|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| | Пабачыла сьвет кніга Югасі Каляды "Галоўная памылка Афанасія" створаны: 11.04.2005, абноўлены: 18.07.2006 13:21, камэнтароў: 680 Вельмі раю прачытаць усім аматарам добрага чытва!..  напiсаў Dausprungas 11.04.2005, 00:22
Пра што хоць кніга? Гэта аповесьць ці зборнік кароткіх аповядаў? Ці можа гэта ізноў эссэістыка? Колькі разоў мне раілі пачытаць так бездэтальна. Даволі часта скарыстаўшы з такое парады толькі пляваўся потым. напiсаў Раман Кардонскі 11.04.2005, 00:26
Ууу, пане Кардонскі… Да Вас у Бостан гэты зборнік з сьціслых, але вельмі зьмястоўных аповядаўі аднае аповесьці дойдзе вельмі ня хутка.. А ў папяровым выглядзе наагул хіба што па пошце бандэролью.. але вы ня плюйцеся, шаноўны, а лепей пачынайце, чым жыве і дыхае сучасная моладзь! напiсаў Dausprungas 11.04.2005, 00:56
Карбановічу: Дык ведаючы шмат беларусаў-студэнтаў якія навучаюцца зараз у розных бостанскіх унівэрах я цудоўна ведаю і чым жыве, і чым дыхае, і, што найбольш істотна для Літары, што чытае сучасная беларуская моладзь. Але вяртаючыся да тэмы форуму цікава было-б даведацца ў да якога жанру адносіцца рэклямаваная Вамі кніга? напiсаў Раман Кардонскі 11.04.2005, 16:11
Рэфлексіі на тэму, чаму дзяўчыне бывае самотна, і хто ў гэтым вінаваты… Асабіста мне яна цікавае, бо дапамагае крыху прыадкрыць таямніцу жаночае душы і лепей яе зразумець… Сартр скрушліва наракаў на няздольнасьць паразуменьня між Намі і Імі, Югася Каляда, у сваю чаргу, робіць крок насутрач нам… Карацей кажучы, Інструкцыя па адкрыцьці жаночага сэрца, альбо Чаго Хоча Жанчына. Падрабязны інструктаж адбываецца на тле замалёвак сучаснага моладзевага жыцьця… Суб"ектыўнае, спрэчнае, але маё уласнае меркаваньне. напiсаў Dausprungas 11.04.2005, 22:46
Недаступнае, падступнае etc. Жаночае. напiсаў Andrej Mlyn 12.04.2005, 09:32
Я памятаю ёпусы дзевятнаццацігадовай Югасі. "І было мне сумна-сумна, і ніхто мяне не разумеў…" І было ў гэтых ёпусах куды болей ахвоты павырабляцца, чым уласна суму й самоты. А я, як адзін з маіх улюбёных кампазытараў, стаўлюся з падазрэньнем да творцаў, чыё жыцьцё розьніцца зь іхнымі ёпусамі. :) Адным словам, набываць кніжку я ня стану. Хіба ў кога вазьму пачытаць для азнаямленьня. напiсала Вусатая nata 12.04.2005, 11:13
Аповесьць "Галоўная памылка Афанасія" надрукаваная таксама ў кнізе ФОРМУЛА КАХАНЬНЯ - Югася ў мінулым годзе сталася адной зь пераможцаў конкурсу імя Ф.Пэтраркі, хоць на фінал, да жалю, не прыехала. напiсала maryjka 12.04.2005, 12:48
Югасю! Мае віншаваньні. ЗЫ. Абагнала ткі ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 12.04.2005, 17:05
ЗЫ. Абагнала ткі ;) І гэта толькі пачатак, мяркуючы з усяго. :) Бел. літ., трымайся! Дзярэўня, хавайся! напiсаў Andrej Mlyn 12.04.2005, 17:55
Вусатай: "Я памятаю ёпусы дзевятнаццацігадовай Югасі" - о, у вас добрая памяць. А я не памятаю. Я кніжку пачытаў, дарэчы, - "Афанасій": цікава! Вы б таксама пачыталі. А што, вы добра зь ёй знаёмыя, што ведаеце, чым ейныя ёпусы розьняцца ад ейнага жыцьця? напiсаў Антон С. 12.04.2005, 19:23
Вусатай наце: Сьціплая дагестанская дэвушка - аматарка сьлізкіх інсынуацыяў ды прыхільніца непацьверджаных чутак і плётак?… Неяк непрыгожа вось так адразу паліваць чыюсьці творчасьць з гаршка сваёй зайздрасьці… напiсаў Дзілітант какой-та 12.04.2005, 22:17
Кнігу Югасі Каляды я прачытала з задавальненнем. Вусатай Наце "А я, як адзін з маіх улюбёных кампазытараў, стаўлюся з падазрэньнем да творцаў, чыё жыцьцё розьніцца зь іхнымі опусамі". А ведаеце, не пагаджуся. Жыццё і творы не блізняты. Хтосьці апісвае сваё жыццё, а хтосьці - падкрэслена не сваё. Хаця і межаў між "сваё/не сваё" няма. Мы ж разумеем, што, напрыклад, пісьменнік Адам Глобус зусім не тоесны Адаму Глобусу, герою рамана "Дом". Хацела ў прыклад прывесці свае творы, але падумала, што вы ў адказ напішаце штось накшталт - таму і творы такія… :)))) Я радуюся, што ёсць кніга пра маладых… І пакуль я сама маладая, мне хочацца чытаць такія кнігі. Павінна быць моладзевая літаратура. І паболей. напiсала aksana 13.04.2005, 00:55
У Інтэрнэце пераважае публіка, якая нічога не чытае, але асуджае. Куды ні глянь - лаянка стаіць прынцыповая: абы зганіць! А каб у твар сказаць - ня кожны наважыцца. І такія "вусатыя" - гэта ў нашай краіне звычайная зьява. Ну зазірніце хаця б у тэлескрыню. :) А Каляду можна ўпікаць за нейкія хібы - а хто ж ня мае іх у гэткім веку. Толькі хай бы гэтым займаліся бесстароньнія літаратуразнаўцы, а ня кожны стрэчны. У свой час Бродзкага таксама "крытыкавалі" вось г э т к і я. І дзе Бродзкі, і дзе я н ы? напiсаў Andrej Mlyn 13.04.2005, 11:15
А вам спадараства не падаецца, што твор Ю.К. гэта проста няспраўджаныя вялікія амбіцыі + комплексы + незадаволенасьць чалавека, які лічыць сваім месцам жыцьця Парнас, а жыве ў Гомелі? напiсаў Lars 13.04.2005, 11:25
2Афанасі С. >>>Я кніжку пачытаў, дарэчы, - "Афанасій": цікава! Вы б таксама пачыталі. А што, вы добра зь ёй знаёмыя, што ведаеце, чым ейныя ёпусы розьняцца ад ейнага жыцьця? Прачытаю. Я набыла ўчора "Формулу каханьня", там аповесьць гэтая ёсьць. Жыцьцё ж я разумею не як пералік вонкавых біяграфічных акалічнасьцяў. ;-) 2Дзілітант какой-та >>>Сьціплая дагестанская дэвушка - аматарка сьлізкіх інсынуацыяў ды прыхільніца непацьверджаных чутак і плётак?… Неяк непрыгожа вось так адразу паліваць чыюсьці творчасьць з гаршка сваёй зайздрасьці… Вы памыліліся з адрасатам. Гэта не пра мяне. 2aksana >>>Хацела ў прыклад прывесці свае творы, але падумала, што вы ў адказ напішаце штось накшталт - таму і творы такія… :)))) З Вашымі творамі ў сэнсе іхнай адпаведнасьці Вашаму жыцьцю ўсё ў парадку. (гл. мой камэнтар да выказваньня Афанасія С.) Вы арганічная, Югася — не. ;-) 2Andrej Mlyn >>>У Інтэрнэце пераважае публіка, якая нічога не чытае, але асуджае. Куды ні глянь - лаянка стаіць прынцыповая: абы зганіць! А каб у твар сказаць - ня кожны наважыцца. І такія "вусатыя" - гэта ў нашай краіне звычайная зьява. Не абагульняйце. напiсала Вусатая nata 13.04.2005, 11:44
вялікія амбіцыі + комплексы + незадаволенасьць чалавека, які лічыць сваім месцам жыцьця Парнас, а жыве ў Гомелі? А скуль Пан Тадэвуш - хе-хе (аднак жа мэйлік Пан узяў сабе ого-го!) - знае пра такія глыбокія істоты прыроды характару абмяркоўванае тутака аўтаркі? Меня терзают смутные сомнения. :) Ня веру! напiсаў Andrej Mlyn 13.04.2005, 12:53
Кожная творчая асоба мроіць перабрацца са свайго маленькага Гомелю на Парнас. Нармальныя здаровыя амбіцыі. напiсаў Andrej Mlyn 13.04.2005, 12:54
Ларсу фон Трыеру А чаму амбіцыі няспраўджаныя? Выдаць кніжку - гэта яшчэ як спраўдзіць амбіцыі! А адкуль вам вядома пра ейныя амбіцыі-та, ась? ;))) напiсаў Антон С. 13.04.2005, 12:56
2 Andrej Mlyn: На халеру гомельскім Парнас? Хопіць сэрцу мілых хімзаводзкіх трубаў ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 13.04.2005, 14:52
На халеру гомельскім Парнас? Хопіць сэрцу мілых хімзаводзкіх трубаў ;) Ага. І ўзьлятаць у мроях са Старога Аэрадрому. напiсаў Andrej Mlyn 13.04.2005, 16:15
З прыемнасьцю чытаў Югасю К. у Дзеяслове. Цудоўная проза. напiсаў Ігар Бабкоў 13.04.2005, 22:59
2Andrej Mlyn: калі такая прывязка, дык лепей тады з комплекса "Дынама" ў вольны палёт над Мільніцкім Лугам :) напiсаў Сяргей Балахонаў 13.04.2005, 23:57
калі такая прывязка Зараз аб прывязцы будзе. (Ну блін… І ў "Формуле каханьня" Югася - зноў "Афанасі"!) Я от перачытаў кусамі таго "Афанасія" і думаў, дык ці было гэта ўсё папраўдзе, ці як… Што ў казцы быль, а дзе намёк ды добрым малайцом… навука… Досыць рэалістычна і містычна. І прывязкі канкрэтныя - досыць пахадзіць па Менску. Каб жа ў кнізе 'шчэ карта была - было б адлётна. Можна фільм зьняць - так і ўяўляю самалёцік над Менскам з транспарантам: "Афоня - etc."! напiсаў Andrej Mlyn 14.04.2005, 10:49
Як на мой густ, то задужа сапліва. Не хапае толькі сіцыду аўтара па выхадзе твора ў навуку "добрым малайцом" і ўсім, хто не бачыць велічы пісьменніцы. А было б крута! І жудасненька :-) напiсаў samara 14.04.2005, 11:07
…На халеру гомельскім Парнас? Хопіць сэрцу мілых хімзаводзкіх трубаў ;) Як бачна, сэрцу Жэнечкі мілейшыя грушчоўкі ў дамох ля "Парка Чэлюскінцаў". ;) Настальжы. …З прыемнасьцю чытаў Югасю К. у Дзеяслове. Цудоўная проза. Трапляюцца неблагія вобразы. Сюжэт ніякі, пісана як пра дванаццацігадовых, а не пра дарослых дзевак, якім добра за дваццаць, а Машы дык ужо ўсе дваццаць дзевяць… Але амбіцыі ў аўтаркі па-ранейшаму борхесаўскія, як у векапомным "Залатым акіяне, зялёных бурбалках". Экспэрымэнты з кампазыцыяй, вышэйшы сакральны сэнс якіх простым сьмяротным не зразумець, МЯНЕ НЯМА… Карацей, ісьціныя аматары добрай беларускай прозы могуць сьмела запісваць Жэнечку ў постмадэрністы. :))) …Досыць рэалістычна і містычна. І прывязкі канкрэтныя - досыць пахадзіць па Менску. У сэнсе, там ёсьць апісаньні канкрэтных мясьцінаў, але ж гэта яшчэ не рэалізм. Для мяне рэалізм — гэта праўдзівасьць у абмалёўцы герояў, а ў Жэнечкі яны спрэс неадэкватныя свайму ўзросту, сацыяльнаму становішчу ды адукацыйнаму роўню. Да містыкі я пакуль не дабралася, спынілася на прамове Афанасія да Машы. напiсала Вусатая nata 14.04.2005, 13:03
>>>>Карацей, ісьціныя аматары добрай беларускай прозы могуць сьмела запісваць Жэнечку ў постмадэрністы. :))) а хто тут ісьціны, апроч Вас? ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 14.04.2005, 14:34
Няправільна ставіце пытаньне. Трэба: "А хто тут няісьціны, апроч Вас?" Я ж віртуал. :)) Што да Жэнечкінага тэксту, то ў зборнічку пэтраркаўцаў горшым за ейны твор быў толькі ёпус Квіткевіча. З тых, што я пасьпела прачытаць і на мой віртуальны густ. напiсала Вусатая nata 14.04.2005, 14:47
Ооооооооооооооооооооо! Дык тут зайздрасьць каляхуе! напiсаў Andrej Mlyn 14.04.2005, 15:43
Уласьне так! Зайздрасьць. Яна была гэтулькі моцнай, што я яшчэ да выхаду Жэнечкіных опусаў напісала пра яе: "…малады, сімпатычны, разумны, пэрспэктыўны і, галоўнае, свабодны мужчына — вось якой дробязі ёй бракавала ў жыцьці!" Таксама пра Жэнечку, дарэчы. Але пра іншую. Аўтарцы "Афанасія" гэтая цытата таксама пасавацьме. ;-) напiсала Вусатая nata 14.04.2005, 16:08
Не хапае толькі сіцыду аўтара Гл. Бурбалкі :( (Вам хочацца сьмерці?) напiсаў Andrej Mlyn 14.04.2005, 16:11
А хто такая Жэнечка? Гэта гераіня Афанасія? напiсаў Andrej Mlyn 14.04.2005, 16:13
аўтарку ведаю 100 гадоў. Кніжку не чытаў, але сябрам параю НЕ ЧЫТАЦЬ. але кніга добрая, раз Вы тут усе яе так нахвальваеце. НЕ ЧЫТАЎ І НЯБУДУ!!! напiсаў хімік 14.04.2005, 21:09
Жорсткі Вы чалавек, хімік. Ано і відно, што чалавек з тэхнічнай адукацыяй Вам не зразумець сапраўднае творчасці, калі яна выходзіць за межы табліцы Мендзялеева! напiсаў Лірык 14.04.2005, 21:15
ня любяць лірыкі не такіх як самі… а Вы жа Крым прасралі. напiсаў хімік 14.04.2005, 21:18
Так, я не меў рацыі ў сваіх закідах. Публічна каюся. Я б і па-іншаму падпісаўся, ды нешта літара не пушчае пад старым лагінам. Больш не буду. Р. S. Вусатая ната мае рацыю. напiсаў Lars 14.04.2005, 21:40
"Трапляюцца неблагія вобразы. Сюжэт ніякі, пісана як пра дванаццацігадовых, а не пра дарослых дзевак, якім добра за дваццаць, а Машы дык ужо ўсе дваццаць дзевяць… Але амбіцыі ў аўтаркі па-ранейшаму борхесаўскія, як у векапомным "Залатым акіяне, зялёных бурбалках"." Бахарэвіч на прэзэнтацыі Трэнас сказаў штосьці (прыблізна)такое: "як літаратару яна мне бясконца далёкая, як чытачу яна мне вельмі падабаецца, а для беллітаратуры яна — знаходка." Вы ацэньваеце яе (Каляду) звонку, як рэч — з сюжэтамі, досьведамі, ўзростам й г.д. Мне яе тэксты патрапіліся, калі мне было не да літаратуры — я іх проста прачытаў, спакусіўся, паверыў і г.д. Можа гэта і ёсьць галоўная праблема — чытачы беллітаратуры чытаюць яе ацэньваючы яшчэ перад тым, як спакусіцца. Вось і маем як у Оскара У. — усё ацэньваюць і нічога ня цэняць. напiсаў Ігар Бабкоў 14.04.2005, 22:24
"Можа гэта і ёсьць галоўная праблема — чытачы беллітаратуры чытаюць яе ацэньваючы яшчэ перад тым, як спакусіцца". Здаецца, у нас прывыклі, што беларускамоўнае - для працы, а не для душы, не для чытання як такога, без аналізаў і разбораў. напiсала aksana 14.04.2005, 23:35
2Вусатая nata: >>>>Няправільна ставіце пытаньне. Трэба: "А хто тут няісьціны, апроч Вас?" Я ж віртуал. :)) Жывее ўсех жывых напiсаў Прыбалтыйскі Конь 14.04.2005, 23:45
Я толькі сёньня ўвечары адкрыў некалькі беларускіх пісьменьнікаў - неблагіх, пэрспэктыўных. Іх трэба проста раскручваць. Рэклямаваць. Даваць ім прастор. А не абмяжоўвацца кампаніямі "абраных" вакол НН і АРХЭ. Вось вазьміце ЛІТАРАТУРНЫ КВАРТАЛ-ПРАДМЕСЬЦЕ (кадзе гартаў іх зборнік) - там жа паэты-сонцы (ня ўсе, але ёсьць!). І хто пра іх ведае?! Ніхто амаль. Чаму? О не! Яны не графаманы. Просто яны валяць усё да кучы, а яма таго, хто вылушчыць зерне ды пакажа сьвету: ГЛЯДЗІЦЕ - ВОСЬ ЯНО, ЭЎРЫКА! Людзі, чытайма, любема, шануйма. І стварайма. І радуймася кожнаму новаму слову. Ну а што казаць: здаецца, ЮК - гэта тое новае слова, якога наша бел. літ. гэтак доўга чакала. напiсаў Andrej Mlyn 14.04.2005, 23:47
2Andrej Mlyn: >>> ЮК :) Ё ў беларускіх дыялектах такое слова! напiсаў Сяргей Балахонаў 15.04.2005, 00:02
За што, гэтую Каляду, так нахвальваюць? напiсаў derzhymorda 15.04.2005, 09:00
Wszystkim, хто п р ы н ц ы п о в а СУПРАЦЬ. Цытата: …Калі пытаюць: “Гомель – гэта дзе?” з пагардаю амаль непрыхаванай, - я ўзгадваю нянавісны, каханы – свой родны горад, хворы на людзей. Камэнтар З новай НН. Гэта філязафічная дылема: жыць у горадзе, які табе н я м і л ы, і л ю б і ц ь яго. Бо роднае. Бо немагчыма не любіць. Хоць і хочацца ў Парыж (гл. цалкам нізку вершаў ЮК у НН). Той, каму няведамая любоў, будзе ганіць с в а ё, яшчэ пры гэтым бессаромна апраўдваючыся. І будзе ганіць таго, хто гэтага свайго ня выракся, але палюбіў і д р у г о е, і н ш а е. Па-мойму, нехта недаацаніў значнасьці фэномэну Гомелю і выхадцаў зь яго ў беларускай літаратуры. А хто не дацягвае да гэтага роўню - той ужо яго і не дасягне. Нашто ж тады яшчэ і высоўвацца са сваім "особым мнением"? напiсаў Andrej Mlyn 15.04.2005, 10:09
*** напiсаў Tadeusz Nowak 15.04.2005, 17:57
Wogule sympatyczne utwory napisala homelska pisarka, dla czego ktos tak sie nerwuje?.. напiсаў Tadeusz Nowak 15.04.2005, 18:03
2 Tadeusz Nowak: Звычка другая ў натуры :) напiсаў Сяргей Балахонаў 15.04.2005, 19:02
У №14 "НН" надрукаваны яе вершы.Цудоўная аўтарка!Добра, калі з'яўляюцца новыя імёны!! напiсала nata 16.04.2005, 00:28
>>>Добра, калі з'яўляюцца новыя імёны!! вяртаюцца добра знаёмыя напiсаў Сяргей Балахонаў 16.04.2005, 13:10
>вяртаюцца добра знаёмыя напiсаў Сяргей Балахонаў 16.04.2005, 13:10 Для каго як!Нехта ведаў, а хтосьці ўпершыню ўбачыў і запомніў!Рада за дзяўчыну! напiсала nata 16.04.2005, 13:14
2Ігар Бабкоў У Жэнечкі няма чым спакусіцца. Прынамсі, мне, у нечым искушенной. :) Хоць забейце, але ў гісторыі пра дзьвюх дзявуляў, якія напрыдумлялі сабе пачуцьцяў да хлопцаў, а потым прыдуманыя свае пачуцьці сублімавалі ў кепскім апавяданьні, мяне ня вабіць нічога. Да таго ж я чамусьці добра разумею тых мужчын, якія такога кшталту дзявуляў кідаюць, нават ня ўзяўшы. Што цікава — у тэксьце амаль ніякага намёку на інтымны аспэкт каханьня, толькі гістэрыка, сухая, як похва полава інфантыльнай дзявулі. З чаго толькі тыя пачуцьці могуць прарасьці? Наконт менская тапанімікі… Дык а ў чым тут цукерачка? Карацей, я гэты тэкст магу ўспрымаць выключна як накід. Такое трэба пакласьці ў шуфляду й нікому не паказваць, пакуль ідэя не дасьпее да нечага вартага. З прозай трэба вельмі шмат працаваць, Жэнечка пакуль не выяўляе такога жаданьня. Вершы ў яе, на колькі я памятаю, больш удалыя. Тэксьцік, што друкаваўся ў "Дзеяслове" — таксама. У празаічных тэкстах, аб'ём якіх перавышае 30 старонак, дзяўчынка пакуль абсалютна бездапаможная. напiсала Вусатая nata 16.04.2005, 14:32
Kali heta nadrukawali i kali mnohim padabajecca, a nawat bolsz, - znaczyc autarka uznialasia wyszej zwyklych pochwau, szto raspladzilisia pa biellicie ad Hlobusa da Arlowa. Jak kamu, ale pra pochwy ja lepsz paczytaju u Jelinek. A Juhasia chaj pisza i udaskanalwajecca - jejnaja tworczasc jaszcze nie razwinulasia napounicu - heta prauda. Halounaje - rasci jo kudy. :) Jow! напiсаў Tadeusz Nowak 16.04.2005, 16:42
2Tadeusz Nowak Усё значна прасьцей: беларускія літаратары, а пагатоў маладыя, ня любяць пісаць прозу, пагатоў тэксты, большыя аб'ёмам за 30 старонак. Таму вітаецца любая спроба адужаць буйную форму. :)) На жаль, такая ў нас цяпер сэ ля ві: ня бязрыб'е і рыба ракам. Яшчэ раз кажу: я не лічу Жэнечку бяздарнай, але менавіта "Афанасі" — гэта правал і дэманстрацыя няздольнасьці пісаць добрую прозу. ЗЫ: А наконт похваў Вы мяне няслушна зразумелі. Проста Жэнечкіны героі паводзяцца даволі дзіўным чынам, так, як людзі ў прынцыпе не паводзяцца. напiсала Вусатая nata 16.04.2005, 17:32
2 Вусатая nata: З прамінулым Вас. Знаў бы зрабіў бы новы перакладзіць, каб усьцешыць. А так выбачайце. напiсаў Сяргей Балахонаў 16.04.2005, 17:43
Хе! Вы б лепей сказалі б нешта па тэме гэтай галінкі, а то можа я чаго сапраўды не разумею ў ліцяратуры… У чым вышэйшы сакральны сэнс Жэнечкіных твораў, чым яна павінна "чапляць за жывое" і г.д. Каб граматна было. :) напiсала Вусатая nata 16.04.2005, 17:52
Давайце яшчэ пра гомелькую літаратурную школу паразважаем, га? Пра дзевачак, якіх кідаюць яшчэ ня ўзяўшы і яны за гэта жорстка помсьцяць мужчынам, якія палююць на жанчын не для таго, каб ім уставіць (а чаго яшчэ можа хацець мужчына ў прынцыпе?), а каб убачыць закаханы позірк. Пра іншых дзевачак, якія бліскавічным рухам скідваюць зь сябе спадніцы. Пра схематызм, кароча гавара. Я сур'ёзна. напiсала Вусатая nata 16.04.2005, 17:56
Вусатай Наце: Шаноўная, я б вам параіў не злоўжываць мужчынскімі гармонамі: апроч расьліннасьці на жаночым твары, яны выклікаюць незваротныя разладжаньні ў псыхіцы… напiсаў Дзілітант какой-та 16.04.2005, 18:33
Дзілітант, а давайце па тэме. Бо пакуль я яшчэ ня ўбачыла тут ніякіх больш-менш сур'ёзных контараргумэнтаў, апрача "сам дурак". Чым аповесьць "Афанасі" цікавая, чым нецікавая і г.д. Ну! Скажыце што-небудзь дзілітанцкае, я зь цікавасьцю прачытаю. напiсала Вусатая nata 16.04.2005, 18:38
Алеся Ж, будзь стрыманай :))) Дзіўлюся, што Бабкоўдру спадабаліся югасіны опусы ў "Дз". Вершы ў НН лепшыя. Цікава, што мала кім чытаная аповесьць выклікала буру ў Літ*ры: "НоваФронтаМастацкаўскія" выданьні так не абмяркоўваюць чамусьці. Што да Гомеля, пакуль Югася боўталася па менскіх вуліцах ды кватэрах, нічога цямнага зь сябе не ўяўляла. Як толькі рэпатрыявалася ў Гомельскае (як для менчука, то нудоцьце), пачала тварыць. І гэта заканамерна. Бо ў Гомелі няма асабліва дзе боўтацца зь цікавасьцю. Вось і боўтаецца Югася ва ўласных думках ды пачуцьцях. Вынік у тэкстах. Р.S.: А на Алесю Ж/Вусатую нату асабліва не сяр*чайце. Цяпер вясна, вакол "…маладыя, сімпатычныя, разумныя, пэрспэктыўныя і, галоўнае, свабодныя мужчыны". А Наце трэба літаратурай займацца. Вось і злуе :)) напiсаў абізьян 16.04.2005, 20:08
Jezu! Co sie dzieje! Ab litaratury ni slova: pochwy, dziewaczki etc. Nu uzo mo dosyc! Nu nie padabajecca - padabajecca kamus: wykazalisia and go away. Nie! Budziem miancic jazykami. Hlupstva net stryvaje, nu tak! A sztos ja nia czuu ni pra pismiennicu Wusatuju Natu, ni pra niekatorych jinszych. Balachonava znaju, Babkowa tez, Juhasiu, Aksanu dy jaszcze taho siaho, a reszta - kto to?.. напiсаў Tadeusz Nowak 16.04.2005, 20:58
У Вусатай дзяўчыны, мабыць, загаварыў нейкі комплекс непаўнавартасці!:) Як жа яна добра ведае Югасю, нездарма ўвесь час - Жэнечка (такая вось фамальярнасць!), а тут не пра яе "Дон Джаванні" кажуць, а пра творы Югасі.І пры гэтым, ёй падаецца, што гэта не зайдрасць!!!Яна самая! напiсала nata 16.04.2005, 22:42
Вусатай nate Вашая лёгіка — лёгіка Яе рэдактара. Магчыма усё так і ёсьць, кожнаму літаратару абавязкова патрэбны добры рэдактар-садыст, каб было ад каго адбівацца, каго ненавідзець й г.д. Зрэшты, каб было каму сказаць — усё, аніякіх дапрацовак, кропка. Я аніякіх рэдактарскіх парадаў Югасе даваць не зьбіраюся, я не яе рэдактар. Чаму мне спадабаўся фрагмэнт у Дзеяслове? Уласна тым, за што вы яго крытыкуеце: праграмным літаратурным інфантылізмам, які нечакана на ўзроўні структуры і нават плыні тэкста згенераваў абсалютна свабодны і нязмушаны расповед "голасу аўтара". Да таго ж апошнія дзесяць год усе адраджалі, абаранялі, бунтавалі. Цяпер усе сьвісьцяць у сьвісткі і мараць зьбіраць поўныя залі. У такой сітуацыі так і хочацца з'ехаць за Сож, чытаць кніжкі тонамі і званіць старым сябрам альбо чакаць званка… Зрэшты апошнія месяцы я гэта і рабіў. І акрамя Югасі мне вельмі спадабаліся абсалютна розныя кнігі: Бахарэвіч, Алена Брава, Вальжына Морт… І гэта ня ўвесь сьпіс напiсаў Ігар Бабкоў 16.04.2005, 23:10
Спадар Ігар, пазначаны на Літары е-мэйл не працуе? Я напісала вам. Аксана Бязлепкіна напiсала aksana 17.04.2005, 00:14
Pasla Juhasi ja zbirajusia z suczasnaha akurat Brawu czytac. Spadziajusia, atrymaju hetkija z pryjemnyja emocyji. :) напiсаў Tadeusz Nowak 17.04.2005, 01:18
2 Вусатая nata: Я мушу покуль абмяркоўваць толькі сам факт зьяўленьня кнігі і чыесьці бліскавічныя рухі:) з мэтаю наезда на ЮК. Вы ўсё ж прачыталі кнігу ці прабеглі краем вуха? :) Я не чытаў, таму пра зьмест нічога ня моўлю. Тое, што даводзілася чытаць зь Югасінага адносна нядаўняга ў "Маладосці" торкнула. напiсаў Сяргей Балахонаў 17.04.2005, 08:58
2Tadeusz Nowak: Я Вас ня ведаю, але чамусьці здаецца, што ведаю ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 17.04.2005, 09:00
Да Tadeusz Nowak Алену Брава абавязкова прачытайце!Можна паглядзець пра конкурс "ГВ" на "Палічце" і артыкул Андрэя Скурко ў "НН" пра яе твор. напiсала nata 17.04.2005, 10:55
Паводле вашых постынгаў, можна перадпалажыць, што ў Беларусі зьяўляецца цікавая новая літаратура. Хто б яшчэ падказаў, дзе пачытаць цікавую прафэсійнцю крытыку гэтай самай літаратуры. напiсаў ? 17.04.2005, 13:18
Малпік, а хто такая Алеся Ж.? ;-) Гераіня абрыкосавага віртуальнага пэрфоманса хіба? Дык яе ўжо няма, здаецца. Nata, Жэнечка — гэта такі зборны вобраз. Маладая жанчына з творчымі здольнасьцямі й творчымі амбіцыямі, якія крыху большыя за ейныя здольнасьці плюс з жаданьнем знайсьці пэрспэктыўнага мужчыну. Але ўсе мужыкі казлы, пра што Жэнечка-Югася сама дае зразумець чытачу. І казлы яны зусім не таму, што Жэнькі-Іркі-Машы няздольныя з гэтымі мужыкамі адбудоўваць адносіны, а таму што мужыкі няздольныя зразумець тонкія чуйствіцельныя натуры творчых жэнечак. Я, здаецца, дайшла да вышэйшага сакральнага сэнсу ЖЭнечкіных тэкстаў. Гераіня "Зялёных бурбалак" прыходзіць да мужчыны, які нічога ёй не абяцаў, ды грузіць яго шматлікімі аповесьцямі пра людзей, якім было сумна-сумна і ніхто іх не разумеў. А потым трапляе пад машыну. Трагізьм! Дзявулі з "Афанасія" таксама творчыя-незразуметыя, кінутыя да таго, як іх узялі, бо вытрываць побач з сабой такую творчую натуру, якая зусім ня хоча трахацца, мужчына доўга ня здолее. І дзявулі вытанчана помсьцяць мужчынам — пішуць разам апавяданьне на тэму "давайце каструбуем мужыка-казла". Адметна, як аўтарка апісвае адчуваньне кайфу, які паспыталі дзяўчаты пасьля сканчэньня працы над апавяданьнем. Ніякай фізыялёгіі, толькі маральнае задавальньне. Гэта Елінэк дваццаць гадоў таму пра фізыялёгію пісала, цяпер гэта ўжо нямодна. Беларускія борхесы ў спадніцы за стэрыльнасьць і чысьціню. Калі сэкс вельмі часта выступае ў літаратуры як мэтафара творчасьці, то чаму б напісанае дзявулямі апавяданьне ня можа быць мэтафарай сэксу — дзяўчынка+дзяўчынка, бо разам стваралі тэкст. І ніякіх мужыкоў-казлоў, ніякага бруду, поўнае паразуменьне. І Жэнька зь Іркай супакоіліся, і аўтарка сатысфакцыю атрымала, і на постмадэрнізм гэта падобна, і козы сытая, і сена цэлае. :)) напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 13:37
Пардон: і казлы сытыя! :))) напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 13:48
А дзе пачытаць "Афанасія?". Можа ў сеціве ёсьць ці ў сядзібе ТБМ? Вы бы, В.Ната, прыслухаліся да заўвагаў удзельнікаў галінкі. Вашая раздражнёнасьць выкліканая ня столькі літаратурнымі якасьцямі тэксту, колькі чымсьці асабістым. Можа, таму, што вы таксама з Гомелю, і блізкая па ўзросьце Югасі? напiсаў Малп 17.04.2005, 13:51
2Ігар Бабкоў Вашая лёгіка — лёгіка Яе рэдактара. Проста лёгіка чытача, які бачыць яўна недароблены тэкст. І лёгіка пісача, які нядаўна сам адрэгадаваў у колькі разоў большы тэкст і мае яшчэ раз яго перапісаць, каб гэта было падобна на літаратуру. Кожны аўтар сам сабе мусіць быць рэдактарам найперш. "Афанасі" — тэкст слабы, іншае, што мне траплялася, пакідала значна лепшае ўражаньне, напрыклад той жа тэкст у "Дзеяслове". напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 13:58
Малп, "Афанасі" ёсьць у зборнічку "Формула каханьня". Магу пазычыць. А Югася-ЖЭнечка мусіць быць мне ўдзячнай за тое, што хоць нейкае падабенства дыскусіі вакол ейнай кніжкі разгарнулася. А то ў нас прызвычаіліся, што пра любы белмоўны тэкст можна альбо добра, альбо ніяк. :)) напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 14:00
Ну, калі ў "Дз" лепшы, тады гамон… А Югася сапраўды мусіць быць табе ўдзячнай, бо піярыш тут :)) напiсаў Абізьмалп 17.04.2005, 14:06
Гэта ж вядомая ісьціна. Лепш "маладога" пакалбасіць напачатку, каб лепш гадаваўся. А то будзе як з Баярыным. 16-гадовага хлопца захвалілі за першы зборнік прозы, і дзе цяпер той Баярын? напiсаў Аб. 17.04.2005, 14:10
Абізьмалп, у мяне такое проста адчуваньне склалася, што аўтарка ўзяла некалькі кавалкаў-накідаў для розных рэчаў і зваліла ўсё ў кучу, не падвёўшы пад такі экспэрымэнт ніякага мастацкага грунту. Можа каму такі постмадэрнізм і даспадобы, а мне не. У любым выдапку я зычу маёй зямлячцы больш цярпеньня й працаздольнасьці, а таксама пасьлядоўнасьці ды ўдумлівасьці ў часе працы над тэкстам. напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 14:11
2 Вусатая nata: Вам трэ' паставіць помнік. Нерукачынны. На Палескім масьце. напiсаў Сяргей Балахонаў 17.04.2005, 15:12
2Сяргей Балахонаў Ня трэба. А то мост абваліцца. ;-) напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 15:15
Далучаюся да Балахонава. За такі піяр людзі грошы плацяць. А тут - з любові да мастацтва. :)) напiсала aksana 17.04.2005, 15:48
2Вусатая nata: Не абваліцца. Пэрманэнтна рэмантуюць. Гатоўцеся. Не зарасьцёт к няму народная таўпа. напiсаў Сяргей Балахонаў 17.04.2005, 16:37
Вы "Афанасія" спачатку прачытайце, а потым можна эскіз помніка абмеркаваць. ;-) 2Аксана А што, хіба твор гэты пра маладых? Афанасі дык саракагадовы мужык, Маша таксама ня дзевачка. Моладзевая літаратура… Сэлінджэр таксама моладзевую літаратуру ствараў. Адчуйце розьніцу. напiсала Вусатая nata 17.04.2005, 16:46
Вусатай Наце: Я разумею ваш комплекс непаўнавартасьці з нагоды адсутнасьці расьннасьці на твары і іншых азнакаў належнасьці да "калег" Афанасія…Але, прашу вас, пашкадуйце сябе, кіньце вы гармоны мужчынскія глытаць!.. Уявіце, як неэстэтычна гэта будзе выглядаць: вусы на прыгожым жаночым тварыку й … ;-)))))) Ня ведаю, якое дачыненьне гэта мае да тэмы галінкі, але ваш вычварэнскі пагляд на белліт найноўшы надта ж мяне пазабавіў! ;-))) напiсаў Вушастая здрада 17.04.2005, 17:30
Вусатай Наце "Ёсць літаратура ПРА маладых і ДЛЯ маладых. У гэтым і розніца". Адразу прызнаюся, што папярэдняя фраза цытата. напiсала aksana 17.04.2005, 20:40
:) Cikawa… напiсаў Tadeusz Nowak 17.04.2005, 21:44
Bylo b karysna dla usiaje bielaruskaje litaratury, kab korpannie u pochvach pieranislasia u jinšaje miesca. :) напiсаў Tadeusz Nowak 17.04.2005, 22:05
А што пра Гомельскую школу?! Я неяк для сябе адзначыў, што нарадзіўся і пражыў 17 год у горадзе, цэнтрам якога з'яўляецца Парк. З Асьветніцкага часу палацам. Не цытадэль, не замак, не вакзал, не дом ураду, не плошча, — а Парк. Усё ж такі гэта закладаецца ў сьведамасьць. Альбо іншае: калісьці, у 10 клясе я зацікавіўся Блэйкам (праз пераклады Маршака, вядома). І што — у аблбібліятэцы я ўзяў на абанэмэнт прыжыцьцёвае выданьне Блэйка па ангельску (крыху папсаванае, таму й не ў музэі). І хто там пісаў пра Гомельскае нудоцьце? напiсаў Ігар Бабкоў 17.04.2005, 23:00
О, і я парк памятаю. Мама нас туды вадзіла, і мы з братам там вавёрак кармілі. :)) А яшчэ ёсць падазрэнне, што я з Югасяй хадзіла ў адзін дзіцячы садок. На вуліцы Пушкінскай ці каля яе. Гомельская зямля дала беларускай літаратуры і Мележа, і Шамякіна, і Федарэнку, і шмат-шмат іншых… Натхнёная зямля… Я чамусьці ў гэта веру… напiсала aksana 17.04.2005, 23:19
2aksana: >>>О, і я парк памятаю. І я не забыўся :) 2Вусатая nata: Прачытаю не перажывайце. Вашае ж прачытаў. І нічога. 2Вушастая здрада: "Брудныя белліттэхналёгіі" - во з чым справу маем:) напiсаў Сяргей Балахонаў 17.04.2005, 23:29
Ужываньне мужчынскіх гармонаў часам дае вельмі карысныя вынікі: апрача зьяўленьня вусаў, барады ды іншых прыкметаў мужчынскасьці, яны спрыяюць усплёску актыўнасьці, прычым ня толькі актыўнасьці па здавальненіні свайго дагэтуль не задаволенага лібідо, але й актыўнасьці творчай! Шаноўная(ы) Вусатая(ы) Нат(а) гэтак часта згадвае "геніяльную" ляўрэатку Нобэлеўскай прэміі Елінэк, похвы, чэлесы етс, етс, што міжволі закрадаецца ўсьцешлівая думка адносна хуткага й доўгачаканага прышэсьця на Алімп белліту найноўшага годнай наступніцы й пераймальніцы творчае спадчыны згаданае ляўрэаткі Нобэлю! Уяўленьне малюе сьціплую правінцыйную дэвушку дагестанскага паходжаньня, якая начамі ад заходу да сьвітаньня крэмзае аркушыкі вучнёўскага сшытку, із сьлязьмі прадчуванае радасьці на вачох мроячы пра стварэньне супэрпупэрпостмадэрнісцкага твора з працоўным назовам "Невыносная цяжкасьць быцьця сьціплай дагестанскай дэвушкі з Задрыпінску". Галоўнымі дзейнымі асобамі раману маюць стаць гаваркія чэлесы й похвы, надзеленыя дарам маўленьня, свабодай волі й здольнасьцю да цьвярозага, аналітычнага й лягічнага мысьленьня… Аўтарка будзе старанна пераймаць манэры слынных постмадэрнісцкіх гуру, зьвяртацца да шматлікіх алюзіяў і рэмісцэнцыяў: забаўна-гарэзьлівыя гаваркія органы будуць нагадваць фантастычных істотаў Борхеса, філязафічнасьць і ўдумлівасьць іхных дыялёгаў — па-даросламу сур"ёзныя развагі не па-дзіцячы разумных дзетак з твораў Хёга… Меркаванымі ўладальнікамі-носьбітамі… хм… галоўных герояў раману могуць стаць — згодна з найлепшымі трыдыцыям жанру — хтосьці накшталт сьціплай аўстрыйскай выкладчыцы і яе таленавітага студэнта(у бел. варыянце на месцы выкладчыцы апынуўся б гожы й дужы спакушальнік-прафэсар і яго апэтытна лябарантка), або нехта з прадстаўнікоў чэскай інтэлігенцыі часоў Праскае Вясны ў іх навачасным беларускім ўвасабленьні, або хто-колечы з духоўных братоў Dudliners J. Joyce'а, якія - заміж улюбёнага вялікім Джойсам Дубліна - будуць блукаць па сутарэньнях сваіх комплексаў і фобій, пялёхкацца ў бруднай плыні чыёсьці хворае сьведамасьці ды швэндацца па вулках і завулках беларускага Дубліну — незабыўным і чароўным Гомлі…. "Не, усё ня тое!" - сіплым басам роспачна прамаўляе годная дачка маленькага, але гордага дагестанскага народу, да крыві шкрабучы фарбаванымі пазногцямі зьненавідную шчэць на далікатнай дзявочай скуры… Трэба ж падкрэсьліць належнасьць да тутэйшае постмадэрнісцкае плыні! І зь лёгкае рукі таленавітае дзяўчыны чэлесы й похвы пяшчотна й асьцярожна прышчапляюцца да папярэдне згвалчаных тулаваў уваскрэслага Лютністы, Фэнікса, герояў Дамавікамэрона, што схаваліся пад коўдру й нечым там ліхаманкава займаюцца… Пэўна, пішуць Лісты.. з-пад коўдры.. у выглядзе лімэрыкаў, прысьвечаных габрэйскім хлопчыкам з Полацку й Валянціне Церашковай — мужнай дачцэ ня менш гордага за дагестанскі шматпакутнага беларускага народу й шчасьлівай уладальніцы цудадзейнага аўтаматычнага прыстасову… І вось, здейсьнілася, зорны час надышоў! Мае творы выдаюць мільённымі накладамі!.. P.S. Людзі, любеце адно аднаго і … ніколі нікому не зайздросьце!… напiсаў Дзілітант какой-та 18.04.2005, 00:27
;-)))))))))))))))))))) У мяне гістэрыка!!! напiсаў Dausprungas 18.04.2005, 00:43
Дзякуй, Дзілітанце, за асьвету! Цяпер-то мы знаем, пра што славуты раман Вусатае Наты! Несумненна, яна зойме ў конкурсе ПЭНіс-цэнтру першае месца! Мо' пераймянуем гэты форум у гонар Вусатае Наты? Якая там Каляда зь ейнымі кніжкамі-вершамі. Бе… Адстой. Хай жыве Вусатая Ната, надзея і гонар бел. літу, пасьлядоўная з найпасьлядоўных пасьлядоўніца традыцыяў клясычнае беларускае літаратуры! :)))))))))))))))))))))))))))))) напiсаў Сьцяпашка 18.04.2005, 09:35
Вось яна, слава прыйшла… :))))))))))) напiсала Вусатая nata 18.04.2005, 09:40
Югася, кн1га добрая, 1ншыя эп1тэты будуць зал1шн1м1! Гэта сапраудная л1таратура! напiсаў Dzix 18.04.2005, 10:11
Дарэчы, Дзілітант, скіньце свае каардынаты. Я мушу ведаць, каму мне праставіць скрыню піва за такі праўдзівы і аб'ектыўны разбор маіх чарнавікоў. напiсала Вусатая nata 18.04.2005, 12:19
В.Ната, мне падаецца, што скрыню піва ты мусіш праставіць чалавеку зь нікамі Zelda або alice. адметны стыль у гэтага чалавека. Югасін твор спрабавала чытаць. Нечым нагадвае раньнія кароткія аповяды Макса Шчура. У такіх маладых людзей усё ў літаратуры можа атрымацца. Юная такая змрочнасьць. Дажджлівы май. напiсаў eva 18.04.2005, 13:15
Крытыкаваць права ня маю, але люблю :) - мова ў спн. Каляды акуратная і багатая, але трохі цэляфанавая. Не такая складная і жывая, як у людзей, што пераважна гавораць па-беларуску. Пісьмовая і пісьменная такая мова. напiсаў eva 18.04.2005, 13:21
Z aposznim - nakont mowy - pahadzusia. Mowie pastawiu by mocnuju czacwiorku, nat 4,5. Ale u nastupnym semestry autarka maje usie padstawy pretendawac na piaciorku. :) напiсаў Tadeusz Nowak 18.04.2005, 13:54
А чаму вы, Эва, даўно нідзе ня пішаце, не друкуецеся?.. Быў жа такі добры пачатак. напiсаў Ваш любец 18.04.2005, 13:55
Не, я не дылетант, г.зн., Дзілетант какой-та — не я. Але ягоны допіс мне спадабаўся. Асабліва за ягоную даўжыню, а таксама згадваньне Дубліна ды Пітара Хёга! Югасю зараз чытаю. Пакуль ня ўсю кнігу яшчэ адолела не хачу свае меркаваньне выказваць. Але тое, што і на маім вінчэсьцеры знойдзецца мегабайт такіх тэкстаў — гэта праўда. Хочацца пазнаёміцца з аўтаркай і пагутарыць пра некаторыя рэчы. Думаю, у нас шмат агульнага. А тэксты выглядаюць на аўтабіяграфічныя, хіба не? напiсала Zelda 18.04.2005, 14:17
2Дзілітант какой-та: Ваў! Ось цо да! Дайце два:) Рассакрэчвайцеся, калі ласка. напiсаў Сяргей Балахонаў 18.04.2005, 15:51
Эва, я мяркую, гэта нейкая сэрпэнтарная істота, якая рэгулярна чытае ЖЖ. ;-) Як ён мае рацыю наконт мяне! Ты сабе не ўяўляеш, Эва. :))) напiсала Вусатая nata 18.04.2005, 16:40
Любчыку. Пісанкі — гэта быў не пачатак, а старонка майго багатага жыцьця. Магчыма, некалі я яе зноўку адгарну і працягну. пакуль я займаюся іншымі, ня менш цікавымі справамі - сям'я, праца, алькагольныя экспэрымэнты, хобі, сябручкі, урэшце. Наце. Ня думаю, што той допіс слушны. Але напісаны гладка, з добраю злосьцю. Гэта чытаецца. напiсаў eva 18.04.2005, 17:02
2Вусатая nata: А Ваш жж нават зьмеі чытаюць? :) ЗЫ. 1) Калі камень у мой гародчык, то дарма. 2) Што Вам перакласьці для ўцехі? напiсаў Сяргей Балахонаў 18.04.2005, 17:30
2Эва Я ацаніла дасьціпнасьць аўтара гэтага допісу. Ён нават у некаторай ступені пацешыў маё самалюбства, калі прыпісаў мне фарбаваныя пазногці. :))) 2Сяргей Балахонаў Так, выглядае на тое, што мой ЖЖ зьмеі часам пачытваюць. Вас я ні ў якім разе на ўвазе ня мела. напiсала Вусатая nata 18.04.2005, 17:57
Вусацік, я лаяла Вас за жорсткасць, але без Вас цукар і мёд проста па нагах цякуць і склейваюць. Не хапае мяча і нажа. Лайцеся. напiсаў eva 18.04.2005, 21:01
Раз я не магу лаяцца. напiсаў eva 18.04.2005, 21:07
Сьціплай дагестанскай дэвушке: Мушу вас расчараваць і цалкам шчыра сьцьвердзіць: я пра вас зууусім нічога ня ведаю, апроч такой-сякой ускоснай інфармацыі прыватнага характару, і ЖЖ ваш ніколі не чытаў і чытаць не зьбіраюся!… Я чалавек незласьлівы й бязкрыўдны,таму й абмежаваўся добрай злосьцю, хаця варта было зладзіць публічную экзэкуцыю: прылюднае галеньне вашага "дзявочага" гонару - вусаў…Я шараговы спажывец літпрадукту рознае краіны вытворчасьці, тэрміну захоўваньня й якасьці… Асоба я зусім не публічная, але адылі досыць добра вядомая ў вееееельмі вузкіх колах… Так што, не падкапаешся! Але такія-сякія намінкі на маё паўдзівае імя я пакінуў… Уважлівы й пільны чытэльнік-наведнік мае ўгледзець яго праз смугу мае дзілітанскае плыні сьведамасьці … Дарэчы,я маю падозраньні адносна таго, які супэрпупэрпостмадэрнісцкі назоў займее твор нашага унікума-вундэркінда, "юного дарованія" з горнага аула братняга Дагестану… "ІМЯ ПОХВЫ"!!! напiсаў Umberto Dzilitanto 18.04.2005, 23:09
Вусатай Наце Я яго ведаю. Дык вось… калі вы яго яшчэ трошкі падхваліце, ён раскрые сваё інкогніта. І намёк насамрэч падкінуты. Такі таленавіты і шчыры хлопец. А не, дык сама здам. :))) напiсаў Сяброўка Умберта 18.04.2005, 23:22
Неее.. Занадта патасна… Мне болей даспадобы " Сьмерць цымбалісты"! напiсаў Праывід Лютністы-Дзілітанта 18.04.2005, 23:27
Сяброўцы Умбэрто: Даражэнькая мая, не здавай мяне, калі ласачка!!! Я сур"ёзна! Ня трэба…. напiсаў Дзілітант какой-та 18.04.2005, 23:31
Нарэшце прачытаў кнігу пра Афанасія. Даўна так не весяліўся. Адна з самых сьветлых і вясёлых кн. за годзікаў 10. "Мяне няма" як дзявочая тату — бедны Акудовіч. Адзіная плямка - надта ўжо "казёл" у Афанасіі нагадвае "асла" Кундэры у Несьмяротнасьці. Але. Цудоўная, вясёлая, разьняволеная, структураваная й г.д. проза. І зусім не цнатлівая (як думае чамусьці В.N.) Наадварот, здаецца аўтар, як гавораць, "усіх нас паймела". Мае віншаваньні. напiсаў Ігар Бабкоў 18.04.2005, 23:36
Назіраецца небясьпечная тэндэнцыя ператварэньня форуму, прымеркаванага да выхаду кнігі цудоўнае прозы вельмі таленавітае пісьменьніцы Югасі Каляды ў.. мэдычны кансыліюм псыхіятраў па дасьледзінах уздзеяньня мужчынскіх гармонаў на псыхіку й будову цела сьціплых дагетснскіх дэвушак хворых на аталягічную зайздрасьць да чужога посьпеху й таленту… Усё, маўчу, маўчу… Пра "Афанасія" толькі станоўчае, інакш… зробім экзэкуцыю!.. :-) напiсаў Dausprungas 18.04.2005, 23:39
Пасьля сьціслых, але ж надта зьмястоўных водгукаў шаноўнага спадара Бабкова усе зласьліўцы-незычліўцы павінны праглынуціь свае каўказкія балбатлівыя язычкі і ўжыць іх для боьш прыемных рэчаў.. ;-)))) Напрыклад, клеіць маркі на капэрты у раённым паштовым аддзяленьні г.п. Задрыпінск, зарабляючы такім чынам на алоўкі, гумкі - не, ня тыя - ды іншыя пісьмовыя прылады няспраўджанае задрыпінскае Елінэк… напiсаў Грудасты Дзілітант 19.04.2005, 00:10
Я ўжо не разумею, хто каго тут бэсьціць ці лашчыць %) напiсаў Сяргей Балахонаў 19.04.2005, 00:11
Ігару! ЮК не чытала Кундэравай "Неўміручасьці". Я ў яе цікавіўся. Значыць, яны мысьлілі паралельна?.. :))))) напiсаў Чытач Клакоцкага 19.04.2005, 10:19
Дзілітанце! Перастань здаваць сам сябе! напiсаў Дылетанто 19.04.2005, 10:21
Я ўжо не разумею, хто каго тут бэсьціць ці лашчыць %) Гэта дамскі садамаза… Нам ня ўцяміць… напiсаў Дамавік Мірон 19.04.2005, 10:23
Хто яшчэ ня мае кнігі ЮК, набывайце ў распаўсюдніка НН Алеся Яўдахі! напiсаў Дулятант 19.04.2005, 10:25
U kniharniach nieszta nie widac: dzie ni pytausia - raskupili. Chto wiedaje, dzie josc - padkazycie: ludzi cikawiacca. I kolki kasztuje? напiсаў Tadeusz Nowak 19.04.2005, 12:13
2 Tadeusz Nowak: У варшаўскіх кнігарнях? :) напiсаў Сяргей Балахонаў 19.04.2005, 17:39
W ksiegarniach bialostockich :) A co slychac w Homlu? Czy macie juz ksiazke w ksiegarniach homelskich? Pisarka to slynna wasza! :) напiсаў Tadeusz Nowak 19.04.2005, 18:14
"ЮК не чытала Кундэравай "Неўміручасьці". Я ў яе цікавіўся." У гэта цяжка паверыць. Але ўся прыемнасьць для яе наперадзе. Самы час думаць пра прэзэнтацыю ў Менску, інтэрвію газэтам й г.д. Асобная прэзэнтацыя мусіць быць у Тэатральна-мастацкай акадэміі з балям-маскарадам (перад гэтым правесьці конкурс на лепшага Афанасія і найбольш пераканаўчую Машу. Асобна — перапісаць Афанасія ў п'есу для студэнцкага тэатра тае ж акадэміі. напiсаў Ігар Бабкоў 19.04.2005, 23:26
2 Ігар Бабкоў: А рок-гуртам замовіць саўнд-трэк да кнігі ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 19.04.2005, 23:29
2 Tadeusz Nowak: Яшчэ на жаль і з самой пісаркай не давялося паспалітаваць у оф-ляйне :) дасьледваць кнігарні пайду заўтра. напiсаў Сяргей Балахонаў 19.04.2005, 23:32
2 Сяргей Балахонаў Чытаеце думкі. Якраз сёньня сустрэй Касю Камоцкую. Яна гатовая. напiсаў Ігар Бабкоў 19.04.2005, 23:39
Акудовіч будзе граць ролю шнараў "Мяне Няма"… напiсаў мяне таксама 20.04.2005, 00:35
"На кухонным стале танчыць кінутая Маша…", "Афанасі, ты - мой паляўнічы, ты блукаеш па палёх маляўнічых.." ;-) напiсаў Dausprungas 20.04.2005, 00:36
Як будзе яна старою, дык зваць яе будуць — Баба Яга :). напiсаў Licvinski Zubr 20.04.2005, 02:04
Патрэбен яшчэ тэатральны і музычны прад'юсар! А што Кася - сур'ёзна ці гэта жарцікі… :) напiсаў Je sui ton ange... 20.04.2005, 09:29
2Umberto Dzilitanto Ну дык захоўвайце сваё інкогніта й надалей, Нату незнаёмцы ў нэце не бянтэжаць. :) Ну а несупэрнепупэр твор ўжо ня надта юнага дараванія з братняга Дагестану завецца Don Giovanni. Паколькі гаворка там вядзецца пра пакаранага распусьніка, то сцэнаў з удзелам чэлесаў і похваў там дастаткова — зьмест вымагае. Але не турбуйцеся, шансаў заняць першае месца на конкурсе ў ПЭН-цэнтры ў мяне няшмат: квоты на чэлесы-похвы ў беллітры ўжо выбраныя. ;-) 2Сяброўка Умберта А мы з Вамі на вечарыне Хадановіча ў Доме літаратараў побач сядзелі. ;-) 2Ігар Бабкоў Але. Цудоўная, вясёлая, разьняволеная, структураваная й г.д. проза. І зусім не цнатлівая (як думае чамусьці В.N.) Наадварот, здаецца аўтар, як гавораць, "усіх нас паймела". Так! Зусім нецнатліва. Адпомсьціць мужчыне шляхаў напісаньня кепскага апавяданьня разам зь сяброўкай, а потым выгукваць нешта накшталт "які кайф, як добра" — гэта такая парнуха, такое вычварэнства, што Елінэк нават і ня сьніла. І задрыпінская дагестанская дэвушка пагатоў. У мяне жанчыны помсьцяць мужчынам іншым спосабам. Ну… Угрызаюць іх крыху за цікавае месца. Я ж не вычварэнка, я сьціплы дагестанскі дэвушка. :)))) напiсала Вусатая nata 20.04.2005, 10:12
Пасьля таго, як вы ўкусілі памочніка-рэдактара свайго геніяльнага magnus opus, вы панялі: укусным трэба падзяліцца з публікай… :)))))))))))))))))))) напiсаў Дзелатант 20.04.2005, 11:06
Не, ну што вы! Я не кусаюся, я насамрэч белая й пухнатая. :)) А рэдактара ў мяне няма. :(( Учора, дарэчы, паглядзела яшчэ паз фільм па рамане Елінэк. Усё ж французы не разумеюць немцаў (аўстрыякаў). І беларусы іх таксама не разумеюць. напiсала Вусатая nata 20.04.2005, 11:13
Не нада ля-ля. Вы кусаецеся. І хто вас ведае - пацвердзіць. Зызызызы… А за беларусаў не адказвайце - тым больш за ўсіх. напiсаў Масяня 20.04.2005, 12:03
Ну добра. Я кусаюся. Але кусаю ня ўсіх. Адкусаным з публікай не дзялюся. :) напiсала Вусатая nata 20.04.2005, 12:14
Нячэсная журналістка! напiсаў Масяня 20.04.2005, 12:41
Даруйце, распачала цэнзуру. Але ня думаю, што вынішчаны пост такі ўжо варты публікацыі. Да таго ж афтопік. напiсала alice 20.04.2005, 14:47
Ты, Аліса, сьледам за Зісерам за цэнзуру ўзялася? :)) Правільней за ўсё на КНІГАХ — ёсьць сьметнік, але нічога не зьнішчаецца. напiсаў dzikimu 20.04.2005, 16:14
ЮК форэва!!! Яе трэба на прэмію!!! напiсаў Залатая літра 20.04.2005, 16:17
Вось пра Вішнёва столькі ня пішуць на форумах, а ён колькі гадоў па ўсіх шчылінах шчэміцца. А Югася раз нашрайбала — і такі ажыятаж. Значыць, штосьці ў ёй ёсьць. Але першыя старонкі "Афанасія" чытаць ня здолеў: нудоцьце. Гэтак як і бабкоўскага "Клакоцкага". (А "За фіранкамі" зайшлі супэр). Можа, тут справа тэмпэрамэнту, ці настройкі адпаведнай хвалі? Можа, сапраўды, трэба якімі фрыкцыямі аздабляць манатонныя малюнкі? напiсаў dzikimu 20.04.2005, 16:20
Югася Югасяй, але ж, адчуваецца голад. Во яшчэ было "маладое дараваньне": litara.net/forum/302/all Нажаль, кудысьці зьнікла. А гэта была зорка на ўзыходзе… напiсаў раскас 20.04.2005, 16:43
Ведаеш, Дзікіму, пра што я падумала. Тыповага спажыўца беллітры ў такіх тэстах вабіць зусім ня іхны глыбокі сэнс ды мастацкія вартасьці (чаго найчасьцей не бывае), а настрой. Маркота-нудота такая. Бо жыцьцё навокал весялейшае, шпарчэйшае, а тыповы спажывец беллітры ня можа да яго прыстасавацца. І шукае паратунку ў маркотна-нудотных тэкстах. напiсала Вусатая nata 20.04.2005, 16:47
dzikimu чур мяне, чур Ну вось Каляду з інтэлігентам, паэтам і філёзафам Бабковым параўнощваюць, а пра мяне гаворачы, чамусьці тоўстага непрыемнага Зісера ўзгадваюць… Я ж клапачуся пра тое, каб Літару не закрылі. А лаяцца і мацярыцца, як бачыце, літаратарам можна. Хоць і цяжка мне гэта бачыць, але, калі гэта робіцца ў выглядзе літаратурных твораў, я маўчу. Я пісьменьнікаў паважаю і люблю і яшчэ не было пакрыўджаных цэнзурай на Літары, але былі пакрыўджаныя яе адсутнасьцю. напiсала alice 20.04.2005, 16:55
А во яшчэ адно: www.livejournal.com/users/baba_bronia/ напiсаў баба Броня 20.04.2005, 17:03
Баба Броня - маладое дараваньне? Ню-ню:))) напiсаў унучачка 20.04.2005, 18:36
2Вусатая nata: Ваш Янка хіба да вусрачкі вясёлы? напiсаў Сяргей Балахонаў 20.04.2005, 23:57
Сёньня на Галярэі Б. пасьля бурных і працяглых (оф топік) абмеркаваньняў было вырашана: 1. Абвясьціць у другой палове траўня прэзэнтацыю кнігі Югасі К. "Галоўная памылка Афанасія". Прэзэнтацыя мае адбыцца ў бібліятэцы Дома Літаратараў. 2. Весьці прэзэнтацыю будзе Афанасій. (ужо дамоўлена).Прэфэрэнцыя ў выступленьнях будзе давацца персанажам Югасі К. якія абгрунтавана дявядуць свой пэрсанажны статус. 3. Асноўны даклад даручыць прадставіць вусатай nate. 4. Пасьля прэзэнтацыі для жадаючых — экскурсія па літаратурных мейсцах — кватэра Афанасія, склеп Машы Трактар й г.д. 5. Прымаюцца іншыя канцэптуальныя ідэі. 6. Аўтар кнігі пра Афанасія запрашаецца таксама напiсаў Ігар Бабкоў 21.04.2005, 00:16
2 вусатая nata "завецца Don Giovanni." Памятаю, калі чытаў гэты форум (тэкст?) падумаў, што аніякі іншы дагэстанскі дэвушка акрамя Дубаўца напісаць такое не ў стане. напiсаў Ігар Бабкоў 21.04.2005, 00:34
Нарэшце!!! Плён тыднёвае балбатні на форуме займеў канкрэтныя абрысы. Задавальненьне гранічнае з гэтае прычыны і падзяка Вам, сп.Бабкоў, ад усяе мае душы. напiсаў Афанасій 21.04.2005, 00:36
Абы Афанасіеў нарцысізм не задушыў нас у сваіх жоўтых абдымках :(((((((( :))))))) Зрэшты, ёсьць на тое - на ратунак - Маша Трактар! напiсаў Грэцкі міт 21.04.2005, 00:42
1.Усіх Вас ўсё роўна не перадушыш. 2.А, ў прынцыпе, раптам Вам і спадабаецца. 3.Першая спроба душэньня - рэклямная. напiсаў Афанасій 21.04.2005, 00:47
Ігару Бабкову: > Прымаюцца іншыя канцэптуальныя ідэі. На мой погляд было б варта паставіць пьесу па тым казачным сюжэце, які так падрабязна пададзены у вясковым жыцьці. Не люблю "занятых", але нераспрацаваных ідэяў. А Вы, спадар Бабкоў, самі гэтым грашылі у "Снах Клакоцкага", мабыць таму і проза Югасі спадабалася. напiсала Zelda 21.04.2005, 09:23
2Сяргей Балахонаў Тут справа не ў весялосьці, а ў жвавасьці й шпаркасьці. І ў карціне сьвету, якая ў мяне зусім іншая, чым у таго ж Ігара Бабкова. Гэта ня значыць, што я лепей пішу. Проста іначай мысьлю. ;-) Што да "вясёлай драмы", то гэта ўсяго толькі калькаваны пераклад drama giocosa. 2Ігар Бабкоў Адпаведную галінку я стварыла пару гадоў таму, куды закінула некалькі канцэпцыяў-ідэяк. Проста плыня сьвядомасьці аўтара, які працуе над тэкстам, ня больш за тое. Нейкія ідэі я скарыстала, нейкія адкінула. :)) напiсала Вусатая nata 21.04.2005, 09:38
2унучачка Я сказала: "яшчэ адно", а не "яшчэ адно маладое дараваньне". ;-) напiсала Вусатая nata 21.04.2005, 09:42
Ну вось.. Хацела пайсьці на галерэю Б, а пасьля пачытала ружовыя соплі, якія размазвае спадар бабкоў па гэтай галінцы і вырашыла: "Не, лепш дома застануся". І ўсё было, як я і меркавала. Замест нармальнага вечара - апафіёз Югасі Каляды. І элітарныя гульні ў масавасьць. У сеціве, як ні парадаксальна, лягчэй устрымлівацца ад дыскусіі, чым у рэале. напiсала maryjka 21.04.2005, 10:36
Цікава, адкуль ЮК узяла грошы на такі якасны PR? Не памятаю такога ажыятажу вакол якога-небудзь твору з часоў гм-гм… з часоў хіба першых нумароў ARCHE. напiсаў піяршчыца 21.04.2005, 11:03
А можа, Бабкоў захацеў адчуць сябе ў ролі піянэр-важатага? напiсаў акцябронак 21.04.2005, 11:07
Гэта абудзіліся гомельскім амбіцыі. Тут амаль усе гамельчукі. Югася выкарыстоўваецца ў іх замест тарану. І ня сорамна: галавой дзяўчыны - аб Браму неўміручасьці. :))) напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 11:43
Брама неўміручасьці яшчэ ня тое трывала. Вытрывае яна й Югасю К. напiсаў Баран 21.04.2005, 12:00
Марыйка, я веру ў ваш густ. Дапамажыце мне: я прачытала 4 старонкі "Афанасія" і далей паленавалася. Але шум вакол твору мяне зацікавіў. Скажыце: далей клясна пайшло? напiсаў eva 21.04.2005, 13:33
Пан Аркуш! Трэба ствараць якасны літпрадукт. А гомельская "мафія" - гэта ўсяго толькі заслона, за якою вы спрабуеце схаваць свае творчыя няўдачы. Быў такі Ул. Арлоў - усе казалі: полацкая "мафія". А трэба глядзець не на апошнюю старонку - дзе радзіўся, дзе хрысьціўся, а ў чэрава. І Бабкоў - па-мойму, большы мянчук, чымся гомелец - паглядзеў іменна ТУДЫ і штось вартае разглядзеў. "Афанасія" прачытаў і атрымаў задавальненьне. А вы хоць чыталі? А то ў нас пачынаюць раўці, як бачаць, што на Алімпе давядзецца пацясьніцца. Ну так - зьвязда не небе цёмным асобенна ярка. Фу… І прыплятаць сюды ЮК эткетэра! Пабойцеся Сьвятое Проські! :)))) напiсаў Арш 21.04.2005, 14:30
Wydaje mi sie, ze w sprawie PR rzecz nie w "hroszach". :))))))) напiсаў Tadeusz Nowak 21.04.2005, 14:31
Дык я ж не раву. Я ж радуюся, што гамельчукі абудзіліся. Так доўга гэтага чакаў. І вось нарэшце. Югасю пакуль не чытаў. А твор выйшаў асобнай кнігай? Пашукаю. Можа яшчэ і Вялеса атрымае. напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 14:45
2Вусатая nata: >>>>Проста іначай мысьлю. заўважыў. 2усе: Хто гомельскі? Падымеце рукі :) напiсаў Сяргей Балахонаў 21.04.2005, 15:01
>Быў такі Ул. Арлоў - усе казалі: >полацкая "мафія" Раскручвацца Арлоў стаў як серабранская мафія. Але мы ім яшчэ пакажам! напiсаў Чыжоўка 21.04.2005, 15:09
Pan Arkusz ma racje chyba od czesci. Hlanma prosta. Zjawilasia pismiennica. Nie pa hadoch staly autar. Jaje krytykujuc - tez normalnie. Ci hetaja krytyka kanstruktyunaja? Ciapier nia toj czas i nia toje miesca, kab heta abmiarkouwac. Ale sami z krytykujacyja robiac PR nialubamu autaru. Autarcy heta, widac, nie asabliwa rupic. Jana sabie pisza - heta drukujuc. Co jeszcze trzeba? A szto da homielskaj "mafiji" - to niejkaje hlupstwa. I nia treba cieszycca, szto homielskija ci kasciukowickija abudzilisia. Heta nie kalhas - heta litaratura. Tut usio indywidualna. I Juhasia - heta imia, jakoje uzo uwajszlo u biellit - choczacca heta kamus ci nie. Dyj homielskija chiba zacichali: ad Mieleza da babkowa taho z, nu, kali choczacie, Piatrowicza, Dubauca etc.? Chto czytaje tutejszaje krasnaje pismienstwa - znaje: homielskija zausiody byli napieradzie. I nie tamu, szto ziamla tam uradliwiejszaja, prosta jany zajmajuc hodnaje miesca; i kali Kalada "pieraplunie" taho-siaho z mienskich, polackich dy jinsz., to heta budzie zasluha nia lobi, a tolki samoj Kalady. Wiedama, kali joj nia stanuc zaminac. A, biorac uwage na grupowszczyzne w literaturze bialoruskiej, takiego scenariuszu nie mozna ignorowac. Z powaga do wszystkich zyczliwych przyjacieli literatury tutejszej. :) напiсаў Tadeusz Nowak 21.04.2005, 15:27
Сп. Аркуш! НН напісала, што можна наконт набыцця дамовіцца па тэл. 4004591. Я ўжо сабе ўзяла. напiсаў Аксюта 21.04.2005, 15:28
Арлоў першыя кнігі выдаў як палачанін. Ды й піша пра Полацак. Якая тут серабранка з чыжоўкай. напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 15:31
Абсалютна не істотна, дзе чалавек жыве, галоўнае - кім ён пачуваецца, кім ёсьць мэнтальна. напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 15:32
Naprawde. On i jest poloczaninem. Minsk - to jego kolejne miejsce pobytu. :) Ale chyba Arlou - przedmiot tego forumu? напiсаў Tadeusz Nowak 21.04.2005, 15:33
Неістотна, дзе. Галоўнае - як і што. Тут вы маеце рацыю. А спачатку пяялі нейкую папсу. Пра гомельскі клан, амбіцыі, таран. Трэба слухацца свайго сэрца, а ня шуму на форуме! напiсаў Арш 21.04.2005, 15:36
Аркуш — Вы зануда. (Асабліва, калі вы цяпер сядзіце ў кракаўская інтэрнэт-кавярні, замест таго, каб блукаць па файным горадзе). А як вы зануда, дык і будзеце ўвесь час прыкрывацца рэгіяналізмам. напiсаў Камароўка 21.04.2005, 15:43
Беларусы заўжды ня ўмелі дзеяць карпаратыўна. А з карпаратыўнасьці пачынаецца гісторыя. З карпаратыўнасьці пачалося Полацкае княства. Філаматы, філарэты. "Наша Ніва". "Грамада". Нацкамы. Саюз Беларускіх Патрыётаў. "На паддашку". Талака. Тутэйшыя. Урэшце-рэшт - украінская памаранчавая рэвалюцыя. Абсалютна недастаткова мець творчыя здольнасьці, трэба яшчэ карпарацыя, прастора, дзе мусіш уладкавацца, магчымасьць дагукацца да чытача. А гэта з талентам не даецца. Гэта робіцца тымі, хто побач. напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 15:47
Я сяжу ў Полацку. Можаце мне затэлефанаваць. На Кракаў не размяняю. напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 15:48
Ня нада ля-ля. Калі вы як творца ніякі (я не пра вас, а абстрактна), то ніякая карпаратыўнасьць вам не паможа. Прычым тут рэвалюцыі і полацкія княствы (а вы там былі, што так цьвердзіце, або Арлова-казачніка абчыталіся?). Гэта літаратура. Тут трэба зь сябе нешта ўяўляць. І ня трэба возгры размазваць па маніторы: не такія ўжо беларусы лохі. Менш стэрэатыпнасьці ў мысьленьні! Каляда тым і адметная, што яна не з тусоўкі, не з НН і не з Блакітнага ліхтара, а сама па сабе. Вядома, яшчэ няпэўна, што зь яе вырасьце, ці ня зваліць яна куды адсюль - далей ад карпаратыўнасьці :) А прастора - гэта магчымасьць друкавацца. Магчымасьць пісаць. Каб цябе разумелі, каб не было адзінотна. У яе пра гэта добра напісана ў 1-м расказе ў кнізе. напiсаў Tadeusz Nowak 21.04.2005, 15:54
Не ўзялі значыць у Кракаў на Дні беларускай культуры… Можа Югасі ў Полацак перабрацца — на стажыроўку. Павучыцца карпаратыўнасьці. напiсаў Зялёны Луг 21.04.2005, 15:59
Коштам "Arche" :) напiсаў Пранцішак Элегі Вуль 21.04.2005, 16:02
2 maryjka Марыйка, не крыўдуйще на нас так. Тэма Югасі паўстала ў трэцяй частцы, у кавярні, калі мы знайшлі Афанасія ў сабе. На самой жа Галярэі мы: Слухалі пераклады. (І вы былі б вельмі дарэчы). Абмярковывалі варыянты перакладу першага сказу Спадара Тэста Валеры (La betise n'est pas mon fort.) Дыскутавалі наконт перспектываў культуры-спакушэньня (па Бурд'ё). (Нагадаю кантэкст. У нас дасюль ішла культура-супраціў — Сыс, Адамовіч, позьні Быкаў й г.д., альбо культура-бунт — Баярын і генерацыя Nihil, Шчур, напэўна крыху я, як гэта ні дзіўна бумбамлітаўцы й г.д. Хадановіч разгарнуў стратэгію культуры-спакушэньня. І паказаў усім "як гэта робіцца".) Дык вось. Кніга Югасі — гэта салодкая помста культуры як такой — ўсім — і партызанам і бунтарам і спакушальнікам. А вы пра ружовыя соплі. Якія соплі — перад вамі міннае поле. напiсаў Ігар Бабкоў 21.04.2005, 20:15
Вай якія злыя! Нешта ў цябе, Тадэуш, пальшчызна зьляцела! Не хвалюйся, не скрадзем вашу Югасю! І нашто лаяць НН, калі там друкуюць Каляду? напiсаў Алесь Аркуш 21.04.2005, 20:17
Па мінным полі з мінашукальнікам! Соплі - ветразем! Ружовы - не наш колер! Сёння ўпершыню чытала прозу Вальжыны Морт. Ну… Югася лепей. Дакладней - прыемней. Хто чытаў, той зразумее, пра што я. Хаця не прэтэндую на нейкія ацэнкі - гэта маё прыватнае меркаванне як чытача. А яшчэ хадзіла па кватэры са "свербам чытальшчыка"… І падумала, што была б яшчэ адна кніга ЮК, праглынула б. Еве Так, сапраўды трохі нуднаваты пачатак у "Афанасія". Але далей… Сам гэты фрагмент пра Афанасія заканчваецца фразамі, якія ўзрушаць любога (амаль) літаратара. :))))) ГЭТА Я ЦЯБЕ ПРЫДУМАЛА, Афанасій! Цікава, што калі ўпачатку я дайшла да фразы (цытую па дзявочай памяці)"Афанасію было 40 год", я адразу расчаравана ўздыхнула. Не ў крыўду саракагадовым… Абрадавалася, калі зразумела, што гэта апавяданне-устаўка. Хачу чытаць пра сваіх равеснікаў. напiсала aksana 21.04.2005, 22:16
Адзіны момант ў "Афанасіі", які расчараваў і не спадабаўся… "трапны ўдар шматкіляграмовага бота", што сагнуў небараку напалову… Шкада няшчасьненькага хлопчыка, я нават расчуліўся да сьлёз… Занадта крывавая й жорсткая сцэна.. Я спадзяваўся будучым дзеткам перад сном чытаць… Давядзецца гэтае месца абмінаць.. ;-))) напiсаў Dausprungas 21.04.2005, 23:50
2 Ігар бабкоў: Дзякуй за справаздачу! І напраўду было цікава! 2 Алесь Аркуш: Аповесьць "Галоўная памылка Афанасія" ёсьць у кніжцы ФОРМУЛА КАХАНЬНЯЫ, Дзіўна, мне падавалася, вы набылі яе падчас прэзэнтацыі ў Наваполацку… 2 Аксана >>>:))))) ГЭТА Я ЦЯБЕ ПРЫДУМАЛА, Афанасій! Ага, згодная, гэта класнае месца. Але, магчыма,адзінае класнае… 2 Ева Вы і напраўду не дачыталі да самага цікавага. А менавіта - да ўстаўной аповесьці ці як яе назваць? Асабіста я не далучаюся ў сваіх поглядах на твор Югасі Каляды ані да Вусатай Наты, ані да спадара Бабкова. На мой погляд, ісьціна недзе пасярэдзіне. Па сакрэце скажу, што ўкладальнік кніжкі "Формула каханьня" лічыць Invictu найлепшым творам зборніку. Гэта, безумоўна, так і ёсьць. Прынамсі, напісаць цэльны (нягледзячы на ягоную ўяўную фрагмэнтарнасьць) скончаны і больш-менш аб'ёмны твор у нашай маладой літаратуры пакуль мала хто здольны. Проза Вальжыны Морт - гэта проза паэткі; проза Югасі Каляды - гэта проза празаіка, і гэта цешыць. Мне чытаць было цікава. Але - "не сядзеў анёл на плячы". Прапёрла больш менш толькі ад аднаго моманту (гл. адказ Аксане). Чагосьці мне як чытачу не хапіла… Калі шчыра, то ўсе чуткі пра нараджэньне новай беларускай прозы, трэба лічыць перабольшаньнем. Вельмі чакаю тако моманту, калі нарэшце сядзе анёл на плячо, але, alas… напiсала maryjka 21.04.2005, 23:56
Марыйка, Анёл на плячы? А скаліёза не баісся? :))) Ну, пахвалілі, а цяпер сцяжынамі Вусатай Наты :)) Калі б я замаўляла твор, той, які б хацела прачытаць… Мне ўсё адно, гераіні кідаюць хлопцаў, ці хлопцы іх (пра што шмат згадвала ВН), але каханне ці нейкія квазікахальныя перажыванні пажаданыя. Мне хочацца дынамічнага сюжэта, і я люблю "металітаратурную літаратуру" (пра тое, як пішацца і ствараецца, як творамі лечацца ад перажыванняў і г.д.). Банальна? А я шараговая чытачка :)))не толькі АРХЭ ;) напiсала aksana 22.04.2005, 00:12
2 aksana Вальжына лепш! Хаця б праз тое, што шчыра, "праўда для ўсіх і хай ніхто не пойдзе пакрыўджаным". У адрозненне ад Ю.К., дзе "хай пакрыўдзяцца ўсе, хто мяне харошую дзевачку абідзял"… Вось гэта соплі, прычым не ружовыя, а зяленыя з бурбалкамі!!!:-)))) напiсаў Афанасій 22.04.2005, 00:16
Малавядомы факт: упершыню ў гісторыі кветка нікому не дасталася (мо праз тое, што стаяла не ў вядры??) 2Афанасій Дружа, зычу табе шчасьця. Ня крыўдзься, бо (вядомы факт) ты лепшы. напiсаў Архіварыюс ГБ 22.04.2005, 00:35
Афанасію У Вальжыны - жывыя людзі засталіся жывымі людзьмі, а ў Югасі (магчыма, пры падобным у нейкім сэнсе матэрыяле) атрымаўся літаратурны герой. Вось у чым я бачу тут розніцу. У Вальжыны - пакрыўджу ўсіх, каб нікому не было крыўдна, а Югасі - (магчыма) хто да мяне з мечам прыйдзе (рэальным ці ўяўным), той увойдзе ў літаратуру. :)))) Ведаеце, я ЖЖысты пішуць: пакіньце тут допіс (след?), і я пра вас напішу. ;) напiсала aksana 22.04.2005, 00:44
Афоня… Севачка… Хехехехе…Новая ахвяра!!! Вы, пэўна, змовіліся з сьціплым дагестанскім дэвушкам?.. Ну, нічога, вы ў мяне даплявузгаецеся, нікога не пашкадую!.. напiсаў Прывід Дзілітанта Какова-та 22.04.2005, 00:44
Ой, абдрукоўка Ведаеце, як ЖЖысты пішуць: пакіньце тут допіс (след?), і я пра вас напішу. ;) напiсала aksana 22.04.2005, 00:46
Зараз чамусь прыгадаліся недакладныя цытаты: А хто там ідзе? Беларусы… А што яны нясуць?.. Сваю крыўду… Усё нармальна! Усё ў рэчышчы нацыянальнай традыцыі :))))) напiсала aksana 22.04.2005, 00:52
2Lars>> А вам спадараства не падаецца, што твор Ю.К. гэта проста няспраўджаныя вялікія амбіцыі + комплексы + незадаволенасьць чалавека, які лічыць сваім месцам жыцьця Парнас, а жыве ў Гомелі? Поўнасцю з Вамі згодны!!! напiсаў ukrop 22.04.2005, 09:32
2Zelda>> Хочацца пазнаёміцца з аўтаркай і пагутарыць пра некаторыя рэчы. Вой,навошта гэта вам? Аўтарка чалавек складаны, нават псіхованы. 2Zelda>> А тэксты выглядаюць на аўтабіяграфічныя, хіба не? А вось тут у самую кропку. напiсаў бяда з сапагамі 22.04.2005, 09:49
Panu Arkuszowi. To moja kolega wszedla przez moj account. :) Ale jestem solidarny z nia. Tymczasem nie rozdzielam skeptycyzmu pani Maryjki. Maryjko! Czytaju ciapier pani Brawu - mo znajecie takuju. (Mort nie czytalem.) Uziau specyjalna - paraunac z Kaladoju. Nieparaunalna. Mnie jaszcze nie pierachacielasia czytac Brawu, moza nawat i atrymaju asalodu, a pakul: cikawa, niablaha, ake na miazy litaratury i dzionnika prywatnaha czalawieka. U hetym mozna bylo b zwinawacic i Kaladu. Ale u jaje usio z litaratura. Mnie jaszcze zdajecca, szto czahosci, mahczyma, padkinie u ahon suczasnaje prozy Jewa Wieznawiec, ale jaje dauno nie czuwac. :( I, dareczy, Formula Kochania - wielmi niaudaly prajekt. Tam usio da kuczy i niama czaho czytac, aprocz Swiardlowa i Kalady (wam nia u kryudu - pieraklady nia liczacca). To moj pohlad skeptycysty. :) "Afanasiego" czytau 2 razy, praczytau by i u treci, dy treba z i jinszju litaraturku "wywuczac". Ja jaszcze nazwau by kolki perspektyunych imion biel. litu, ale heta jinszaje pakalennie, tamu, dziela taho, szto razmowa ab Kaladzie, pahaworym ab jinszych u jinszym miescy. напiсаў Tadeusz Nowak 22.04.2005, 09:49
Малавядомы факт: упершыню ў гісторыі кветка нікому не дасталася (мо праз тое, што стаяла не ў вядры??) Хе-хе, а мо праз тое, што не было Кісьліцынай? А то ў вас, панове, адна асацыяцыя са словам "жанчына ў літаратуры". Астатнім хоць голым па стале хадзі, вершы дэклямуючы. Усё адно кветку Кісьліцынай падорыце… напiсаў Клакоцкі 22.04.2005, 10:28
2Марыйка На тле іншых тэкстаў у зборніку гэта, несумненна, самы ЗНАЧНЫ твор. Але НЯ ЛЕПШЫ. Перакладзі яго на іншую мову, хаця б на расейскую, ды прапануй зусім незаангажаванай публіцы — каму ён будзе цікавы? Атрымаўся чарговы твор для ўнутранага карыстаньня, нешта накшталт "Беларускі" Марты Піньскай, толькі крыху інтэлектуалізаваны варыянт. Тое, што цікава толькі прадстаўнікам пэўнай тусоўкі. Што мы маем на сёньняшні дзень? Беларускі чытач галадае па беларускамоўнай прозе. І хапаецца за кожны новы непаэтычны тэкст: а раптам вось ён, шэдэўр… Але зноў нешэдэўр, зноў сьцёбны тэксьцік для ўнутранага карыстаньня. Такая сэ ля ві. :)) напiсала Вусатая nata 22.04.2005, 10:34
Czesciowo jestem zgodny z Wasata Nata! Niespodzianka osobiscie dla mnie, ale: zgadzam sie. Tolki z ahaworkaju. Twor hety sapraudy moza nia byc cikawy niebielaruskaj publicy, ale heta jaszcze treba prawieryc! :) I ja uzo prawieryu. Dau paczytac adnoj pryjacielcy z Rasiji, jakaja krychu u mowach ciamic. Nu i joj pajszlo, jak ni dziuna heta moza prahuczac dla pani. ja dumaju, szto pieraklad na rasijskuja dasc adkaz na wasaje pytannie. Pytannie: ci budzie hetki pieraklad. Da usiaho. A chto z biel. pismiennikau ogolem cikawy moza byc pa-za Bielarussiu? Heta rytarycznaje pytannie. I nawet Bykau nie ratuje. Nie ra-tu-je! Bo kamu heta CIAPIER cikawa? Karatkiewicz? Znou za - ja nia maju czaho skazac. Dy choc by Arlowa wazmicie z blizkim z Kaladoju stylem, Jewu Wieznawiec - kaho choczacie! Heta mozna prawieryc tolki adnym sposabam: pieraklasci - wydac - raskrucic. na maju subjektyunuju dumku, z Kalady moza wyrasci dobry bielaruski litaratar - prynamsi nia horsz za Hlobusa i Arlowa. Jana uzo rascie: paranaunajcie roznyja jaje twory niestaronnim pohladam. :) напiсаў Tadeusz Nowak 22.04.2005, 11:05
Ну й загнулі! Пасадзіць Югасю на адным гектары з Арловым і Вежнавец! напiсаў Баран 22.04.2005, 11:17
>>>Мне хочацца дынамічнага сюжэта, і я люблю "металітаратурную літаратуру" (пра тое, як пішацца і ствараецца, як творамі лечацца ад перажыванняў і г.д.). Памятаю, як літаратурная гераіня Ўляна правярала, ці можна займацца сэксам на падлозе (стале, любой роўнай і жорсткай паверхні) і ці маюць рацыю пісьменьнікі, якія прымушаюць сваіх пэрсанажаў рабіць ЭТА ў такіх умовах. І прыйшла Ўляна да высновы, што няможна, бо балюча стала Ўляне, калі яна на хвілінку проста прылягла на падлогу. Чытаю я гэта й думаю: бедная дзевачка, гэта ж які трэба мець остэахандроз у гэтулькі юным веку! :))) А вось выкладнік унівэрсітэцкі, зь ягоным йіншыя вельмі ладна выйшаў. Як павінен выходзіць літаратурны герой, сьпісаны з жывога чалавека. ;-) напiсала Вусатая nata 22.04.2005, 11:34
>>>Dau paczytac adnoj pryjacielcy z Rasiji, jakaja krychu u mowach ciamic. Nu i joj pajszlo, jak ni dziuna heta moza prahuczac dla pani. Адна прыяцелька з Расеі яшчэ не паказьнік. А твор усё адно для ўнутранага карыстаньня, як і "Беларуска" (полькія правінцыялы ды менская багемная тусоўка). напiсала Вусатая nata 22.04.2005, 11:40
Твор сапраўды для ўнутранага карыстання. Але Вы ж мысліцялі хрэнавы ўсё ператворыце ў вялікае народнае абмеркаванне. Заканчвайце корпацца ў бруднай бялізне Ю.К. напiсаў Афанасій 22.04.2005, 11:56
Не! Трэба сьцьвердзіць, што гомельская дзяўчынка Югася ня горшая за беластоцкую дзяўчынку Марту. напiсаў Скандаліза Прайз 22.04.2005, 12:10
2Nata Натачка, хоць ты ім скажы: ХОПІЦЬ!!!!!!!!!!! Яны адну цябе баяцца, з-за тваіх вусаў і горскага тэмпераменту. :-%) - гэта я табе фірмовы смайлік прыдумаў. Брэнд "Вусаты смайл"(с) напiсаў Афінаген 22.04.2005, 12:39
мае паведамленне 200 на гэтай галіне. BONUS!!! напiсаў дарагой юбіляр 22.04.2005, 12:41
Паводле апошняй неправеранай інфармацыі, Вусатая nata пагаліла вусы: www.livejournal.com/users/maryjka_/75875 напiсаў LJ 22.04.2005, 12:44
Kali statystyka nia manic, balszynia nie salidarnaja sa zlosnymi praciunikami bielaruskaj litaratury. :) A panstwo darma tak razwazaje. Heta padobna da samalupcawannia. Jaszcze krychu i wy dahaworyciesia da taho, szto u bielaruskaj litaratury ogolem nic niema wartosciowego. Zrabicie lepsz. Cikawa bylo b, kab tut wykazwalisia litaratary, a to chto papala plawuzgaje… Arkusza i toje cikawiej czytac, choc u jim nia zzyty kalektywizm :) напiсаў Tadeusz Nowak 22.04.2005, 13:31
Наша літаратура такая ж людзкая й панская, як нямецкая, пранцуская ці гішпанская! І што б ліцяратары ні пісалі. напiсаў Бурачок 22.04.2005, 13:38
2 Вусатая Ната Калі перакласьці гэты твор на рускую мову, то ад яго нічога беларускага не застанецца. Гэтая гісторыя магла адбыцца дзе заўгодна. Праспэкт, хрушчоўкі, Акадэмія Мастіацтва - усё гэта занадта агульныя адзнакі топасу, каб быць уласна "менскімі"ці "гомельскімі", а Крым ён агульная постсавецкая здраўніца. Перавага гэта ці няўдача аўтаркі? Вось у чым пытаньне. Калі такое існуе па-беларуску, то яўная перавага. Пры перакладзе на расейскую ўсё нівэлюецца. Рускія ўжо маюць Іру Дзенежкіну, навошта ім яшчэ Югася Каляда? Так што, як ні круці, маем зьяву выключна ўнутрыбеларускую. напiсала maryjka 22.04.2005, 16:16
Dyk chiba drenna, szto heta zjawa unutrybielaruskaja? напiсаў Tadeusz Nowak 22.04.2005, 16:45
LJ Вусатая Ната вусоў ніколі й ня мела. Гэта яна шаблю заціскала паміж верхняю вуснаю і носам. Вельмі эфэктыўна і грозна. Спраўдзіла, шаткуючы моркву. напiсаў eva 22.04.2005, 20:28
"Перакладзі яго на іншую мову, хаця б на расейскую, ды прапануй зусім незаангажаванай публіцы — каму ён будзе цікавы? Атрымаўся чарговы твор для ўнутранага карыстаньня," Ната, даражэнькая, ну што за трызноцьце?! а.Не бывае незаангажаванай публікі б.Мы успрымаем як "цікавыя" тыя творы, якія ўжо ацэненыя малымі групамі "ўнутранага карыстаньня". І нашая цікавасьць да іх паўстае разам з цікавасьцю да кантэкста, у якім яны паўстаюць і які для іх іхнае натуральнае асяродьдзе. Калі нам не цікава — нікому не цікава. в. У расейскай культуры так і не паўстала цікавасьці да беларускага кантэкста нават у форме нацэкзотыкі (як гэта адбылося з украінцамі). Таму перакладаць на расейскую што-колечы (хоць супэршэдэўры)пакуль безсэнсоўна. напiсаў Ігар Бабкоў 22.04.2005, 23:54
2LJ, eva: Называйце Вусатую Нату ейным уласным імём. напiсаў Сяргей Балахонаў 23.04.2005, 00:03
Я - злая, але калі просіш ты, Сяргею, я не магу табе адмовіць. ВН - гэта наша з табой зямлячка, карэспандэнтка РС - ЮШ. напiсаў Аэрадромная 23.04.2005, 00:30
2ўсіх: Скончылася мерапрыемства? 2Аэрадромная: ЮШ мял таку інформацйу :) Да таго ж цэлых 9 месяцаў. Дык прамоўлю простым тэкстам без скаротаў: ЮЛІЯ ШАРОВА напiсаў Сяргей Балахонаў 23.04.2005, 13:26
А цяпер перад намі ў наўпроставым онлайне аўтарка Афанасія Югася Каляда: Я Не хацела тут зьяўляцца! Але Выпітае віно робіць сваю падстпнуэёёё яяя… сваю… справу! Усім прывітаньне! Афанасі, Ірачка, Маша Трактар… Я вас усіх люблю! Сапраўдная Югаська напiсаў Ігар Бабкоў 23.04.2005, 22:06
Для тых, каго ламае чытаць АФАНАСІЯ, але любапытна дзеля чаго такі ажыятаж на ЛІТАРЫ, прапаную свой канспэкт твора з уласнымі камантарамі. INTRO Апісаньне саракагадовага мужчыны, якому кепска: фізычна і духоўна. ПАЧАТАК Жэня, падобная да Югасі прыязджае ранкам у Менск да сваёй сяброўкі Іры, зь якой Жэня раней разам здымла кватэру. Іра ад самага ранку прапануе Жэні піць гарэлку. Ужо сьмешна. Але пачынаюць дзевачкі-такі зь піва. Ну-ну. Далей шматслоўнае апісаньне ўнівэрскіх пературбацыяў Іры. Прагарнем. Апісаньне адносінаў зь Маратамі-Лёшамі-Ігарамі… соплі. Доўгае невыразнае апісаньне пра любов-марков Іры з Маратам, які ў каханьні не прызнаваўся, і ўрэшце зваліў. Дзевачкі вырашылі адпомсьціць Марату напісаньнем аповеда: “Яны тварылі мужчыну, які абразіў жанчыну, а потым зьнішчылі яго”. За дзень і ноч працы над аповедам дзевачкі спалілі па дзьве пачкі цыгарэт кожная, і выпілі піва … цэлых пяць пляшак. Ну хіба што паўтаралітровікаў, бо тыя, хто здатны піць ад ранку гарэлку, за суткі пяцьцю пляшкамі піва не абыйдзецца. СУТНАСЬЦЬ Спачатку Афанасію добра. Ён робіць ранішнюю гімнастыку, а жыцьцё ідзе “як цягнік па рэйках”. Галоўная адметнасьць Афанасія — не любоў да жанчын (гей?). Паглядзім далей. Ага. Аф. – нарцыс. Ён любіць закохваць у сябе жанчын, і пэрыядычна мяняць іх. Аф. выкладае, і не падазрае, што студэнты яго ненавідзяць. Дарэчы, на думку аўтаркі, сорак гадоў – той век, калі ў мужчыны пачынаюцца праблемы з разумовымі здольнасьцямі (прывет Бабкову:). Аф. вырашыў закахаць у сябе калегу па Мастацкай Акадэміі – 29-гадовую Машу Трактар (сапраўднае прозьвішча, якое адпавядае характару гераіні). Югася падкрэсьлівае, што у ТАКІМ веку Маша не абцяжараная сям’ёй, і паводзіцца і апранаецца, як падлетак. Пакуль Югася сымпатызуе адно сваёй сяброўцы Іры, астатнія героі ёй не сымпатычныя. Як і азначыла аўтарка вышэй, ейная аповесьць – помста. Адпаведны настрой твору – зьдзекліва-іранічны. напiсаў dzikimu 24.04.2005, 11:31
Далей. Афанасій самаўпэўнена мяркуе, што хутка захопіць Машу ў палон (у хаце харчуецца выключна пяльменямі). Можна перадпалажыць, што з грашыма ў Афанасія не фантан. Інакш, ён бы харчаваўся ў кавярнях. Альбо – больш сымпатычна было б, каб Аф. быў выдатным кулінарам. Але пачытаем… Ідзе доўгае апісаньне таго, як па-мудачаму няшчыра Афанасій пераконвае Машу ў сваім каханьні. Не даючы магчымасьці на адказ, Аф. зьнікае. Маша доўга не зьяўляецца. Аф. мяркуе, што парляцеў, але не – Маша па-просту хварэла. Яна-такі павялася. Не забудзьма, мы чытаем помсту. Калі Маша запыталася “што з намі будзе?”, Аф. сыйшоў ад адказу, кшталту, “я наперад не загадваю”. “Такія выказваньні ёсьць сыгналам небясьпекі”, — папярэджвае аўтарка. Маша прыехала да Аф., “каб застацца”. Той адказаў, што можа жыць толькі сам, Маша зьехала, але ў Аф. засталося нехарошае прадчуваньне. Варта заўважыць, што ўсё апісваецца досыць схэматычна. Нібы чытаеш сцэн-плян, а астатняе акторы з дапамогай рэжысэра і апэратара пакажуць мімікай, інтанацыямі… А вось і кульмінацыя: Афанасі бачыць у небе над Менска самалёцік, які цягне транспарант “АФОНЯ — ДУРАНЬ І СТАРЫ КАЗЁЛ”. Далей ідзе нармальны сьцёб-гратэск. Афоню віншуюць па тэлефоне, запрашаюць у Галерэю, дзе натоўп чакае адкрыцьця выставы Машы Трактар пад той назвай, што на транспаранце. А далей, я як чытач, ня веру аўтару. Уся гэтая пературбацыя ламае, і дабівае Афоню. Фігня, гэта нармальны піяр для Афоні. Толькі моцны скандал можа за хвіліну зь невядомага Афоні зрабіць вядомага. Заходнія зоркі спэцыяльна прыдумляюць сабе штоьсці падобнае. Зрэшты, аўтарка намалявала менавіта КАЗЛА: маласымпатычнага, малацікавага нарцыса з абмежаванымі разумовымі здольнасьцямі. Я – чытач – згубіў свай час, каб прачытаць пра нейкага мудака, хаця ў рэале іх (мудакоў і мудзіх) аж занадта. Але ж, апавяданьне яшчэ ня скончанае. Афоня хоча адпомсьціць Машы. Пасьля экшана ў Галерэі Маша сказала, што ўсё яшчэ любіць Афоню. Афоня вырашыў прапанаваць ёй руку і сэрца, а ў ЗАГСЕ закрчаць “НЕ!”, ды ўцячы. Афоня прыходзіць да Машы, прызнаецца “ў каханьні”. А Маша яго б’е ботам па яйцах, і зачыняе ў скляпеньні, не пасьпеўшы дагаварыць у чым галоўная памылка яго – Афанасія. Канец апавяданьня. Дзеўкі – Іра і Жэня – спрачаюцца, забіць Афоню, ці зрабіць манахам, а апасьля ім надакучае. А аўтарка кажа, маўляў, ну вось бы яшчэ Іра Марату піндзюля дала, але… Твор заканчваецца трохкроп’ем… напiсаў dzikimu 24.04.2005, 11:33
2 Ігар Бабкоў: >>>>А цяпер перад намі ў наўпроставым онлайне аўтарка Афанасія Югася Каляда:Я Не хацела тут зьяўляцца! Але Выпітае віно робіць сваю падстпнуэёёё яяя… сваю… справу! Усім прывітаньне! Афанасі, Ірачка, Маша Трактар… Я вас усіх люблю! Сапраўдная Югаська <em>Югаська Супэрсапраўдная</em> напiсаў Сяргей Балахонаў 24.04.2005, 14:15
А віно такое падстпнуэёёё яяя… а тэгі такія маленькіёёёё… напiсаў Сяргей Балахонаў 24.04.2005, 14:16
А праўда ж, праўда! напiсаў Сланапатам 24.04.2005, 14:37
2 Дзікумі Мы чытаем розныя кнігі. Гісторыя пра Афанасія абсалютна незразумелая без папярэдніх рэчаў: "бурбалак" і "летняга трыптыху". А вы напэўна ўзялі Афан з формулы каханьня. У кнізе Ю.К. усё ёсьць іншым, чым здаецца, альбо імкнецца выглядаць. Вядома, большасьць "наіўных" купіцца, як і вы, на дурацкія гісторыі пра ідыётаў (пра нас) і зусім прапусьціць раскіданыя па ўсёй кнізе ўваходы ў зусім іншыя тэксты… 2 Сяргею Балахонаву Гэта была праўда. Югася ў Менску. Гатовая ўзяць удзел у прэзэнтацыі кнігі. Ваш удзел як спецыяліста па містыфікацыям быў бы таксама вельмі пажаданы… напiсаў Ігар Бабкоў 24.04.2005, 17:59
2Ігар Бабкоў: А-а-а. Ясна. Невыязны. напiсаў Сяргей Балахонаў 24.04.2005, 19:36
Бабкову Ігар, ты ў сваім рэпэртуары — зацеяў новую гульню. Я паважаю твае ініцыятывы, але ЮК яны не дапамогуць. Я ня буду бэсьціць ейную творчасьць, але пачакаю новых твораў, каб рабіць грунтоўныя высновы. Што да "Афанасія", што напісана, тое напісана. А падтэксты прафэсіянал твайго ўзроўню можа знайсьці якія-кольвек дзе заўгодна. напiсаў dzikimu 24.04.2005, 19:54
Дзікіму Дзякуй, дарагі сябра, за канспэкт. Ёсьць цікавыя ідэі: каваныя боты, высьпятак, лёхі, жаночы варыянт сіняй барады. Фантомны фэмінізм вылазіць то вусамі, то бародамі на жаночых абліччах. цяпер трэба пісаць пра разгубленую фэміністку. напiсаў eva 24.04.2005, 20:48
Pani Ewa! Jak heta niearyginalna. Kali VAM rupic feminizm, to autarcy zusim nie. Naszto blytac?.. напiсаў Tadeusz Nowak 25.04.2005, 01:10
Нельга ня цешыцца з посьпехаў Югасі! Мяркуючы па ейных творах, яна - папраўдзе таленавітая й шматабяцальная пісьменьніца-надзея, ледзь ўжо ня страчаная, як выглядала, надзея на тое, што нехта малады і рашучы, незаплямлены належнасьцю ні да якіх тусовак, груповак, карпарацыяў ды іншых кагалаў, сьцісла мовячы, незалежны ад усіх і ўсяго праўдзівы Творца ўсё ж прыйдзе ды разварушыць багну гэтак часта сустраканае псэўдалітаратурнае безгустоўшчыны, татальнага лайна адсутнасьці пэрспэктываў, альтэрнатываў і шляхоў далейшага развою… Ведама, я маю наўвеце сытуацыю агульналітаратурную — зь яе прыкрымі выняткамі, — не жадаючы пры гэтым нікога крыўдзіць ды множыць — як хто-ніхто з прадстаўнікоў дагестанска-трансэксуальнай нацменшыні і яе пасьлядоўнікаў на літаратурных абсягах нашае сінявокае й талерантнае да ўсіх Старонкі Роднае — інсынуацыйна-дэзынфарматыўныя плявузганьні датычна мастацкіх вартасьцяў твораў шаноўнае спадарычны Каляды, кіруючыся такім малапрывабным і банальным пачуцьцем, як зайдрасьць.. Але не пра іх гаворка, пра іх ніхто не згадае… А вось жа Югася — пры ўсёй яе самакаштоўнасьці як творцы і асобы зь вялікае літары — і такія ж маладыя і таленавітыя творцы, як яна, у дадатак да атрыманага задавальненьня ад чытаньня твораў, дораць нам хай сабе мройлівую, хісткую й няпэўную, але ж магчымасьць спадзявацца, што ня ўсё яшчэ згублена, камусьці гэта яшчэ патрэбна, нехта шчэ рупіцца, цікавіцца, стварае… А не гібее й мадзее, ашуканы ды затлумлены крэольска-акупанцка-звыродніцкаю маною пра няздатнасьць нешта сьцьвердзіць і прапанаваць, не збаяцца й паказаць творчасьць ні ад кога не залежную, ні да кога не падобную, творчасьць арыгінальную, арганічную, жывую… Мяркую, Югасіна творчасьць — адна зь першых ластавак, прыкладаў для наступнікаў, годны ўзор для перайманьня цяперашнім і будучым хай сабе на першы пагляд графаманам, але патэнцыйным носьбітам літаратурнае трыдыцыі якасна інакшага кшталту: маладое, новае, сучаснае, лепшае… напiсаў Прывід Дзілітанта Какова-та 25.04.2005, 02:58
Дарэчы, кагадзе гутарыў з адным знаёмым дацкім пісьменьнікам, абмяркоўвалі навінкі белліту найноўшага…Неверагодная гісторыя!.. Але ўсё па парадку… Пятрусь, як я яго па-сяброўску мяную на беларускі капыл, — дзівак найдзіўнейшы! Рэакцыя на сваю нечуваную славу ў яго, мякка кажучы, неадэкватная: на тэлефонныя званкі не адказвае, размоваў пра свае літаратурныя посьпехі пазьбягае, інтэрвію даваць адмаўляецца… Грукацца да звышсучаснага, але па-нардычнаму ганарліва-недаступнага Пітаравага "Эрыксана" — толькі час баёдаць, таму я пакінуў у спакоі зашмальцаваную слухаўку свае патрыманае шматпакутнае "Нокіа" — годнае скандынаўскае"суайчыньніцы" непрыступнага сотавага ( мо сотага па ліку?..) прыгажуна, што была ўжо наважыўшыся расплавіцца ад жарсьці й пажады да свайго швэдзкага мабільнага каханка, адначасна захлынаючыся ўва ўяўных сьлязох безадказнасьці і неўзаемнасьці… Дык вось, нядоўга думаючы, кінуўшы марныя спробы дагукацца да прыяцеля і праз шчыльныя заслоны віртуальнага павуціньня, пайшоў я ў найбліжэйшае аддзяленьне старое добрае белпошты, з намерам пацешыць старога сябрука прыемнаю неспадзяванкаю: пасылкай у выглядзе пляшкі зуброўкі — а то труціцца, небарака, нейкай фінляндыяй — і кніжкай цудоўнае прозы Югасі Каляды… На скрыначцы з дарагімі майму сэрцу прадметамі я пяшчотна вывеў: " Нарвэскае ці Балтыйскае мора, прыбярэжныя воды Даніі, Нарвэгіі.. Грэнляндыі?.. Ісландыі?.. А халера яго ведае, дзе ён швэндаецца на сваёй яхце, прыдбанай на ганарар ад сваіх апошніх опусаў! Карацей, перадайце Пітару Х.! " Не мінула й тыдню, як цішыню красавіцкае позьняе ночы працяў нечаканы званок… З цяжкасьцю пераадолеўшы наступствы спажываньня гаспадарліва набытай разам з Пітаравым гасьцінцам скрыні гэтак ўпадабанага маім дацкім сабут… гммм… сябрам гаючае вадкасьці, я рашуча ашчаперыў слухаўку, пакутліва намацаў клявішу адказу й не сваім голасам прамовіў: " Слухаю! " І адразу ж на мяне абрынуўся выцьвераджальны струмень усхваляванае й няўцямнае дацка-беларускае трасянкі годнага нашчадка старажытных вікінгаў… Звычайна па-скандынаўску стрыманы й негаваркі, Пятрусь-Пітар відавочна хваляваўся і быў нечым надта ўзрушаны! Зь невыразнай, хуткай і гэткай нязвыклай плыні яго няспыннага ўсхваляванага балбатаньня, невыразнасьць якога ўзмацнялася відавочнай нядаўняй і, з усяго відаць, удзячнай дэгустацыяй майго прэзэнту, шумам хваляў нарвэскага мора, скавытаньнем паўночнага ветру ды кепскім веданьнем наскае гутарковае мовы, я нарэшце скеміў, што мой шаноўны прыяцель, зорка дацкага й сусьветнага прыгожага пісьменства надта ўпадабаў Югасіну творчасьць, ня можа, маўляў, дачакацца ранку, каб хутчэй ўзяцца за пераклад, паабяцаўшы таксама неўзабаве распачаць працу над рымэйкам аднаго з сваіх твораў, ганарары ад выданьня якіх гэтак паспрыялі зьдзяйсьненьню ягонае запаветнае мары: набыцьцю ўласнае яхты з трумамі, да самае кармы напханымі скрынямі незьлічоных бутэлек фінляндыі ды зуброўкі.. Дык вось, твор гэны, паводле словаў ўзрушанага літаратара-марака, ужо мае свой канчаткова й незваротна вызначаны назоў, які ўпрыгожыць вокладкі шматмільённых асобнікаў яго чарговага шэдэўру: " ЮГАСЯ І ЯЕ АДЧУВАНЬНЕ СЛАВЫ"… Пачуўшы гэткія шчырыя й цёплыя словы, я ажно расчуліўся, разгублена й гучна пасьміхнуўся ў слухаўку, мокрую ад сьціплых мужчынскіх сьлёз удзячнасьці, запэўніўшы любага сябра ў тым, што Югася, я і ўвесь астатні беларускі народ ніколі яго не забудзе, і параіўшы для пачатку як сьлед адаспацца… Пітар, дарэшты выказаўшы ўсё сваё захапленьне і пачуўшы вартую параду наконт адпачынку ды сну, раптам супакоіўся, бадзёра выхукнуў волкае паветра, набрынялае водарамі гэтак любых ягонаму сэрцу скандынаўскіх марскіх абсягаў і… сьмеючыся сваім звыклым, гэтак добра мне знаёмым сьмехам з прыемнаю й непераймальнаю хрыпоткаю старога марскога ваўка, проста й шчыра разьвітаўся, адно адцеміўшы наапошку, што на марскім даляглядзе ўсчынаецца зыркачырвонае сьвітаньне.. Яшчэ раз горача падзякаваўшы за ўсё, я таксама зь нейкім дзіўным сьветлым сумам прамовіў словы разьвітаньня і паглядзеў ў вакно… ДОБРАЙ РАНІЦЫ, ПЛЯНЭТА!.. напiсаў Snorri Dzilitaanteson 25.04.2005, 03:01
2Сяргей Балахонаў Вазьміце сабе таксама псэўдонім. Альбо займіцеся выкрыцьцём ананімаў, якія Вас хваляць. :)) напiсаў Парашчанка Яўгенія Бацькаўна 25.04.2005, 09:40
Tadeusz Nowak. на тут.баі сказалі, што ў прыстойным таварыстве не гавораць пра палітыку, тут вы абвясьцілі "фі" фэмінізму. Аблажылі з усіх бакоў. Дзе чэрпаць тэмы, калі ўсё вакол не камільфо? напiсаў eva 25.04.2005, 09:42
Сп. Балахонаў велькімі літарамі выкрыў таямніцу палішынэля. напiсаў eva 25.04.2005, 09:43
2Эва Дзе чэрпаць тэмы? З жыцьця, выдома ж. :) напiсала Вусатая nata 25.04.2005, 09:45
Ната Чарпаньне тэмаў - алюзія на Даўлатава. бедалагу ў свой час добра паганялі за банал і паўтарал. напiсаў eva 25.04.2005, 10:02
Эх, Эва! Я вось "Гаючую нянавісьць" згадала. Там тая ж фэміністычная ідэя, што і ў нашай гомельскай дзевачкі, але рэалізаваная па-даросламу, без саплей ружова-зялёных ды ў меншым аб'ёме тэксту. :) напiсала Вусатая nata 25.04.2005, 10:13
Вы, Эва, са сваім фэмінізмам часам выглядаеце досыць камічна :)) . напiсаў патрыярх 25.04.2005, 11:22
Патрыярху Ох, знаю. Казалі. Кожны мона(ву)ман сьмешнаваты. Лепей сьмех, чым жах :) напiсаў eva 25.04.2005, 11:41
O czym rozmawiamy? O feminizmie! Ewa, Ewa!.. напiсаў Tadeusz Nowak 25.04.2005, 14:47
2eva: не вялікімі, а тлустымі. гэта вам палішынэль, а мне бронекамізэлка :) напiсаў Сяргей Балахонаў 25.04.2005, 16:02
2Парашчанка Яўгенія Бацькаўна (Югася, ета ж безумоўна ня ты): такі падабаецца? (гл.ніжэй) напiсаў Сяргей Балахонаў 25.04.2005, 16:13
>>>Аф. вырашыў закахаць у сябе калегу па Мастацкай Акадэміі – 29-гадовую Машу Трактар (сапраўднае прозьвішча, якое адпавядае характару гераіні). Югася падкрэсьлівае, што у ТАКІМ веку Маша не абцяжараная сям’ёй, і паводзіцца і апранаецца, як падлетак. Яшчэ крыху падрасьце ў 35-гадовых кабет за старых бабцяў лічыць ня будзе. А саракагадовых мужыкоў старымі казламі абзываць перастане, затое мараты-лёшы-ігарочкі стануць бяззубымі шчанюкамі. ;-) напiсаў Луцэвіч Іван Дамінікавіч 25.04.2005, 16:32
Больш за тое, яна будзе шукаць сабе хоць якога старога казла, хоць з Акадэміі, хоць з тэхнікума, але максімум, што ёй сьвеціць - трактарыст. Вось ён ужо на яе неўрастэнічныя закіды з транспарантамі ў небе знойдзе сіметрычны адказ, а за ўдар ботам між ног з задавальненнем зламае нос і выб'е колькі зубоў. Будзе проза сапраўдная і піша хай Маша хоць гноем у кароўніку. напiсаў АГА ! 25.04.2005, 17:36
От перастрэну вас, таварыш С-бурака, у якім змрочным завугольлі, і бедзе тыды АГА!.. напiсаў Сцыбурака Усевалад Бацькавіч 25.04.2005, 18:15
Matko! Co sie dzieje! Widawoczna, u kahosci histeryka… :((((( Mmaje spaczuwanni. Ale z jak cikawa dawiedacca takija padrabiaznasci! :)))))) напiсаў Tadeusz Nowak 25.04.2005, 19:18
2Tadeusz Nowak: У каго гістэрыка я ведаю. Але яны зараз у Гомелі на Чэхава п'юць піва і ня могуць дазваніцца да Югасі. напiсаў Сяргей Балахонаў 25.04.2005, 23:20
Sa problema zadzwonic do pani Juhasi? Chyba jej numer jest zawsze zajety? O no pewnie! To z gwiazda! :)))))))))) напiсаў Tadeusz Nowak 26.04.2005, 01:07
Пане Новак! Прабачце, я выказалася незразумела. Мы з вамі чытаем розныя кніжкі. напiсаў eva 26.04.2005, 01:55
To pewnie z. bylo b dziuna, kab my czytali adny knihi - my z nat nie adna siamja. :)))) напiсаў Tadeusz Nowak 26.04.2005, 09:46
2Tadeusz Nowak: падрабязьней тут: www.livejournal.com/users/balachon/57727 напiсаў Сяргей Балахонаў 26.04.2005, 17:58
2Tadeusz Nowak :) Дзякуй за рэдкі прыклад нязлоснай дасьціпнасьці. напiсаў eva 27.04.2005, 13:00
My czakajem waszych tworau, Ewaczka, kab i wy, i Juhasia, i jaszcze takija-siakija autarki, uzbahaczali naszu litaraturku. Heta usio, szto ja chaczu skazac. Pakul. Nu ale z pani sama sabie pani. Dzieki Bogu pisze Juhasia. A dasc Boh, napisze czegos jeszcze i Wieznawiec :))))))) напiсаў Tadeusz Nowak 27.04.2005, 16:46
І змахнуў сьлязу замілаваньня :)… напiсаў pixto 27.04.2005, 18:44
У НН рыхтуецца рэцэнзія на кнігу: "Салодкая помста Югасі К." напiсаў румі 30.04.2005, 19:06
Францішак N. Салодкая помста Югасі К. Гэтая кніга можа быць прачытаная рознымі спосабамі, аналізаваная ў розных кодах, альбо, як любіў казаць адзін з персанажаў Борхэса Анорыё Бустас Домек, — “убачаная праз розныя акуляры”. Спосаб першы, непазьбежны, хаця можа й не самы цікавы – генерацыйны. З гэтае перспектывы кніга Югасі К. можа быць расцэненая як маніфэст дваццацігадовых, з усёй узроставай пазнавальнасьцю эмоцый, стаўленьняў, думак і непрадуманага. Дваццацігадовыя насяляюць гэтую кнігу ад першай да апошняй старонкі: яны размаўляюць, маўчаць, кахаюць адзін аднаго, п’юць піва, здаюць сэсію, зноў размаўляюць, пішуць казкі, фантастычныя апавяданьні й маленькія гісторыі пра самоту, чакаюць натхненьня, каханьня, грошай і тэлефонных званкоў. Пры ўсёй сваёй адрознасьці і ўнутранай канфліктнасьці яны трымаюцца разам ды не пускаюць у свой сьвет чужых. Чужыя, калі й паўстаюць на даляглядзе, дык у лепшым выпадку на правох зьвяроў-суайчыньнікаў Харэўскага: дзіўныя зьнікаючыя істоты, вартыя вывучэньня, аховы ды шкадаваньня. Гэты сьвет можа падацца ненатуральным: мы не знаходзім у ім аніякіх знакаў беларускай рэчаіснасьці: адраджэньня, змаганьня, супраціву. Аніякіх сымптомаў адчуваньня сябе ў культурным гета. Аніякай заклапочанасьці лёсам гаротнай бацькаўшчыны і роднай мовы. Аніякіх сьведчаньняў таго, што мы лічым праблемамі выжываньня.. Зрэшты у прозе Каляды няма нават канфлікту пакаленьняў. Дык што перад намі — утопія? Ідылія? Кіч? Ці наадварот, рэакцыя на пераўтварэньне ўсіх вышэйазначаных рэчаў (адраджэньне, змаганьне, супраціў) у культурныя штампы, непрыдатныя для літаратуры? У параўнаньні з творчасьцю трыццацігадовых у прозе Каляды пануе дзіўная расслабленасьць. Пасьля Бахарэвіча, зь яго беларусамі на крышталёвых шарах, пасьля Эвы Вежнавец, зь беспрытульнымі хохлікамі, што крадуць цукар у калідорах Газэты выборчай, проза Каляды можа падацца нават сэнтыментальнай. Але ненадоўга. Як бы там ні было, але ў гэтую ідылію вечнай маладосьці прарываюцца іншыя, дарослыя персанажы: на самым пачатку – Палітык (які застаецца безыменным), напрыканцы – выкладчык, дацэнт і адраджэнец Афанасій. Менавіта гэтая закальцаванасьць кнігі пераўтварае утопію ў дэтэктыў: напачатку палітык забівае ў сабе самоту (і ўскосна вінны ў сьмерці маленькай пісьменьніцы), напрыканцы Афанасі забівае ў сабе каханьне. Наратарка кнігі (яна ж аўтарка і адна з гераіняў) плянуе масштабную помсту: яна кідае два унівэрсітэты ды пачынае вучыцца на пракурора. Паралельна пачынае пісаць кнігу “Галоўная памылка Афанасія”, у якой імкнецца зблытаць літаратуру і рэчаіснасьць (пераўтвараючы рэальных людзей у персанажаў ды наадварот, нацкоўваючы персанажаў на рэальных людзей) ды скіраваць чытача ў іншыя бакі. У пэўным сэнсе кніга і мусіць быць асноўнай помстай Югасі К. Вось такая інтэрпрэтацыя. Зрэшты могуць быць і іншыя. Так, Ігар Бабкоў, якому кніга надзвычай спадабалася (хаця ён так і не змог уцямна растлумачыць чаму), пракаментаваў ідэю помсты Югасі К. наступным чынам: “Жыцьцё – гэта непазьбежная памылка, якая нас выбірае пры нараджэньні, тое, што з намі здараецца, ад чаго мы ня можам ухіліцца. Літаратура ж – салодкая помста за гэтую прамінаючую непазьбежнасьць.” Альбо, іншымі словамі: адыходзіць жыцьцё // без адказу жыцьцё // ды любоў, ды любоў яму ўся – // за пытаньне. напiсаў Ігар Бабкоў 06.05.2005, 18:35
Ігар, віншую цябе з удалым мастацкім творам. Даўно ты не пісаў апавяданьняў. напiсаў pixto 08.05.2005, 17:59
Прэзентацыя кніг Югасі Каляды і Аксаны Спрынчан доўжылася гадзіну, потым разгалінавалася і доўжылася яшчэ 5 гадзін. Можна сказаць, што прэзентацыя доўжылася чвэрць сутак ;) Чвэрць содняў не спаць, Увесь час размаўляць Дзеля будучых, новых сюжэтаў! напiсаў А я пішу вершы :( 09.05.2005, 01:00
Што там было самае цікавае? Што цікавага сказала Югася? А Вус.ната? Падрабязьней, кл, і ў ліцах! напiсаў pixto 09.05.2005, 11:21
Сьціплая дагестанская дэвушка праглынула свой жвавы язычок і захоўвала маўчаньне, разумна ўстрымаўшыся ад дадатковых камэнтароў у твар самой аўтаркі… Пэўна, спужалася прысутнасьці вялікай колькасьці ганаровага мужчынскага эскорту, які мог прылюдна пазбавіць шаноўную вусатую крытыкесу яе дзявочага гонару.. Вусаў, вусаў, а ваы што падумалі…;-) Дзякуй, Юлія, вы паводзіліся прыстойна й годна, адрозна ад некаторых барадата-кудлатых самаўпэўненых калялітаратурных "хмырей"… напiсаў Прысутнае пры ўсім гэтым астральнае цела Дзілітант 09.05.2005, 13:52
А Югася, як заўсёды, была на вышыні… напiсаў Ён самы 09.05.2005, 13:54
2 астральнае цела :-) Киса, куды ж вы потым дзелиса? А аутограф хто дасьць? напiсаў Здань у чорнай хустке на на перадапошним крэсле сп 09.05.2005, 15:37
Czy mozna ze szczegolami?.. O imprezie. :) напiсаў Tadeusz Nowak 09.05.2005, 16:38
Нiчога асаблiва цiкавага на iмпрэзе не было. Адбылося ўсё на ўзроўне БТ-шнай "рандэвю са звяздой" дзе сп. Кiслiцына была дзюжа падобна да вядучай i старанна ўпiхвала дагэтуль моднае для сабе слова "фемiнiзм" у кожны сказ, шчыра веручы, што гэта надасьць дыскусii вастрынi. Але прысутным, як зацiкаўленым, так i незацiкаўленым было проста пофiг. напiсаў futura 09.05.2005, 17:01
З журналістаў хтосьці быў, каб потым пачытаць?.. але наўрадцы хтосьці дасьць сабе працы падрабязна напісаць пра сустрэчу маладой дэбютанткі з трымя дзясяткамі чытачоў — у нас рэпартажы толькі з мітынгаў ды спартыўных спаборніцтваў пішуць напiсала alice 09.05.2005, 17:48
2alice: Можа Афанасі які-кольвек спадобіцца ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 09.05.2005, 23:26
Здань! Я вам ня кіса, а вялікі й тлусты марцоўскі кіс.. kissss…. ;-) А аўтограф я пастаўлю зь вялікім задавальненьнем… Кулаком пад вокам.. Атрымаецца такі звышарыгінальны пэрформанс у стылі Вішнёва-Свярдлова.. напiсаў Астральнае цела Дзілітанта Какова-та 10.05.2005, 14:36
Ну, наконт вялікага і тлустага я пажартаваў, але раздаваць аўтографы ў выглядзе ліхтароў пад вокам надта люблю… Найперш гэта тычыцца зласьліўцаў-зайздросьнікаў таленавітых пісьменьніц і бяздарных пэрформэраў з кепскім пачуцьцём меры і густу… Ня ведаю, як астатніх, а мяне увесь час раздражняла упартае нежаданьне сп. Кісьліцынай гутарыць на тэму літаратуры. Заміж таго каб абмяркоўваць мастацкія вартасьці твораў запрошаных аўтарак сп.Ганна прылюдна помсьціла аўтарцы "Афанасію" за зьнявагу мужчынскага гонару й годнасьці свайго маладога каханка, маўляў,такі такі інтэлігентны й таленавіты хлапец, а яна такога пра яго панапісвала… ;-)Атмасфэра літаратурнай вечарыны падтрымлівалася адно годным адказамі Югасі, Аксаны, іх дэклямаваньнем ўласных вершаў… Цудоўная імпрэза; паболей бы такіх добрых аўтараў ды паменей розных нахабна-зласьлівых "тожа-ціпа-чытачоў-крытыкаў".. напiсаў Навекі Ваш проста Дз. 10.05.2005, 15:02
Спарынг — гэта жанр. Мне малавядомы. Калі ў Хадановіча спыталася, ён сказаў, што гэта двубой. Для мяне загадка, з чаго павінны "біцца" 2 абсалютна незнаёмыя жанчыны, таму і не спадзявалася на нейкую дыскусію. Адбылося яшчэ горш. У аўтарак не знайшлося ніводнага пытання адна да адной. Дзякуй Марыйцы і Бабкову, якія ажывілі атмасферу. Хоць Югася какетнічала, што яе выпадкова выцягнулі на вечарыну, але,насамрэч, абедзьве былі папярэджаны пра спарынг і маглі падрыхтаваць уласную прэзентацыю. Калі так хацелася спытацца пра літаратуру — трэба было пытацца. Прычым канкрэтна ў кожнай аўтаркі. Напэўна меў рацыю Бабкоў, калі сказаў, што мне трэба было аб"явіць што аўтарак не ведаю, твораў не чытала, пытанняў не маю, а таму "дапамажыце мне паважаная аўдыторыя". Пра помсту Югасі мне наогул чытаць смешна. напiсала anna 10.05.2005, 16:53
>>>Пра помсту Югасі мне наогул чытаць смешна. Вы паза дыскурсам ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 10.05.2005, 18:25
Сяргею Здаецца, што ўжо ўсе ў дыскурсе :) напiсаў Хванат 10.05.2005, 19:08
2 ПІхто Ігар, віншую цябе з удалым мастацкім творам. Даўно ты не пісаў апавяданьняў. Дзякуй дружа. Я рады твайму разуменьню і падтрымцы. На імпрэзе цікавае было ўсё. Пасьля — таксама. Кульмінацыяй імпрэзы было пытаньне Марыйкі да Югасі: з ірацыянальна-жаночай хаця й міла-вясёлай антыпатыяй Марыйка, са спасылкай на народную мудрасьць (на бязрыб'і і рак рыба)запыталася як тая пачуваецца ракам. Югася здаецца не зразумела ўсёй падступнасьці і непрыстойнай глыбіні запытаньня і нават не пачала адказваць. І ў гэты момант, седзячы ў глыбіні залі, я ўцяміў, што Югася — Моцарт маладой беларускай прозы. Усё, да чаго яна дакранаецца, пераўтвараецца ў літаратуру. Яна вышэй за падступныя намёкі :)нэафілялягічнай генерацыі. Нехапала толькі Сальеры (маладой беларускай прозы). І адбыўся цуд. Сальеры знайшоўся. Я думаю ты здагадаўся, пра каго гаворка. Але пра Сальеры на суседнім форуме. Шчасьліва даехаць. напiсаў Ігар Бабкоў 10.05.2005, 22:27
2 Піхто Не, яшчэ ня ўсё. Цяпер пра Хадановіча. Уяўляеш Піхто, камусьці на імпрэзе здалося, што я без дастатковай павагі вымавіў гэтае прозьвішча. Што я яго крыўдзіў. А гэта клявята. Гэта мне крыўдна, што пра мяне могуць такое падумаць. Пасьля ўсяго таго алькагалю, што мы выпілі з Андрэем на Котры. Пасьля скокаў з платыны на байдах. Пасьля Коэна і арабскіх танцаў у Галярэі Б. (танчыў не Хадановіч). А цяпер пра чыстыя сутнасьці. Хадановіч — Гары Потэр беларускай паэзіі. Калі ўсё сядзяць у глыбокім дэпрэсьнягу, хаваючыся ад уладаў, камароў, глябалізацыі і адсутнасьці натхненьня, ён выцягвае палачку і робіць цуды. Некаторыя лічаць, што занадта фармальныя, занадта постмадэрнісцкія і нават бессэнсоўныя. Але безсэнсоўных цудаў не бывае. напiсаў Ігар Бабкоў 10.05.2005, 22:56
Цікава, калі Югася - Моцарт сучаснага белліту, тады хто ж Сальеры?.. М.Мартысевіч, Ю.Шарова?.. Мяркуючы па тым мностве зласьліўцаў - яўных і прыхаваных, - што няспынна множыцца у віртуальна-рэальных калялітаратурных абсягах, варта казаць ужо пра пандэмію псыхічных захворванньняў на сальерызм-антыкалядызм… ;-) Дарэчы, ролю Сальеры найбольш пасуе вусатай Юліі… ой, Наце.. карацей, дону Джавані дагестанскага паходжаньня.. Сам дзіўлюся, наколькі мае трызьненьні адпавядалі праўдзіваму зьместу яе ёпусу.. ;-) Дый Марыйка з аральным сэксам між Барбарай і Жыгімонтам, падрабязна апісаным на старонках ЖЖ досыць прыдатная кандыдатура на гэтую вельмі адказную пасаду… Дзяўчаты, я вас усіх кахаю! Паболей чэлесаў і похваў, донаў Джавані і Сальеры - і ўдзячны чытач атрымае праўдзівае, ні з чым не параўнальнае ара.. цьху маральнае задавальненьне! ;-))) напiсаў Ніколі не здагадаецеся хто!... 10.05.2005, 23:21
Kali kazuc pra biazrybje, mnie smieszna. Czytajcie litaraturnyja czasopisy, a nia tolki litaru dy swajich znajomych. Josc biellit! Z aposzniaha adznaczu nia tolki Kaladu, ale i kinaraman Sciapana-Klimkowicza. Baczyli? напiсаў Tadeusz Nowak 10.05.2005, 23:37
2Астральнае цела Дзілітанта Какова-та: >>>Атрымаецца такі звышарыгінальны пэрформанс у стылі Вішнёва-Свярдлова.. Молатава-Рыбэнтропа напiсаў Сяргей Балахонаў (псэўдонім, не?) 10.05.2005, 23:57
2Tadeusz Nowak: >>>Z aposzniaha adznaczu nia tolki Kaladu, ale i kinaraman Sciapana-Klimkowicza. Baczyli? Ага. Чытайце тутэйшую галінку пра Дэна Браўна. напiсаў Сяргей Балахонаў (псэўдонім, не?) 11.05.2005, 00:02
Сітуацыя з кніжкай Каляды нагадвае стары анекдот. Ніхто не "чытаў", але мужыкі хвалілі. Сцяпана і Клімковіча кінараманчык не дачытаў. Казаць пакуль няма пра што. Здаецца "Тэолаг" — Ёсць якасная макулатура. напiсаў моня 11.05.2005, 08:51
…Сьціплая дагестанская дэвушка праглынула свой жвавы язычок і захоўвала маўчаньне… Колькі год таму я пісала артыкул пра БТэшны праект "Школа злословия" (ня блытаць з аднайменным расейскім тэлепраектам!) Мяркую, што ўсе харошыя й добрыя словы, якія я тады сказала пра начную Віку й начную Аню, можна было б сьмела адрасаваць абедзьвюм беларускім паэткам. Толькі навошта паўтарацца? ;-) напiсала Вусатая nata 11.05.2005, 13:13
2Астральнае цела Дзілітанта Какова-та Кі-і-іса! Ну ты ж не абіжайся так. напiсаў тая здань 11.05.2005, 14:27
Ну прычым тут Аня і Вічка! Дзевачкі сабе забаўляліся, а табе, Джулія Робэртсан, зайздрасьць вочы выесьць! Ну дзьве дуры з мужыкоў …баліся - а да чаго тут нашы паэткі? Блін, паэзія! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) напiсаў Зэт 11.05.2005, 17:35
Цікава, калі Югася - Моцарт сучаснага белліту, тады хто ж Сальеры?.. М.Мартысевіч, Ю.Шарова?.. А давайце яны будуць Моцарт і Моцарт! :))) напiсала aksana 11.05.2005, 19:50
Вельмі шкада, што на той сустрэчы не было Алены Бравы. Вось зь ёй цікава было б пагутарыць, да яе пытаньні былі… 2Аксана Ну давайце! Толькі майце на ўвазе, што Ю.Шарова брэнд не літаратурны. Іначай давядзецца нам не пра Югасю К. казаць, а пра Жэню Парашчанку. А хто такая Жэня Парашчанка?.. :) напiсала Вусатая nata 12.05.2005, 09:46
Юлія Шарова і Алесь Жураўскі - гэта раздваеньне асобы. Нарадзіўся б я мужчынаЙ! Ну а Вусатая Ната - гэта амаль са сьвету жывёл… заалёгія… напiсаў Ікс дылетанцкі 12.05.2005, 10:11
Гэта, Х.. дылетанцкі, патрэба цалкам разьмежаваць дзьве прынцыпова розныя сфэры дзейнасьці. :) Адна справа пісаць пра графічны знак для нацыянальнай валюты, іншая — пра донаў джаваней. напiсала Вусатая nata 12.05.2005, 10:47
Графічны знак вы асмакталі будзь здароў. Яшчэ паглядзім, чаго там накрэмзала ваша другое, мужчынскае, Эга. напiсаў Ікс дылетанцкі 12.05.2005, 12:50
А, магчыма, правільна Алена Брава зрабіла, што не прыйшла. А то пачалі б яе пра прататыпаў распытваць… А пра літаратуру можна гаварыць, калі твор прачытаны! А калі не, то можна адвольна паразважаць пра фемінізм і прататыпаў. Так што ўсё нармальна. напiсаў Крытык ціпа 12.05.2005, 19:31
Аксана 2 А давайце яны будуць Моцарт і Моцарт! :))) Так не бывае. Тады яны будуць таўталягічнымі, будуць паўтараць і баналізаваць адна адну. А так, менавіта праз несупадзеньне паэтык і формаў душы паўстае напруга, энэргетыка між палюсамі. І якраз гэтае несупадзеньне прымушае іх дагаворваць і дапісваць да канца. Так, напрыканцы васьмідзесятых у Сыса быў Глобус, а ў Глобуса — Сыс. А вось у мяне ніколі не было ані сваго Моцарта, ані свайго Сальеры. Толькі Акудовіч. Ды і таго збольшага няма. напiсаў Ігар Бабкоў 12.05.2005, 23:44
ВN Ад прыгадак названага вамі міту нічога ні ў каго ніколі не ставала на свае мейсцы. Наадварот — сыходзіла. напiсаў Ігар Бабкоў 12.05.2005, 23:46
Так, напрыканцы васьмідзесятых у Сыса быў Глобус, а ў Глобуса — Сыс Гэта ў іх па прынцыпу станоўчай камплементарнасці было. А Дубавец пісаў, што Сысу бракуе адукаванасці і ўседлівасці Глобуса, а Глобусу - шаманскага тэмперамента Сыса. (Недакладная цытата, даруйце) Хмм, а хто з іх Моцарт, а хто Сальеры? ;) Я таму і супраць такога называння, бо быць Сальеры неяк крыўдна… напiсала aksana 13.05.2005, 01:09
Nie taurujma! напiсаў Tadeusz Nowak 13.05.2005, 12:37
Я, сябры мае й несябры, Пушкіна не люблю. І міты, якія стварыў Ляксандзер Сяргеіч, іначай чым зь іроніяй не пераказваю. :)) Югася К. — Моцарт. Але той Моцарт, у якога за плячыма яшчэ ні "Дона Джавані", ні "Чарадзейнай флейты", ні Саракавой сымфоніі, ні рэ мінорнага Рэквіема. Гэта Моцарт, які здольны напісаць толькі "Мітрыдата, караля Пантыйскага" ды "Лючыё Сылю". Моцарт, сябры мае й несябры, да дваццаці год напісаў неверагодна шмат — у колькасным выражэньні. У якасным… Гэта было "здораўска" для дзіцёнка й падлетка, але опэры, створаныя да "Ідомэнэо", цяпер надзвычай рэдка выконваюць. Таму што нешэдэўры. Проста ардынарныя опэркі ў італьянскім стылі. Але школа майстэрства, прайшоўшы якую Моцарт стаў пісаць шмат і пісаць якасна. Ці даскоча дваццацічатырохгадовая Югася хаця б да ўзроўня "Ідомэнэо"? Ня ведаю, праўда. 2Ігар Бабкоў Значыць, Вы бачыце ў тэксьце толькі тое, што хочаце бачыць, а ня тое, што там напісана. Разумею — крэатыўныя рэакцыі, эўрыстычныя пачуцьці… Толькі я пакуль жывая й здаровая, таму пакідаю за сабой права тлумачыць, што я мела на ўвазе й чаго ня мела. :)) напiсала Вусатая nata 13.05.2005, 16:33
…бо быць Сальеры неяк крыўдна… напiсала aksana 13.05.2005, 01:09 Чаму?Сальеры сапраўдны, неміталагічны, быў прыстойным чалавекам.Але не геніям.У чым крыўда? напiсала nata 13.05.2005, 18:54
NB З усім згодны. Моцарт і Сальеры — дурацкая парачка. Крыху сагрэтая Багдановічам і Стральцовым (яны абодва мелі комплекс Сальеры, кожны па рознаму, і кожны спрабаваў рэабілітаваць яго для сябе). Але здымаю з абмеркаваньня. Тым больш што сам, як у вершы Тацяны Сапач, люблю Шапэна. Застаецца толькі "несупадзеньне паэтык і формаў душы." Што таксама абмярковываць неяк глупа. "Значыць, Вы бачыце ў тэксьце толькі тое, што хочаце бачыць, а ня тое, што там напісана." Я проста спрабаваў пажартаваць. Напэўна няўдала. :) Вашага Джавані я ацэньваю вельмі высока. Пераважна за дзёрзкасьць і нахабнасьць задумы, пасьлядоўнасьць выкананьня, за ўменьне нікога не слухаць і на нікога не зважаць, калі ідзецца пра істотнае. Хаця сама структура і паэтыка — тое, што Кундэра назваў "раманам другога такту" — з XIX стагодьдзя. Але гэта доўгая гутарка. Што да прозы Югасі. Да кола яе прыхільнікаў далучыліся Вольга Калацкая і Ева Вежнавец. напiсаў Ігар Бабкоў 13.05.2005, 19:53
Кундэра таксама ўжо ня сёньняшні дзень. А я яшчэ маю час на выпраўленьне памылак. ;-) Лёс зноў паслаў мне добрага генія, дзякуючы якому некаторыя праблемы дапісаньня твору вырашаюцца самі сабой (рэч не ў рэдактуры!) Што зьменіцца ў структуры, калі я разаб'ю раман на разьдзелы? Тут я ні Вашых заўвагаў, ні заўвагаў іншых літаратараў проста зразумець не магу. Эве Вежнавец (яна прачытала, ці прагартала?) імпанаваў ужо ад пачатку фэміністычны патас "Афанасія". Але сумняюся, што на ейны густ гэта можа быць добра ў сэнсе літаратуры. Эва, скарэктуй мяне, калі я памылілася! :))) напiсала Вусатая nata 13.05.2005, 21:07
Што ж замоўклі вы ўсе героі??!! напiсаў Салодкая помста 14.05.2005, 21:09
Баіцеся мяне? напiсаў Салодкая помста 14.05.2005, 21:11
І ніхто не здагадваецца, што сёньня быў зроблены яшчэ адзін крок да падзеі, што ўразіць УСІХ!!! напiсаў Фанат 14.05.2005, 21:15
І мы спрактыкаваным вокам заўважаем па часе допісаў, што Салодкая помста і Фанат адная і тая ж асоба :)))) А падзею чакаем, чакаем… ;) напiсала Чытачка АРХЭ 15.05.2005, 00:39
Салодкае апошнім часам у модзе на Літары: то помста, то хлусня (гл. тэмы форумаў). Народ адкінуў дыеты (пра якія казала ВН, адмаўляючыся ад торціка) і перайшоў да чакалядак (пра якія дзесьці пісаў Балахоўнаў)… Вясна! :))) напiсала Чытачка АРХЭ 15.05.2005, 01:15
І колькі яшчэ крокаў засталося? ;-) напiсала Вусатая nata 15.05.2005, 14:56
Саўсім мала… напiсаў Фанцік 15.05.2005, 15:49
2Чытачка АРХЭ: >>>Балахоўнаў без чакалядак не абыйшлося ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 15.05.2005, 16:05
Саўсім мала… І тады прыйдзе каменная постаць донны Югасі ды ўсім будзе поўная вэндэта. напiсаў il Commendatore 15.05.2005, 16:21
Сяргей, выбачайце прыкрую абдрукоўку… il Commendatore Беларусы - мірныя людзі, якая вэндэта? Хіба што салодкая вендэта! :)))) напiсала aksana 15.05.2005, 17:21
Угаварылі. Постаць донны Югасі будзе не каменнай, а цукровай. напiсаў il Commendatore 15.05.2005, 17:24
Гляджу на час допісаў… Які жах! Вы мяне пільнавалі на Літары? Угаварылі. Постаць донны Югасі будзе не каменнай, а цукровай. Як цукровы пеўнік? ;) напiсала aksana 15.05.2005, 21:32
Хай мяне назавуць здраднікам, але творы Марыйкі Мартысевіч нічым нягоршыя за Югасіны… Мне дужа спадабаліся ейныя вершы пра высокамастацкі мінэт жанчыны-вамп Барбары, зроблены неабазнанаму й сарамліваму Жыгімонту.. Абуджаныя настальгічныя пачуцьці выціснулі зь мяне сьціплую дзілітанскую сьлязу… Дапраўды спадабаліся! Вось гэтакія шчыроты бессаромнага й падступнага здрайцы… Зрэшты, чаму здрайцы? Я сказаў, ня горшыя, але далёка ня лепшыя! Трактар "Маша" з радасьцю прыме на буксір і выцягне з лайна усіх сьціплых працаўніц літаратурнай нівы… разам з усімі донамі Джавані, Жыгімонтамі, Барбарамі ды іншымі Юлямі і Марыйкамі… Дзяўчаты.. хм.. маладыя кабеты, стварайце, пішэце, прыносьце ара..-цьху, ізноў я за сваё! - маральнае здавальненьне сабе й чытачом, але ня варта нікому зайздросьціць і карыстацца гэтым малапрывабным сродкам пазбаўленьня ад патэнцыйных канкурэнтак… P.S. І яшчэ. Спыніце марныя спробы дазнацца маё праўдзівае імя… Шаноўная сп. Кісьліцына, Вам маё шчырае вітаньне!.. ;-) напiсаў Дзілітант Самы Настаяшчы! 15.05.2005, 22:49
P.P.S. Да хворай плыні сьвядомасьці пана Х. дылетанскага я ня маю ніякага дачыненьня! Ён самазванец! Ну нічога, знойдзецца і на яго.. свой Жыгімонт Ваза з гетманам Хаткевічам!.. ;-) напiсаў Ігрэк Дзілітанскі 15.05.2005, 23:06
ВN "Лёс зноў паслаў мне добрага генія, дзякуючы якому некаторыя праблемы дапісаньня твору вырашаюцца самі сабой (рэч не ў рэдактуры!)" Калі ён зробіць у вас сваю работу, вы можаце здаваць яго (добрага генія) ў арэнду. У мяне як мінімум пяць тэкстаў, праблемы дапісаньня якіх аніяк не вырашаюшша самі сабой. Думаю і астатнія зацікавяцца. Што зьменіцца ў структуры, калі я разаб'ю раман на разьдзелы? Яна будзе, як гавораць палякі, увыпуклена. У рамане з'явяцца паўзы, прабелы, моманты цішыні, праз якія ўсё астатняе загучыць напоўніцу. Але. Вусатая Натачка! Ці дадзіце вы згоду скарыстаць некаторыя з вашых постынгаў на гэтым форуме на прэзентацыі Югасі К. 27 траўня ў Галерэі Б. ? Прэзэнтацыя будзе называцца "Салодкі тэтар Югасі К." і пачнецца ў бібліятэцы Дома літаратараў а 18тай. Цяпер ідзе работа над сцэнарам. Але па фантасмагарычнасьці таго, што плянуецца.. баюся нават казаць напiсаў Ігар Бабкоў 15.05.2005, 23:24
2aksana: Прынята… напiсаў Сяргей Балахонаў 16.05.2005, 00:11
Мне дужа спадабаліся ейныя вершы пра высокамастацкі мінэт жанчыны-вамп Барбары, зроблены неабазнанаму й сарамліваму Жыгімонту.. напiсаў Дзілітант Самы Настаяшчы! 15.05.2005, 22:49 P.P.S. Да хворай плыні сьвядомасьці пана Х. дылетанскага я ня маю ніякага дачыненьня! Ён самазванец! Ну нічога, знойдзецца і на яго.. свой Жыгімонт Ваза з гетманам Хаткевічам!.. ;-) напiсаў Ігрэк Дзілітанскі 15.05.2005, 23:06 Галоўнае, каб на яго не знайшлася жанчына-вамп Барбара. %) напiсаў Не вамп 16.05.2005, 01:25
Biazgluzdzica… напiсаў Tadeusz Nowak 16.05.2005, 09:43
>>>Калі ён зробіць у вас сваю работу, вы можаце здаваць яго (добрага генія) ў арэнду. У мяне як мінімум пяць тэкстаў, праблемы дапісаньня якіх аніяк не вырашаюшша самі сабой. Думаю і астатнія зацікавяцца. Добрыя геніі ў арэнду не здаюцца. :) Да таго ж гэта нелітаратурны добры геній. >>>Яна будзе, як гавораць палякі, увыпуклена. У рамане з'явяцца паўзы, прабелы, моманты цішыні, праз якія ўсё астатняе загучыць напоўніцу. Гэта да тых, хто піша ўласна раманы, але не да мяне. Уявіце сабе, што Вы сядзіце ў тэатры і слухаеце опэру. Праслухалі Вы адну сцэну (у якой звычайна некалькі музычных нумароў), альбо нават недаслухалі яе да канца — і тут заслона заторгваецца, у залі ўлучаецца сьвятло й Вам даюць магчымасьць зрабіць паўзу й скушаць твікс. І так разоў дваццаць цягам усяго спэктакля. Як яно, га? >>>Вусатая Натачка! Ці дадзіце вы згоду скарыстаць некаторыя з вашых постынгаў на гэтым форуме на прэзентацыі Югасі К. 27 траўня ў Галерэі Б. ? А на кога спасылацца будзеце? На нікнэйм Вусатая nata? Як рэальная асоба я, як кажуць расейцы, умываю рукі й зычу доньне Югасе далейшых творчых посьпехаў. :) напiсала Вусатая nata 16.05.2005, 13:55
Zdziacinilisia… напiсаў Tadeusz Nowak 16.05.2005, 15:35
Трактар "Маша" з радасьцю прыме на буксір і выцягне з лайна усіх сьціплых працаўніц літаратурнай нівы… Гэта як? напiсаў не разумею 16.05.2005, 18:55
у сэнсе, арыентуйцеся і раўняйцеся ўсе на яе!.. Яна - найлепшы ўзор для перайманьня!.. Мне хацелася б у гэта верыць… напiсаў Дзззззззз.... 16.05.2005, 23:09
Я вось падумала, што ў літаратуру зараз прыходзіць больш маладых літаратарак, чым літаратараў. Ці гэта мне здаецца з маёй званіцы? :)) напiсала Чытачка АРХЭ 17.05.2005, 00:26
Напэўна, спадарыня Кісліцына мела рацыю, калі казала пра фемінізм, хіба што трэба сказаць, што маладыя аўтаркі вызнаюць ягоную адмысловую варыяцыю. Можна было б супрацьпаставіць паненак-літаратарак і хлопцаў-літаратараў (маем на ўвазе найперш празаікаў). Хтось казаў, што жанчына не можа быць пісьменніцай, бо напісаць раман ці аповесць - гэта фізічна цяжка. Дзе раманы нашых равеснікаў-хлопцаў? (даруйце - раўналеткаў) Якім 20-30 год. Але нецікава супастаўляць і параўноўваць! Мы пераможам… :))))) Бо фракцыя паненак нават вусы мае (хай сабе віртуальныя - натавы!Апошняе ў хлопцаў забралі.. напiсаў Ваяўнічыя паненкі 17.05.2005, 01:21
*натавы - NATOвы :) напiсаў агенто итальяно 17.05.2005, 08:56
Агенту італьяну То бок і НАТО з намі? СУПЭР! :) напiсаў Ваяўнічыя паненкі 17.05.2005, 13:18
на то оно и НАТО, чтобы быть с нами. с натой? с усатой? на то… на что? напiсаў сеньор помидор 17.05.2005, 14:54
І я з вамі!!! Хаця і мальчык… напiсаў Чыпалінка... Чы Палінка? 17.05.2005, 15:52
Дарагі Ігар, адзінае кола прыхільнікаў, да якога я прагну далучыцца заўжды — кола прыхільнікаў "Акварыюма" й кактэйлю "Шапка Манамаха". Што ж датычыць твору Югасі, то я нарэшце прачытала, яго ў мяне забыла Кася. Я сказала табе, што лёгка чытаецца і значна лепей выглядае, чым здаецца напачатку. Гэта праўда. Але гэтак жа лёгка забываецца. Уся бяда, відаць, у тым, што я ніколі не была маладой. Таму помста і холад не выглядаюць для мяне такой ужо важнай штукай. У Югасі чэпкае вока, дакладная рука што да ловаў дробных дэталяў. Гэтым вылучаюцца людзі жаночага полу. Мне хочацца, каб літаратары мелі больш жывых кантактаў за мяжой. Тады падвысяцца крытэры. Рада, што ты цяпер выглядаеш такім здаровым і вясёлым. Калі табе пайшло на карысьць бурнае сьвецкае жыцьцё, то за адно гэтае вітаю Югасю. напiсаў eva 17.05.2005, 17:49
Цяпер такі ж лёгкі ліст да В.Наты. Ты памылілася, мілая, мяне зусім не вабіць псэўдафэміністычны патас. Біць мужчын цяжкім ботам стала нямодна, бо няма на што і няма за што. Галоўны цмок, на якога цяпер трэба хадзіць ў атаку — не мужчыны, а банальнасьць і нэгатывізм. напiсаў eva 17.05.2005, 17:52
To witamy! :) напiсаў Tadeusz Nowak 17.05.2005, 18:03
"Мой Жыкгімонт бянтэжыцца ад слоў "аральны сэкс" і так баіцца маці…" У мяне 2 пытаньна да дзілітанта: зь якіх маіх радкоў вы зрабілі выснову пра тое, што мая Барбара рабіла майму Жыкгімонту мінет 2. зь якіх маіх радкоў вы зрабілі выснову, што я зайздрошчу Югасі? загадзя дзякуй. напiсала maryjka 17.05.2005, 18:07
Біць мужчын цяжкім ботам стала нямодна, бо няма на што і няма за што. Вы яшчэ скажыце, што няма па чым! :))) напiсаў У басаножках 17.05.2005, 20:13
Даражэнькая Эва, рады цябе пачуць. Гэта так міла — атрымаць ліст на форуме, а не толькі рэакцыю на пару радкоў. Адразу пра галоўнае — з cafe Акварыюм і кактэйлем я цябе цалкам разумею, падтрымліваю і далучаюся. Трэба як небудзь знайсьціся ды абмяняцца рэцэптамі — я ведаю цудоўны алькагальны напой "Кола сансары". Ня горшы за тваю Шапку Манамаха. Тым больш, што пасьля легендарнай сустрэчы ўтрох пад Ваньковічам мы неяк рэдка гэта рабілі. Што да кнігі Югасі і бурнага сьвецкага жыцьця. Цяпер мы працуем над плянамі цёплай, бурнай і самаіранічнай рэклямнай кампаніі ў дусе Барыса Віяна. З абавязковым пераносам яе за мяжу — дзякуй за ідэю — для ажыўленьня кантактаў і падвышэньня крытэраў. Але чым больш мы весялімся, тым больш сур'ёзна ўсе гэта ўспрымаюць. І нават крыўдзяцца. Напэўна гэта я вінаваты, мая іронія надта замаскіраваная. Акудовіч увогуле не адрозьнівае, калі я жартую, а калі сур'ёзны. Паводле яго тэорыі я сам здольны гэта разрозьніць толькі постфактум. Чакаю цябе на прэзентацыі Салодкага тэатру Югасі К. Не ў якасьці назіральніцы — а дзеючай асобы. А калі б нам атрымалася разам падгаварыць Дона Джавані — усё б так заблыталася… напiсаў Ігар Бабкоў 17.05.2005, 22:22
Вельцэшаноўнай Аўтарцы Панекгірыку на ўфалу мінэту межы напiсаў Dausprungas 17.05.2005, 22:43
>>>>З абавязковым пераносам яе за мяжу — дзякуй за ідэю — для ажыўленьня кантактаў і падвышэньня крытэраў. Магчыма я зусім ня маю рацыі, але мне падалося, што, прэзэнтуючы сваю творчасьць, варта пачынаць са свайго "краю радзімы" (у Гомлі над вуліцай Савецкай, нібы канстатуючы скрайні, памежны статус рэгіёну, вісіць патрыятычная расьцяжка са словамі "люблю цябе, мой край радзімы!"). То бок, з роднага гораду. Між тым Югася праігнаравала прэзэнтацыю кнігі "Формула каханьня" на філфаку ГДУ. Мы, канешне, правялі неабходны піяр, але лепш бы гэтага не рабілі: бо, мяркуючы па рэакцыі, публіка была крыху ў непанятках, чаму менчукі завочна прэзэнтуюць гамяльчанку… напiсала maryjka 17.05.2005, 22:48
…межы Яго крулеўскай Мосьцю Жыкгімонтам а яснавяльможнай паннай Барбарай адповедзь годную маю і без вшэлякай падступносьці, а також нешчыросьці прэд очы Пана, Ягамосьці Круля а тэж усяго паспольства выказую! Дарагая Марыйка! Словазлучэньне "аральны сэкс"- ня ведаю, як у іншых,- асабіста ў мяне выклікаюць дзіўныя асацыяцыі з модным словам мінэт… А што да другога пытаньня, то была шчырая парада шанавальніка Вашага таленту.. на будучыню…калі раптам зауарціць пазайздросьціць… Не крыўдуйце, а ўспрымайце гэта як жартоўную, несур"ёзную, маленькую, але правакацыю.. ;-) І ўвогуле гэта форум, прысьвечаны творчасьці Югасі Каляды… Пісана року 1559 у месьце Менскім напiсаў Пісар Ян Ольбрэхт Дзілітаноўскі 17.05.2005, 23:02
Яснавяльможнай Пані Марыі Мартысевічанцы: Ці Пані ўсур"ёз мяркуе, што Барбара й Жыгімонт увесь час толькі й рабілі, што шпацыравалі уздоўж паркавых прысадаў каля іх віленскіх палацаў, чыталі адно адному элегіі, оды… Я на месцы Жыгімонта ннаўрад ці б ўстрымаўся ад аднае не зусім прыстойнай прапановы… Ведама, непрыстойнай адно паводле прымхлівых уяўленьняў таго барбарскага й сэксуальна неасьвечанага часу… ;-) напiсаў Пісар Ян Ольбрэхт ДзілітанТоўскі 17.05.2005, 23:16
2Пісар Ян Ольбрэхт ДзілітанТоўскі: >>>Ведама, непрыстойнай адно паводле прымхлівых уяўленьняў таго барбарскага й сэксуальна неасьвечанага часу… ;-) А што ў Вас многа інфармацыі пра сэкс у ВКЛ? напiсаў Сяргей Балахонаў (псэўдонім?) 17.05.2005, 23:37
Сяргей Балахонаў (псэўдонім?) Цікава, а як з гэтым у буслоў? :)) напiсаў Арнітоляг 18.05.2005, 00:00
Jasnawialmoznamu Panu Mistyfikataru: На вялікі жаль, шаноўны Пан аднайменьнік Сяргей, мае веды пра сэкс абмяжоўваюцца ўласным досьведам і ведамі, што датычаць тутэйшай сялянскай традыцыйнай культуры… Наконт таго, як Гэта адбывалася ў каралёў, магнатаў і іншых шляхцянак нічога пэўнага, да жалю, паведаміць не магу.. Але ня думаю, што іхныя спосабы захаваньня ёй працягу Роду чымсьці істотна розьніліся… ;-) Дык на чым мы спыніліся?.. А-а-а, згадаў! На кнізе Югасі Каляды! ;-) напiсаў Зыгмунт Дзілтантман 18.05.2005, 00:03
2 Марыйка Магчыма я зусім ня маю рацыі, але мне падалося, што, прэзэнтуючы сваю творчасьць, варта пачынаць са свайго "краю радзімы" (у Нееее, даражэнькая Марыйка, на свой край радзімы трэба вяртацца — залізываць раны, хавацца, калі ўсе дасталі, дзе можна пісаць, дзе няма піяраў і прэзэнтацый і г.д. Я ўяўляю стан Югасі, калі вярнуўшыся, яна знайшла ўсё той жа кашмар: прыйдзіце на прэзэнтацыю… напiсаў Ігар Бабкоў 18.05.2005, 00:28
Ну што вам, Марыйка, так Югасі бракуе? Гэта падобна да няшчаснага каханьня. - Дзе ты, любая??? - Пайшла пад гоман жоўтых сосен! Прэзэнтуйце сябе, а Югася сябе як-небудзь прадставіць - і бяз вашых ракаў :))))))) напiсаў Морж 18.05.2005, 01:12
Канешне бракуе! "Аўтарка найлепшай прозы ў зборніку" (с. А.Х.) вельмі ўпрыгожыла б любую нашую прэзэнтацыю. Проста дзіўнае стаўленьне да кнігі, у якой цябе надрукавалі. напiсала maryjka 18.05.2005, 11:58
>>>Прэзэнтуйце сябе, а Югася сябе як-небудзь прадставіць - і бяз вашых ракаў :))))))) Бліна, няўжо гэта ўсё, што гледачы запомнілі з тае прэзэнтацыі??? А я вельмі шчыра цікавілася. Дарэчы, спадар Бабкоў, ці не адкажаце вы, на правох імпрэсарыё Югасі, якое вашае стаўленьне да сытуацыі "на бязрыб'е", што склалася ў сучаснай беларускай літаратуры? напiсала maryjka 18.05.2005, 12:07
"МАРЫЙКА БЯРЭ АГОНЬ НА СЯБЕ" :)) напiсаў pixto 18.05.2005, 12:41
Актыўнасьць гэтага форуму сапраўды выкліканая, калі не безрыб'ем, дык безэкшннасьцю. Сапраўды, бракуе дыскусіяў, містыфікацыяў, ды іхных выкрыцьцяў. Я маю на ўвазе не пакаленьне і асяродак Барыса Пятровіча. Магу назваць зь дзясятак трыццацігадовых, якія настваралі на адзін-два-тры добрыя зборнікі, якія ня выйшлі. (Тэксты раскіданыя па розных выданьнях ды прыватных кампутарах). Самым экшновым сталася менавіта пакаленьне Бабкова. Я магу зразумець ягоны сум па Ваньковічу, па рок-канцэртах, па 101,2, той рэдакцыі НН, што былі на пачатку 1990-х. Па тым рушэньні, пра якое ні Югася, ні Марыйка, ні Вусатая Ната, ні Балахонаў па-просту ня могуць памятаць. Мне падабаецца тое (ва:)рушэньне, якое назіраю ў бібліятэцы Дома Літаратараў (і сумую па экшнах кавярні названай установы). Падобна на новы віток сьпіралі новы віток сьпіралі. Асабліва, калі прыняць канцэпцыю Анціпенкі пра канец "застою", і блізкую "перабудову": з паўпадпольнымі канцэртамі, дыскусійнымі клюбамі і г.д. напiсаў pixto 18.05.2005, 12:57
1997. БАБКОЎ І ГУЗІК Заходжу аднойчы у рэдакцыю "Нашай Нівы". За сталом сядзяць тры багатыра: Ігар Бабкоў, Адам Глёбус і Сяргей Дубавец. (…) Праз некаторы час у якасьці жарту (да размовы прыйшлося) прапанаваў вылічыць паводле даты нараджэньня які раз хто жыве згодна будыскай сістэмы (максімум 12разоў). Высьветлілася, што Глёбус жыве ўжо адзінаццаты раз, Дубавец восьмы, а Бабкоў усяго толькі першы. "Бальшуны" пасьмяяліся над "малым", ды й забыліся на усходнія "мудрасьці". Мінае месяц ці два, сустракаю Бабкова на праспэкце. Стаім, размаўляем пра тое-сёе. Раптам заўважаю, што Бабкоў круціць мой гузік. Я пра гэты жэст хіба ў кніжках чытаў. Жэст азначае, што чалавек штосьці хоча сказаць, але ня можа наважыцца. Ажно раптам Бабкоў ці ня выкрыкнуў: "Гэта ня праўда, што я жыву першае жыцьцё!" напiсаў Халдзей 27.12.2002, 17:59 напiсаў Герой вайны за празрыстую 18.05.2005, 15:02
Гэрою вайны: Такі рэчы лепш адразу кідаць у сьметніцу Глёбуса пад назовам "Сучасьнікі". Піхто: Усё вяртаецца на кругі свая. Здаецца так у Пісаньні? Як на маю думку, то трэба толькі вітаць зьяўленьне новых імёнаў (ня блытаць з псэўдонімамі) у літаратуры. Які я злы на пошту, бо да гэтага часу не атрымаў Югасіну кніжку. Што мяне зьдзіўляе, то хоць тут здаецца й сабраліся прыхільнікі белліту ў мяшанцы зь ягонымі працаўнікамі, але амаль ніхто ня выказаўся пра самі творы зборніку. А колькасьць камэнтараў ўжо за тры сотні пераваліла… напiсаў Раман Кардонскі 18.05.2005, 16:01
Марыйка, ты не пераймайся. Дзед Піхто растлумачыў, чаму дарослы дзядзька Ігар Бабкоў раптам захацеў пакуражыцца. Настальгія ў яго, няма за што ўчапіцца, вось ён і забаўляецца як умее. Як няма іншых дарослых дзядзек-цётак, зь якімі можна гуляць, дык ён у дзіцячым садку з малымі карагоды водзіць. А тут яшчэ й тэксты ня пішуцца, і паліць хочацца… :)) А "Машу" піярыць можна толькі ў Менску, толькі ў Менску! У Гомлі ж публіка непрасунутая, там не зразумеюць ісьцінна элітарнага мастацтва. :)) Гэта нам з табой па рэгіёнах езьдзіць, а "Маша" — гэта элітная мадэль, гэта не абы што. :) напiсала Вусатая nata 18.05.2005, 17:59
"Бязрыбье" вывела на першыя пазыція прадстаўніц "слабага" полу - Вежнавец, Мартысевіч, Бязлепкіна, Трэнас, Курчанкова,тую ж Вусатую natu і шмат іншых імён…А дзе мужыкі падзелісь?У якіх бойках згубілісь? напiсала nata 18.05.2005, 18:43
Ната, мужыкам няма калі. Занятыя яны, гуляюцца, бачыце. :)) напiсала Вусатая nata 18.05.2005, 19:15
Вось іх гульні! Чыталі? Гэта з форуму пра АФАНАСІЯ вершык! 3,14шуць! :)))))))) *** У Менску вільготна і суха, залева і завіруха, станоўча, ніяк і адмоўна… Усё гэта фігня, безумоўна… Галоўнае - каб пазванілі, па сьвеце па ўсім раззванілі завеі, вятры і залевы аб тым, што жыве такі Сева. Жыве ён, як Фаўст, самотны, ня модны, затое свабодны, далёка ад вас ці блізка - пісьменьнік ад слова 3,14ська. напiсаў Сэрафім Камароўскі 18.05.2005, 19:19
>>>Дзед Піхто растлумачыў, чаму дарослы дзядзька Ігар Бабкоў раптам захацеў пакуражыцца. Dy prosta na hrant niekhta padsieu. Sshenna paniatna! Dobry philiazoph - syty philiazoph. напiсаў Hrantasmok 18.05.2005, 19:19
НАЦЕ (бязвусай) Ня ставіў бы поруч усіх, каго вы пералічылі. На мой с у б' е к т ы ў н ы густ ў сьпісе варта зрабіць купюры. ;) НАЦЕ (вусатай) Мужыкі… паміраюць… сьпіваюцца… Якая розьніца! Абы літаратура якасная была. Стральцоў, Сыс - вось куды яна сышла, мужчынская проза… Але разважаць г э т а к - сьвядома спэкуляваць. ЭВЕ (запозьненая зацемка) Ня ведаю, як каму, але мне цяжка трымаць у памяці тое, што прачытаў. Гэта асаблівасьць мазгоў кожнага з нас: запамінаць, забываць. З вашых твораў дагэтуль памятаю толькі цягнік, які едзе дзесь па Польшчы-Беларусі. А што там было?.. Ня памятаю. Памятаю яшчэ рынак у Варшаве. Было? А! Паддашак у доме насупраць КДБ. …Калготкі. Такія вось вырваныя кавалкі. Таго ж магу назьбіраць і зь Югасі, і з Бабкова, і з Рублеўскай, і з Наварыча, і з Бравы, і з усяго, што апошнім часам чытаў. Толькі болей, бо вось толькі што чытаў. Калі зрабіць мазгавы штурм - многае ўспомніцца. А так… ці трэба гэта ў галаве трымаць? Сэнс? Зрэшты, яркае помніцца доўга. А ў Югасі гэтага нямала. А вось што памятаю з Жураўскага. Sic! Тэатар, музычныя тэрміны, кавярня, размовы пра нацыянальнае змаганьне, мінэт дзесь у пачатку, здаецца, і яму спадарожныя пяшчоты. :) Ад вас у мяне застаецца вобраз нейкага закуточка, каморкі, у якую забіваецца чалавек, ад Югасі - пракуранай кватэры і лецішча, ад Клакоцкага - дажджу, ад Бравы - чалавечага болю, а ад кагось - мінэту… Ад Бязьлепкінай - плямы на сьпіне тэнісісткі… напiсаў mirabilefuturum 18.05.2005, 19:32
І яшчэ застаецца памяць пра эмоцыі… Радасьці й задавальненьня за той час, што выдаткаваў на чытаньне, а часам бываюць эмоцыі зусім супрацьлеглага характару. напiсаў Раман Кардонскі 18.05.2005, 19:56
Менавіта гэтым і мілая літаратура, што яна дае тыя эмоцыі якія не заўсёды можаш атрымаць у рэале. І нашыя аўтаркі даюць гэтыя эмоцыі. Што мы перажываем штодня? Многа клопату, шэрасьці. У іх жыцьцё расквечанае! Калі пычынаецца гаворка пра тое, ці было гэта, ці не, хто каго там абмаляваў ці размаляваў - гэта для мяне, чытача, зусім неістотна. Усе кагосьці малююць на падсьвядомасьці. Мы, чытаючы, нібы пад капірку самі, сьледам за аўтарам, малюем с в а ё. Але не заўсёды гэта выходзіць. Ня кожны аўтар здатны завабіць у свой сьвет, зацягнуць, бывае, нават патапіць у сваёй "вадзе". напiсаў mirabilefuturum 18.05.2005, 20:07
2 Марыйка Дарэчы, спадар Бабкоў, ці не адкажаце вы, на правох імпрэсарыё Югасі, якое вашае стаўленьне да сытуацыі "на бязрыб'е", што склалася ў сучаснай беларускай літаратуры? Усе правы імпрэсарыё Югасі належаць іншаму чалавеку, так што помнік удзячныя нашчадкі паставяць на жаль ня мне. Але мяне б задаволіла, шчыра кажучы, і сьціплая пасада прэс-сакратара, калі б мне яе хтосьці прапанаваў. Зрэшты, калі й гэта не атрымаецца, я буду цешыць сябе ўсьведамленьнем факта раптоўнага паўставаньня (як Балахонаўскія феніксы)Гомельскай школы прыўкраснага пісьменства. Што да сутнасьці пытаньня, я нязгодны з самім дыягназам: ужо чаго чаго, а рыбак у беллітаратуры хапае: ад маленькіх філялягічна-дэкаратыўных да небясьпечна-вусатых "вялікіх белых". Нехапае твораў. І, што больш істотна, беларуская літаратура недаацэненая і недаінтэрпрэтаваная. У нас усяго тры-чатыры крытыка, ды й тыя займаюцца пераважна прамоцыяй саміх сябе. Калі казаць пра постаці і пра ўжо існыя тэксты, дык такога разнастайнага зьвярынца няма ані ў палякаў, ані ў украінцаў (хаця мэйнстрым там безумоўна больш якасны, колькасны але й больш аднастайны). Ня буду пералічваць усе прозьвішчы (гэта глупа), але нават у межах аднаго блізкага (мне) часу ў паэзіі: Мінкін, Сыс, Глёбус, Тацяна Сапач, я, Славамір Адамовіч, Галя Дубянецкая… А гэта ж ня проста розныя паэтыкі, гэта розныя цывілізацыі… Альбо ў іншай генерацыі Баярын - Хадановіч… і параўнайце напрыклад з польскай парай Падсядла — Сьвятліцкі, якіх я за дзесяць год чытаньня так і не навучыўся разрозьніваць ані па паэтыцы, ані па паэзыі, ані па фоткам. напiсаў Ігар Бабкоў 18.05.2005, 20:08
Бабкову: Базуючыся на чым Вы пералічылі менавіта такім парадкам: "Мінкін, Сыс, Глёбус, Тацяна Сапач, я, Славамір Адамовіч, Галя Дубянецкая…"? Бо пры ўсёй маёй да яго павазе да Мінкіна, але, як на маё меркаваньне, Сыс больш таленавіты. Пра іншых трэба памаўчаць, а то да Вас дабярэшся, пакрыўдзіш. Цьфу ты! Зусім забыўся, што мяне паэзыя не абыходзіць. Вось на такіх драбязах і "сыпяцца" Штырліцы… напiсаў Раман Кардонскі 18.05.2005, 20:41
Кожны п е р а л і к асабісты. Згадаю тут апытаньне НН пра кнігі мінулага году. Там кожны штурхаў наперад "сваіх" - сьвядома ці падсьвядома. Гатовы гэта абгрунтаваць навукова ды яшчэ кандыдацкую за гэта папрасіць. Мяжа між аб'- і суб'екіыўным танюткая… рвецца… Таму кожны сьпіс цікавы як адлюстраваньне ўнутранага сьвету яго складальніка. Калі гэты складальнік - фігура знакавая, то гэта яшчэ цікавей. Я, прыкладам, не фанат Хадановіча, але тое, што гэта асобная, адметная, адмысловая, апрычоная і проста асобая "цывілізацыя", - то тут рацыя. Агулам паэзія - гэта як псыхіка. Пачні яе ацэньваць - а пасьля зірні на сябе… І хто з нас псых? :) напiсаў mirabilefuturum 18.05.2005, 20:56
* суб'ектыўным напiсаў mirabilefuturum 18.05.2005, 20:57
Бабкову Праўдападобна, можам павітаць вяртаньне пса. напiсаў pixto 18.05.2005, 21:45
Наогул мне проза бліжэй. Бо каб успрымаць паэзію, трэба адпаведны настрой. А калі яго няма, дык няма і асалоды ад паэзіі. А я, на жаль, не чалаевк настрою. Не магу дазволіць сабе такой раскошы… напiсаў Раман Кардонскі 18.05.2005, 21:47
>>>>А вось што памятаю з Жураўскага. Sic! Тэатар, музычныя тэрміны, кавярня, размовы пра нацыянальнае змаганьне, мінэт дзесь у пачатку, здаецца, і яму спадарожныя пяшчоты. :) Бліна. Я зразумела сакрэт чытацкага посьпеху… Хочаш, каб твая проза запомнілася мужчыну, напішы пра мінэт! Аксана, АЖураўскі іншыя, каго Ната непрафэсыйна паставіла ў адзін шэраг зь Югасяй! Бярыце на заметку:). Што да мяне, дык я ў тым шэрагу й напраўду выпадкова. напiсала maryjka 18.05.2005, 22:31
BN "Настальгія ў яго, няма за што ўчапіцца, вось ён і забаўляецца як умее." І настальгіі няма, і тэксты пішуцца (ня толькі ў мяне) і зачапіцца ёсьць за што, Вус. Натачка, — нарэшце нам ёсьць з вамі за што зачапіцца !!! Як ні круці, а мы з вамі паўдзельнічалі пры самым скандальным і кантравэрсійным літаратурным дэбюце дзесяцігодзьдзя, як напісалі б нашыя сябры-крытыкі. Але ж мы з вамі, Натачка, паэты, таму ня будзем гаварыць на ІХ мове. Адкінем гэтую тарабаршчыну - усе гэтыя піяры, рэклямы, прамоцыі. Будзем як дзеці… P.S. А Югася ўсё роўна найлепшая. напiсаў Ігар Бабкоў 18.05.2005, 22:34
2 Бабкоў Ясна :)) напiсаў ЮК 18.05.2005, 22:47
2 Піхто Праўдападобна, можам павітаць вяртаньне пса Піхто, аксьціся, не круціў я твайго гузіка. Нагу Харэўскаму зламаў, гэта праўда, на дарозе Менск-Гомель, перад самым яго вясельлем. Але гэта яны самі з Славамірам зьмёрзьлі ў мікрааўтобусе і вырашылі "разьмяцца". напiсаў Ігар Бабкоў 19.05.2005, 00:02
Наконт запамінання твораў ці фрагментаў з іх… Гэта нешта фатальнае. :) Кажуць, добра помніцца няскончанае - недачытанае, недаробленае і г.д. Так ёсць творы, якія "прачытваеш-не можаш адарвацца" і гэтак жа забываеш. А ёсць тыя, якія нібыта і мілыя, але дачытваць не хочацца… Яны помняцца :) кавалкі… напiсаў Штосьці з памяццю маёй... 19.05.2005, 00:23
Марыйцы: Наступнае пытаньне: "…якое вашае стаўленьне да сытуацыі "на бязрыб'е", што склалася ў сучаснай беларускай літаратуры?" Вы адрасавалі Бабкову? Ці не маглі-б Вы, калі ласка, растлумачыць чым быў абгрунтаваны Ваш выбар? І ці ня варта было спытацца аб "бязрыб'і" у беларускай літаратуры беларускіх чытачоў? напiсаў Раман Кардонскі 19.05.2005, 04:41
Гэтае б я з р ы б' е - поўнае глупства. Ніякага бязрыб'я няма. Чытаць трэба беларускую літаратуру - тады і рыба зловіцца. І ракі. :) напiсаў mirabilefuturum 19.05.2005, 09:40
Галярэя Б. (Бібліятэка Дома Літаратара, Фрунзе, 5) Прадстаўляе 27 траўня Самы скандальны і кантравэрсійны дэбют дзесяцігодьдзя: Югася Каляда: “Галоўная памылка Афанасія” У Праграме: 1. Салодкі тэатар Югасі К.: а) Нобэлеўская лекцыя аўтаркі б) Трагічна-сьмяшлівыя сцэнкі на падставе кнігі і інтэрнэт- форумаў Litara.net (У ролі Афанасія – Аксана Бязьлепкіна ?, у ролі Вусатай Naty — , у ролі дзілітанта самага настаящага – дзілітант самы настаяшчы, у ролі Ігара Бабкова – Францішак N. …. у ролі …..) 2. Пытаньні і прэтэнзіі да аўтара 3. Рознае 27 траўня пачатак 18.15 у Бібліятэцы Дома Літаратара (Фрунзе 5) Прымаюцца прэтэнзыі да аўтаркі і заяўкі на ўдзел у спэктаклі напiсаў Ігар Бабкоў 19.05.2005, 12:32
2 Бабкоў Пад "вяртаньнем пса" я маю на ўвазе сабаку па мянушцы Don. А за гузік не крыўдуй — круціў :)) напiсаў pixto 19.05.2005, 13:01
Трагічна-сьмяшлівыя сцэнкі на падставе кнігі і інтэрнэт- форумаў Litara.net (У ролі Афанасія – Аксана Бязьлепкіна ?, у ролі Вусатай Naty — , у ролі дзілітанта самага настаящага – дзілітант самы настаяшчы, у ролі Ігара Бабкова – Францішак N. …. у ролі …..) Я ў ролі Афанасія? :) Інтрыгоўны выбар… :)) А-а-а, і-і-і… Гэта як? А колькі часу на роздумы? І самае жахлівае пытанне: А хто будзе Машай Трактар? :))) напiсала aksana 19.05.2005, 13:13
Аксана - Афанасі?!! Паводле сугучча? :) А я думаў, што Аксана будзе Ігарам Бабкоўдрам! А Афанасіем - … А Вусатай Натай - … напiсаў mirabilefuturum 19.05.2005, 15:07
Тады я - Маша Трактар! напiсаў mirabilefuturum 19.05.2005, 15:08
Гарду: Згодны. Бязрыб'я няма і ніколі ня было. Вось толькі рыба была ўсё больш нейкая нясмачная. Але сытяцыя зьмяняецца на вачах і гэтыя зьмены я шчыра вітаю. напiсаў Раман Кардонскі 19.05.2005, 15:08
pixto: Адкуль інфармацыя? І дзе Don пасьпеў засьвяціцца і пад якім ён зараз нікам хаваецца? напiсаў Раман Кардонскі 19.05.2005, 15:08
Прадстаўляе 27 траўня Самы скандальны і кантравэрсійны дэбют дзесяцігодьдзя… ню-ню… зрабілі такі з гаўна канфету, з Парашчанкі геніяльнага і моднага пісьменніка, з "памылкі Афанасія" твор тысячагоддзя. Жэня хто табе такі шалены піяр праплаціў? напiсаў пі ня пі усё роўна навокал адныя казлы 19.05.2005, 15:16
2 Кардоскі Ён тут. Носам чую. Дастаткова? напiсаў Граждан 19.05.2005, 15:37
Не напiсаў Раман Кардонскі 19.05.2005, 15:40
2 Бабкоў Вы, спадар, не пераўсерствуйце з азначэньнямі "Самы скандальны і кантравэрсійны дэбют дзесяцігодьдзя". Гэта ўжо не піяр, а цырк. Засьмяюць дзеўку. напiсаў Рэкляма 19.05.2005, 16:32
Гэта ўжо не піяр, а цырк. Цырк - гэта "Еўрабачанне"! :))) напiсаў Анжаліка і кароль 19.05.2005, 17:50
пі ня пі усё роўна навокал адныя казлы: Піяр праплаціў я! Сева, ты задаволены? напiсаў шырайся не шырайся усё адно вакол адны дзілітанты. 19.05.2005, 19:28
Маю некалькі пытанняў: 1. "Афанасій" - добры ці злы паліцэйскі? :)) (Калі ласка, хай "ён" будзе злым, га?) 2. Ці трэба па сцэнарыю мыць посуд, бо літаратурны Афанасій - фанат чысціні, а я па асабістых прычынах цяпер посуд не мыю. (Пасля таго, як на прэзентацыі кніг Югасі Каляды ды Аксаны Спрынчан, апошняя з іх сказала, што мяне, ейную цёзку, можна прымусіць мыць кубачкі пасля пасяджэнняў "Літаратурнага прадмесця"). 3. Ці трэба адкрываць фортку і рабіць зарадку? Бо тут я, даруйце за міжвольную асацыяцыю, дзілітант :)) 4. Ці можна маляванне карцін пра Афанасія замяніць фотасесіяй? (І адшукайце мне дублёрку на агульныя планы, можна тую самую, што ў Джуліі Робертс). 5. Ці можна самалёцік з нетактоўнай фразай замяніць на аўтобус з рэкламай і маёй выявай(Як у Кэры Брэдшоў)? :)) 6. Ці будзе ў мяне па сцэнарыю целаахоўнік? Бо там напрыканцы твора спадарыня Маша Трактар дэманструе адсутнасць ветлівасці. Брр… напiсала aksana 19.05.2005, 20:39
Божачка!!! Я-ж грошы заплаціў, кніга ў дарозе (як кажуць). Тут такія страсьці вакол гэнай Югасі зь ейным Афанасіям, а я яшчэ ня ведаю з-за чаго дзіды ламаюццца. Можа аўтарка зьлітуецца й кіне электронную вэрсыю пачытаць? Магу набыць яе як другі асобнік кнігі. напiсаў Раман Кардонскі 19.05.2005, 21:42
2 Аксана Усе падрабязнасьці сцэнару — пры асабістай сустрэчы. Але (для ўсіх) — мы не працуем з сюжэтам Афанасія. Мы хутчэй ін-сцэніруем наш форум зь яго героямі і нікамі, рэакцыямі і інтэрвенцыямі. Адным словам, можна прыдумаць сабе свайго Афанасія, сваю Вусатую нату і нават сваю Югасю Каляду. 2 Ню-ню У кагосьці зноў істэрыка. Сяржук! (Балахонаў)! Праверце калі ласка — Зноў хтосьці п'е піва на Чэхава? gard Маша Трактар! Згода. Я баяўся прапанаваць. напiсаў Ігар Бабкоў 20.05.2005, 00:10
ВN Даўна хацеў сказаць пра архетып Дон Жуана. Пакараны распутнік — гэта не архетып, гэта яго прафанная праекцыя. Архетып Дон Жуана — вечнае (мужчынскае) заляцаньне да жыцьця, да жанчыны як да жыцьця і да жыцьця як да жанчыны. Дон Жуан сыходзіць не ад таго, што не кахае, а ад немагчымасьці кахаць (на)вечна. Ад таго, што пачынае чуць крокі камандора… напiсаў Ігар Бабкоў 20.05.2005, 00:32
Хоць я зьбіраўся быць Вусатаю Натаю… напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 01:06
А чым вам Маша Трактар не дагадзіла? напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:14
Мне? О! Гэта мая любоў! Але ж я ў парадку мазахістычнага экспэрымэнту рашыў пабыць анёлам для біцьця :) напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 02:16
Анёлам для біцця? Ну, не ведаю. І я бы не адмовілася ад ролі ВН, бо "адмоўны" персанаж заўсёды ярчэй і эмацыянальней. І запамінальней… Нават аўтарка не кажа ж пра памылку Машы, выключна пра памылку Афанасія. напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:19
Маша - дзеўка што трэба. Такіх сабраць і замачыць усіх алкашоў у сарцірах - тады настане пара моцнай і расквітнелай… ну вы знаеце далей. Таму я ня ведаю ўжо… напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 02:21
Куды коціцца свет? На Еўрабачанні большасць удзельнікаў - паненкі… Літаратарак робіцца больш за літаратараў… Моцная і расквітнелая… дзе адны паненкі… Амазонія… :) напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:29
Амазонія была акурат на тэрыторыі сучаснае Ўкраіны. На тэр. суч. Бел. была Гіпэрбарэя. Кажуць, у нас елі людзей… прыхадняў… з поўдня… такая вось візія, гісторыя… напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 02:32
А ад кахання амазонак і гібербарэйцаў нараджаліся Машы! Ці ўсе-ткі Афанасіі? :) Цікава, хто з іх часцей сустракаецца ў рэальным жыцці? :))) напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:40
Думаю, ні тыя, ні другія, гэта быў трэці від. Яго цяпер а3,14сваюць некаторыя творцы… :) напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 02:44
Некаторыя творцы - такое неабсяжнае паняцце… :)) напiсала Чытачка АРХЭ 20.05.2005, 02:51
2 шырайся не шырайся усё адно вакол адны дзілітанты Піяр праплаціў я! Сева, ты задаволены? Пры чым тут Сева? напiсаў ds u&m tm 20.05.2005, 09:04
ыц-ыц-ыц-ыц-ыц! напiсаў ыц 20.05.2005, 09:22
Думаю, што ролямі можна мяняцца ў працэсе. Тыпа "здагадайцеся, хто я цяпер". Абвестка пайшла ў НН. Так што адступаць позна. Да групы падтрымкі далучыўся Бартосік. Будзе сьпяваць песьцню пра Гомель. напiсаў Ігар Бабкоў 20.05.2005, 16:28
Песьню. напiсаў Ігар Бабкоў 20.05.2005, 16:29
А можна я пад акомпанемэнт сп.Бартосіка буду дэклямаваць Джойса ў перакладзе Максімюка, а пасьля ўрачыстага фуршэту і пачастункам ў выглядзе гатаваных ракаў, я з найвялікшым задавальненьнем засьпяваю колькі рэчаў з БГ, пераствораных Марыйкай Мартысевіч… ;-) напiсаў Джэймс Дзілітантойс 20.05.2005, 16:45
Ігар, а што Бартосік сказаў. Ён з жонкаю прыйдзе? напiсаў mirabilefuturum 20.05.2005, 17:19
Сказаў што прыйдзе. напiсаў Ігар Бабкоў 20.05.2005, 20:39
gard Мілы дружа, я і сама ня помню, што і калі я пісала. Прызнаюся, што не лічу сябе пісьменьніцай, але як і вялікая сьціжма іншых здольных графаманаў, хацела пабачыць свае творы ў друку. Але выдаваць кніжку ніколі ня буду. Калі мяне дакараюць, нашто я друкую свае опусы, я адказваю: таму што друкуюць. напiсаў eva 21.05.2005, 17:02
Запозьнена — Ігару. Ігар, з табой я згодная на ўсё. Хоць піць, хоць ня піць. 27 прыйду, калі пасьпею зьбегаць і на фэст нефармальнай культуры, бо вельмі люблю Алеся Родзіна. А "Шапка Манамаха" — падступны танны кактэйль, што спрадае кельнэр Русланчык у "Акварыюме". У тым кактэйлі — эндарфіны. На твой рэцэпт чакаю зь нецярпеньнем. напiсаў eva 21.05.2005, 17:06
Песенка Стебурашки (из мультфильма "Гений-крокодил") Я мальчик умный очень, летаю каждой ночью, над Менском совершая свой бреющий полёт… Я - Сева Стебурашка, я пачкаю бумажки и знаю: слава сама ко мне придёт! Мне не везло сначала: из каждого журнала на все мои творенья отказ мне приходил… Теперь я - тоже гений, я - необыкновенный, но жаль, что это знаю я один! напiсаў упс! 22.05.2005, 13:20
ЭВАЧКА! Вы саўсім не графаманка, па-мойму, у адрозьненьне - гэта між намі - ад некаторых тваіх калегаў па этэры :) І кніжку я Вашу выдаў бы сам, каб багаты быў. Добрая проза. Хай мяне заб'юць, калі я маню. Шкада, усе тыя АРХЭ, у якіх Вас друкавалі, у мяне сплылі. У Вас лішніх не зьбераглося? напiсаў mirabilefuturum 22.05.2005, 13:23
* Вашых - заміж тваіх. Мы так і не перайшлі на ты :) напiсаў mirabilefuturum 22.05.2005, 13:23
Дзякуй. На "ты" — у віртуале ці жыцьці? "Сваіх" АРХЭ не трымаю дома - сорамна перачытваць уласныя наіўноткі :) напiсаў eva 22.05.2005, 14:11
Дурное пытаньне да Бабкова: Ігар, а ты часам не закахаўся? напiсаў eva 22.05.2005, 14:19
2Ігар Бабкоў А я не пра Дон Жуана пісала, але пра дона Джавані. Калі б Вы ведалі ў дэталях лібрэта опэры, некаторыя пытаньні зьніклі б самі сабой. напiсала Вусатая nata 22.05.2005, 16:04
gard А Вашае прозьвішча часам не на Д. пачынаецца? У мяне няма іншых вэрсіяў. напiсаў eva 22.05.2005, 16:41
ЭВЕ Менск - вялікая вёска. На імпрэзе спаткаемся… у галерэі "Б". напiсаў mirabilefuturum 22.05.2005, 17:13
2 gard: >>>Менск - вялікая вёска. аднак Вы руліце, шаноўная ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 22.05.2005, 18:13
gard Ну і цуд. Відаць, даравалі мне тую халтуру? А пра анёла-ахоўніка Вы прыгожа аформілі. Залезеш на Ваш адрас і сэрца радуецца. Балахонаву А Вы, Сярожанька, што маеце на ўвазе? напiсаў eva 22.05.2005, 18:27
EVIE Niaužo Vy mianie paznali?.. ;) напiсаў mirabilefuturum 22.05.2005, 22:11
Вокладка Югасінай ксёнжкі чамусьцiнагадала мне паданьне пра хазарскую прынцэсу Атэх і ейныя хуткія ды павольныя саляныя люстры… Пабачыўшы літары сваіх твораў на павеках-бачынах уласнае кнігі, яна, пэўна, ледзь не памерла ад радасьці й пачуцьця эйфарыі… Але свайму ках.. кагану яна ўсё ж адпомсьціла.. ;-) напiсаў Милорад Дзилитантич 22.05.2005, 23:09
2 Eva Дурное пытаньне да Бабкова: Ігар, а ты часам не закахаўся? Даражэнькая Эва, на дурное пытаньне — табе на выбар — тры ідыёцкіх адказа. 1. Незакаханы паэт — памылка прыроды. 2. Закаханы паэт — суцэльная таўталёгія. 3. Адным словам, як любіла гаварыць мая першая сяброўка, — "а хто ж табе праўду скажа". А хто такія эндарфіны? Падобныя да эльфаў? 2 ВN А я не пра Дон Жуана пісала, але пра дона Джавані. Я ведаю. Я не пра ваш раман. Так, думкі часам прыходзяць. напiсаў Ігар Бабкоў 22.05.2005, 23:15
Так, эндарфіны - гэта амаль тыя ж эльфы, толькі заміж анёльскіх твараў ды гойстранькіх вушак яны маюць даўжэзныя насы, што за мілю чуюць прывабную паненку… ;-))) напiсаў Фрода Дзілітанціс, хобіт з Хобітшыра 22.05.2005, 23:27
gard Западозрыла, праверыла Вашу пошту й запыталася ў людцоў на працы. Вынік — 120%. Ігару Эндарфіны – хімія, якая прыводзіць чалавека ў стан эўфарыі. Каханьне, слава і ўлада выклікаюць шалёныя выкіды эндарфінаў у кроў. А можна проста выпіць і ня вошкацца з каханьнем, славай і ўладай. напiсаў eva 23.05.2005, 09:41
Фрода Вы - быстры фацэт, мон каланэль. напiсаў eva 23.05.2005, 09:42
ЭВЕ ;) :)))) А што там у маёй пошце? Як вы ў яе трапілі без паролю? :))))))))) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 09:46
ЭВЕ ЗНОЎ ЖА * зацем з кішэні мае курткі У што ператварыўся гэты форум: - спачатку абмяркоўваліся, прабачце за інтым у адкрытую, похвы і мінэты; - цяпер тут проста зьбіраюцца заўзятыя балбатуны і лістуюцца; - пра Ю. між іншага: у сэнсе: гавораць між іншым. Такая вось галерэя Б. А мо' і ня Б., а Ю.? :))))) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 09:48
gard Ваша праўда. Сумна на працы, дык і балбочаш зь людзями. Пра інтым, як і пра Ю., нічога напісаць не магу нават па доўгім намысьле. Пэўна, не таму, што тое і другая — кепскія. напiсаў eva 23.05.2005, 09:57
працяг. Бо нізкая прыматыўнасьць :( напiсаў eva 23.05.2005, 10:02
і высокая дэманстратыўнасьць. Уцякаю. напiсаў eva 23.05.2005, 10:16
ЭВЕ Вой, як многа цьмяных слоў! ;) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 10:28
gard sorry, гэта мне мазгі разарвалі чарапную каробку, усё зьмяшалася і ліецца :) напiсаў eva 23.05.2005, 11:46
І праўда, давайце вернемся да Югасі. А то флуд нейкі пайшоў напiсаў eva 23.05.2005, 11:58
Аб Ю., мабыць, зноў гаворка займее сэнс пасьля 27-га. Дакладней, ужо таго ж 27-га - мяркую, публіка спакусіцца пракамэнтаваць тую дзею, якая застаецца пакуль вялікаю загадкаю нат для яе беспасярэдніх удзельнікаў. На жаль, што да літаратуразнаўчага аспэкту праблемы, то я асабіста пакуль не пачуў ніводнага грунтоўнага водгуку (з выняткам выпадковых зацемак з розных кішэняў, Бабкоў жа ня лічыцца :) - у яго адмысловая пазыцыя), на жаль, усё было вельмі неканструктыўна: то ракі, то сракі - даруйце за такое параўнаньне. Хаця часам было весела. Калі Вам цікавая мая думка, то прычына ў тым, што мало хто чытаў Югасю ў в о г у л е. Прачыталі "Афанасія" - і давай галдзець. І прычым усё зьвялося да абмеркаваньня нейкай "помсты". Ну а аўтарка падыграла на прэзэнтацыі № 1 публіцы. Усе і паверылі. Зрэшты, хто тут разьбярэ - дзе праўда, а дзе гульня. Я знаю пэўна: насамрэч чалавек, які сьпіць на газавых балёнах, тут ні пры чым. Ён - толькі стымулятар. А такіх стымулятараў было і будзе яшчэ - не адзін. І дзякуй богу / багам. У любым выпадку творчасьць напраўдзе мае стымулявацца: і ня важна чым (от Сыс стымуляваўся па-свойму, але гэта ўжо клініка, таму я не кажу пра ўсякія драгсы, а хіба аб рок-н-ролах). Галоўнае, што з гэтага выходзіць. Мяне можна было б зьвінаваціць, прыкладам, у староннасьці. Але, як ні дзіўна: я самы жорсткі крытык. І колькі з маіх слоў было крыку і кіданьня слухавак - Вы не ўяўляеце. У мяне і цяпер "особое мнение" - выкажу на старасьці ў мэмуарах. Я добра знаю шмат якія рэчы, аб якіх ніхто не здагадваецца. Таму мне сьмешна чытаць некаторыя камэнтары - ясьлі-сад! Урэшце, усё добра. А вашае меркаваньне мне цікавае, бо Вы адна зь першых адрэцэнзавалі Ю. - яшчэ "Бурбалкі". Памятаеце? Ну а як Вы цяпер ставіцеся - станоўча, адмоўна або ніяк - гэта Ваша права. І справа. Не люблю заежджанае фразы, але: пра густы не дыскутуюць. Іх камэнтуюць :) FIDE, SED CUI FIDAS, VIDE. Яшчэ адзін "заезд". ;) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 13:17
Пайшоў на абед. напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 13:18
О Езу прыўкрасны! У якіх я дурнёх! Вы ня Д., вы В. Цікавае супадзеньне: і таму і іншаму я ў свой час падкладала сьвіньні. Мой мілы, я даўно не трымаю зла на Вас за Вашыя ўчынкі, а Вы ня злосьцеся на мяне. Цяпер я прыгадваю нашую размову на падваконьні ў старым будынку. Буду рада Вас бачыць. Хаця некаторыя Вашыя пасажы выклікаюць у мяне гнеў і злосьць. Вы ведаеце, пра што я. Смачна есьці. напiсаў eva 23.05.2005, 15:50
Давайце стрэнемся на тое 27, і я Вам усё выкладу ў прыватным парадку, а Вы мне, і можаце казаць мне ты. напiсаў eva 23.05.2005, 15:53
Шаноўнай Пані Эве: Патлумачце, калі ласка, сэнс слова каланэль.. Я, на жаль, ня надта абазнаны ў раманскіх мовах… ;-))) Удзячны прыхільнік Вашага таленту напiсаў Быстры хобіт Фрода Дзілітанціс 23.05.2005, 16:04
Каланэль… каланча?.. каляда?.. Гуга Калантай?.. ну ня ведаю я італійскай!.. напiсаў усё той жа Фрода Дз. 23.05.2005, 16:07
Вай! Ужо ж дужа цікава, што там у мяне за "пасажы"! Зрэшты, сапраўды, у парадку прыватным і пагаворым… *** Дык вы на 120% уважалі мяне за Д.? А напішыце мне на мыла, хто ён такі Д. І хто такі В.? На мыла! *** Вы… Ты… Ну… А… Ну вось… няўжо парушыцца ш м а т г а д о в а я традыцыя? Зрэшты, калі мяне ўжо прымусілі зь некаторымі дужа паважанымі мною пэрсонамі быць на "ты", дык давядзецца пашыраць свой прайс-ліст :) Будзем на ты, Эвачка - ад сёньня! Толькі ж Вы… ты… мяне не выдавай(це) - пераходны пэрыяд! - нікому, о'кей? напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 16:09
ЭВЕ Спадзяюся, Ю. даруе , што на ейным форуме мы займаемся чыста асабістымі справамі, яе не датычнымі. *** ТРАКТАР Машачка, толькі ня злуйся, бо я баюся твайго кеда! :) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 16:10
Ну-с… і хто абяцаў пазваніць у 4 гадзіны? Значыць, нікуды ня пойдзем! напiсаў Дзілятанту 23.05.2005, 16:11
Фрода Каланэль — палкоўнік, і нічога іншага. Цытавала царскага венэролага Люцыю Францаўну Май. gard Ня Д. і ня В. Тады мне ўжо проста страшна. Шматгадовую традыцыю выканьня рушыць ня будзем. Ну скажыце, Вы — той высокі, дасьціпны, зласьлівы і паламаны хлопчык, на якога я сварылася за здраду Айчыне? напiсаў eva 23.05.2005, 16:15
gard Зробім так: прывату больш тут пісаць ня будзем, але на імпрэзе я падыйду да Вас з крывой ухмылкай і словамі "Прывітаньне, як жыцьцё" :) напiсаў eva 23.05.2005, 16:18
gard А Вы не сварыліся, калі я з Вамі паступіла неэтычна. напiсаў eva 23.05.2005, 16:24
…я асабіста пакуль не пачуў ніводнага грунтоўнага водгуку… А можа аўтарка яшчэ не напрацавала на грунтоўныя водгукі? ;-) напiсала Вусатая nata 23.05.2005, 16:58
Давайце ліставацца праз мэйл. Можаце мне напісаць на той, што пазначаны на Літары. * ня хлопчык - ужо даўно :) Або яшчэ можаце завітаць у адно месца ў нэце - напішыце мне на "мыла" - скажу куды, калі вам… табе цікава… блін, вот не магу "зламацца"… паламаны… хе-хе… напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 17:20
Я заадно спытаюся ў цябе, што ты… вы… ты мелі/а на ўвазе пад рознымі крыптанімамі… :) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 17:24
цікава, ці чытала сваю кнігу сама Югася. напiсаў Paul_Broom 23.05.2005, 18:45
чытала напiсаў Your business 23.05.2005, 18:49
Gard Кажыце мне "Вы" і будзьце нязмушаны. Пішу вам на мэйл litary. Але ніякіх таямніц ужо няма. Я пазнала Вас. А сама і не хаваюся. напiсаў eva 23.05.2005, 19:16
Пішыце, мая радасьць, на мой мэйл. на гадзінку адыходжу на піва. напiсаў eva 23.05.2005, 19:27
напiсаў Paul_Broom 23.05.2005, 18:45 Пашка!!! Зарэгістраваўся! Ой, наконт таго, каб памятаць свае творы… Показка… Унучка аднаго пісьменніка, не прачытаўшы перад іспытам ягонага твора, тэлефануе дзеду, каб пераказаў. А ён: А, унучачка, а я ўжо й не помню. :)) Так што і пісьменнікі забываюцца на ўласныя творы… Калі не перачытваюць класіку :)))) напiсала aksana 23.05.2005, 19:59
gard Мне цікава, veni-vidi-vici! Які Вы цяпер. напiсаў eva 23.05.2005, 21:59
Які я?.. Пра гэта напісана ў кнізе Ю. на с. - дзесь у сярэдзіне, дзе яна раскавае пра хлопчыка Антона, здаецца, так яго звалі. :) напiсаў mirabilefuturum 23.05.2005, 22:07
золатка, хопіць нам выдыгацца перад публікай, я пайшла за кулісы, прыходзьце, патралялякаем. напiсаў eva 23.05.2005, 23:12
Ігару Мне патрэбны мэйл Касі Котыньскай. Ці ня маеш? напiсаў eva 23.05.2005, 23:15
Ці зьбіраецца хто ісьці 27га у Салодкі тэатр ЮгасіКаляды на прэм"еру рок-опэры "Дон Афанасі"?.. З прыкладным зьместам лібрэта шаноўныя гледачы-слухачы могуць азнаёміцца, праглядзеўшы паведамленьні гэтага форуму й пагартаўшы "Афанасія"..Асабіста я ўжо амаль цалкам увайшоў у вобраз, нават вусы адрасьціў…. ;-))) напiсаў Рыхард Вагнэр, кампазытар-дзілітант 23.05.2005, 23:19
2gard: З Вамі так усё і няясна напiсаў Сяргей Балахонаў 24.05.2005, 09:02
aksana, і перакладчыкі забываюцца на тое, што яны пераклалі :) праверана. напiсаў Зьмiцер Лапцёнак 24.05.2005, 12:33
я нярэдка забываюся пра што пісаў. пасьля чытаеш собскае - і дзівішся: і гэта напісаў Я? гэта калі добра напісана. калі ня добра, то і не чытаеш. а бывае па-ўсякаму. напiсаў mirabilefuturum 24.05.2005, 12:55
Гарду: А хто, цікава, наракаў на тое, што, маўляў, форум імя Югасі Ўладзімераўны ператварылі ў хату-балбатальню… напiсаў ТОй, хто хаваецца пад псэўдонімам Дзілітант 24.05.2005, 17:12
Ці можа мне хтосьці паведаміць як можна злучыцца са сп. Югасяй Калядой? Буду вельмі ўдзячны. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 17:42
Карду: juhasia@yandex.ru напiсаў mirabilefuturum 24.05.2005, 17:53
Дзілітанту: :))) напiсаў mirabilefuturum 24.05.2005, 17:54
>>>Ня ведаю, як каму, але мне цяжка трымаць у памяці тое, што прачытаў… Ад Бязьлепкінай - плямы на сьпіне тэнісісткі… напiсаў gard 18.05.2005, 19:32 Вельмі шаноўны gard! Мяне ўсьцешвае тое, што Вы пачалі цікавіцца ня толькі кніжкамі, але й літаратурай. Мяркую, гэта не найгоршы шлях да ўнутранай эміграцыі - вельмі актуальная праблема для людзей Вашага кшталту. Але нічога асабістага! Гэта "думкі часам прыходзяць" (Ігар Бабкоў, Litara.net) Калі пра Югасю Каляду гавораць, што творы ейныя не запамінаюцца, то можа быць, тут рэч у адсутнасьці яскравых мэсіджаў у творы і, адпаведна, адсутнасьць нагодаў для доўгіх рэфлексіяў пасьля прачытаньня. Але я паспрабавала ўсё ж парэфлексаваць, згадаўшы "Бурбалкі". Галоўная гераіня - юная дзяўчына, "маленькая пісьменьніца", закаханая ў апазыцыянэра-палітыка. Паступова яна расчароўваецца ў Палітыку ды сыходзіць зь ягонага жыцьця. Палітык працягвае займацца палітыкай ды ўрэшце ператвараецца ў чыноўніка, у якога кар'ера ідзе ўгору, жыцьцё - долу. (Сытуацыя тыповая, выкладзеная схематычна, чытач, незаангажаваны ў палітычныя справы не зразумее). Палітыка не асабліва засмучае той факт, што ён здрадзіў сваім ідэалам і стаў такім як усе. І вось у ягонае жыцьцё зноў вяртаецца маленькая пісьменьніца, якая да дваццаці трох год засталася такой, якой была калісьці гадоў у васямнаццаць: не растаўсьцела, не панараджала дзяцей ды пряцягвае пісаць. Маленькую пісьменьніцу ніхто не разумее, ёй сумна ў гэтым сьвеце цынічных палітыкаў (іншымі людзьмі гэты сьвет, адразу зацемім, не прадстаўлены). Яна спрабуе дакрычэцца да сумленьня Палітыка й чытае яму з паўтара дзясятка сумных гісторыяў пра людзей, якіх ніхто не разумее. Такім чынам яна хоча ажывіць у палітыку ўсё тое добрае й харошае, што было ў ім да таго, як ён ператварыўся ў Чыноўніка. Іначай Палітык-чыноўнік не зразумее маленькую пісьменьніцу. Ім патрэбны масток, які цяпер можа іх зьвязаць. Палітык ня хоча будаваць гэты масток і маленькая пісьменьніца сыходзіць. Зь ейнай сьмерцю ў душы Палітыка як быццам нешта зварухнулася, але фінал застаецца адкрытым і што будзе потым чытач можа сам дадумваць. Я разумею памкненьне некаторых інтэлектуалаў выйсьці праз гэты тэкст на нейкія шырокія абагульненьні. Цынічны Палітык ды ўзьнёслая маленькая пісьменьніца, якую Палітык вымушае памерці. Але хіба нельга з тым жа посьпехам замяніць на Мастака, Бізнэсоўцу, Журналіста? Касмэтычныя праўкі - і вось ужо няма ніякага Палітыка, ёсьць журналіст, які, скажам, пісаў у дваццаць год вострыя сацыяльныя рэпартажы, а ў дваццаць пяць год заняў месца намесьніка галоўнага рэдактара ў багатай газэце, дзе пішуць пра курсы валют. Альбо ёсьць Мастак, які ў васямнаццаць галадаваў у мансардзе, пішучы геніяльныя карціны, а ў дваццаць пяць стаў арыентавацца на рынак жывапісу і зарабляць грошы. (Жах які!) Сутнасьць сапраўднага канфлікту ў гэтым творы ня зьменіцца. Чаму? Ды таму, што тут выкладзены банальны канфлікт Дзіця й Дарослага ў душы асобна ўзятай дзяўчыны. Яна ня хоча быць дарослай, яна ўсімі сіламі супраціўляецца надыходу дарослага жыцьця. Яна маленькая пісьменьніца, яна ня хоча таўсьцець, нараджаць дзяцей і г.д. І дарослыя людзі, амаль ейныя равесьнікі, яе не разумеюць. Ну што такога страшнага ў дарослым жыцьці? А ёй страшна: у дарослым жыцьці трэба прымаць рашэньні самастойна й несьці за іх адказнасьць, трэба зарабляць грошы, трэба вучыцца быць сабой, нягледзячы на жыцьцёвыя абставіны, трэба ня здраджваць сваім юнацкім ідэалам. Цяжка гэта ўсё. І сумна. Лепей пад машыну, каб толькі застацца ў стане сацыяльнага ды псыхалягічнага інфантылізму. Тут нічога новага Югася Каляда не гаворыць, гэтак званая моладзевая проза збольшага якраз пра тое, як балюча сталець ды пра "ніхто мяне не разумее". Пра людзей, якія не навучыліся яшчэ наладжваць адносіны з навакольным сьветам. Прабачце, але зноў прыгадаю Сэлінджэра (паколькі мяне таксама ў аўтары моладзевага раману запісалі :). Галоўнага героя "Па-над безданьню ў жыце" таксама ніхто не разумее й пятнаццацігадовы хлопчык хоча ўцячы ад сьвету дарослых. Марыць жыць там, дзе мала людзей, недзе зусім на Захадзе Амэрыкі. Але чаму "Па-над безданьню ў жыце" - сапраўдная літаратура, а "Зялёны акіян, залатыя бурбалкі" - какетлівы дзявочы суіцыд? Таму што Сэлінджэр усебакова паказаў сьвет "дарослых людзей" - карціна атрымалася занадта яскравая, занадта праўдзівая й занадта непрыемная для тагачаснага амэрыканскага грамадзтва. Але Сэлінджэр не становіцца на бок пятнаццацігадовага падлетка, ён паказвае яму шлях да сталеньня. Сэлінджэраў мэсідж - сэнс жыцьця ня ў тым, каб памёрці за вялікую ідэю, а ў тым, каб дзеля яе жыць. А Югася Каляда ня здольная ў сваіх "Бурбалках" ні на што, апрача як крычэць, быццам Анжаліка Агурбаш на "Эўравізіі": "Мне сумна! Ніхто мяне не разумее!" (Паўтара дзясятка сумных гісторыяў - што ж гэта яшчэ, хіба крык!) Хочацца сказаць ёй: супакойся й распавядзі без гістэрык, чым табе гэтак не падабаецца сьвет дарослых, каго ты ў ім апрача Палітыка пасьпела заўважыць? Дык ня скажа. Спадзяюся, я растлумачыла, чаму Югася Каляда кепска запамінаецца? Колькі Гільдэстэрнаў ні пхай у аднаго Разэнкранца, ён большым ці меншым ня стане паводле свайго значэньня. Альбо значнасьці. ;-) напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 18:20
О, мой любімы тэрмінатар на шляху вайны. Вельмі цікава, Ната. напiсаў eva 24.05.2005, 18:48
Я ўвогуле вельмі мірны чалавек, Эва. Просто gard хацеў нечага грунтоўнага — я й напісала. напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 18:53
Маладосьць, маладосьць, - крахчу я зь печы. І Югася, і gard - юныя. напiсаў eva 24.05.2005, 19:01
Вусатай Наце Правільна! Я вас падтрымліваю! Пісаць прозу - дык раман, пісаць інтэрнет-крытыку, дык грунтоўна. :))) Гарду і Вусатай Наце Для мяне мая кніга важная найперш Уллянай. :-Р О, цяпер апытанне для літаратараў: каму што з уласных твораў запомнілася? :))) напiсала aksana 24.05.2005, 19:18
Падтрымліваеце? Ігдзе новы раман Аксаны Бязьлепкінай? :)) напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 19:27
Дачушка, ад усяе душы дзякуй за добрую рэцэнзыю. Няхай у мяне кідаюць камяні, але я даўно ня чытаў добрай крытыкі. Дзякуй, табе, што запаўняеш прабел у крытыцы. Можна не згаджацца з табой, але пра добрую, якасную крытыку так трэба й казаць. Хаця жаданьня прачытаць Югасю ты не адбіла - наадварот. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 20:18
А я падтрымліваю пытаньне Наты да Аксаны. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 20:36
Я лепей змаўчу… І хай мяне заб"юць за здраду, усадзяць асінавы кол у сэрца, жыўцом спаляць,етс, але мае ўласныя развагі й высновы ад прачытаньня "Бурбалак" шмат у чым нагадваюць рэфлексіі ВН… Юля, паспрабуйце свае сілы ў крытыцы, апошняе атрымліваецца ў Вас значра лепей, чымся напісаньне літаратурна-анатамічных падручнікаў па будове чэлесаў і похваў… ;-) напiсаў Ботхісатва Будда-дзілітант 24.05.2005, 21:22
Дзілітанце шматаблічны! Па-першае, мой "падручнік" выйдзе не раней чым праз год дый тое пры ўмове наяўнасьці грошай на выданьне кнігі. Вось тады і пагаворым пра ягоную якасьць. Па-другое, ад "вычварэнскага" погляду на "Афанасія" я не адмаўляюся: там працэс напісаньня рамана сапраўды робіцца мэтафарай сэксу, сэксу паміж жанчынамі. Бо сэкс — гэта акт стварэньня. Што ж тады мастацкая творчасьць? :)) напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 21:32
Не рамана, але апавяданьня. Гэта ў мяне ўжо сваё дзявочае… :))) напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 21:33
Дзілітанту: А можа гэыа й добрая ідэя. Не наконт маёй "дачушкі" вядома, а наогул. Бо значна лягчэй заўважыць парушынку ў чужым воку, чымсьці бервянё ва ўласным. Я быў сталым падпішчыкам на "Литературную Газету" з 1981-га па 1990 год. І памятаю, што чытаў там досыць шмат талковых крытычных матэрыялаў якія былі напісаныя менавіта пісьменьнікамі. І крытыка, як Вы разумееце, была накіраваная зусім не на недахопы тагачаснага савецкага жыцьця. Я не кажу каб нашыя пісьменьнікі стала гэтым займаліся, але… напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 21:38
І хай мяне зноў упікнуць за паведамленьне не па тэме… Юля, Вы ж, мяркуючы з усяго, разумная дзяўчына - ой, перапрашаю, маладая кабета, - дык навошта было так апантана і зацята ганіць Югасю ды ейныя першыя літаратурныя спробы?.. Вы ж чалавека ня ведаеце, а калі нейкую інфармацыю і мелі, дык выдае на тое, што скажоную, ускосную і няспраўджаную, з трэціх рук, як той казаў, прычым рук відавочна заплямленных зводжаньнем рахункаў… Вам было б прыемна назіраць, як цябе паліваюць брудам?.. Я разумею, магчыма, гэта былі накіды разьдзелаў вашага чарговага шэдэўру, але ўсё адно неяк непрыемна было ў чарговы раз пераконвацца ў зласьлівасьці, зайздроснасьці, недасканаласьці чалавечай… Людзі, любеце адно аднаго і ніколі нікога не крыўдзіце… Ом МАні Падмэй Хуммммммм… напiсаў Прасьветлены Дзілітант 24.05.2005, 21:46
Дзілітанту: За словы трэба адказываць. Таму прывядзіце, калі ласка, цытаты дзе ВН ганіць ЮК і ейныя першыя літаратурныя спробы. Я такіх спробаў ганьбы Югасі не бачыў. Наадварот, кароткая рэцэнзыя В. Наты выклікала ў мяне яшчэ большае жаданьне азнаёміцца з творачасьцю Югасі Каляды, хаця я ніколі ня быў прыхільнікам маладзёвай літаратуры. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 21:54
Пану Кардонскаму: Так, Вы маеце рацыю, але крытыка мусіць быць акурат крытыкай: грунтоўнай, узважанай, каструктыўнай і, галоўна, карэктнай… Паліваньне брудам патэнцыйнае канкурэнткі, як на мой пагляд, ня ёсьць годным заняткам для шматабяцальнай маладой пісьменьніцы, і ў пэрыядычных выданьнях рознае віртуальнае лайно наўрад ці калі друкавацьмуць… напiсаў Карэктны Дзілітант 24.05.2005, 21:56
За свой базар всігда я атвічаю сам… А няхай пан Кардонскі паглядзіць самы пачатак форуму… напiсаў Рэальны Дзілітант 24.05.2005, 22:00
Рэальнаму: Прымушаны ўзяць свае словы назад. Так, даволі нетактоўна паводзіла сябе мая дачушка. Але ейныя паводзіны можна выбачыць, бо паліваньня брудам а-ля Глёбус усё-ж ня было. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 22:16
Аксана напісала: "Здаецца, у нас прывыклі, што беларускамоўнае - для працы, а не для душы, не для чытання як такога, без аналізаў і разбораў." Канец цытаты. Акасана, я вельмі зьдзівіўся, што Вы толькі зараз аб гэтым даведаліся. Аб гэтым даўно я пісаў. А мне ўсё ў адказ "пра вандроўкі за край сьвядомасьці". А я-ж адпачыць хачу! напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 22:29
Г а л е р э я Б. Салодкі тэатар Югасі К. *** Адбыліся першыя слуханьні П’ЕСЫ “АФАНАСІ” Зацьверджаны с ь п і с д з е ю ч ы х а с о б Напамінаем: ПРЭМ’ЕРА гэтаю пятніцаю ў 18.15 у менскім ДЛ Генэральная рэпэтыцыя вечарам у ЧАЦЬВЕР у выканаўцы ролі АФАНАСІЯ напiсаў Булгаков 25.05.2005, 00:43
>>>Паліваньне брудам патэнцыйнае канкурэнткі, як на мой пагляд… Вусатая nata душыцца рогатам, што не перадаецца ніякімі смайлікамі. напiсала Вусатая nata 25.05.2005, 14:02
>>>дык навошта было так апантана і зацята ганіць Югасю ды ейныя першыя літаратурныя спробы?.. Па-першае, ня ўсе літаратурныя спробы варта публікаваць. Калі ж апублікаваў, то атрымай па поўнай праграме. Чытач не абавязаны ведаць, колькі год аўтару й які гэта па ліку опус. У нармальнай літаратуры дысконтныя карткі маладосьці й недасьведчанасьці ня дзейнічаюць. Па-другое, Югася Каляда не дэбютантка. "Бурбалкі" напісаныя былі гадоў пяць таму, іх Віця М. на працу цягаў і ўсім ахвочым даваў пачытаць. Таму цяпер, прачытаўшы "Афанасія", я міжволі параўноўваю Югасю-2000 зь Югасяй-2005 (2004, калі быць ужо зусім дакладнымі.) Вялікага прагрэсу я ня бачу. "Бурбалкі" нават падаюцца мне канцэптуальна больш вытрыманымі й стылёва больш дасканалымі. За пяць год Югася пасьпела ня так ужо й мала апублікаваць у "Дзеяслове", "Маладосьці" і НН. Таму пра "дэбют" — гэта нават сьмешна. напiсала Вусатая nata 25.05.2005, 14:15
Вусатай Наце: Дачушка, падтрымліваю тваю думку: "…ня ўсе літаратурныя спробы варта публікаваць." Хто не згаджаецца з гэтым? напiсаў Раман Кардонскі 25.05.2005, 15:55
Вусатай "…ня ўсе літаратурныя спробы варта публікаваць." У люстэрка глядзелася? напiсаў Брус Лі 25.05.2005, 16:20
Брусу Лі: Плягіятам займацца таксама неяк непрыгожа… ;-) напiсаў Сэнсэй Брус ДзіЛІтант Найнайсапраўднейшы 25.05.2005, 16:32
Я маю наўвеце плягіятам псэўдогім… Зрэшты, няхай.. Трэба ж трохі папужаць нашага вусаціка магчымасьцю фізычнай расправы… ;-) напiсаў Брус ДзіЛІтант 25.05.2005, 16:34
Ігдзе новы раман Аксаны Бязьлепкінай? :)) напiсала Вусатая nata 24.05.2005, 19:27 А я падтрымліваю пытаньне Наты да Аксаны. напiсаў Раман Кардонскі 24.05.2005, 20:36 Дома ляжыць. Ну, дакладней, вялікая студэнцка-жартаўлівая аповесць на 200 старонак (ВН звяртае ўвагу на колькасць старонак). Але… Скончыла я яе яшчэ ў 2003 годзе. Самі разумееце, гэты твор своеасаблівы "духоўны працяг" маёй Улляны, тым болей, што і некаторыя другарадныя персанажы "скразныя", з кнігі. Зрабіла спробу паўдзельнічаць у адным конкурсе, твор не выйграў і не праграў… Яго проста згубілі… Вось ужо сапраўды "…ня ўсе літаратурныя спробы варта публікаваць." :)))) З пікантных падрабязнасцяў магу дадаць толькі тое, што адным з герояў з'яўляецца Paul Broom (Пал Ігрыч) пад сапраўдным імем. :)) напiсала aksana 26.05.2005, 00:26
а ў мяне ўсе героі выдуманыя, толькі ніхто ў гэта не паверыць, бо, як высьветлілася адбыліся жахлівыя супадзеньні… напiсаў Сяргей Балахонаў 26.05.2005, 14:40
а ў мяне ўсе героі выдуманыя, толькі ніхто ў гэта не паверыць, бо, як высьветлілася адбыліся жахлівыя супадзеньні… Сяргею, ці не пагэтай прычыне вы зьнішчылі свой дзёньнік?? Вяртайцеся! Паненкі байнэту ў жалобе! напiсала maryjka 26.05.2005, 15:06
Далучаюся да Марыйкі!!! напiсала Чытачка АРХЭ 27.05.2005, 00:02
І я як адна з тых самых паненак :) напiсала Litota 27.05.2005, 00:31
З пікантных падрабязнасцяў магу дадаць толькі тое, што адным з герояў з'яўляецца Paul Broom (Пал Ігрыч) пад сапраўдным імем. :)) напiсала aksana 26.05.2005, 00:26 а ў мяне ўсе героі выдуманыя, толькі ніхто ў гэта не паверыць, бо, як высьветлілася адбыліся жахлівыя супадзеньні… напiсаў Сяргей Балахонаў 26.05.2005, 14:40 Я без дазволу не бяру жывых людзей у твор. Калі бяру прозвішча, то ўзгадняю з рэальным носьбітам. У мяне вельмі рэдка прататып для героя - адзін, бо звычайна сцягваю фразачкі, сітуацыі, а людзей асабліва не чапаю. Хіба што адзін раз я мянушку пазычыла ў аднакурсніка для героя… без дазволу, але хлпец добра паставіўся. А Пал Ігрыч сам папрасіў, каб я пра яго напісала. Я ж дапісвала твор, і ніякі Пал Ігрыч там не планаваўся. Але ён настойліва паўтарыў сваю просьбу, і вось аднойчы на лецішчы я сядзела з уласнаручна адкручаным "колам" сланечніка і прыдумала… Калі твор калі-ніць пабачыць свет, запрашу Пашку на прэзентацыю. :)))) Ой, супадзенні - гэта страшны сон любога пісьменніка. Але заўсёды дзе-небудзь на свеце ёсць чалавек з дзевяностаадсоткавым супадзеннем з персанажам. Адзінае выратаванне - калі ён кніг не чытае. ;) Калі сёння (эээ…ужо ўчора) на імпрэзе Югасі Каляды абмяркоўвалі карэктнасць выкарыстання імёнаў жывых людзей і г.д., то я спытала шаноўную публіку: - Хто хацеў бы трапіць у твор? 2-3 чалавекі паднялі рукі. А голас народа - голас Божы… напiсала Чытачка АРХЭ 28.05.2005, 00:53
2 Чытачка АРХЭ Вы бы пра саму імпрэзу распавялі, раз здолелі выседзіць ад пачатку да канца. напiсаў dzikimu 28.05.2005, 09:53
Я зьнікаю і болей ніколі не ўваскрэсну… І даруй мне… Навекі Твой напiсаў Проста Дзілітант 29.05.2005, 01:32
2 Чытачка АРХЭ Вы бы пра саму імпрэзу распавялі, раз здолелі выседзіць ад пачатку да канца. напiсаў dzikimu 28.05.2005, 09:53 Я вельмі коратка напісала ў сваім ЖЖ www.livejournal.com/users/euga/8078.html Калі будуць пытанні, калі ласка… У каментарах ЖЖ ці тут. напiсала Чытачка АРХЭ 29.05.2005, 15:36
Вось і канец размове, прысьвечанай выхаду аднэй кніжачкі… Імпрэза, тэкіла, лекцыя, тэатар, Югася, вершы - усё было цудоўнае, крылы адрасталі ў палёце, на мейсца зьніклых герояў сядалі новыя, Анатоль распачаў імпрэзу і скончыў яе з ружай, але трымалася яна на Аксане, піць некаторыя пачалі адразу, паралельна, ува дворыку ДЛ, скарыстаўшы вясельле Чароты-малодшага, і далей, у іншых мейсцах, ніхто не шкадаваў, усе шчодра дарылі адзін аднаму словы, ўспаміны, прыгадалі Сыса, парадаваліся за Эву з цудоўным новым апавяданьнем, маньяк-Барысевіч імкнуўся ўсіх пазнаёміць са сваёй мамай, абяцаў абарваць вусы вусатай наце, калі яна яшчэ раз дазволіць сабе фамільярна назваць Югасю Жэнечкай, Югася спрабавала выкінуць за вакно адзіны напісаны ад рукі экзэмпляр сваёй лекцыі, справакаваўшы сэрыю разьвітаньняў, Кася штосьці сьпявала і калі пад другую яна грозна сказала: усё, адчапіцеся ад дзеўкі са сваімі піярамі форумамі і прэзентацыямі, няхай жыве, піша, забудзе пра вас усіх, няхай будзе свабоднай — гэта была праўда, усе паверылі… напiсаў Ігар Бабкоў 31.05.2005, 00:03
Голос сверху: "Спасена!" напiсаў Крылы 31.05.2005, 01:17
Пекны Дзілітант БГ Яна баіцца вагню, ты баішся муроў; Цені ў кутох, віно на стале. Паслухай, ці ты помніш, навошта ты тут; Каго ты чакаў, каго ты чакаў? Мы развучылі новы танец, ды ня маем ног; Ішлі на новы фільм, хтосьці вылучыў ток; Ты спаткаў тут тых, чый боль мацнейшы за твой; Ці таго ты чакаў, ці таго ты чакаў? І я ня ведаў: то мая правіна. Я толькі хацеў быць каханым, Я толькі хацеў быць каханым… Яна плача ўраньні , ты ня здатны памагчы ; За кожным новым днем - новая ноч ; Пекны Дзілітант На шляху ў прытон - Ці таго ты чакаў, ці таго ты чакаў? напiсаў Пачварны Дзілітант 31.05.2005, 18:49
Вось і канец размове, прысьвечанай выхаду аднэй кніжачкі… Чаму канец? Пачатак! :))) напiсала aksana 31.05.2005, 19:02
Згодны, Аксана, з Вамі. Я, дзякуючы ласцы літаратурнага агэнта Югасі атрымаў тэкст "Апошняй памылкі Афанасія". Праўда часу ня было каб у тэкст заглубіцца, але, як на маю апінінію, пачатак зусім нядрэнны. Ня ведаю чаму але пасьля слоў: "Афанасію было сорак гадоў. Яму было кепска" (с)Ю.Каляда, мне стала нашмат лепш. Ці то я такая асоба, што мне дрэнна, калі іншаму добра, ці, што больш верагодна, мне ўжо за сорак, а я яшчэ о-ё-ёй! напiсаў Раман Кардонскі 31.05.2005, 20:15
Дзілітанту: Я цябе папярэджваў: яшчэ адно слова, яшчэ адна літатара ТУТ - і будзеш доўга шкадаваць! Можаш ужо пачынаць! напiсаў Твой 01.06.2005, 04:18
Мадам(уазэль?) Кісьліцына затаўравала Каляду, Бязьлепкіну і інш. "подростковой" літаратурай. Дзяўчатам, якім ужо стукнула і неўзабаве стукне па 24, мабыць, трэба гэта ўспрыймаць як камплімэнт! Вечна маладыя, вечназялёныя! :))))) P.S. Калі Шніп - гэта "маладосьць", то Купалу ў пару красаваньня яго паэтычнага таленту можна было прэтэндаваць хіба на статус "падаюшчага надзежды" літаратара. напiсаў Дарэчы 09.06.2005, 15:04
Верагодна, мелася на ўвазе пэўнае сьветаадчуваньне, адлюстраванае ў творах Югасі Каляды і Аксаны Бязьлепкінай. Ёсьць мастацтва наіўнае, а ёсьць інфантыльнае. Гэта пра іх. З пашпартным узростам нічога агульнага ня мае, таму спн. Кісьліцына ў чымсьці мела рацыю. А хто такія "інш."? напiсала Вусатая nata 09.06.2005, 20:01
Хохь я амаль у два разы старэйшы і за Югасю, із за Акасану, але мне цікава чытаць іхныя творы. І калі да сюжэту часьцяком ёсьць "няхілыя" прэтэнзыі, але цікава паглядзець на цяперашняе юнацтва, параўнаць са сваім. Цікава нават проста п-аглядзець на іхных гэрояў зусім яшчэ незамутнёным, падлеткавым вокам. напiсаў Раман Кардонскі 09.06.2005, 20:23
2Вусатая nata: <a href=sb.by/article.php?articleID=44061>"Я могу назвать «подростковую» литературу, которую у нас пишет молодежь для молодежи — Оксана Безлепкина, Тэда Ли, Ольга Гапеева, Вальжина Морт, Югася Каляда… Есть и любовный роман, и исторический"</a> напiсаў Сяргей Балахонаў 09.06.2005, 23:45
Але, людзі, чытаю я "СБ": спачатку (бацькі параілі) - артыкул пра абароны кандыдацкіх-доктарскіх. У настрой трапіла, бо я якраз толькі прыйшла з абароны кандыдацкай дысертацыі (сяброўка абаранялася). Гартаю газету далей - натрапляю на "трыялет", чытаю, натыкаюся на сваё прозвішча. Бальзам. асабліва пасля разваг пра адхіленні дысертацый :))) Вусатай Наце Ой, вы мне маю цётку нагадалі. :)) У мяне ёсць дзве карціны (абедзве з 1996 года). Адна малявалася пад кантролем цёткі і цалкам яе задавальняе. Другую малявала (не пісала :Р) сама. Як магла. Калі цётка яе ўбачыла - не было межаў пакепліванням:наіў, прымітыў. Але не паверыце - у другой нешта ёсць, а першая - бяздушная. ;))) напiсала aksana 10.06.2005, 01:19
Пані Кісьліцына ў адзін воз усадзіла і жука і жабу. напiсаў mirabilefuturum 10.06.2005, 09:18
Татулю: Я казала не пра іхную чытацкую аўдыторыю, а пра пэўны сьветапогляд, адлюстраваны ў тэкстах гэтых аўтарак. Аўдыторыя рознай можа быць. Сяргею Балахонаву: Дзякуй, я кантэкст ужо ўдакладніла. Спн. Кісьліцына тут мела рацыю ва ўсім. Тую ж "Уляну" ў клясе восьмым-дзявятым можна чытаць зь вялікім задавальненьнем. "Бурбалкі" можна ў клясе дзясятай пачытаць. :)) Аксане: А я хіба казала, што "інфантыльнае мастацтва" — гэта кепска? Не ўспрымайце кожны мой допіс як спробы раскрытыкаваць. І ня будзеце ж Вы сьцьвярджаць, што кніжка "Ляўша на тэнісным корце" — гэта дарослая й сьпелая проза! :) напiсала Вусатая nata 10.06.2005, 12:24
Спн. Кісьліцына дасканала (і паўсюдна) выконвае сваю місію - быць сьвежым ветрыкам, руйнаваць стэрэатыпы. Яна заахвочвае людзей ня быць тугадумамі й занудамі. Актуальная асоба.А спн. Рублеўская - сур'ёзная дама. Так што атрымалася вострацікавая гутарка, што мае ня меншую каштоўнасьць, чым літаратура. Бо ж "літаратура — гэта цень неадбытай гутаркі" :) зрабіла дзьве мілыя ачапяткі - "элітаратура" і "двукосьце" :) напiсаў eva 10.06.2005, 12:42
Гард Та-ак, давайце вызначайцеся, каго вы назвалі жуком, а каго жабай? :))) напiсала aksana 10.06.2005, 13:23
Вусатая Ната А я хіба казала, што "інфантыльнае мастацтва" — гэта кепска? Нават калі б і сказалі, я бы вам не паверыла :))) Не ўспрымайце кожны мой допіс як спробы раскрытыкаваць. Што вы! За кожны ваш допіс я гатова дарыць вам кружэлку з класічнай музыкай :))))) А калі казаць сур'ёзна, то я вельмі люблю людзей, якім не вельмі падабаецца альбо зусім не падабаецца тое, што я пішу. Бо дыялог магчымы толькі тады, калі ёсць нявырашаныя пытанні. Хаця святапоглядны канфлікт таксама будзе безвыніковым, але… але… У любым выпадку - я яшчэ толькі вучуся… ;) І ня будзеце ж Вы сьцьвярджаць, што кніжка "Ляўша на тэнісным корце" — гэта дарослая й сьпелая проза! :) Не буду. :)))) Але… А назавіце мне каго-небудзь дарослага і спелага… проста для цікавасці і параўнання густаў ;) А пра творы мне чаго толькі не казалі… І 15 інтымных сцэн на 60 старонках… і парнограф… і… ой, не будзем…:))) Я пра сябе сказала наступнае: Я не парнограф, я дзіцячая пісьменніца. напiсала aksana 10.06.2005, 13:34
Дачушцы: А я пра што? Ці ты хіба мяркуеш, што гэта твой духовы бацька глядзіць на "на іхных гэрояў зусім яшчэ незамутнёным, падлеткавым вокам"? напiсаў Раман Кардонскі 10.06.2005, 14:40
Аксана: Прабачце мяне за шчырасьць, але Вы такаая-ж дзіцячая пісьменьніца, як зь мяне "клясык беларускае літаратуры". Я ня ведаю, ці ёсьць такая катэгорыя "юначая пісьменьніца", але Вы, калі меркаваць па адзінай Вашай кнізе якую прачытаў, менавіта трапляеце менавіта ў гэную катэгорыю. Каб стацца дзіцячай ці вострасюжэтнай пісьменьніцай Вам яшчэ трэба вельмі шмат працаваць. Адзінае, што магу сказаць, што калі ня будзеце працаваць, ня будзеце ўдасканальваць сябе, то беларуская літаратура можа згубіць вельмі цікавую і шматабяцаючую пісьменьніцу. Дакладна гэтыя-ж словы я магу сказаць і Югасе Калядзе, ю маёй дачушцы. Вы толькі не спыняйцеся. Я ведаю, што тая-ж Югася, магчыма, зусім не зацікаўленая працаваць у беларускай вострасюжэтнай літаратуры. Для мяне гэта дрэнна, але хоць такіх як я й бальшыня, перакананы, але заўсёды будуць тыя чытачы якім будуць цікавыя "вандроўкі за край сьвядомасьцьці". Тым больш, калі гэтая сьвядомасьць падлеткавая ці, што яшчэ лепш, дзіцячая. напiсаў Раман Кардонскі 10.06.2005, 15:01
Божачка, Вішнёў падрыхтаваў рэцэнзію на 10 старонак на Афанасія і здаў у Лім. А мы думалі, што ўсё прайшло - і пячаль і радасьць… напiсаў Nemo 13.06.2005, 22:16
Дык з чаго пачынаць, Югася? напiсаў Сяргей Балахонаў 24.06.2005, 00:48
www.livejournal.com/users/wusataja_nata/ напiсаў LJ 25.06.2005, 01:00
ЛіМ 22 ліпеня 2005 "Залатыя бурбалкі" для калядоўшчыкаў Рэцэнзія Зміцера Вішнёва на кнігу Югасі Каляды напiсаў лета 22.07.2005, 22:45
дзе таго ліму дакупіцца? яго нідзе няма. амаль… напiсаў сьЛіМак 23.07.2005, 00:55
На ксеракс! Усім на ксеракс! ;) напiсаў лета 23.07.2005, 10:56
Вішнёў, пэўна, мусіць быць пасвараны з паловай усіх літаратараў: такія рэцэнзіі піша, быццам ён клясык, а іншыя - дзеці-дэбілы. Я чытаў ягоную рэцэнзію на Морт; не рэцэнзія, а абраза. напiсаў Чалавек 23.07.2005, 22:27
2Чалавек Пэўна, вы далёкі ад літаратурных рэалій: ёсць рэцэнзія - і цудоўна! :)) напiсаў Чоловік 23.07.2005, 22:48
каб жа яна (рэцэнзія) яшчэ каму на вочы патрапіла, акром Вішнёва і Югасі напiсаў Касталан 24.07.2005, 01:15
ды таго ліму ў менску 2 штукі. рэшта па падпісцы. а наклад - амаль як у нн. і хто яго чытае. газэта з 70-х. партрэту машэрава, такога любімага цяпер усім народам :), не стае… напiсаў сьЛіМак 24.07.2005, 12:29
а рэцэнзія - *****. не зразумела, пра што агулам ідзе размова. нейкія цытаты, нейкія намёкі… для чалавека, які не ў тусоўцы, які кнігі не чытаў, проста няясна, на чым грунтуецца крытыка. каб пісаць водгукі - трэба мець талент, а ў тазікі грукаць ды рытмаваць шыла і мыла кожны ўмее. такая ж абы-якая рэцэнзія побач зь вішнёвым - кнігара туровіча, яшчэ аднаго "тазіка". зрэшты, у фармаце бондараўскага ліму гэтыя водгукі выглядаюць супэрпупэрінцелектуальнымі! напiсаў сьЛіМак 24.07.2005, 12:32
ды таго ліму ў менску 2 штукі. рэшта па падпісцы. Не забывайцеся на бібліятэкі. Ведаю, што многія, хто не выпісвае і не чытае рэгулярна, проста бяруць падшыўку за пэўны перыяд. І да таго ж… Каму трэба - той прачытае. напiсала aksana 24.07.2005, 13:24
я не пайду ў бібліятэку па ЛіМ напiсаў Сяргей Балахонаў 24.07.2005, 14:40
Мой брат чытаў Вішнёва, "Штабкавы тамтам": разгарнуў на выпадковай старонцы, зацытаваў уголас: "Я - паўлін-маўлін"… Рагатаў доўга. На гэтым чытаньне Вішнёва скончылася. Вішнёў правільна зрабіў, што пачаў пісаць рэцэнзіі. Малойца. Мы хоць паржом. Гы-гы. напiсаў Чалавек 24.07.2005, 20:59
вішнёва - каго-каго! - не ўяўляў у якасьці крытыка! бум-бум - так, але крытык! у-аў! белліт жыве! яшчэ як жуе! напiсаў mirabilefuturum 24.07.2005, 21:53
Людзі, супраць "паўліна-маўліна", вядома ж, нічога не скажаш, але не ўсё так фатальна. :) напiсала aksana 24.07.2005, 22:38
2Чалавек: пры жаданьні любую кнігу можна адкрыць і абрагатацца. напiсаў Сяргей Балахонаў 25.07.2005, 01:18
Балахонаву: Так. Толькі "любую кнігу" можна яшчэ й пачытаць, а вось зь Вішнёва - толькі пасьцябацца. напiсаў Чалавек 25.07.2005, 21:03
Пайшла ў Нашу Ніву — там газеткі ляжаць розныя, вельмі зручна! — прачытала рэцэнзію Вішнёва. Так як аўтар апелюе быццам да майго выказвання, тое-сёе ўдакладню. Гутарка, якую рабіла сп.Рублеўская — не столькі аўтарызаваны пераклад, колькі пераказ. Можа гэта і крута, але я не прапаноўвала замяніць Дастаеўскага Бязлепкінай, а Талстога Калядой. Як махровая рэтраградка, прапанавала "Палескіх рабінзонаў" для малодшых школьнікаў. Люблю рабінзонаў! Гаворачы пра літаратуру для падлеткаў, мела наўвазе "Тры талеры" Федарэнкі. А канстатацыя таго факта, што у нас ёсць літаратура, якую пішуць маладыя аўтары для маладых жа чытачоў, не прадугледжвала аўтаматычнага ўнясення гэтых аўтараў у падручнікі. Мне здаецца, што геніальныя выказванні Югасі "Усе мужыкі — казлы", ці "Бягі -ка ты, Жэнька за півам, а лепш — за гарэлкай" мала стасуюцца з працэсам школьнага выхавання. Амаль тыдзень думала над тым, як зрабіць праграму па літаратуры цікавай, раілася з выкладчыкамі, а атрымалася, што белліт — лажа, а Пелевін — гэта наша ўсё. Толькі галаву пеплам пасыпаць! А тут на гэты … яшчэ і спасылаюцца! напiсала anna 25.07.2005, 21:25
"Амаль тыдзень думала над тым, як зрабіць праграму па літаратуры цікавай"… ………….. Ганна - гэта наша ўсё… напiсаў Чалавек 25.07.2005, 23:42
Ганна, падтрымліваю наконт "Палескіх рабінзонаў". Але наконт Югасі ды ў школьныя падручнікі, дык гэта што, ціпа жарт? напiсаў Раман Кардонскі 26.07.2005, 04:43
Цiпа я да гэтага не дадумалася:) напiсала anna 26.07.2005, 07:04
Югася, калі ўжо падлетчынай затаўравалі, дый тая ж Бязьлепкіна глядзеліся б у школьнай праграме больш актуальна за Маўра. Пры ўсёй павазе да клясыкі дзецям трэба рэкамэндаваць чытаць і сучаснае. Аргумэнтацыя, я думаю, не патрэбная дадатковая. напiсаў mirabilefuturum 26.07.2005, 09:22
Добра, Гард! Хай чытаюць Бязлепкіну! У 3 класе, у 4 -м, у 5 -м! У 6, 7, 8 — Каляду! У 9 і 10 — Морт, у 11 - м — Гапееву! Але можна — ў другім — яны ўсё-ткі прачытаюць Палескіх рабінзонаў? Ці і васьмігадовыя павінны чытаць "актуальную літаратуру"? напiсала anna 26.07.2005, 15:56
Ганна, relax! Міністэрства адукацыі даўно ўлічыла Вашыя прапановы! "Палесскія рабінзоны" ўжо гадоў дваццаць як у праграме. А Бязьлепкіну з Калядой, Морт і Гапеевай яны ўлучаць гадоў праз дваццаць. Крытыкі тады рыхтык крычацьмуць: "Давайце нам актуальную літаратуру, дасталі гэтыя клясыкі!" Ёлкі-палкі, ну Вы што, забыліся, у якой краіне мы жывем? Забыліся, якая ў нас тут культурная сытуацыя? Што за спрэчкі? напiсаў Чалавек 26.07.2005, 20:56
Палескія рабінзоны ўключаны ў праграму пазакласнага чытання. А так як тэкстаў няма, дык і чытання няма. напiсала anna 26.07.2005, 22:00
Дарэчы, нішто так хутка не старэе, як актуальная літаратура. напiсала anna 26.07.2005, 22:01
Любоў да белліту павінны прывівацца не праграмай, а бацькамі. Калі не навучаць гаварыць па-беларуску, то Бязлепкіна не дапаможа. напiсала anna 26.07.2005, 22:09
2anna: >>>белліт — лажа, а Пелевін — гэта наша ўсё але ж грамадзкіх стэрэатыпаў што да белмовы ніхто не скасоўваў. уявім сытуацыю: Віктар Пялевін нарадзіўся ў Беларусі і ўсе свае творы напісаў па-беларуску, на "беларускім матар'яле". што б было? пра што б шапталі нашы шанаблівасьці годныя выкладчыкі? напiсаў Сяргей Балахонаў 27.07.2005, 00:20
У Чалавека — "крытыкі крычаць пра літаратуру", у Балахонава — "выкладчыкі шэпчуць"… Вы свае прэтэзіі да крытыкаў і выкладчыкаў скіроўвайце Аксане Бязлепкінай, яна ў нас крытык і выкладчык. напiсала anna 27.07.2005, 07:33
А вось каб не казалі — "нічога ў нас няма" — я і называла імёны маладых пісьменніц, якія пішуць пра маладых. напiсала anna 27.07.2005, 07:35
2 Балахонаў: >>> белліт — лажа Мне здаецца, Вы даволі некарэктна цытуеце. напiсала anna 27.07.2005, 07:41
>>>уявім сытуацыю: Віктар Пялевін нарадзіўся ў Беларусі і ўсе свае творы напісаў па-беларуску, на "беларускім матар'яле". што б было? Сяргей Балахонаў быў бы. :)))))))))))))) 2anna Абсалютна з Вамі згодная. Але ж некаторыя творы Аксаны Бязьлепкінай дзецям старэйшага школьнага веку можна спакойна рэкамэндаваць да чытаньня. ;-) напiсала Вусатая nata 27.07.2005, 10:51
anna! соры, але ж вы так упарта "ходаецеся" з маладою літ-раю, зьніжаючы яе да шостых-восьмых кляс, што проста дзіву даешся! ёсьць у нас імёны - дык жа кул! не, давайце іх апусьцім ніжэй за тазік беларускі… любоў да бел. літу ніхто ня мае прышчапляць. ніхто! ня мае! у нас свабодная прастора. чытаем што падабаецца. але вось раскручваць трэба. на тв, у газэтах. рублеўская, прыкладам, вам прамоўшн зрабіла. а вы іншым. мо хоць 1% 3 500.000 чытачоў "сб" даведаецца дзякуючы лр, хто такая ак, а дзякуючы вам - аб юк ды аб ды інш. але і гэтага мала. вось што турбуе. паліна смолава энд дэн браўн - гэта гучыць. а бел. літу няма. нібыта… але каляда або тэоляг - гэта зьявы году. сьвежыя. адны для маладых, другія - мо і для ўсіх. вам не падабаецца юк. але вам даспадобы літоўскі воўк. але ё прыхільнікі і таго, і таго. і гэта добрая літ-ра, агулам кажучы. не ахвосьцпе літпрацэсу. перадавая. падабаецца камусь гэта ці не. літаратарам менш трэба падпісваць дэклярацыяў і лезьці на сцэну з палітыканамі. а пісаць - як робяць каляда, бязьлепкіна, тэолягі. кланяюся. :) я ня маю рацыі? напiсаў mirabilefuturum 27.07.2005, 10:55
некаторыя творы Аксаны Бязьлепкінай дзецям старэйшага школьнага веку можна спакойна рэкамэндаваць да чытаньня. ;-) добра было б, каб не рэкамэндавалі, а рабілі прамоўшн імёнам. каб публіка сама выбірала, што ёй чытаць - сабе і сваім дзецям. :0 напiсаў mirabilefuturum 27.07.2005, 10:57
З апошнім посьцінгам Гарда пагаджаюся нават я. напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2005, 16:47
>>>добра было б, каб не рэкамэндавалі, а рабілі прамоўшн імёнам. каб публіка сама выбірала, што ёй чытаць - сабе і сваім дзецям. :0 Толькі гэта не ўваходзіць у задачы адукацыі. :) Там задача пазнаёміць падрастаюшчае пакаленіе з найлепшым і найхарактэрнейшым для пэўнага адрэзку гісторыі літаратуры, а не піярыць сучасных аўтараў. :))) напiсала Вусатая nata 27.07.2005, 20:54
Дачушка, а што калі "адрэзак гісторыі літаратуры" мае назоў "сучаснасьць"? напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2005, 21:02
Прынамсі мы з клясыкай ніяк разабрацца ня можам. А ўжо з сучаснай літаратурай тым больш. Дык які іншы шлях апрача як піярыць? напiсаў Раман Кардонскі 27.07.2005, 21:05
2anna: 1) на конт цытацыі прабачце. то ненаўмысьля. 2) "шэпчуць" ужыта ў слэнгавым значэньні (напр.,А чом ты шэпчэш, радная?) напiсаў Сяргей Балахонаў 28.07.2005, 01:31
2Вусатая nata: >>>Сяргей Балахонаў быў бы. :)))))))))))))) Гэта ўжо зваротная рэакцыя? напiсаў Сяргей Балахонаў 28.07.2005, 01:33
2 Gard >>Вам не падабаецца ЮК, вам падабаецца літоўскі воўк Няпраўда, мне падабаюцца і юк, і Наварыч. І было б разумна, каб падлеткі прачыталі іх творы. Але заўтра напішуцца Памылка Афанасія -2, ці літоўскі воўк -2… Дык што, аддрукуем новую партыю падручнікаў, напішам новыя метадычкі, прымусім пайсці настаўнікаў на курсы перападрыхтоўкі? напiсала anna 28.07.2005, 07:01
Наогул, мне смешна, калі мяне пачынаюць пераконваць у тым, што пра новую літаратуру трэба пісаць, рэкамендаваць, піярыць… ОК, я гэтым займалася досыць доўга. Можа зараз Бязлепкінай напісаць пра ЮК, а ЮК пра Бязлепкіну? напiсала anna 28.07.2005, 07:06
2гард А вось наконт палітыкі я з Вамі не пагаджуся. Мне не падабаюцца палітыкі, якія скарыстоўваюць пісьменнікаў у прапагандысцкіх мэтах (смерць Сыса, напрыклад). Але я не супраць таго, каб пісьменнікі былі палітычнаактыўнымі. Традыцыя такая беларуская : лепшыя нашы пісьменнікі былі заўсёды с в я д о м ы м і. Так склалася. А ўсведамляць, у ч ы м ты жывеш, і не паспрабаваць хоць нешта змяніць — гэта ж якая ломка мазгоў! Мне не хацелася б на гэтую тэму разважаць — за хвіліну сваю пазіцыю не выкажаш. Будзеце чапляцца за словы.:) напiсала anna 28.07.2005, 07:24
Татуля, сучасная літаратура — гэта літаратура трох апошніх дзесяцігодзьдзяў. Я ня ведаю, што цяпер выкладаюць з такой літаратуры ў школах, што ёсьць праграмнымі творамі. Найсучасная літаратура (апошняе дзесяцігодзьдзе) выкладаецца ў школе абы як ці наагул не выкладаецца, усё залежыць ад настаўніка. Звычайна павінны проста крыху знаёміць з творамі й аўтарамі, каб дзеці проста ведалі, што такія існуюць. Ва ўсялякім выпадку, Аксана Бязьлепкіна ды Югася Калядя павінны адляжацца хаця б гадоў дзесяць, каб трапіць у школьную праграму. :)) напiсала Вусатая nata 28.07.2005, 11:19
эн, дазвольце вас так назваць - з сымпатыяй, мне вельмі радасна, што вам падабаюцца і наварыч, і юк. мне таксама. толькі, як памятаеце, розьніца ў тым, што ў вас ё прэтэнзіі да афанасія, а ў мяне да літоўскага ваўка. а ўвогуле - гэта нармальна. упэўнены: у аўтараў таксама ёсьць прэтэнзіі да сваіх "шэдэўраў". ната! на 100% згодзен: маюць адляжацца. але рэкамэндаваць чытаць - гэта павінна быць. кшталту таго, каб у настаўнікаў былі пад рукою гэтыя імёны, каб яны самі цікавіліся, каб гаварылі: дзеткі, вось бязьлепкіна / каляда (я таму прыводжу гэтыя прыклады, бо яны на вуснах, а не таму, што я "фанат" толькі гэтых аўтараў; можна сюды ж дадаць браву, рублеўскую ды інш.), дужа цікава / вам будзе цікава / пачытайце - не пашкадуеце, ну ня ведаю, што яшчэ можна сказаць… кшталту: тэоляг - адказ дэну браўну… дык вось - каб гаварылі пра гэта. а ў нас жа як. выйшла кніжка - пагаманілі і стоп. стоп токінг. бо ўсе вылілі памыі ці шампуні на пісьменьнікаў, рытуал скончаны - едзем далей. а сэнс язды не асэнсоўваецца. вось пачытайце полымя ці яшчэ чагосьці там - дзе там сэнс? гэта я ўжо ня вам, ната, а ў неба кірую словы. напiсаў mirabilefuturum 28.07.2005, 12:08
я цяпер дачытваю / часткова перачытваю сартра. і мая суб'ектыўная думка: а што ў ім ТАКОГА? у свой час мо і было. а цяпер - ня лепш за многіх, ня горшы за іншых. цікавы аўтар - ня больш. для мяне. мне іншае намнога "больш" давала асалоды. так усё суб'ектыўна! для свайго часу сартр / сартар? мог быць сэнсэйшн, а цяпер вось як яно… напiсаў mirabilefuturum 28.07.2005, 12:10
Ганьне: Ды зусм ня ў Вашыя грады ляцела камянюка. Вас, асабіста, можна папракнуць хіба ў тым, што Вы пагардліва ставіціся да беларускай вострасюжэтнай (накш кажучы - масавай) літаратуры. За Вашыя высілкі ў прамоцыі маладых літаратараў Вам сьмела можна помнік ставіць. Але апрача маладых літаратараў існуе такая, як для мяне загадкавая, рэч як "літаратурны працэс". Дык вось хоць сам "працэс" і зьяўляецца для мяне загадкай, але вынік гэтага "працэсу" павінен быць відавочны і матэрыяльны - кнігі. Я ізноў абнавіў падпіску на НН, але першыя нумары якія атрымаў прымусілі мяне зажурыцца. Чаму? Бо там ня было ніводнай рэцэнзыі ні нават анонсу пра новыя кнігі. Вось у год выходзіць у сьвет 50-ят нумароў НН. Дык няўжо друкуецца ў Беларусі менш чымсьці 50-ят кнігаў у год? Калі так, то тады зразумела, што "літаратурнага працэсу" у нас няма. Толькі ня трэба мяне адсылаць у ЛіМ. Пасьля аднаўленьня бачыны пачытаў і нават адзін камэнтар заставіў… напiсаў Раман Кардонскі 28.07.2005, 15:04
Дачушцы: Я, калі шчыра, нават ня ведаю, што зараз выкладаюць у курсе беларускай літаратуры ў сярэдніх школах. І быў моцна ўсьцешаны тваім допісам, цытую: "Найсучасная літаратура (апошняе дзесяцігодзьдзе) выкладаецца ў школе абы як ці наагул не выкладаецца, усё залежыць ад настаўніка." Канец цытаты. Прынамсі калі я хадзіў у школу (выпуск 1976) то знайсучасьнейшых каго ўспаміналі дык Шамякіна ды Мележа. Пра Быкава з Караткевічам нават і не нагадвалі. напiсаў Раман Кардонскі 28.07.2005, 16:43
я ня стаўлюся пагардліва да вострасюжэтнай літ-ры. гэта нешта для мяне дзіўнае - такое чуць. хм… н-да-с. факт і інтэрпрэтацыя. ;) напiсаў mirabilefuturum 28.07.2005, 17:42
я чытаю па некалькі кніг у дзень нат бывае. і проста выказваю сваё стаўленьне. у параўнаньні. асабліва добра параўноўваць, калі чытаеш і бел. і ня бел. літ. напiсаў mirabilefuturum 28.07.2005, 17:43
Гарду: Мой пост быў канкрэтна адрасаваны Ганьне Кісьліцынай. А Вы хіба яна? Калі так, то цікава паглядзець як Ганна з Ганнай спрачаецца… напiсаў Раман Кардонскі 28.07.2005, 18:42
2 Раман Сонейка наша! Тры гады Вам пішу, што я люблю літаратуру — сюжэтную і маласюжэтную. І дэтэктывы люблю, і Дэна Браўна за дзень прачытваю. Памятаю нават пералічвала для Вас імёны маўх любімых дэтэктыўшчыкаў… Але Вы няўмольны, як лёс.:) Што да Нашай Нівы. У гэтым годзе былі рэцэнзіі Бабінай, Жукоўскага і Бабкова… Раней анансы рабіла,на колькі я ведаю, Т.Вабішчэвіч. Зараз яна працуе разам са мной у акадэміі. Але свята месца пуста не бывае, трэба падказаць якому Вішнёву :) напiсала anna 29.07.2005, 08:23
Анонсы. Анансы — калі піша Анна:) напiсала anna 29.07.2005, 08:35
>>>а ў нас жа як. выйшла кніжка - пагаманілі і стоп. стоп токінг. бо ўсе вылілі памыі ці шампуні на пісьменьнікаў, рытуал скончаны - едзем далей. а сэнс язды не асэнсоўваецца. А можа папросту няма чаго асэнсоўваць? >>>я чытаю па некалькі кніг у дзень нат бывае. і проста выказваю сваё стаўленьне. у параўнаньні. асабліва добра параўноўваць, калі чытаеш і бел. і ня бел. літ. Ну вось і я чытаю. На мінулым тыдні "Пэрвэрзію" Андруховіча чытала й анёл у мяне зь пляча ня злазіў, як сказала б Марыйка Мартысевіч. :) А цяпер чытаю Таісу Мікалаеўну Бондар. Штосьці там пра жанчыну, якая на курорт адна безь сям'і паехала, нейкі там да яе мужык клеіцца, а яна ўсё рэфлексуе, рэфлексуе… Можа кінуць мне гэтую ксёнжку ды Даўлатава пачытаць? Даўно на паліцы стаіць, чакае. напiсала Вусатая nata 29.07.2005, 10:07
соры, рамане, у мяне ад работы вочы зьліпліся, расплюшчваючы гарда і ганну зблытаў. бывае. пардон. ай гіў ю. :)))))) ната, я нават ня ведаю, што мяне мае натхніць, каб заміж якога сартра ці клімковіча ўзяцца чытаць нашу дарагую бандароўну. ну несазнацельны я, несьвядомы. гы-гы. падзяліцеся пасьля ўражаньнямі. падзеліцеся? а лепш - новую галінку форуму заснаваць. у вас гэта арыгінальна выходзіць - растусоўваць белліт па палічках. :))) напiсаў mirabilefuturum 29.07.2005, 13:39
Ганьне: Во, нарэшце я Вас "раскалоў". І цудоўна што любіце літаратуру. Я таксама люблю. Бо накш што-б я тут рабіў? Але зь літаратуры аддаю перавагу сюжэтнай літаратуры. Асабліва калі яна яшчэ й вострасюжэтная. Але вось прынамсі наконт несюжэтнай літаратуры мы з Вамі разыходзімся. Але сваё стаўленьне да несюжэтнай літаратуры я даўно не хаваю. І папрок мой у адсутнасьці анонсаў і рэцэнзыяў адрасаваны не Вам асабіста, а рэдакцыі НН. Я-ж цудоўна разумею, што нават такая выдатная Драбэсса (як дарэчы будзе Драб-жанчына) беларускае літаратуры ня ў стане ахапіць усё што выдаецца. Калі пакрыўдзіў, то ненаўмысна. Выбачаюся. напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2005, 14:53
>>>у вас гэта арыгінальна выходзіць - растусоўваць белліт па палічках. :))) Дзякуй! (Вусатая nata робіць глыбокі рэвэранс.) Уражаньнямі падзяліцца падзялюся, нават галінку завяду — "Таіса Бондар — беларускі аналяг Эльфрыды Елінэк". Не дзівуйцеся. Там матыў дэспатычнай маці, беднай дзяўчынкі, якая стала жанчынай раней, чым жанчынай пачулася, вельмі шмат пра фэмінізм. Таго-сяго можна накапаць пры жаданьні. Для пашырэньня беларускага кантэксту так бы мовіць. :))) А потым можна Таісу Мікалаеўну на Нобэля. Раптам дастанем, га? напiсала Вусатая nata 29.07.2005, 15:46
ната, вы мяне ўзрушылі да глыбіні… калі таіса мікалаеўна, гэтая сьвятая славянская ўімэн, дайшла да елінэк, то, мабыць, неўзабаве беларусь чакае нобэль! але мне елінэк аднаго разу стала. больш ня хочацца. і як жа прымусіцца пачытаць мадам бандароўну?.. рэцэпт?! напiсаў mirabilefuturum 29.07.2005, 18:00
Дайшла, Гард, дайшла. Між радкоў там такая Елінэк прэ, што леташняй нобэлеўскай ляўрэатцы ня сьнілася. Асабліва ў "Дзёньніку жанчыны". :)) Як прымусіць сябе? А як Вы ў дзяуінстве горкія лекі пілі? напiсала Вусатая nata 01.08.2005, 16:53
"Я не могу прінять сторону. Я не знаю нікого, кто не прав". 2Г. Наш мэтад - змагацца з энтрапіяй! напiсаў tob 02.08.2005, 00:29
Ну што, паразьбягаліся natы зь Югасямі? А хто будзе змагацца з "энтрапіямі"? Бабкоў? напiсаў Боб 10.08.2005, 05:49
…сёньняшняя навальніца зьнесла літаратуру ў менскае мора :))) :Р напiсаў Бура 10.08.2005, 10:07
Котильон для поколения next РУБЛЕВСКАЯ Людмила, СБ Книжный навигатор Югася Каляда. Галоўная памылка Афанасiя. Мiнск, Мастацкая лiтаратура, 2005. Не так много у нас читабельной молодежной прозы, написанной от имени и для поколения сегодняшних двадцатилетних… Не знаю, как сие поколение обозвать. Next? Эпохи Интернета? Героиня Югаси, ее «альтер эго» читает Гессе, шлет эсэмэски, сдает экзамены, бреет голову налысо, влюбляется, разочаровывается… Где бы ни происходило действо — в студенческом спортзале, космосе, волшебном замке либо в мире ангелов, — это все те же уголки подсознания, сознания и собственной биографии, которые в юности кажутся единственной реальностью мира сего. Повествование из жизни интеллектуальной горожанки переходит в фэнтези, ирония — в мистику, после длиннот потока сознания вдруг — динамичный и яркий отрывок, и во всем та искренность и максимализм, которые одних притягивают, других возмущают, но без которых книга не состоялась бы, как и облик Югаси. Советская Белоруссия №159 (22316), Пятница 19 августа 2005 года sb.by/article.php?articleID=46232 напiсаў ;)P 19.08.2005, 12:08
2;)P Увесь кайф паламаў ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 19.08.2005, 14:05
Не, я ўсё-ткі правільна раблю. Спачатку газеты, а потым - Сеціва. :) Мне кайф не абламалі ;) напiсала aksana 19.08.2005, 14:34
Я, дзякуючы ласцы літаратурнага агэнта Югасі, атрымаў аповесьць "Галоўная памылка Афанасія" праз э-мэйл, бо вельмі доўга ідуць кнігі зь Менску ў Бостан. Прачытаў і, з жахам, зразумеў, што я знаходжуся ў нейкай зусоім іншай плоскасьці ці то культуры, ці то часу, ці то мэнтальнасьці, ці то… Самае дзіўнае, што я розумам разумею, што рэч таленавітая, але сама кампазыцыя аповесьці, сам дух яе настолькі чужы маёй здаровай сялянскай натуры, што я быў проста разгублены. А потым, перачытаўшы далёка ня першы раз, я, здаецца, дапёр (ну тупы я, тупы) чым мне гэтая аповесьць не спадабалася. Я ведаю, што дачушка мая духовая там пра розныя літаратурныя асаблівасьці аповесьці ад юначасьці, да камапазыцыйнасьці, пісала. Магчыма не надта ветліва. А паколькі я чалавек просты, сялянскі, і ад мяне ніхто не чакае дакладнага літаратурнага разбору, то скажу, што мне больш за ўсё не спадабалася ў аповесьці адсутнасьць станоўчага гэроя ці гэраіні. Ну я здаецца ўсім скальпы прагрыз сваім патрабаваньнем станоўчага гэроя. Але ад гэтага патрэба ў ім, станоўчым гэроі, не зьмяншаецца. Вось я чалавек ад літаратурнага працэса такі далёкі, але нават я ведаю, што кніга ПАВІННА мець нейкую ідэю ці антыідэю. Вось ці можа мне хтосьці вытлумачыць, якая-ж была ідэя гэтае аповесьці? Пры ўсім гэтым, я розумам разумею, што Югася Каляда таленавітая пісьменьніца, але вось ткнуць пальцам у штосьці таленавітае, дык і ня здолею. Ці можа яна выйшла на нейкі новы ўзровень? Але чаму прачытаньне аповесьці "Галоўная памылка Афанасія" ніяк не адгукнулася ў маёй душы? напiсаў Раман Кардонскі 19.08.2005, 15:14
Югасі Калядзе: Прабачце за маё працяглае маўчаньне. Быў настолькі разгублены ад Вашае аповесьці, што ня ведаў, што й адказаць. Не ўважайце, калі ласка, мой папярэдні допіс за нейкі нэгатыўны водгук. Менш за ўсё, мне хацелася-б далучыцца да кола тых, хто цкуе маладых літаратараў. Я наадварот гатовы стаць на іхным шляху, каб заставілі маладых літаратараў у спакоі й не перашкаджалі ім пісаць. Проста ад Вашае аповесьці я дагэтуль у разгубленасьці. Але ўсё-ж спадзяюся, што тыя крытычныя, часамі не надта этычныя, водгукі на Вашую аповесьць не стануць перашкодай у Вашае творчасьці, не адаб'юць ахвоту да літаратуры. напiсаў Раман Кардонскі 19.08.2005, 15:27
>Кніга ПАВІННА мець нейкую ідэю ці антыідэю. Вось ці можа мне хтосьці вытлумачыць, якая-ж была ідэя гэтае аповесьці?< На мой погляд, iдэя аповесьцi вельмi простая, нават банальная. Мужчынам зразумець яе цяжка, але для жаночай аудыторыi iдэя бяспройгрышная (таму аповесьць i набыла папулярнасьць): "Усе бабы - сёстры, усе мужыкi - казлы!" напiсаў werk 19.08.2005, 15:29
Werk: А хіба дзеля таго, каб агалосіць гэты заежджаны стэрэатып (гэта я пра "усе мужыкі - казлы") трэба было гарод гарадзіць? Я неяк шукаў там глыбейшы сэнс. Ну а ў тое, што "ўсе бабы - сёстры", з майго досьведу, ня верыць ніводная ня тое што кабета, а нават дзяўчо 14-ці гадовае. напiсаў Раман Кардонскі 19.08.2005, 16:07
Усе жанчыны - сёстры мiласэрнасьцi (на фроньце гендэрных стратэгiяу). напiсаў werk 19.08.2005, 16:58
Ага, толькі іх міласэрнасьць накіраваная чамусьці не на "сясьцёр", а на "братоў". А можа ў гэтым і ё нейкі сэнс? напiсаў Раман Кардонскі 19.08.2005, 17:04
2aksana: Ня ў тым фішка: начытаўся газэт і думаю, зараз павешу лінк на рэцэнзійку Рублеўскай, а тут… усё ясна, карацей ;) напiсаў Сяргей Балахонаў 19.08.2005, 17:51
"Усе бабы - сёстры, усе мужыкi - казлы!" Ну а ў тое, што "ўсе бабы - сёстры", з майго досьведу, ня верыць ніводная ня тое што кабета, а нават дзяўчо 14-ці гадовае. У рэальным жыцці усе жанчыны адна адной знаёмыя, незнаёмыя, суседкі, калегі, сябры, ворагі, сёстры - родныя, стрыечныя, міласэрнасці і г.д. Калі б гераіні твора не былі "сёстрамі", то не было б твора. Трэба, каб нехта паспачуваў і г.д. для развіцця твора. Калі хочаце - лічыце мастацкай умоўнасцю :)) напiсала aksana 20.08.2005, 00:04
Жанчыны бязьлітасныя ў змаганьні за мужчынаў, але салідарныя ў змаганьні з мужчынамі. напiсаў werk 20.08.2005, 01:20
2 werk Жанчыны бязьлітасныя ў змаганьні за мужчынаў Я не ўпэўнена, што за каго-небудзь наогул варта змагацца, і ўжо тым болей не бачу прычыны для бязлітаснасці… А такі сімпатычны афарызм… быў… аж шкада :)) П.С. Рада, што вы зарэгістраваліся на Літары. :) напiсала aksana 20.08.2005, 14:50
Калі вярнуцца да тэмы форума, то гераіні Ю.К. не былі такімі ўжо бязлітаснымі (напрыклад, не дабілі Афанасія), і пад канец аповесці ўжо не змагаліся за мужчын. Зрэшты, мужчыны і закаханасці там толькі фон. :Р напiсаў тло 20.08.2005, 15:05
Сястычка Алёнушка казала брату: "Ня пі, Іванушка, казьлёначкам станешся!". Але Іван яе ня слухаў, працягваў піць, вырас і стаўся казлом. напiсаў werk 20.08.2005, 18:25
Адкуль такая перакананасць, што "ўсе мужыкі - казлы"?? напiсаў ? 20.08.2005, 18:43
Сапраўды, чаму дзяўчаты ня кажуць, што, напрыклад, усе мужыкі - мышаняты? напiсаў werk 20.08.2005, 23:41
>>>Адкуль такая перакананасць, што "ўсе мужыкі - казлы"?? АДТУЛЬ! напiсаў вопыт, сын ашыбак трудных 21.08.2005, 18:49
2werk Давайце цяпер знарок казаць, што ўсё мужыкі - мышаняты :)) Але некаторыя ўсё-ткі - пацукі? напiсала aksana 21.08.2005, 19:25
2 aksana "A Paris tous les rats sont souris." напiсаў werk 21.08.2005, 23:36
Рамане, вы закранулі мяне за жывое сваёй прагай станоўчага героя. Я таксама думаю пра тое, што станоўчыя героі ў белліце плоскія, як рыдлёўка — Пятро Шапятовіч, Антось Косьміч, жанчыны дык і ўвогуле Патака Мядовая. У кожнай літаратуры свой нэрв. Станоўчыя героі добра выходзяць толькі ў ангельцаў. Усе астатнія літаратуры з большым ці меншым посьпехам малююць жывых людзей —слабых і прышпіленых да кардону, быццам мятлушкі. напiсаў eva 22.08.2005, 11:08
Па-мойму, усё вельмі суб'ектыўна. калі літ-ру ацэньваць з гледзішча таго, якім МАЕ быць з чыйгось суб'ектыўнага боку герой / героі / etc., то мы прыйдзем да ўтварэньня чарговага Саюзу савецкіх пісьменьнікаў, якім будуць даваць разнарадкі і КП (г.зн. ЦУ). Нашто нам гэта? Не падабаецца - кіньце ў печ! Падабаецца - пастаўце на паліцу. Я ўпэўнены, што нат на творы клясыка і ноб.ляўрэата знойдуцца тыя, хто скажа, што гэта кепска, нецікава ды г.д. Я з такімі "тыпамі-гаварунамі" спатыкаўся, на жаль… затое цяпер не дзіўлюся бадай нічому тут чыннаму. напiсаў mirabilefuturum 22.08.2005, 15:41
Я не ўпэўнена, што за каго-небудзь наогул варта змагацца, і ўжо тым болей не бачу прычыны для бязлітаснасці… Аксана, даражэнькая, хіба Вы самі верыце ў тое, што пішыце? Я, у адрозьненьні ад Вас, УПЭЎНЕНЫ, што за чалавека трэба змагацца. І гэта зусім неабявязкова мае быць змаганьне мужчыны за жанчыну ці наадварот. А змаганьне за сябра? А проста за чалавека? А за сваю сям'ю? Не, ніколі не пагаджуся з Вамі. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 17:56
Эве: Мяне забіваюць стэрэатыпы. Чаму калі станоўчы гэрой, дык абавязкова нейкі супэрмэн ці "рыцар без старху і папроку". Вы шмат такіх вакол сябе бачылі? Магчыма Вы паглядзелі на людзей якія Вас акаляюць, што й выклікала ў Вас гэткае, як на мой погляд дык крыўднае, параўнаньне людзей да гэткіх прышпіленых да кардону мятлушак. І Вы ўпэўнены, што гэтыя "жывыя людзі — слабыхя і прышпіленыя да кардону, быццам мятлушкі" вартыя адлюстраваньня ў літаратуры. І, што Вас зьдзівіць, я з Вамі ў гэтым пагаджуся. Але калі літаратура малюе такіх людзей, то паўстае й патрабаваньне з боку людзей моцных духам, якіх ня прышпіліш да кардону, людзей справы, людзей дзеяньня, людзей-пераможцаў каб і пра іх пісалі. Бо як ні круці, але галотнік ніколі не навучыць чытача як зрабіць грошы, а паняволены ў душы й скарыўшыся чалавек ніколі не навучыць чытача як "па кроплі выціскаць зь сябе нявольніка"… напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 18:12
Гарду: Адказываў я Эве, але чымсьці адказаў і Вам. Маё патрабаваньне станоўчага гэроя не значыць, што ўся літаратура павінна разгарнуцца як тая рота, не раўнуючы, й пачаць ствараць адныя творы дзе "добрае змагаецца зь лепшым". Мы гэта праходзілі ў зусім недалёкай мінуўшчыне. Так, я - даўні й гарачы прыхільнік вострасюжэтнае літаратуры. І, бязумоўна, у адпаведнасьці са сваімі густамі буду змагацца за такога гатунку літаратуру ў белліце. Але Вы ніколі не дачакаецеся ад мяне каб я заявіў, што ЎСЕ пісьменьнікі ПАВІННЫ пісаць толькі вострасюжэтныя творы. Чытач бывае розны. Вы-ж самі пісалі, што тое, што падабаецца аднаму, зусім не павінна падабацца іншаму. І кожны чытач будзе шукаць у літаратуры чагосьці свайго, таго на што ягоная душа адгукнецца. Гэтак-жа і зь гэроямі. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 18:27
Я, у адрозьненьні ад Вас, УПЭЎНЕНЫ, што за чалавека трэба змагацца. … А змаганьне за сябра? А проста за чалавека? А за сваю сям'ю? Не, ніколі не пагаджуся з Вамі. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 17:56 Змагaнне Кapдонскагa зa Сцяпана? Не кожны фоpум мае паxваліцца такімі ёлупамі як гэты Кaрдон. Xaцелася б на яго морду лiцa глянуць. напiсаў Aлecь 22.08.2005, 18:30
Тату, не на тую галінку зарулілі. Пра героя, ідэю й змаганьне за чалавека — гэта ў тэмах пра масавую літаратуру. Тут жа ж мы абмяркоўваем кніжку супэрэлітарную, гэта вам не хухры-мухры. напiсала Вусатая nata 22.08.2005, 19:43
Апошнім часам (увесну сёлета) мяне не аднойчы (два разы) назвалі феміністкай (Ганна Кісьліцына і Зьміцер Вішнёў). Выключна праз тое, што некаторыя мае героі (дробная заўвага - гераіні;) дазвалялі сабе рэплікі кшталту "Усе мужыкі казлы". Як я зразумела, фемінізм у разуменьні некаторых суайчыньнікаў - гэта пагарда/нянавісьць/ гідлівасьць/грэблівасьць да мужчын, - так, ці што? Не магу пагадзіцца з такім азначэньнем фемінізму (нету сіл малчаць). Я - згодна з пануючай канцэпцыяй - уважаю за фемінізм выяўленьне спэцыфічна жаночых правоў, г.зн. такіх правоў, якія належаць выключна жанчынам празь біялягічныя ўласьцівасьці: бальнічны для цяжарнасьці й родаў, напрыклад - і абарона такіх правоў, а таксама абарона жанчын у такіх сітуацыях, дзе найбольш пакутваюць менавіта жанчыны: умовы турэмнага зьняволеньня, цяжарнасьць ў выніку згвалтаваньня, і г.д., і г.д. Так, натуральна: мяне можна назваць феміністкай, калі я нагадваю працадаўцу, што адмова ў працаўладкаваньні на падставе сямейнага становішча (маленькія дзеці, напр.) - гэта злачынства. Але з такім сама посьпехам мяне можна назваць сіяністкай: я не люблю, калі пры мне кажуць "жыдоўская морда". А ці справядліва менаваць мяне лесьбіянкай у выпадку, калі я выказваюся за аднаполавыя шлюбы? А "торжество феминизма" ў вычварным разуменьні гэтага панятку - крый божа! Я люблю, калі за мяне плоцяць у рэстарацыі ды падвозяць на таксоўцы да дому. І яшчэ пост скрыптум. Людзі, калі хто пабачыць Вішнёва, дык скажэце яму, што нельга атаясамліваць героя з аўтарам. Дастаеўскі старушак не забіваў, Жюль Верн на Месяц не лятаў, а я ніколі не крычала "Усе мужыкі - казлы!" :)))))))))))))))) напiсаў Югася Каляда 22.08.2005, 20:04
Югасі: Па-першае, шчыра вітаю Вас на літары й хачу яшчэ раз падзякаваць Вас і Вашага літ. агэнта за надасланую мне аповесьць "Галоўная памылка Афанасія". Вы мне прабачце, шаноўная, але калі Вы феміністка, то тады я пашыбаваў адсюль. Бо я, як ніхто іншы, спазнаў на сабе ўсё жахі амэрыканска-канадыйскага фэмінізму. Я маю поўнае права залічваць сябе ў ахвяры фэмінізму. Вы паспрабуйце паставіць сябе на маё месца калі я прывяду вось гэты выпадак які хутка вылячыў мяне ад шляхотнага стаўленьня да жанчыны: Вучыўся я тады ў таронцкім калэджы. Заняткі скончыліся, а я затрымаўся, бо мне трэба было тры гады ў адзін убіць бо паступіў у калэдж калі мне было 36-ць гадоў. Выходзячы сутыкнуўся ля шафы дзе віселі нашыя паліто, курткі й шубы зь незнаёмай мне студэнткай. Я, як дурань, дапамог апрануць ёй паліто й атрымаўшы "Thak you" пайшоў да свайго аўта не сказаўшы нічога апрача "You are welcome". І якім-жа было маё зьдзіўленьне, кажучы вельмі мягка, калі мяне на наступны дзень запрасілі да Deanа (рэктара, калі хто ня ведае) дзе паведамілі, што гэная асоба жаночага полу (як я разумею моцна прасунутая фэміністка) абвінаваціла мяне ў сэксуальных дамаганьнях. Пры гэтым лёгіка была наступная: Дапамог апрануць паліто » значыцца акцэнтаваў увагу на тое, што жанчына » значыцца хоча трахнуць. І, што самае дзіўнае, ў такіх выпадках прэзумпцыя нявінаватасьці не працуе. Дзякуй Богу, што рэктар наш аказаўся мужчынам і спусьціў справу на гамульцах. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 20:39
Тут жа ж мы абмяркоўваем кніжку супэрэлітарную, гэта вам не хухры-мухры. >Ната, дачушка, дык і растлумач ты свайму старому бацьку, што-ж такога супэрэлітарнага ў Югасінай аповесьці. Я хоць і не "гениальный сыщик", але й аповесьць Югасіна ня "тело ў слона". Дый шукаў я ня "прищик", а супэрэлітарнасьць. Шукаў і не знайшоў. Дык у цябе, мабыць, вочы маладыя й ты знайшла там тое, чаго я не заўважыў. Дык падзяліся сваімі знаходкамі з бацькам. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 20:46
Тату, Ігар Бабкоў ужо ўсё знайшоў. Вярніцеся ў пачатак дыскусіі й перачытайце. Югася, вітаю на форуме. напiсала Вусатая nata 22.08.2005, 21:05
Ната, Бабкоў для мяне не аўтарытэт. Калі ты зь ім пагаджаешся, гэта не значыць, што ён мае стоадсоткавую рацыю. Мне можна было-б мазгі круціць калі-б я НЕ ЧЫТАЎ. Вось ты, сваімі словамі, пспрабуй растлумачыць й ПАКАЗАЦЬ у чым супэрэлітарнасьць Югасінага твору. Няўжо ў тым, што "усе мужыкі - казлы". Я, часам, у адрас жанчын яшчэ мацней выказываюся, але мая пісаніна ніколі ні на якую супэрэлітарнасьць, як і на простую бяз "супэр", не прэтэндавала. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 21:23
Аксана, даражэнькая… Я, у адрозьненьні ад Вас, УПЭЎНЕНЫ, што за чалавека трэба змагацца. І гэта зусім неабявязкова мае быць змаганьне мужчыны за жанчыну ці наадварот. А змаганьне за сябра? А проста за чалавека? А за сваю сям'ю? Не, ніколі не пагаджуся з Вамі. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 17:56 З сям'ю - варта, за сяброў - верагодна. (Не забываймася, што ў маіх сяброў (пакуль што?) не было такіх сітуацый, калі за іх трэба змагацца). Але ў тым допісе я мела на ўвазе менавіта змаганне за мужчыну. І допіс не варта ўспрымаць у адрыве ад папярэдняга допіса WERKа. ;) напiсала aksana 22.08.2005, 21:51
Аксана, пакуль з майго ўласнага досьведу я вельмі часта назіраў змаганьне за мужчыну, за жанчыну, але вельмі рэдка бачыў змаганьне за сяброў, за сям'ю. А пра змаганьне за чалавека я наогул памаўчу. Не бачу нічога дрэннага ні ў тым, ні ў іншым змаганьні. Калі-б не яно, гэтае змаганьне, то хіба-ж я быў-бы шчасьлівы вось ужо дваццаць адзін год у сваім сямейным жыцьці? напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 22:10
Слова змаганне часам асацыюецца з паляваннем. :( Сямейнае жыццё (калі мець на ўвазе міжасобасныя дачыненні) лепей называць не змаганнем, а крокамі насустрач. Мяркую па сваіх бацьках. Хаця словы - гэта справа густу, абы былі шчаслівыя. :)) напiсала aksana 22.08.2005, 22:23
Аксана, да таго як пачаць рабіць крокі насустрач, трэба было змагацца ЗА маю будучую жонку. Ці можа Вы й праўду верыце, што дзяўчына сядзіць і чакае пакуль цароўны прынц да яе падляціць на тройцы вараных (пажадана мадэлі Мэрсэдэс) і павязе яе ў даль сьветлую? Ну калі так, то гэта моцна спрашчае жыцьцё прынца. А што рабіць калі ты ня прынц, зусім не чароўны дый бяз "тройкі"? Правільна, застаецца змаганьне. Бо яшчэ зь пячорных часоў жанчына цягнецца да пераможцы. І тут ніякі фэмінізм не дапаможа. напiсаў Раман Кардонскі 22.08.2005, 23:04
Калі б у "Афанасіі" быў хай сабе адзін станоўчы мужчына - аўтарку не папракалі б фэмінізмам. Тая ж праблема, што ў аповесьці "Любіць ноч - права пацукоў" Ю. Станкевіча: калі б там сярод увасабленьня сусьветнага зла - бежанцаў з Таджыкістану быў хай сабе адзін станоўчы вобраз - аўтар не выглядаў бы расістам. напiсаў werk 22.08.2005, 23:06
Фэміністак можна зразумець, калі пачытаеш такое: "В полупустой маршрутке дама общается по мобильнику: - Да… Да… А вот вчера папсик пришел ко мне и говорит "Лисочка, я скучаю", а у меня мурсики. Ну я ему сделала нямушки и он поехал в казино. Да… Да… А потом звонит Дусик и начинает рассказывать как он соскучился, как ему плохо и как он меня ждет. Ну у меня же мурсики! Я поехала и немножко побыла у него… Ой! Ты что, Дусик он же такой… Да… В попик.. Очень… А потом папсик приехал из казино и тоже как с ума сошел… Да… Конечно хорошо что Дусик сначала… Папсику было удобненько… Ой! А может на них так мурсики действуют… Ну все чмоки-чмоки." напiсаў бабёр 22.08.2005, 23:24
Ну проста як у тым анэкдоце пра слыннага паручыка: "А потым прыйшоў бабёр і ўсё апошліў…" напiсаў Раман Кардонскі 23.08.2005, 14:45
Ня трэба змагацца. Трэба любіць. І ўмець прыймаць людзей такімі, якія яны ёсьць. І дараваць. І тое-сёе ім "сьпісваць". Але гэта ўжо маралечытаньне, а не абмеркаваньне кнігі… напiсаў mirabilefuturum 23.08.2005, 17:16
Галоўная памылка Афанасія - тое, што хадзіў за тры моры, а іх аказалася два. напiсаў werk 25.08.2005, 09:43
Юрась, у цябе не грэгерыі атрымліваюцца, а "пэрлы", такое можна сабраць у кніжачку і назваць яе "Сьлёзы Ту-Бі - 2". Вось нядаўна ў Барселоне гартаў новую кнігу Барыко, дык яна называецца "Эліяда". Танюсенькая такая "Эліядка" выйшла ў Барыко, а ў цябе могуць выйсці тоўсценькія "Сьлезы Тубі - 2". І жанр новалітаратурны і постмадэрніскі - "пэрлы". напiсаў Маўр- 2 25.08.2005, 10:38
бар…бар…бар… Дык насамрэч Тубi быу беларускiм пiсьменьнiкам? напiсаў werk 25.08.2005, 14:27
Гарду: Не, шаноўны, не згаджуся я Вамі. Бо з ўласнага досьведу ведаю, што хоць і трэба любіць. І ўмець прыймаць людзей такімі, якія яны ёсьць. І дараваць. І тое-сёе ім "сьпісваць". Але без змаганьня за кахананую, за сябру, сям'ю, чалавека часам да этапа каханьня/любові можна ніколі не дабрацца. напiсаў Раман Кардонскі 25.08.2005, 15:19
Мы жывем пад цягам стэрэатыпаў. Адзін, хай сабе й паважаны ў коле беларускіх літаратараў, філёзаф павесіў ярлык на Югасіну аповесьць - супэрэлітарная. І ўсе адразу задралі лапкі дагары й прынялі як закон. А вось я так ня лічу. Ня лічу аповесьць Югасі ня толькі "супэр", але нават і проста "элітарнай". Шукаў там гэтую элітарнасьць і не знайшоў. Дык дзе-ж яна. У якіх такіх словах і сказах схавалася? напiсаў Раман Кардонскі 25.08.2005, 15:30
рамане, вам не здаецца, што вы дарма пераймаецеся. супакойцеся, выпіце зялёнае гарбаты ці кавы, паглядзіце тэлек. ну ня ўразіла вас ю. - ну і бог зь ёю. нашто вы сябе так дручыце? і іншых. знойдуцца тыя, каму гэта даспадобы. і вы станеце спрачацца? ну-ну. напiсаў mirabilefuturum 25.08.2005, 15:57
Гарду: Ды на здароўе. Я толькі шчыра парадуюся за Югасю. Я проста аспрэчваю тое, што Югасіна аповесьць ніякая не элітарная. Пакуль мне ніхто адваротнага не даказаў. напiсаў Раман Кардонскі 25.08.2005, 16:20
:))) напiсаў mirabilefuturum 25.08.2005, 16:43
Югасі: Так, Дастаеўскі бабулек не забіваў, але ж цара ўсё-ткі намерваўся. Значыць, перажыў гэты псіхалагічны момант. Мяркую, Ваша кніга — гэта збольшага Вы і ёсць, а інакш прырода творчасці палягае ў цемрадзі метафізікі. Вішнёў жа Вас папросту куснуў. Яму ўжо далі прачуханца ў “ЛіМе” за папярэдні “разгромны” артыкул. Поспеху! напiсаў Каптур 26.08.2005, 19:29
Тут нехта - здаецца, gard - пасьміхаўся зь вершу Вішнёва "Я паўлін-маўлін…". Зьміцер на гэты конт кажа тое самае, што і Югася: ня варта блытаць лірычнага героя з аўтарам. На мой погляд, лірычны герой - пазашлюбны брат аўтара. напiсаў werk 26.08.2005, 20:04
Паўлін-маўлін можа быць сваяком Купалавай Паўлінкі. напiсаў werk 26.08.2005, 20:06
Девчонки, я прочитала недавно об одном интересном способе предохранения. Непосредственно перед совокуплением мужчина погружает свою мошонку в очень горячую воду и держит, сколько может. Таким образом сперма в яичках сворачивается - ведь это тот же белок, как и в куриных яйцах при варке, и становится неопасной, можно заниматься сексом, не предохраняясь. Правда ли это? Кто-нибудь так пробовал? напiсаў кіса 26.08.2005, 20:37
2кіса: Праўда. Гомельская праўда. напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 27.08.2005, 00:03
Вот сижу и думаю. А надо ли оно? От работы отвлекает только. Да и пользы особо никакой. Не знаю стоит ли исправлять. Слышал многие женщины все равно оргазма не испытывают - так надо ли ради них стараться? Может не надо на это время тратить. Женщины, скажите честно, пусть даже анонимно, вам это надо? напiсаў цнотнік 28.08.2005, 10:50
Шкада, што не магу ўзяць вас за шкірку і вывесці вон. Дзе мадэратары? напiсаў абрыдла 28.08.2005, 12:24
2абрыдла: а мяне та за што? я Югасіну кніжку прачытаў, і збольшага ў мяне ад яе станоўчыя ўражаньні "Глядзіце дэльфіны!" (с) напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 28.08.2005, 14:40
вах-вах, уххххха! напiсаў Фройд 29.08.2005, 10:53
2 Фройд Я однажды приехала к МЧ, и, пока мы любили друг друга, его собака сожрала мои чулки. Вечером пришла домой его жена, а собака моими чулками наблевала… напiсаў КК 31.08.2005, 22:47
Можна пашкадаваць Каляду з-за таких ейных "прыхільнікаў". Спадары, ідзіце ванітаваць у іншае месца. напiсаў абрыдла 01.09.2005, 11:27
Вы б не лямантавалі, а што цікавае напісалі. А так руйнуеце форум больш за тыя расейскамоўныя допісы. напiсаў werk 01.09.2005, 11:48
я встречаюсь с французом,пока все очень даже супер.Нам по 18 и интересы есть общие,и много вещей сближает,он хорошо знает русскую историю,но по русски не говорит и меня это возбуждает. напiсаў Ан. 01.09.2005, 21:27
О хлопцы! О прыдуркі! Знайдзіце сабе дзевак - і сублімуйцеся, і сублімуйцеся суткі навылёт! А то нармальным пацанам толькі сьмешна ад вашай гіпэрактыўнасьці! (гы-гы-гы) Ніводная каляда ня вартая такіх высілкаў. напiсаў Чалавек 01.09.2005, 21:59
2Ан.: Я не танцую. Не танцую. Ты пашукай сабе другую. напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 01.09.2005, 22:43
Небомореоблака… ))) напiсаў Z 02.09.2005, 15:56
2Чалавек: А Вам туды: www.regnum.ru/news/500767.html Каб ня ўмёрлі!!!! напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 02.09.2005, 19:47
Я бы выбралалa себе в мужья того мужчину, у которого в жизни имел место опыт с проститутками, потомучто такой мужчина нагулялся и хочет спокойной семейной жизни. Это ж лучше чем девственник, а потом когда он будет встречаться с холостыми друзьями которые будут делиться своими "ежедневными походами" по бабам - вот тогда то ваш Девственник и захочет тоже попробовать "свежатину", а может потом даже сможет и влюбиться в какую нибудь проститутку из за своей наивности и глупости, вот тогда то вы и будете по настоящему себе кусать локти. напiсаў Kali 02.09.2005, 20:02
тры месяцы ня быў, а тэма усе жыве. Як там зараз кажуць - АФФТАР ЖЖОТ!? напiсаў ацкі сотона 10.09.2005, 22:30
ацкі сотона! ja z tabie kazau: nie chadzi siudy-y-y-y-y-y!!! ((( напiсаў mirabilefuturum 18.09.2005, 00:21
Поцелуй и секс это совсем разные вещи. И вообще, после поцелуев парень больше привязывается к девушке, может даже начать считать ее "своей" (если только не был глубоко пьян). Так что если хочешь, целуйся на здоровье, незачем себя сдерживать и строить недотрогу. Ни один парень не скажет "Она меня поцелавала через час после знакомства, значит она шлюха!". Может только возникнуть проблема, как его потом отшить. Я целовалась с многими, а спала с единицами. Целоваться - это классно, главное, чтоб сразу далеко не зашло. Это тоже проблема, дать понять парню, что от поцелуя до секса не один шаг. Вот и сейчас бы с удовольствием с кем нибудь поцеловалась… напiсаў Gazelia 23.09.2005, 18:46
Літота піша раман пра Югасю Каляду. Вусатая Ната дае ёй каштоўныя парады датычна сюжэту. www.livejournal.com/users/litota_zhurfak Цікава, а парнуху пра Каляду яны здымаць не зьбіраюцца? Як хахлы пра Цімашэнку. напiсаў Аматар чытаць дзявочыя дзёньнікі 28.09.2005, 00:47
2Аматар чытаць дзявочыя дзёньнікі: За Югасю могуць і ў вока даць… напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 28.09.2005, 15:34
Літота: Думаю напісаць раман пра Югасю Каляду. Вусатая Nата: Сюжэт будзе такі: дзяўчына, 24 гады. Ні карьеры, ні дыплёма, ні каханка, ні мужа, ні цікавага асяродку, ні дзіця, ні супэрзьнешнасьці, ні грошай, ні файнага хобі. Шэрая нуда. І раптам дзяўчына выдае кніжку, куды ўвайшлі ейныя тэксты, напісаныя ад нуды… Літота: Нешта накшталт таго :) <a href="www.livejournal.com/users/litota_zhurfak 972838#t972838">Тут</a> напiсаў Яшчэ адзін 28.09.2005, 16:50
У фіялетавым (дзевятым) нумары "Маладосці" ў рубрыцы "Папытай у кнігарні" нататка Аляксея Чароты пра Югасіну кнігу: "Аўтарка, безумоўна, таленавітая і ў сваіх творах застаецца выразніцай пачуццяў і думак свайго пакалення* - сённяшніх дваццацігадовых". А яшчэ ў нумары "рульны" тэкст дзевяціклясьніцы Марыі Казлоўскай (в.Навасёлкі, Нясьвіжскі р-н) "Погляд маладосці" пра сучасную беларускую літаратуру на прыкладзе часопісу "Маладосць". Цытатка: "Асабіста мне спадабалася апавяданне Ю.Каляды "Дэкарацыі", дзе галоўныя героі нашы сучаснікі". _______________ *Вылучана мною напiсаў Клён 28.09.2005, 16:52
Ад вашых цытат, клёне, патыхнула страшным школьным убоствам. І ўбоствам юнацтва. Якое шчасьце, што я немаладая. напiсаў eva 29.09.2005, 02:44
Кероги (<—) сплёл в инете свою сеть… и затаился, чутко реагируя на малейшие колебания натянутой струны… Ну, я и влипла в прошлом году… Весна была… То ли гормон в башку ударил, то ли, действительно, хотелось влюбиться… Крышу сорвало так, что и сейчас сквозняк… Любила!?!?!?! Писала, звонила… пропадала… умирала… возрождалась, как феникс, блин… Кероги то натягивал петлю на моей худенькой шейке, то, видя, что я уже почти отбросила лапки, искусно отпускал, давая мне глотнуть свежего воздуха… Долго не допускал до «тельца», потом сдался… Несколько раз куснул… Но… Я оказалась самой «обычной»: одна (!) голова, две руки, две ноги (я на них хожу), одно сердце… Есть еще, правда, пара чего-то за спиной… А на хрена они кому-то кроме меня нужны?… Лир-отступление, пардон! «Вирус» Кероги растекся по мне. В инете появилась новая «сеть» - моя… Я искала того, кто мог бы «убить» Кероги во мне… Или заменить (?) его.. Может, мне нужен именно такой «паук»?.. Они летели, не ведая, что их ждет холод и безразличие… Кем я только не была за этот год: и «Зайкой» (ненавижу это трусливое безликое слово!), и «Кошечкой», и «Рыжиком», и «Солнышком» и черт знает еще кем… Из 33 (!) реальных (про виртуальные и не говорю) встреч, 17 «паучков» пытались продолжить со мной дружбу (отношения). Многих обидела, чего вовсе не хотела… И только двое из 33 заинтересовали меня!.. Но и с ними отношения не сложились: после нескольких недель «вечного лета» наступал такой депрессняк!!!! (хоть в омут!) Но вывод был сделан… потрясающий – чем больше говорю о том, что я - СВИНЬЯ, тем больше находится желающих сделать из меня ЧЕЛОВЕКА :)))) *** Нет, сердце не переубедишь и не обманешь. Борьба с собой – пустая затея. Тогда в середине лета я «сложила оружие», забросив латы в чулан, и разрушила свою «сеть»… Кероги … жив! напiсаў Аляў ці не 29.09.2005, 18:45
…Блііін, што за фігню Аляўціне панапісвалі! Што мадэратар робіць?… 2Аматар чытаць дзявочыя дзёньнікі: За Югасю могуць і ў вока даць… напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 28.09.2005, 15:34 - Ой, цікава, хто! Ці ня ты выпадкова? І адкуль інфармацыя? Набліжаная асоба? напiсаў Аматар чытаць 29.09.2005, 21:17
Вы толькі паглядзіце, што Вусатая піша пра Каляду: "…ні супэрзьнешнасьці…" Шарова, прачніся, калега-калека мая! Памый пысу! напiсаў Сьмешна, Юля! 29.09.2005, 21:20
Абедзьве сымпатычныя. І, галоўнае, добрыя. напiсаў werk 29.09.2005, 22:42
2Аматар чытаць: Ты што? У Пухавічах нарадзіўся? напiсаў Афанасій Нікіцін 29.09.2005, 22:45
2werk: Станоўчыя. Але ня дзевачкі фабрычныя. напiсаў Сяргей Балахонаў 29.09.2005, 22:47
У сэнсе ня ШмэрцВэрк. напiсаў Сяргей Балахонаў 29.09.2005, 22:48
Форум - проста цуд. Магічны тэатар Югасі К. Трэцяя дзея. Акторы крыху стаміліся, але яшчэ жывыя. Новыя словы, новыя амплуа, новыя нікі. Маналёгі ў пустату. "Якая розьніца - хто гаворыць?" напiсаў Ігар Бабкоў 29.09.2005, 22:53
2Ігар Бабкоў: Гаврыт і паказвет Мцэнск. Мцэнскае врэмя ня дрэмя. напiсаў Мцэнскі 29.09.2005, 23:06
Вусатая Nата: Сюжэт будзе такі: дзяўчына, 24 гады. Ні карьеры, ні дыплёма, ні каханка, ні мужа, ні цікавага асяродку, ні дзіця, ні супэрзьнешнасьці, ні грошай, ні файнага хобі. Шэрая нуда. І раптам дзяўчына выдае кніжку, куды ўвайшлі ейныя тэксты, напісаныя ад нуды… З прэзэнтацыі ў Галерэі Б. "Югася Каляда, бунтарка, рэвалюцыянэрка, студэнтка, вандроўніца, драпежная птушка і анёл-абаронца ў адной асобе. Але ў нашую галерэю Югася завітала ў якасьці літаратара. Напачтаку года ў Мастацкай літаратуры выйшла яе кніга “Галоўная памылка Афанасія”, у Нашай Ніве – падборка вершаў. Я ўжо ня памятаю, з чаго і дзе пачалася спрэчка: з таго што некаторыя ўдзельнікі літаратурнага жыцьця пазналі сябе ў яе пэрсанажах, з таго што Вусатая ната (інтэрнэт-імя Юлі Шаровай) занялася псыхасэксуальнай інтэрпрэтацыяй прыватнага жыцьця аўтара, але ў выніку літаратурны сьвет падзяліўся палова на палову. Зрэшты гэта ня дзіўна: дзіўна тое, што галоўныя крыніцы кантравэрсійнасьці ляжаць у якасьці самой прозы Югасі Каляды. Яе проза сталася невыноснай для пакаленьня трыццацігадовых, ужо адчуўшых смак і цяжар рэчаіснасьці, але пакуль не намацаўшых шляхі яе пераўяўленьня, і часова забыўшых, што нам усім прыдзецца зь яе выбірацца. Паўстаў цэлы набор аднатыпных азначэньняў, самаае прыстойнае зь якіх – інфантыльная проза. Гэта не значыць аднатыпная, аднастайная: усе прызнаюць што аўтарка ўмее пранікаць у розныя дыяпазоны быцьця, чуць і пісаць у розных рэгістрах. Занадта лёгкія крокі: пісьмо Югасі Каляды ледзьве дакранаецца да рэчаіснасьці, накідае на яе вэлюм словаў, ці то ў якасьці покрыва майі, ці то ў якасьці замовы, заклёну. Югася расказвае казкі: і яны ў яе пісьме выконваюць надзвычай істотную ролю." Гэта пра адную і тую ж асобу? напiсаў Ігар Бабкоў 29.09.2005, 23:22
2Аматар чытаць: Ты што? У Пухавічах нарадзіўся? напiсаў Афанасій Нікіцін 29.09.2005, 22:45 Афоня, не зразумеў! Чым табе Пухавічы недаспадобы? А сам дзе нарадзіўся? напiсаў Аматар чытаць нічога не зразумеў 29.09.2005, 23:54
Дарагая Юля Шарова! Ну што ж ты змоўкла, калега мая (былая, дзякуй богу!)? (Памылася, як я параіў?) напiсаў Дзядзька з радыё 29.09.2005, 23:55
Дык хто каму ў вока залепіць? напiсаў Алё, мужыкі! 29.09.2005, 23:57
Не устраивай скандалов своему парню, ты хитростью, хитростью да и лаской. Без трагедий тихонечко ему мысль внедри что красотка эта ненадежная, ненужон он ей. Пусть он себя с ней спокойно не чувствует, с тобой тогда останется ;) напiсаў бабуля 30.09.2005, 02:12
Ласково и нежно говори ему почаще такую фразу: "Ну что козлик, рожки растут?" напiсаў babuin 30.09.2005, 12:50
Дарагі й скалечаный мой калега! Праца над уласным літаратурным праектам пад назвай "А.М., альбо Афанасі-2" (больш вядомы пад назвай Don Giovanni) не дазваляе мне пільна сачыць за Вашай інтэрнэт-актыўнасьцю. Недзе праз года Вы зможаце азнаёміцца з вынікам мёй працы і зрабіць мне сэанс псыхааналізу з поўным выкрыцьцём. Матэрыял будзе жывы і непрыдуманы. Усе супадзеньні імёнаў, мясьцінаў і абставінаў лічыць праўдзівымі. А пакуль я пакідаю Вас за асэнсаваньнем кніжкі Югасі Каляды. Чакаю ад яе новых твораў і новых інфармацыйных нагодаў. напiсаў Юлія Шарова 30.09.2005, 14:16
2Аматар чытаць нічога не зразумеў: Магчыма яна яшчэ калі-небудзь пра гэта напіша. Я нарадзіўся тут і січас ;) напiсаў Афанасій Нікіцін 30.09.2005, 19:48
2Афанасій нікіцін: Сапраўды, нічога не зразумеў! Хто яна пра што напісала? Што за панты гнілыя, што, хіба цяжка растлумачыць нармальна? напiсаў Аматар чытаць пакрыўдзіўся 30.09.2005, 21:23
Рэсурс-канкурэнт (канкурэнцыі не вытрымлівае): offtop.ru/litranet/view.php?only=&part=9 напiсаў Знайшоў 30.09.2005, 21:25
Яшчэ адзін канкурэнт. forums.fromby.net/viewtopic.php?t=103 напiсаў Барт-2 30.09.2005, 23:24
Eva "Якое шчасьце, што я немаладая." А як жа там зь Міцкевічам? Што ён там прасіў у маладосьці? Крылы? Узрост — гэта цывілізацыя? напiсаў Ігар Бабкоў 04.10.2005, 00:01
<Ад вашых цытат, клёне, патыхнула страшным <школьным убоствам. І ўбоствам юнацтва. <Якое шчасьце, што я немаладая. напiсаў eva 29.09.2005, 02:44 Ой, Сьвета, насьмяшылі-парадавалі! Каму што… Апошнюю фразу трэ было скончыць трохкроп'ем :))) напiсаў абізьян 04.10.2005, 14:24
Да уж, як кажа Андрэй Э. апошнія пятнаццаць гадоў "людзі мы ўжо немаладыя". напiсаў krambam 04.10.2005, 14:27
Бабкоў паліць : "Калі ў раскладзе насупраць майго прозьвішча паставілі “дацэнта”, я доўга і незразумела ні для каго з катэдральных сьмяяўся. Што ж, яны не чытаюць Югасю Каляду. Пасьля яе кнігі ніводны беларускі дацэнт ня можа сабе дазволіць спаць спакойна. Трэба хутчэй станавіцца прафэсарам. Альбо ўсё кідаць ды сыходзіць у вялікае паэтычнае падарожжа". www.svaboda.org/articlesprograms/intimat f-a333-48d5-9a64-a81a9b0b9ad5.html напiсаў Зрабіў 11.10.2005, 20:24
Дарагі Севачка! Вы ўмелі налічыць, што Ігар Бабкоў жыве першае жыцьцё, а я вось налічыла, што мой псыхалягічны ўзрост — 56 год, а Ваш - 19,5. Ігараў век палічыць ня здолела — менш пра яго ведаю :) Чым яшчэ займацца на старасьці гадоў, як не глупствамі? напiсаў eva 13.10.2005, 19:11
Во какетка. напiсаў werk 13.10.2005, 19:59
2werk: канфэтка напiсаў Зрабіў Што Мог І Памёр Ад Аргазму 14.10.2005, 20:23
Самыя скромныя на сьвеце:) magdalena-jo-jo.livejournal.com/27454.ht напiсаў ЖЖун 12.07.2006, 01:22
gndlfkn -ödfj-hfjh -ösdlfjkSD … напiсаў шшшыт 12.07.2006, 09:30
Вельмі жывы жж у Югасі. Забіраю назад усе высакамерныя словы пра яе, няшмат хто можа напісаць аповесьць у дваццаць і асьмеліцца зь ёй паказацца на людзі. Веру, што ў чалавека будзе не абы-якое жыцьцё. напiсаў eva 13.07.2006, 14:40
Ева, а Вы свой дзёньнік маеце? напiсаў werk 13.07.2006, 15:11
Сьвецкая кроніка: unutranyholas.livejournal.com/622731.htm напiсаў Kronikarz 13.07.2006, 21:44
Не, Юрасю, ня маю. напiсаў eva 13.07.2006, 23:33
Шкада, я б яго пашукаў. напiсаў werk 14.07.2006, 10:58
2eva >>>Веру, што ў чалавека будзе не абы-якое жыцьцё. Ня скарждуся на жыцьцё вось ужо дваццаць шосты год. )) напiсаў Югася Каляда 15.07.2006, 19:24
2Югася Каляда: [голас за кадрам] І ўсё гэта яна - наша непаўторная Югася Каляда! напiсаў Сяргей Балахонаў 16.07.2006, 00:45
Ад постынгаў за подпісам "eva" тхне не абы-якім снабізамам. напiсаў Назіральнік 16.07.2006, 12:05
Ева самакрытычны аўтар. Яна ж напісала: " Забіраю назад усе высакамерныя словы". напiсаў werk 16.07.2006, 12:41
Чым ёсьць, тым і тхне. закон прыроды. напiсаў eva 17.07.2006, 20:19
Што да ўзросту, то памятаю толькі свой і бліжніх. іншыя людзі для мяне застаюцца ў тым веку, ў якім апошні раз іх бачыла. А ці было жыцьцё такім ці сякім, даведваешся толькі пры апошнім імгненьні, да якога яшчэ, спадзяюся, ўсім прысутным далёка. напiсаў eva 17.07.2006, 20:25
Мне было сумна. Я пстрыкала па ЖЖ. наткнулася на цікавы - апынуўся Югасін. успомніла, што нахаміла ёй. захацелася перапрасіць. Перапрасіла й пайшла. У сьвеце ёсьць месца ўсім істотам і ўчынкам памянёных істотаў. напiсаў eva 17.07.2006, 20:31
А.К.: В романе молодой писательницы Югаси Каляды героиня хочет, чтобы ее любили такую, какая она есть, — с выбритой налысо головой, в драных джинсах, с изрезанной лезвием рукой. Такой антигламур… Л.Р.: Да и на обложке твоей книги, Анна, гламур пародируется: ты — в костюме розового зайчика, этакий образ блондинки… Но сегодня рекламные ролики презентуют: цель жизни женщины — понравиться мужчине. напiсаў http://www.sb.by/article.php?articleID=52806 18.07.2006, 13:21
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
