Вiтаю, дружа!лiтaрa.net

 
Вершы са збору “Марыя S.”
18 красавiка 2007 /лiтаратура/
Віктар Сямашка


“Кроў Сусвету”, Менск, 1996
12 студзеня 2007 /лiтаратура/
Валерыя Кустава


Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса
12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/
Валерыя Кустава


Дзень Дз
4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt


Зацірка
29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt

Адам Глобус [e,ф,8]
Аксана Бязьлепкіна [e,2]
Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
Алесь Разанаў [1]
Аляксей Бацюкоў [e,2]
Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
Андранік Антанян [i,e]
Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
Андрэй Курэйчык [i,e]
Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
Валерыя Кустава [i,e,2]
Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
Вольга Караткевіч [i,e]
Віктар Сьлінко [2]
Віктар Сямашка [i,e,1]
Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
Ганна Гершвін [e,1]
Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
Зьміцер Арцюх [e,1]
Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
Зьміцер Дзядзенка [e,1]
Людка Сільнова [1]
Людміла Рублеўская [i,e]
Лявон Вашко [4]
Лявон Вольскі [i,e]
Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
Маnn Kurt [i,e,ф,14]
Макс Шчур [e,2]
Марыя Мартысевіч [i,e,2]
Мікола Папека [i,e,1]
Міра Лукша [i,e,1]
Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
Павел Абрамовiч [i,e,3]
Павел Надольскi [i,e]
Палівач [e]
Пятро Васючэнка [1]
Севярын Квяткоўскі [i,e]
Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
Славамір Адамовіч [1]
Сяргей Астравец [i,e,1]
Сяргей Сматрычэнка [e,1]
Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
Тацяна Сьлінка [e,ф]
Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
Усевалад Гарачка [e,2]
Францiш Богуш [e,1]
Цiна Клыкоўская [e,1]
Юрась Барысевіч [e,1]
Юры Гумянюк [i]
Ігар Бабкоў [e,7]
Ігар Сiдарук [i,e]
Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
Ільля Сін [i,e]
Інэса Кур`ян [e]
Ірына Хадарэнка [i,e,ф]

i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам
Нашыя з табой падарожжы
Аліса Бізяева, 02.06.2005

Апавяданьне паводле медытатыўных гульняў у нарды ў маленькім утульным чайным пакоі.
чытаць артыкул

створаны: 04.06.2005, абноўлены: 19.06.2005 14:07, камэнтароў: 5

Prabaczcie, a tut tol'ki twory Alisy buduc'? :)
напiсаў realista 04.06.2005, 00:39


Файна. Стыль часам вельмі нагадвае сербскага пісьменніка Горана Петравіча і яго “Асаду храма Св.Спаса” і гэта страшна падабаецца. Ну хаця б вось гэтыя “каштаны з падліўкай зь сівога сьвету поўні” ці такая праява сінкрэтычнага, а ля Маркес-Борхес, мастацкага мыслення, як у гэтым кавалку: “Пах авечай поўсьці зачапіўся за нас і пацягнуўся ад чалавека-авечкі, як нітка за павучком. Я стала намотваць яго на далонь – калі час будзе, зраблю файную фарбу”. А часам немагчыма пазбавіцца ад асацыяцый з Павічам:”Мы бачылі адзін сон на дваіх, толькі глядзелі яго з розных бакоў: нехта з пачатку, а нехта – з канца. Мы сустрэліся на сярэдзіне і толькі тады прачнуліся“ або “Мы выйшлі з вады і, каб хутчэй абсохнуць, расклалі вогнішча з пакінутых ластаўчыных гнёздаў. Твае сьляды былі падобныя на кітайскія іерогліфы”
Ад такой чытанкі атрымліваеш сапраўднае эстэтычнае задавальненне, як ад добрай зялёнай гарбаты у празрыстым кубку. Густоўная лірычная проза, нават часам нешта постмадэрнісцкае - пералік кніг без назваў, але з апісаннем, маўляў sapienti sat, выклікаў у мяне прадказальны поўны катарсіс ад усведамлення сваёй начытанасці:)
У некаторых месцах выплываюць асацыяцыі з вершамі ў прозе У. Арлова (кніга “Фауна сноў”) з яго дыскурсам віртуальных падарожжаў па культурнай прасторы. Напрыклад гэта месца: ”Маленькі пэндзаль быў зроблены з маіх валасоў, а вялікі – з тваіх. Фарбу для малюнкаў я зьбірала ў самых дзіўных месцах: парцалянавы блакіт Чорнага мора, шэра-ружовая галька – Азоўскага, таматна-памаранчавы сок Мэксыкі, цёмны колер піва Гінэс, празрыстае чэскае шкло, чорны дождж Лёндану, бездакорны белы – Барсэлёны. Фарбы захоўвалі подых і дух тых мясьцінаў, зь якіх былі прывезеныя, а таму й малюнкі звычайна дыхалі нейкай шматнароднай традыцыяй. У іх зьліваліся гарачыя гішпанскія рытмы, ірляндзкая народная весялосьць, шум мора, сьвяточнасьць Рыа, ангельская суворасьць, чэская сьціпласьць – яркія вясёлкавыя пералівы ўсіх часьцін сьвету”.
Такога смачнага чытання хочацца яшчэ і яшчэ. Да таго ж яно падалося вельмі сонечна-жаноцкім, такая тыпова жаночая мастацкая эстэтызацыя рэчаіснасці ёсць мала ў каго, са свежа прачытанага у Вольгі Куртаніч у “Залюстрэччы для Алісы” ды ў Тэды Лі.
Усё гэта страшна імхо, канешне, але пакуль чытала ўсплылі фільмы “Фрыда” (бо колеры там такія ж выразныя, як і тут), “I am July” (бо героі падарожнічалі і на небе ляжалі), а таксама карціны Чурлёніса (бо сонечна-бурштынава-марскія), а таксама бадзянні з Магай па Парыжу ў “Гульні ў класікі” Картасара, вось гэтыя карцінкі www.photosight.ru/photo.php?photoid=6527
www.photosight.ru/photo.php?photoid=5696
ды шмат яшчэ чаго:)

Зы: а “волны” – гэта мастацкі прыём нейкі (“Волны зьвіваліся скруткамі”)?






напiсаў Ala 06.06.2005, 20:36


Дзякуй за ўважлівае чытаньне ды спробу знайсьці для мяшанкі вобразаў ды перакадыровак (пачуцьцяў — у словы, успамінаў — у фарбы, сымбаляў — у літары, пахаў — у рэчы) літаратурны, і ня толькі, кантэкст.
напiсала alice 07.06.2005, 13:37


chital i slushal muzyku k Solaris/Stalker Eduarda Artem'eva. inogda poluchalsya rezonans. dobra. spasibo, Alisa!





напiсаў Tenzin Tashi 08.06.2005, 17:36


Jakub Kolas sproby piara
напiсаў herr 19.06.2005, 14:07


Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны.



 Беларуская Палiчка
 Pravapis.org
 Навiны ТВЛ
 Наша Нiва
 Arche
 Дзеяслоў
 Фрагмэнты
 Nihil
 Калосьсе
 Асацыяцыя Ўкраiнскiх пiсьменьнiкаў
 
   

2002 © litara.net | iнфармацыя пра праект
хостынг прадстаўлены ext|media