефство над колхозом, куда её и отправил. по палате проходит оборонная линия Сталина. своими силами пациенты организуют эфэм-радио, где представлено 75 % беларуской музыки. есть там и националшьная библиотека, постоенная на деньги Ивана Ипщенка и ему подобных (НДС бизнесу не помеха), и своя труба, на которую претендует… в нашей палате появился Путин! есть там и местные источники сырья. не обошлось без провокатора - Павлик Бэрэсэмов в бреду: я зубр, я зубр, - пишет на стенах политические лозунги, а затем подбивает на борьбу против врагов государственного строя. над пациентами постоянно проводят эксперименты, прощупывая границы их восприимчивости к препаратам, расшатывая моральные устои и выясняя склонность к сексуальным перверзиям. однако главным экспериментом становятся выборы: могут ли пациенты голосовать? пациенты голосуют досрочно. получилась отличная история про шизоидов и выборы на фоне острой интоксикации персонажей государственной идеологией и полёта инсулиновых шприцев. приготовить задницы к уколам. будем колёса хавать или на клизму? напiсаў out-reach.livejournal.com/23867.html?#cu 18.07.2006, 01:51 З он-ляйн канфэрэнцыі Ганны Кісьліцынай на сайце Радыё Свабода: "Матэрыялы для напісання гісторыі Бумбамліту мне дапамог сабраць Жыбуль, калі пісала пра Тутэйшых— выкарыстоўвала кнігу Бязлепкінай, пра ТВЛ – тое, што даслаў мне Аркуш – гэта звесткі, якія вісяць на сайце Літара. А зараз я чую, што ўсё было не так. Вішнёў дзівіцца, чаму я не згадваю Дзяніса Хвастоўскага, а Аркуш – чаму згадваю Людку Сільнову. Але , даруйце, дастаткова перагледзіць маніфесты бумбамліта, каб зразумець, што Хвастоўскі ніколі не быў знакавай постаццю ў суполцы, а Сільнова, якая можа і не мела членскага білета, адзіная, хто згадваецца ў тэвээлаўскай “Спробе маніхвесту”, выдавала кнігу ў тэвээлаўскай серыі, атрымала тэвээлаўскую прэмію, друкавалася разам з імі ў замежных выданнях, брала ўдзел у тэвээлаўскіх канферэнцыях. Гэта ж якім фармалістам трэба быць, каб абапірацца не на рэальныя дзеянні, а кіравацца толькі наяўнасцю/ адсутнасцю заявы на ўступленне? Дарэчы, творчасць Людкі я ў кнізе і не разглядаю. Мне наогул была цікавая гісторыя гэтых суполак, перш за ўсё, як аснова для стварэння найбольш тыповых мадэляў творчага светагляду, у якіх бы адлюстроўваўся вірлівы характар культуры 80-х 90-х. Дзякуй ад іх я нават не чакаю – занадта яны самазакаханыя." Сама таксама тут не падзячыла тым, хто дапамог сабраць матэрыял. У кнігі, на мой погляд, добрая структура, але акцэнты расстаўленыя так, што некаторым героям гэтае люстэрка падалося крывым. напiсаў werk 19.07.2006, 15:09 Засуха нанесла урон не только зерновым: появилась проблема с заготовкой трав второго укоса, пострадали также посевы гречихи. Больше того, как заметил на прошлой неделе в интервью «КП» в Белоруссии» замдиректора Института картофелеводства Иван Бусько, даже клубни картофеля, которые уже сформировались в земле, от такой жары могли рассосаться: «Это реакция на стресс. У растения начинается обратный процесс, и таким образом оно старается сохранить свою надземную массу». Все рассосется, все образуется, подумал было корреспондент «БелГазеты», читая новостные сводки. Но затем всерьез задумался: если метафорическое значение «рассосется» - «наладится», то почему же у белорусов, словно племени, рожденного в понедельник, у которого «крокодил не ловится, не растет кокос», все рассасывается в буквальном смысле? И что делать, чтобы от такого «везения» не рассосалось последнее, что осталось? Помочь ответить на этот сложный вопрос вызвался любитель экспериментов со словами, поэт, автор стихотворений-идеограмм, знатный специалист «по африканизмам» Змицер ВИШНЁВ. - Картошка - это еще что. У некоторых наших граждан мозги от жары рассасываются и безвозвратно теряются мысли. И, боюсь, эти процессы куда больше скажутся на том, что в дальнейшем у нас будет пропадать не только урожай зерна и рассасываться картофельные клубни в земле, но теряться очень и очень важные вещи. В природе все ведь взаимосвязано. Так что придется нам срочно пригласить к себе какое-нибудь африканское племя (из тех, что круглогодично живут в пекле) для обмена опытом по выживанию в условиях экстремальной жары и организовать семинары на тему, как сохранить оставшийся урожай и остатки разума. А наши брестские женщины рассказали бы африканским товарищам, как они спасаются от жары и как спасают окорочка (чтобы не рассосались на границе). Буквально пару недель назад я своими глазами наблюдал это любопытное действо, когда ехал из Люблина. Дородные белорусские матроны привязывали скотчем к своим телам холодные окорочка и весьма благополучно, с приятным холодком по телу, перевозили их через границу - так делал весь вагон. Или еще один вариант спасения - подключить к этой проблеме ледовые дворцы. Зря мы их строили что ли?! В ледовых дворцах можно будет хранить нерассосавшуюся картошку, зерно, овощи и фрукты. Если дворцов окажется мало, нужно построить еще (у нас это очень хорошо получается). Каждому картофельному полю - по ледовому полю! Еще не расплавившиеся от жары головы спрячем в хоккейные шлемы. Вот такие мысли приходят в голову от жары. Все плавится, и, кажется, я тоже подпадаю под эту тенденцию. www.belgazeta.by/20060717.28/510370321 напiсаў ююююююююююююие 21.07.2006, 13:30
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
