|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | У нас няма постмадэрнізму!!! створаны: 06.03.2006, абноўлены: 14.06.2006 12:45, камэнтароў: 273 Дык ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. >А хто прыдумаў пра дапамогу Бумбамлітаўцаў "старэйшым таварышам"?< Вішнёў дапамог выдаць тваю кнігу таньней, чым атрымалася б у якім-небудзь іншым выдавецтве (а памылкі друку маглі здарыцца і там). напiсаў werk 05.06.2006, 21:15 Дык ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. Можа спасылачку дасі, дзе я пра гэта кажу? Сапраўды, Вішнёў дапамог. Праўда і наклад належыць выдавецтву, а не мне. У мяне толькі аўтарскія асобнікі. І дзякуй Вішнёву — гэта адпачатку была яго ідэя — надрукаваць маю кнігу. Мне не бумбамліт дапамог, а выдаўцы Логвінаў і Вішнёў. І табе яны дзесяць разоў сказалі, каб ты не лез у нашы справы. Але ты зноў і зноў наступаеш на гэтыя граблі, дапаможнік ты мой. Проста спыніся. Я не хачу раскручваць гэтую гісторыю. напiсала anna 05.06.2006, 22:12 спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за "сімвалічныя грошы" У гэтым сказе няма нават намёку на тое, што ты а т р ы м а ў грошы. напiсала anna 05.06.2006, 23:16 Чытач, Вашага інтэлекту стае толькі на нецэнзурную лексіку на літаратурным форуме, але каб разумець выклады і разважанні ў артыкулах спадарыні Ірыны Шаўляковай, гэтага яўна недастаткова. Мне Вас шкада. У дурноцці можна абвінаваціць, аднак у навуковасці — не. У Ірыны навуковы склад мыслення. напiсаў я 06.06.2006, 03:53 Anna, дзякуй Вам за тое, што падтрымліваеце форум, хаця часам гаворыце не толькі пра самакаштоўнасць літаратуры :) напiсала lalala 06.06.2006, 03:57 Прызнаюся, што два тыдні таму папрасіла Алісу (лістом) прыбраць гэты форум. Так і напісала "прыбяры, калі ласка, бо зараз пойдзе мат, а не я гэты форум распачала." Абмеркаванне артыкула Трэнас скончылася на пятым постынгу. Але ж зноў пачынаюцца разборкі — у каго які інтэлект. Шкада. Нейкі час я спадзявалася, што можна наладзіць гутарку пра постмадэрнізм. напiсала anna 06.06.2006, 07:43 2 Чытач — гэта Абрыкос (Угадала ?:)) Не, Ганна, не угадала. Я сюды рэдка зажоджу. Зрэшты, чытач ящна зкапiявау з маёй галiнкi цытату. А кнiжка у цябе вельмi прыкольная, калi правiльна чытаць. напiсаў abrykos 06.06.2006, 13:59 Чытач, Вашага інтэлекту стае толькі на нецэнзурную лексіку на літаратурным форуме, але каб разумець выклады і разважанні ў артыкулах спадарыні Ірыны Шаўляковай, гэтага яўна недастаткова. Мне Вас шкада. У дурноцці можна абвінаваціць, аднак у навуковасці — не. У Ірыны навуковы склад мыслення. Так, спадарыні. Вас хвалюе мат? Вас бадзёрыць ненарматыўная лексіка? Яна вам трэба? Бачу, трэба! Наце… ЭХ, РАЗ І ЯШЧЭ РАЗ ПРА ПОСТМАДЭРН Чытаеш Ірыну Шаўлякову. Знакаў прыпынку больш чым словаў. А словаў больш чым вобразаў. А вобразы накшталт такога – “…аплодненай чыста постмадэрнісцкімі стрэмкамі…” Чытаеш, і ўяўляецца табе вульва (ПІЗДА) поўная стрэмак. Аплодненая вульва (ПІЗДЗІШЧА) яшчэ ўяўляецца, а цяжарнасьць і нараджэньне ўжо і нЯбачацца. Бо што можа нарадзіцца з вульвы (ПІЗДЫ) аплодненай стрэмкамі, ды ня простымі стрэмкамі, а стрэмкамі постмадэрністычнамі? Ніхуя не народзіцца. Разумееш, разумнееш і больш не чытаеш Ірыну Шаўлякову. НАХУЙ трэ такое чытаць, час марнаваць. напiсаў чытач 06.06.2006, 15:13 >Дык ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. >Можа спасылачку дасі, дзе я пра гэта кажу?<< Voila: >калі табе выгодна, ты сцвярджаеш, што спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за "сімвалічныя грошы", а калі не выгодна — пачынаеш блохаў шукаць. напiсала anna 04.06.2006, 07:57< напiсаў werk 06.06.2006, 17:18  напiсаў . N`est-ce pas, 13.06.2006, 20:14
…", сказ і сапраўды быў ПРЫГОЖЫМ …мужчынам" — Вы зноў спатыкаецеся на тым самым роўным месцы, якое скрытыкавалі (здагадваюся)Вашыя апанэнты, людзі з добрым густам і адчуваннем мовы.Крытыка не пайшла Вам на карысць. Па-беларуску (зрэшты, і па-расейску!) тут трэба сказаць: "Гэнэрал… быў прыгожЫ мужчынА". Ваша цікаўнасць пахвальная, зычу Вам поспехаў. напiсаў Lisav 12.06.2006, 09:56 Шаноўны спадар Lisav, вельмі ўдзячны Вам за парады. Дальбог не хлушу, бо ўдзячны за любую параду. Дарэчы наконт "мужчыны". Я адразу пераклаў (у падрадкоўніку) "Генэрал быў… мужчынай". Мяне паправілі што не "мужчынай", а "мужчынам". Але варыянт "мужчына" міколі не ўзьнікаў. Я тут наогул разгубіўся. Дык як будзе правільна? Калі Вы той, да каго зьвяртаўся спадар Павал Глёба, то я адразу здымаю сваё пытаньне, бо Ваш узровень беларускай мовы для мяне як тая плянка да якой я цягнуся. Ведаю, што не дацягнуся, але здавацца, кідаць не зьбіраюся. Ніколі не здаваўся і тут ня буду. Значыцца "Генэрал быў прыгожы мужчына". Але нешта мне муліць. Я ведаю, што для Вас не аўтарытэт: "Ну не казалі ў нас так!", але… Колькі чуў заўсёды казалі "Імярэк быў статным, прыгожым, разумным, майстравітым… мужчынам." Але паколькі Вы карыстаецеся ЛІТАРАТУРНАЙ беларускай мовай, то, бязумоўна, буду мяняць "…ым мужчынам" на "…ы мужчына". Дзякуй яшчэ раз. Крытыкуюць мяне не апанэнты, а сябры. Дарэчы людзі, як Вы слушна заўважылі, "з добрым густам і адчуваннем мовы". На іхных парадах, на Вашых перакладах, на беларускіх клясыках навучаюся беларускае мовы. напiсаў Раман Кардонскі 12.06.2006, 15:00 Перачытаў свой посьцінг. І зразумеў, што не зусім добра вытлумачыў. У нас казалі (у мінулым часе) "Імярэк быў статным, прыгожым, разумным, майстравітым… мужчынам", але "Імярэк статны, прыгожы, разумны, майстравіты… мужчынА". Дык я на гэтым "БЫЎ" спатыкнуўся. напiсаў Раман Кардонскі 12.06.2006, 15:11 Ізноўза пара дай? напiсаў свабодавец 12.06.2006, 20:17 Шаноўны спадару Рамане, добра, што Вам замуліла, што спатыкнуліся. Глянем на Вашыя прыклады ўважлівым вокам: "Імярэк быў статным, прыгожым, разумным, майстравітым… мужчынам", "Імярэк статны, прыгожы, разумны, майстравіты… мужчынА". Першы сказ можа быць правільным і няправільным у залежнасці ад таго, што Вы хочаце сказаць пра “імярэка”. Калі пералічаныя якасці ёсць неад’емная ўласцівасць яго натуры, якасць прыродная, пастаянная, заўсёдная (і менавіта гэта Вы хочаце сказаць), дык трэба ўжываць Назоўны склон. Калі ўсё пералічанае – выпадковае, часовае, прамінушчае, трэба ўжываць Творны склон. І я (чытач) магу зразумець Ваша выказванне, як іронію, як характарыстыку чалавека, які прыкідваецца, напускае на сябе і розум і прыгажосць і ўсё астатняе, і рабіў гэта шматкроць у мінулым і ў дадзеным канкрэтным выпадку, будучы ўвогуле чалавекам нікудышнім. Але не думаю, што ў такім нэйтральным тэксце Вы хацелі падпусціць іроніі, таму лічу, што Вы мелі на ўвазе першы сэнс (у кантэксце ён больш натуральны). Гэтая стылістычная тонкасць у мове і павінна выкарыстоўвацца тонка. У астатнім трэба проста кіравацца правілам, не ставячы перад сабою звышзадач. Другі сказ да памянёнага правіла дачынення не мае, бо ён у цяперашнім (“ёсць”) часе, правільны. напiсаў скрытыкавалі (здагадваюся)Вашыя апанэнты, людзі з 13.06.2006, 20:17
Для тых, хто прачнуўся / 22.05.2006 Галерэя Б. і часопіс "Дзеяслоў" запрашаюць 26 траўня а 18-й у малую залю Дому літаратара (вул. Фрунзэ, 5), дзе адбудзецца прэзэнтацыя кнігаў паэзіі: “Вершnick” Анатоля Івашчанкі й “Вышэй за паўночны вецер” Марыі Барадзіной. Вядучыя: Ігар Бабкоў/ Валянцін Акудовіч. Удзел бяруць [Паэтычны jam-сэйшн]: Андрэй Адамовіч, Віка Трэнас, Жана Капуста, Ігар Бабкоў, Тацяна Нядбай, Уладзя Лянкевіч, Усевалад Сьцебурака, прывід Цемрыка Велета; Барыс Пятровіч, Кася Камоцкая, Уладзімір Някляеў, а таксама – гурт этнічнае музыкі “ДжамБіБум”. Уваход вольны. Выйсьця няма. Лаўрэаты Залатога Апострафа / 21.05.2006 Сёлета лаўрэатамі штогадовае прэміі "Дзеяслову" сталі: Леанід Дранько Майсюк за празаічныя творы “Нярвовы раман” (№ 15) і Апавяданьне “Хлопчык і яго бацькі” (№ 19). Віктар Сьлінко за паэму “Жбан і вада” (№ 16). Ганна Аўчыньнікава за паэтычны дэбют “Сэрца і неба”. Аповеды (№ 14) Віншуем! Перапрашаем! / 25.04.2006 Прыносім свае прабачэньні тым, чые банеры з тэхнічных прычынаў не былі разьмешчаны на сайце, а таксама ўсім неабыякавым. Ад сяньня сайт ізноў пачынае ДЗЕйнічаць. Дык напiсаў іроніі, таму 13.06.2006, 20:19
25. 04. "Дзеяслоў" наведаў Менскі абласны інстытут павышэньня кваліфікацыі, дзе наладзіў сустрэчу з настаўнікамі беларускай мовы і літаратуры. Павышалі кваліфікацыю Э. Акулін ды М. Скобла. ЗАЛАТЫ АФОСТРАФ - 2005 / 30/03/2005 Ляўрэатамі штогадовае прэміі "Дзеяслову" сталі: Людміла Рублеўская за паралельны раман “Золата забытых магілаў” (№ 9-10). Алесь Пісьмянкоў за нізкі вершаў “Ня сьпіць мая бяссоньніца” (№ 8) і "Нам адпушчана так небагата…" (№ 13). Усевалад Сьцебурака за дэбют “Знайсьці свой дзень”. Аповеды (№ 9). Справаздача: люты - сакавік / 29.03.2005 17.02. У Менскім абласным інстытуце павышэньня кваліфікацыі "Дзеяслоў" сустрэўся з настаўнікамі беларускай мовы і літаратуры. 21.02. У Менскім дзяржаўным інстытуце праблемаў культуры Б. Пятровіч, Л. Дранько-Майсюк і Э. Акулін "дзеясловілі" зь бібліятэчнымі работнікамі рэспублікі. 23.02. "Дзеяслоў" наведаў Капыль, дзе адбыліся дзьве творчыя сустрэчы - у Гімназіі №1 і Капыльскай раённай бібліятэцы. 3.03. "Дзеяслоў" наладзіў сустрэчы з чытачамі Маладэчанскай раённай бібліятэкі імя М. Багдановіча і рабочымі маладэчанскага заводу "Белхал". Двойчы ў сакавіку (4 і 10) "Дзеяслоў" быў госьцем студэнтаў Беларускага дзяржаўнага мэдычнага ўнівэрсытэту! Не забываецца "Дзеяслоў" і на вясковыя школкі. 17 сакавіка адбылася творчая сустрэча ў Крайскай СШ, што на Лагойшчыне. 18.03. Э. Акулін і Л. Дранько-Майсюк выступілі перад навучэнцамі Менскага дзяржаўнага прафэсійнага ліцэя № 5. напiсаў ДЗЕйнічаць. 13.06.2006, 20:20
Fantasy FootballDownloads Mobile Entertainment » More Entertainment Tenacious dad• Actor Jack Black, wife welcome baby boy • Fireworks ahead as Coulter, Carlin set for Leno • 'Space Odyssey' composer Gyorgy Ligeti dies • See Cameron Diaz in 'The Holiday' trailer Buzz Log - What the world is searching for » More Buzz Powerball payoffReady to play ball? Searchers hit buzz on Powerball and state lotteries out of the park. More… Popular Lottery Searches 1. Powerball 2. Louisiana Lottery 3. Kansas Lottery 4. Powerball Numbers Yahoo! Web Directory » More Yahoo! Web DirectoryArts Business Computers Culture Education Entertainment Health News Recreation Reference Regional Science More Yahoo! Services » More Yahoo! ServicesAuctions Calendar Chat Classifieds Education Greetings Members Tickets напiсаў Greetings 13.06.2006, 20:23
Finance Music Answers Mail My Yahoo! Messenger Select Category: Web Images Video Audio Directory Local News Shopping Search the Web: Advanced My Web Ad Programs Yahoo! Answers: Join in Ask The Planet! Check it out Take a survey for Yahoo! from Questionmarket.com - Chance to win $500 Check your mail status: Sign In Free mail: Sign Up360° Autos Finance Games GeoCities Groups Health Horoscopes HotJobs Kids Local Maps Movies Music My Yahoo! News People Search Personals Photos Real Estate Shopping Sports Tech Travel TV Yellow Pages All Y! Services… напiсаў Music Answers 13.06.2006, 20:25
Чытач, Вашага інтэлекту стае толькі на нецэнзурную лексіку на літаратурным форуме, але каб разумець выклады і разважанні ў артыкулах спадарыні Ірыны Шаўляковай, гэтага яўна недастаткова. Мне Вас шкада. У дурноцці можна абвінаваціць, аднак у навуковасці — не. У Ірыны навуковы склад мыслення. Так, спадарыні. Вас хвалюе мат? Вас бадзёрыць ненарматыўная лексіка? Яна вам трэба? Бачу, трэба! Наце… ЭХ, РАЗ І ЯШЧЭ РАЗ ПРА ПОСТМАДЭРН Чытаеш Ірыну Шаўлякову. Знакаў прыпынку больш чым словаў. А словаў больш чым вобразаў. А вобразы накшталт такога – “…аплодненай чыста постмадэрнісцкімі стрэмкамі…” Чытаеш, і ўяўляецца табе вульва (ПІЗДА) поўная стрэмак. Аплодненая вульва (ПІЗДЗІШЧА) яшчэ ўяўляецца, а цяжарнасьць і нараджэньне ўжо і нЯбачацца. Бо што можа нарадзіцца з вульвы (ПІЗДЫ) аплодненай стрэмкамі, ды ня простымі стрэмкамі, а стрэмкамі постмадэрністычнамі? Ніхуя не народзіцца. Разумееш, разумнееш і больш не чытаеш Ірыну Шаўлякову. НАХУЙ трэ такое чытаць, час марнаваць. напiсаў чытач 06.06.2006, 15:13 >Дык ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. >Можа спасылачку дасі, дзе я пра гэта кажу?<< Voila: >калі табе выгодна, ты сцвярджаеш, што спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за "сімвалічныя грошы", а калі не выгодна — пачынаеш блохаў шукаць. напiсала anna 04.06.2006, 07:57< напiсаў werk 06.06.2006, 17:18 напiсаў . N'est-ce pas, 13.06.2006, 20:14 усе 250 паведамленьняў Ваш камэнтар: псэўдонiм: Поле псэўдонiм трэба запаўняць у тым выпадку, калi Вы жадаеце зьмясьцiць камэнтар ананiмна, пакiнуўшы замест свайго афiцыйнага iдэнтыфiкатара гэты самы "псэўдомнiм". У тэксьце паведамленьня можна выкарыстоўваць наступныя тэгi: , , , <a href=></a>, , , (усе тэгi трэба пiсаць маленькiмi лiтарамi). навiны iнтэрвiю рэцэнзii тэорыя лiтаратура арганiзацыi выдавецтвы выданьнi пэрсаналii форум пра праект пошук транслятар дапамога [?] архiў клакоцкага blonde-attack глобус беларусi дасьледваньнi калекцыя лiтпрацэсiя лявонiха напiсаў 05.06.2006, 21:05 13.06.2006, 20:16 …", сказ і сапраўды быў ПРЫГОЖЫМ …мужчынам" — Вы зноў спатыкаецеся на тым самым роўным месцы, якое скрытыкавалі (здагадваюся напiсаў сапраўды быў ПРЫГОЖЫМ 13.06.2006, 20:30
ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. >Можа спасылачку дасі, дзе я пра гэта кажу?<< Voila: >калі табе выгодна, ты сцвярджаеш, што спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за "сімвалічныя грошы", а калі не —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————- напiсаў усе 257 паведамленьняў 13.06.2006, 20:31
Юрась Барысевіч ДРОВЫ ДЛЯ ПАРАХОДА СУЧАСНАСьЦІ У адным з інтэрвью маскоўскі канцэптуаліст Дзмітрый Прыгаў выказаў даволі актуальную думку: “Няма кніг добрых і благіх”. Можна было б давесьці таксама, што няма кніг зьмястоўных і пустых, як няма скончаных і няскончаных. Зрэшты, Прыгаў хацеў, відавочна, сказаць, што няма кніг добрых і благіх, а ёсьць добрыя і благія чытачы. Мадэрністы бралі ўсю адказнасьць за якасьць твору на сябе, сучасныя ж літаратары імкнуцца перакласьці яе на чытачоў. Міларад Павіч, напрыклад, публікуе тэатральныя п’есы адразу ў некалькіх варыянтах, а раманы складае ў выглядзе крыжаванкі, слоўніка і г.д. — каб кожны мог абраць уласны маршрут чытаньня. Яшчэ больш залежыць ад асобы чытача кампутарны гіпэртэкст. Сучасны твор нараджае, хутчэй, аўдыторыя, чым намінальны аўтар. Такім чынам, і аб’ектам літаратурнай крытыкі неўзабаве будзе працэс чытаньня, а не пісьма. Калі няма магчымасьці стаць выбітным пісьменьнікам, застаецца адна надзея — стаць выбітным чытачом. напiсаў musik answer 13.06.2006, 20:32
няма постмадэрнізму!!! створаны: 06.03.2006, абноўлены: 13.06.2006 20:31, камэнтароў: 258 Чытач, Вашага інтэлекту стае толькі на нецэнзурную лексіку на літаратурным форуме, але каб разумець выклады і разважанні ў артыкулах спадарыні Ірыны Шаўляковай, гэтага яўна недастаткова. Мне Вас шкада. У дурноцці можна абвінаваціць, аднак у навуковасці — не. У Ірыны навуковы склад мыслення. Так, спадарыні. Вас хвалюе мат? Вас бадзёрыць ненарматыўная лексіка? Яна вам трэба? Бачу, трэба! Наце… ЭХ, РАЗ І ЯШЧЭ РАЗ ПРА ПОСТМАДЭРН Чытаеш Ірыну Шаўлякову. Знакаў прыпынку больш чым словаў. А словаў больш чым вобразаў. А вобразы накшталт такога – “…аплодненай чыста постмадэрнісцкімі стрэмкамі…” Чытаеш, і ўяўляецца табе вульва (ПІЗДА) поўная стрэмак. Аплодненая вульва (ПІЗДЗІШЧА) яшчэ ўяўляецца, а цяжарнасьць і нараджэньне ўжо і нЯбачацца. Бо што можа нарадзіцца з вульвы (ПІЗДЫ) аплодненай стрэмкамі, ды ня простымі стрэмкамі, а стрэмкамі постмадэрністычнамі? Ніхуя не народзіцца. Разумееш, разумнееш і больш не чытаеш Ірыну Шаўлякову. НАХУЙ трэ такое чытаць, час марнаваць. напiсаў чытач 06.06.2006, 15:13 >Дык ня трэба было казаць, што я быццам бы атрымаў за тваю кнігу нейкія грошы. >Можа спасылачку дасі, дзе я пра гэта кажу?<< Voila: >калі табе выгодна, ты сцвярджаеш, што спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за "сімвалічныя грошы", а калі не выгодна — пачынаеш блохаў шукаць. напiсала anna 04.06.2006, 07:57< напiсаў werk 06.06.2006, 17:18 >У гэтым сказе няма нават намёку на тое, што ты а т р ы м а ў грошы.< Добра, пакажы, дзе я сьцьвярджаў, быццам бы "спрычыніўся да выдання гэтай кнігі за сімвалічныя грошы". >Мне не бумбамліт дапамог, а выдаўцы Логвінаў і Вішнёў. І табе яны дзесяць разоў сказалі, каб ты не лез у нашы справы.< Нічога такога яны мне не казалі, табе пачулася. >Я не хачу раскручваць гэтую гісторыю.< Сама ж і раскручваеш, распавядаеш усё новыя падрабязнасьці. напiсаў werk 06.06.2006, 17:2900000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 напiсаў Нічога такога 13.06.2006, 20:32
СПЕЦЫФІКА ПОСТМАДЭРНІЗМУ Ў БЕЛАРУСІ Сярод падзей і з’яў, якія тым ці іншым чынам утвараюць сучасны літаратурны працэс на Беларусі, няма ніводнай, каб яе можна было б зусім одакладна апісаць ці акрэсліць. Менавіта таму ніводзін наш літаратуразнаўца яшчэ не даў больш аб’ектыўнай характарыстыкі творцам т. зв. новага пакалення, чым “постмадэрністы”. Бо, па меркаванні многіх айчынных даследчыкаў (Г. Кісліцына, П. Васючэнка, Зм. Серабракоў, В. Акудовіч, Н. Якавенка і інш.) [1], усё, што не падобнае да традыцый Купалы, Коласа, Багдановіча, усё новае і эпатажнае, якое б яно ні было па сваёй гістарычнай, эстэтычнай і мастацкай сутнасці – усё гэта можна прылічыць да постмадэрнізму як да сістэмы, свабоднай не толькі ад жыццёвых фармальнасцяў, але падчас і ад саміх аўтараў, і ад іх твораў, і нават ад слоў. Па-за ўвагай застаюцца велізарная сусветная культурная спадчына, не менш маштабныя трансфармацыі ў заходнееўрапейскай філасофіі і светаглядзе розных грамадстваў, якія якраз сталіся перадумовай супярэчлівай, інтрыгоўнай, брыдкай і прыцягальнай адначасова канцэпцыі постмадэрнізму. Нягледзячы на такія складанасці, у беларускай літаратуры XXI ст. існуюць і развіваюцца надзвычай цікавыя эстэтычныя плыні (зноў-такі, тэрмін ужыты няправільна і досыць умоўна з-за адсутнасці лепшага), у якіх варта было б разабрацца. Бо асноўная і самая каштоўная асаблівасць іх у тым, што ў кожным творы любога жанру і роду літаратуры праяўляецца надта моцны нацыянальны, аўтэнтычны элемент, прычым не толькі на ўзроўні выкарыстання беларускай мовы, а таксама ў спецыфічнай праблематыцы, у менавіта тутэйшых тэмах, у мясцовым, каларытным бачанні свету. Гэты факт дазваляе зрабіць выснову: паняцце глабалізацыі беларускай прасторы не датычыцца і датычыцца не можа. Таму пры ўсёй парадаксальнасці сітуацыі, што склалася ў прыватнасці ў беларускай літаратуры, гэта перспектыўны шлях для развіцця айчыннага дыскурсу – дыскурсу, які больш мэтазгодна назваць “рэччу ў сабе”. Аднак суадносіць падобны шлях з паняццем “постмадэрнізм” не ўяўляецца магчымым [гл.: 2, с. 601 – 605]. Прадэманстраваць адносную слушнасць вышэйзгаданых сцверджанняў варта на прыкладзе творчасці літаратараў суполкі “Schmerzwerk” (нямецкае “Завод па вытворчасці болю”), што была ўтворана ў 1999 годзе пасля распаду аб’яднання “Бум-Бам-Літ”. На дадзены адрэзак часу яе сябрамі з’яўляюцца В. Гапеева, Ю. Барысевіч, В. Морт, А. Бахарэвіч, І. Сін, Зм. Вішнёў, а таксама, як піша апошні, там “атабарыліся не толькі некаторыя былыя бумбамлітаўцы, але й новыя творцы” [3, с. 6]. Кожны з гэтых пісьменнікаў мае сваю асобную творчую гісторыю, якая мала звязана ўласна с суполкай “Sch”, што так і не сталася эстэтычна цэласнай, нягледзячы на намаганні культуролага (і, можна сказаць, яе ідэолага) Ю. Барысевіча, адлюстраваныя ў маніфесце арганізацыі [4, с. 121 – 135]. Яшчэ адзін сумнеўны момант: такія словы, як “суполка” ці “арганізацыя”, а тым больш “літаб’яднанне” у дадзеным выпадку не падыходзяць. Прычым Ю. Барысевіч у сваім маніфесце спрабуе прыдумаць эстэтыку фактычна беспадстаўна, калі будуе тэкст на цытатах з твораў сяброў “Sch”, карыстаючыся пры гэтым стандартнымі, нават банальнымі фразамі: “на наш погляд, патрыятызм – гэта не гонар за сваю айчыну, а боль за яе” [4, с. 123], “шчырасць для нас больш істотная, чым добры густ” [4, с. 123], або “мы прыходзім у гэты свет і выходзім з яго праз дзверы болю” [4, с. 127] ды інш. “Sch” быў штучна створаны з мэтай паказаць, умоўна кажучы, “як карыстацца эстэтычнай катэгорыяй болю, каб атрымалася нешта кшталту постмадэрнізму”. Заканамерна паўстае пытанне: навошта нам падобнае “нешта кшталту”, калі, паводле словаў К. Чорнага, кожны чалавек – гэта цэлы свет? У іншай сітуацыі ёсць людзі, якія напраўду ўжо стаміліся ад сваёй багатай культуры і гатовыя ўвесь сусвет успрымаць як гіпертэкст, і цытаваць у творах цэлыя старонкі без спасылак, выдаючы чужое за сваё, ды з усяго злосна кпіць і г. д. Здаецца, мы таго не маем. Заміж таго, каб падроўнівацца пад некага і спрабаваць пераскокнуць праз некалькі стагоддзяў літаратурнага нябыту, варта проста заглыбіцца ў самарэфлексію. Атрыманы эстэтычны прадукт будзе не горшы за еўрапейскі. У серыі “Другі фронт мастацтваў” у выдавецтве “Логвінаў” пабачылі свет такія выданні, як “Рэканструкцыя неба” В. Гапеевай, “Нуль” І. Сіна, “Тамбурны маскіт” і “Трап для сусліка” Зм. Вішнёва, “Alter nemo” Ю. Барысевіча, “Практычны дапаможнік па руйнаванні гарадоў” і “Натуральная афарбоўка” А. Бахарэвіча, “За здаровы лад жыцця” Джэці, “Дыяфрагма” В. Жыбуля ды многія іншыя. Кожная такая кніга патрабуе асобнага даследавання, бо кожны са згаданых аўтараў імкнецца максімальна самаактуалізавацца ў сваіх творах, паэтычных і празаічных (іншая справа, наколькі ўдала тое атрымліваецца). Што ж датычыцца праяваў постмадэрнізму ў Беларусі (заўважце, які досыць канкрэтна адмяжоўваецца ад постмадэрнізму класічнага!) у эстэтыцы гэтых аўтараў, то найбольшую цікаўнасць уяўляюць з сябе кнігі А. Бахарэвіча [5]. У “Практычным дапаможніку па руйнаванні гарадоў” арыгінальнасць выяўляецца найперш у форме, кампазіцыі, афармленні мастацкіх сродкаў, дастаткова новых для беларускай літаратуры. Напрыклад, выкарыстоўваюцца наступныя прыёмы: устаўка верлібраў і кавалкаў тэксту без знакаў прыпынку, або з адмысловым шрыфтавым выдзяленнем, у агульны аповед, сюжэт перарываецца плынню свядомасці ці то аўтара, ці то герояў, але фрагменты ў выніку ўтвараюць гарманічную сістэму (гл. аповесць “Паразіт”). Цікава тое, што ўсе гэтыя разнастайныя мастацкія сродкі апрацаваны менавіта на беларускім, рэалістычным матэрыяле – большасць фабул звычайныя, нават побытавыя. Якраз гэта дазваляе аўтару ужыць даўно вядомыя прыёмы постмадэрнісцкага метаду ў рэчышчы яго эстэтыкі. У “Натуральнай афарбоўцы” яны выкарыстаны больш удала, бо тут кожны мастацкі сродак відавочна апраўданы і асэнсаваны ў кантэксце твора. Увага акцэнтуецца не на саміх стылістычных вышуках, але на тым эфекце, на той мэце, якую гэтыя вышукі мусяць выконваць па задуме А. Бахарэвіча. Фармальнае прыпадабненне да постмадэрнісцкага метаду яшчэ не сведчыць пра тое, што сам аўтар абазнаны ў філасофіі, на якой дадзеная канцэпцыя грунтуецца, адкуль яе вытокі, яе матывацыя. Не разумеючы ж сутнасці, наўрад ці магчыма і мэтазгодна пераймаць адно форму. Паэткі В. Гапеева, В. Морт, іх маладзейшыя калегі Зм. План, Ул. Боська друкуюць вершы, не ведаючы, што напісаць добры верлібр часам больш складана, чым твор рыфмаваны, і што гэтая форма вымагае найвялікшага ўмення і валодання суадноснай тэорыяй. Трэба адрозніваць мастацкасць/ немастацкасць, эстэтычнасць/неэстэтычнасць і пад. Іначай любая, нават самая бессэнсоўная фраза станецца культурнай рэвалюцыяй і постмадэрнізмам. Аўтар павінны адчуваць адказнасць за свае творы, бачыць у іх якую заўгодна, але ўсё ж такі мастацкую задуму (сутнасць можа быць у адсутнасці ці наяўнасці сэнсу), але такі складнік мусіць абавязкова прысутнічаць. Інакш атрымліваюцца наступныя радкі (Зм. План): *** забарона-абарона забабона згвалтаванне закону хачапуры чабурэк пінгвін змова – мовы адмова рыбіна – рабін марынаваная марына [6, с. 45] Падобная павярхоўнасць назіраецца ў творчасці Зм. Вішнёва, лідэра “Sch”, літаратара, мастака, перформера. Спрацоўвае той выпадак, калі талент і здольнасці аўтара прыносяцца ў ахвяру псеўдаэпатажу, недарэчнаму іранізаванню і штучна створанай мастацкай сістэме, што развальваецца на вачох – варта адно прыгледзецца да аднаго з элементаў: “Я зноў ляжу ў труне. Колькі можна?!! Дастала! Прэч паэтычнае сала! Тут цесна! І мала кіслароду!… Прэч, вычварэнцы!… Я не ёг! Я па шкле не хаджу! Тут святло праходзіць праз шчылінкі! Гэта горай за краты! Свабоду!!!” [7, c. 68 – 69]. Яскравым прыкладам таго, наколькі ўзровень фармальны вышэйшы за ўзровень эстэтычны, з’яўляецца большасць твораў А. Хадановіча, паэта, барда, перакладчыка. Ён выступае як аўтар, не прыналежны ні да якіх літаратурных згуртаванняў, што аб’ядноўваюцца пэўнай мастацкай сістэмай. Адна з яго кніг пад назвай “Лісты з-пад коўдры” сталася сапраўдным адкрыццём для сучаснай беларускай паэзіі, і крытыкі (у прыватнасці, Г. Кісліцына, Ю. Андруховіч) адзінагалосна вынеслі ёй прысуд: “постмадэрнізм”. Да чаго й імкнуўся сам А. Хадановіч: “гэты жарт не дагнаць, не спыніць, не стрымаць без паўлітра” [8, с. 20]. Прынцып літаратурнай гульні, якая вышэй за ўсё, з аднаго боку, можа і ўдалы бясконцымі інтэртэкстамі, узятымі з твораў самых розных пісьменнікаў – ад Скарыны і Купалы да паплечнікаў аўтара. З другога ж боку, у выніку руплівага і таленавітага сцягвання-сціскання ў адзін верш чаго толькі можна атрымліваецца не постмадэрнісцкая сістэма, але вялізны паэтычны сметнік. Вартасці твора павінны вызначацца не надзвычайнай філалагічнай адоранасцю аўтара, а тым суб’ектыўным метафізічным мастацкім узроўнем, які можа быць страчаны з-за грувасткіх архітэктанічных і стылістычных канструкцый. Такім чынам, асноўная праблема пісьменнікаў новага пакалення ў тым, што яны ва ўласных творах паказваюць сябе не такімі, якія яны ёсць насамрэч, калі спрабуюць прыстасавацца да пэўнай гісторыка-літаратурнай плыні, немагчымай па сваім вызначэнні ў Беларусі. Літаратура: 1. Гл.: Кісліцына Г. Blonde attack. Мн., 2003; Васючэнка П. Адлюстраванне першатвора. Мн., 2004; Серабракоў Зм. Хэпі міл з Хадановічам //Маладосць. 2003. №11. С. 141 – 144; Акудовіч В. Разбурыць Парыж. Мн., 2004; Якавенка Н. Хвароба – шызарэалізм //ЛіМ. 2004. 6 лют. 2. Постмодернизм: Энциклопедия. Мн., 2001. 3. Вішнёў Зм. Размова з таварышам фінінспектарам // Тэксты. 2004. № 1. 4. Барысевіч Ю. Утылізацыя болю (маніфест суполкі “Schmerzwerk”) // Фронт-лінія. Мн., 2003. 5. Бахарэвіч А. Практычны дапаможнік па руйнаванні гарадоў. СПб., Вільня, 2002; Бахарэвіч А. Натуральная афарбоўка. Мн., 2003. 6. План Зм. Таксідэрмічны практыкум. Мн., 2004. 7. Вішнёў Зм. Трап для сусліка, або Некрафілічнае даследаванне аднаго віду грызуноў. Мн., 2002. 8. Хадановіч А. Лісты з-пад коўдры. Мн., 2004. напiсаў Трэнас 13.06.2006, 20:39
Сны Витовта, или Театр одного историка РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Еще в конце 80–х годов прошлого века в минской литературной тусовке рассказывали легенды о работяге, который сидит в библиотеках, читает всякие инкунабулы и пишет исторические романы… То, что Витовт Чаропка, литератор из поколения «тутэйшых», человек неординарный и неожиданный, знают не только знакомые. Между историческими книгами — и художественными, и научно–популярными — вдруг появляются его эротический роман «Эрагенная зона» и роман «Поўны керкешоз», который вполне можно назвать постмодернистским. Недавно у Витовта вышла новая книга — сборник очерков и эссе «Лёсы ў гiсторыi», герои которой — персонажи от Евфросинии Полоцкой до Константина Калиновского. Тираж уже почти раскуплен. — Дюма–отец говорил, что история для писателя — вбитый в стену гвоздь, на который можно вешать все, что угодно… Мы просто создаем мифы — о времени, об эпохе. — Короткевич, которого называют главным мифотворцем, очень осторожно относился к реальным историческим персонажам. В его книгах они проходят эпизодически, фоном. Историческую личность можно сделать великой, а можно втоптать в грязь… И дай Боже, чтобы кто–то потом оправдал. — Как же тебе удается быть объективным? — Я не умалчиваю никакие факты. Когда писал о Януше Радзивилле, рассказал и о том, как он открывал школы в Заблудово, поддерживал Супрасльский монастырь… И о том, как сажал на кол, отрубал руки. Когда–то о Валерии Врублевском, соратнике Калиновского, генерале Парижской коммуны, друге Маркса и Энгельса, писали так, словно у него не имелось никаких человеческих слабостей. А у него любимый герой — Дон Жуан. А еще — Тамерлан и Аттила. Пришлет ему мать деньги — ехал в Ниццу, в Канны, проигрывался в казино, сидел в ресторанах… Объективность — это и собственный опыт. Как–то я подвернул ногу и не мог идти. Заполз в разрушенную хибару и целую ночь мерз в ней. Представлял себя повстанцем 1863 года, им приходилось еще хуже… Теперь знаю, что переживает человек в подобной ситуации. Поэтому могу повторить слова апостола Павла: «Настоящее я знаю отчасти, а прошлое познаю через себя». — В одной дискуссии, когда я «костила» Дэна Брауна как плагиатора, конъюнктурщика и жалкого ремесленника, критик Анна Кислицына возразила, что пусть бы кто еще раз так легко наврал, как Дэн Браун, чтобы его книжка так же распродавалась. — «Сатанинские стихи» Салмана Рушди тоже покупают… Но есть темы–табу. Нельзя оскорблять веру людей. Такие книги обращены к низменным чувствам. Плебсу нравится, когда великих свергают вниз, в грязь. Написать белорусский «Код да Винчи»? Несерьезно. Хотя детективных догадок хватает. Хотя бы передача Врублевским английских денег цареубийцам «Народной воли». Но в истории многие из фактов окутаны такой тайной, что мы можем только догадываться или фантазировать. Нам всегда определяют ту дозу правды, которая якобы полезна человеку. А далее не лезьте — с ума сойдете. Но я не согласен с Пушкиным, что мы ленивы и нелюбопытны… Человек очень любопытен. напiсаў www.sb.by/article.php?articleID=51952 08.06.2006, 20:39 напiсаў сб 13.06.2006, 20:43
наврал, как Дэн Браун, чтобы его книжка так же распродавалась. — «Сатанинские стихи» Салмана Рушди напiсаў Сатанинские стихи» 13.06.2006, 20:45
как Дэн Браун, чтобы его книжка так же распродавалась. напiсаў напiсаў Сатанинские стихи» 13 13.06.2006, 20:46
ホームシアタ&#згодны. Французы ўжо пачалі называць краіну Лё Белярюс (мужчынскага роду). напiсаў werk 12.06.2006, 18:14 Падару верш небу Яўген Лёсік - малады беларускі паэт, які ў няпоўныя дваццаць год піша творы, здольныя заінтрыгаваць нават мэтраў літаратурнага Парнасу. Адметны сьветапогляд Яўгена прываблівае чытачоў сваёй медытатыўнасьцю і роздумам. Заклікаючы: “Божа, прышый мне крылы,” - ён вырываецца з прасторы часу і пераносіцца ў абсалют. Як нярэдка здараецца зь людзьмі, пачуцьцё неабходнасьці напiсаў ホームシアタ&# 13.06.2006, 20:47
згодны. Французы ўжо пачалі называць краіну Лё Белярюс (мужчынскага роду). напiсаў werk 12.06.2006, 18:14 Падару верш небу Яўген Лёсік - малады беларускі паэт, які ў няпоўныя дваццаць год піша творы, здольныя заінтрыгаваць нават мэтраў літаратурнага Парнасу. Адметны сьветапогляд Яўгена прываблівае чытачоў сваёй медытатыўнасьцю і роздумам. Заклікаючы: “Божа, прышый мне крылы,” - ён вырываецца з прасторы часу і пераносіцца ў абсалют. Як нярэдка здараецца зь людзьмі, пачуцьцё неабходнасьці напiсаў Заклікаючы: “Божа, 13.06.2006, 20:48
ｖｓカウボーイ”の異色対決に至った経緯を説明した。演出を担当する岩本仁志ディレクターは「本当に笑うしかないクオリティの高い作品。今まで見たことが無い“映像”、“ドラマ”、“ギャル”がある」と自信満々。「テンガロンハットの藤木（直人）くんを中心にすごいメンバーが、１０９やＱＦＲＯＮＴなど渋谷の街なかで“ напiсаў ホームシアタ&# 13.06.2006, 20:46 напiсаў 藤 13.06.2006, 20:49
至った経緯を説明した。演出を担当する岩本仁志ディレクターは「本当に笑うしかないクオリティの高い作品。今まで見たことが無い“映像”、“ напiсаў 無い“映像 13.06.2006, 20:50
Гранічна арыгінальна! Але некаму трэба прышыць не крылы, а мазгі за такое засмечванне форуму. Альбо нехта абчытаўся літаратуры пра рызому як важны кампанент постмадэрнісцкага тэксту?! напiсаў ку-ку 13.06.2006, 23:31
Гэта вэрку трэба абрэзаць усё, што ў яго боўтаецца, хістаецца й варушыцца: ён тут аматар засяраць форумы. напiсаў хЕрург 14.06.2006, 08:51
Чалавеку яўна няма чаго рабіць, вось ён і вырашыў нагадзіць перад зьнішчэньнем форуму. напiсаў хЕрург 14.06.2006, 09:01
Цікава, гэта ўсе бумбамлітаўцы такія ці толькі вэрк адзін "асобенны"? напiсаў практолаг 14.06.2006, 09:03
Крыўдна было б, калі б і ўсе астатнія да яго прыпадабняліся. напiсаў хЕрург 14.06.2006, 09:03
Больш гэтую галінку чытаць не буду. Дзякуй, спецыяліст - рацыяналізатар….. напiсаў Sciapan 14.06.2006, 09:13
Рацыі ён налізаўся. напiсаў werk 14.06.2006, 12:45
усе 273 паведамленьняў Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
