|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Тэкле: Прабачце‚ але я нічога ад асобы з імем Тэкля не атрымліваў. Тыя‚ хто мяне ведае‚ даўно прызвычаіліся‚ што я заўсёды‚ часамі не адразу - трэба-ж ідэю пракруціць‚ памацаць‚ з тым-сім абмеркаваць‚ адказываю на лісты. Хаця ліставаньне й забірае шмат майго ўласнага часу. Аркушу: Прыняць Вашую прапанову ці не‚ я магу канкрэтна адказаць пасьля першага верасьня. Падрабязнасьці лістом. Я й так тут шмат часду занімаю. Хаця Вашы падыход крыху дзіўны. Вы што думаеце‚ што мы тут‚ у ЗША‚ друкаваць будзем? Дык тады друк абыйдзецца нашмат даражэй за 300 даляраў. Мы можам дапамагчы ў распаўсюджываньні ў ЗША‚ а з друкам мы ўжо наеліся - для мяне прыклад Уладыкі Мікалая найбольш пераканаўчы. Бабкову: Цікава‚ а дзе я Вам прапаноўваў набіраць тэксты на "Палічку"? Вы кінулі нам зь Лявонам гэтак пагардліва‚ што ў нас няма досьведу ўласнай справы‚ то біш бізнэсу. Я Вам адказаў‚ што ёсьць… А ў Вас? Хаця Вам ён не патрэбны - Вы-ж пісьменьнік. Гэта-ж мы грэшныя па зямлі ходзім…  напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 15:34
Бабкову: Мяне крыху насьмяшыў‚ - толькі ня злуйцеся‚ добра? - Ваш пассаж наконт піетыту. Ня буду спыняцца‚ што хоць і не глядзім мы БТ‚ але газэты беларускія чытаем‚ і не адну НН. А як з Вамі? Ці даўненька Вы трымалі ў руках "Boston Globe"? Не? А вось піетыту ня трэба… Шчыра кажуў‚ а пра жыцьцё беларуса ў Амэрыцы я даўно намаўляю сябе паслаць у НН цэлую сэрыю гэткіх абразкоў з амэрыканскага жыцьця‚ але раз дзесяты іх перапрацоўваю‚ а яны ўсё не задавальняюць. Ну не дацягваю я да‚ нават ніжэйшай‚ плянкі НН. І яшчэ‚ калі сур'ёзна‚ то быў вельмі ўраджаны Вашым‚ так-бы мовіць‚ лістом заслугаў. Нават нейкая павага зьявілася‚ што ТАКІ чалавек са мной спрачаецца. Але вось калі адкінуць моўнае шалупіньне й вярнуцца да тэмы гутаркі што я распачаў - пра кнігагандаль і спытацца сябе самога ці задавальняе мяне‚ Ігара Бабкова‚ стновішча з распаўсюджываньнем беларускай літаратуры агулам? Аркуша‚ як я бачу‚ задавальняе‚ а Вас? Ну а пра сьмерць… Мы ўсе будзем мець гэты досьвед‚ нам-бы пра Жыцьцё - як змагацца й быць пераможцам над абставінамі. напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 15:54
Падчас абедзеннага перапынку перачытаў гэты й пару іншых форумаў. Заўважыў адну асаблівасьць: мы не разумеем адзін аднаго. Думка гуляла па шматлікім кірункам‚ пакуль я ня выцягнуў на "сьвет Божы" ідэю стварэньня незалежнага кнігагандлю. Ну тут і пачалося. Асабліва мне спадабалася як мы размаўляем. Уявім сабе гэта ў форм дыялогу: Я: Трэба ствараць незалежную сыстэму кнігагандлю. А:У нас няма ніякіх праблем з кнігагандлем‚ дайце грошы на друк… Я: Як няма? А (далей ідзе пералік‚ што праблемы ёсьць)… Трэба штосьці рабіць каб наладзіць гандаль белаарускімі кніжкамі. А: Гэта ўсё пустое. Дайце грошы пад ненапісаны круты дэтэктыў… Я: Ну а як-жа з кнігагандлем? А: Друкуйце самі кнігу… Вельмі‚ сьмешны‚ калі са стараны паглядзець атрымаецца дыялог. Як размова глухога зь нямым… напiсаў Раман Кардонскі 29.07.2002, 20:44
Раман.. 1. Калі вы яшчэ раз уважліва перачытаеце вамі ж напісаны "скарочаны" варыянт размовы, то і самі ж заўважыце што праблема кнігагандлю непарыўна звязана з кнігадрукам. 2. Мне канешне надаела навязывацца, але ананімнасьць ратуе - пісьменьнікі хочуць быць надрукаваны, і гэта правільна, а кнігагандль - справа бізнесу. І Бабкоў найлепшым чынам патлумачыў, што пісьменьнікі - не бізнесоўцы (на шчасьце). 3. У стварэньні незалежнага (альтэрнатыўнага) кнігагандлю ёсьць многа праблем і супярэчнасьцей. І калі ўжо вогуле брацца за стварэньне такой штучнай справы (штучнай - бо ўсе законы бізнесу пакуль што тут працуюць не на карысць бел. культуры) - то трэба ўсе гэта ўсебакова абмяркоўваць, з павагай адзін да аднаго, а я, прабачце, не ўпэўнена што гэта магчыма. напiсала Tekla 30.07.2002, 00:30
а што тычыцца бабкова, то ён вам па простаму сказаў, што ёсць справы якія ён робіць добра і дай яму Божа надалей гэтае рабіць, а вы яго накіроўваеце на рынак паперай ганлдяваць. :-)) мне знаецца мы яго можам толькі з павагай запытацца, ці бачыць ён выйсьце.. і вогуле.. хай нам тут параіць штосьці, разумны такі :-))) напiсала Tekla 30.07.2002, 00:37
таксама, паглядзела з дыстанцыі.. Дарагі Раман, толькі вы не думайце, што мы ня хочам ствараць гэтую ўжо легендарную сістэму незалежнага кнігагандлю, усе даўно хочуць, і намагаліся.. і гэта ўжо было сказана ўсё… напiсала Tekla 30.07.2002, 02:19
Тэкле: У мяне ёсьць адно простае пытаньне: а чым пісьменьнік так адрозьніваецца ад, напрыклад, праграміста. "Ну як-жа, - адкажыце Вы, - гэта праца творчая, а то тэхнічная." Прабачце, але ніколі не пагаджуся, бо я хоць у праграмным бізнэсе ўсяго сем гадоў, - ведаю, што не шмат, - але цудоўна ведаю, што праца гэта творчая. Ну дык пагодзімся што абедзьве прафэсыі творчыя? Пагадзіліся? Так? Ну добра. Збначыцца можна йсьці далей. Наступнае пытаньне: чаму праграміста павінен клапаціцца каб прадаць сваю праграму - вынік сваей творчасьці, а пісьменьніка гэта не абыходзіць? Толькі ня трэба пра бяссонныя ночы, прылівы натхненьня, сьмятыя прастыні, ды й г.д. Мы, праграмісты, таксама гэта ўсё маем. Адным словам, калі падыходзіць чыста практычна, то ніякіх падставаў чаму пісьменьнік НЕ ПАВІНЕН займацца ва ЎМОВАХ БЕЛАРУСІ стварэньнем сыстэмы кнігагандлю. Я ўжо бачу надутыя лупы злых пісьменьнікаў, якія пачынаюць бурчаць: "Зноў гэтыя клятыя мэрыканцы нас жыцьцю вучаць." Ды ніхто нікога ня вучыць. Я разважаю ўслых. "Дык што, - спытаеце Вы, - ты прапануеш пісьменьнікам кніжкамі гандляваць?" Адказ на гэта будзе для Вас нечаканым і, нават, крыху рашчароўваючым: "Не, я гэтага не прапаноўваю". Адзін разумны чалавек, які й зьяўляецца аўтарам ідэі стварэньня сыстэмы незалежнага кнігагандлю, прапанаваў ідэю сэмінара ня дзеля таго каб пісьменьнікі зноў разам сабраліся, паглядзелі адзін аднаму ў вочы ды стварылі часовае "Таварыства аматараў чаркі й шкваркі", а каб сабраць тых, хто быў-бы зацікаўлены гандляваць кнігамі ў невялікіх мястэчках, вёсках, райцэнтрах і г.д. Але ім трэба растлумачыць, навучыць як паперы саставіць, як ад, калі трэба, ад падаткаў уцячы. Ды яшчэ трэба каб завязаліся нефармальныя сувязі, якія, - з маёй багатай практыкі, - нашмат мацнейшыя за нефармальныя. Трэба каб ўтварылася інтэрактыўная сувязь паміж пісьменьнікам, выдаўцом ды кніганошай, давайце назавем яго гэтак. Гэта інтэрактыўная лучнасьць дапаможа з тым, каб вызначыцца з тым, ШТО хоча чытаць беларускі чытач. Магчыма ён сьпіць і бачыць каб прачытаць Бабкова, Глёбуса, а можа наадварот - Шамякіна, Крапіву ці Маўра. Проста трэба ўзяцца за гэтую справу камусьці, каму больш гэта абыходзіць, і хто жыве на месцы, а ня ў розных там Мерыках… напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 05:57
Тэкля, даражэнькая, дарэчы Вас ня зьдзівіла тое, што Ваш форум пакрыху сканаў нават крылы не распусьціўшы. Прычына ў тым, на мой погляд, што нікога не абыходзіць чытач, а кале не абыходзіць, дык навошта тады яго намагацца вывучыць, ведаць ягоныя зацікаўленасьці і інтарэсы. напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 06:06
1. Мяне не здівіла што форму сканаў - мне была цікава наколькі реальна "пісьменнікі" гатовы ў адкрытым паветры абмяркоўваць "некрасівыя" праблемы тагож кнігагандлю. Бо ў кулуарах яны - мы - усё гэта абмяркоўвалі, перажоўвалі сто разоў - но ў супольнай працы, з жаданьнем выпрацаваць практычныя парады (сабе ж) улічваючы досвід кожнага - гэта не для нас, не для беларусаў. 2. Аднак дыскусія гэта паказала некалькі рэчаў якія я напрыклад ня ведала (ужо добра) - што Аркуш можа ўдзельнічаць у гэтай справе, што Полацк можа спажываць да 1000 асобнікаў (у беларускіх умовах гэта супер проста што такое), што Бабкоў жывы і не абыякавы да гэтага, ўто ёсьць вы - і здаецца калі распачынаць нешта - можна спакойна разлічываць што хоть адзін чалавек не будзе паводзіць сябе па беларуску. 3. Ну і вогуле, звярніце ўвагу - не адно практычнае пытаньне не знаходзіць падтрымкі, затое теарэтычнае - выклікае шмат эмоцыяў і слушных заўваг. Усё гэта мне здаецца паказальным, вартым увагі. Тут няма нічога станоўча-адмоўнага, гэта проста реаліі, і трэба гэта проста ведаць. напiсала Tekla 30.07.2002, 10:10
што тычыцца розніцы паміж пісьменнікам і праграмістам - так гэта хацяб такая, што софт і кампутарныя тэхналёгіі - адна з самых прыбытковых галінаў бізнесу (сусьветнага), а выдавецтва - бізнэс для вар'ятаў. Тут наіменьшыя прыбыткі (ў сьвеце) не ўлічваючы сітуацыі з бестселлерамі (але гэта нас пакуль не кранаецца вогуле). Такім чынам (асабліва у беларускім кантэксце) гэта як розніца паміж банкірам і збіральшыкам бутэлек. Пагадзіцеся, матывацыя ў ніх розная. напiсала Tekla 30.07.2002, 10:21
Што да практыцы. (канешне, варта было б усеж такі асобны топік для гэтага вылучыць, ну ладна). Зараз у розных асьродках ідзе размова аб гэтым кнігагандлю, і што цікава - хто на штосьці здольны - ціха і сепаратна гэта робіць і можа нават пасьпяхова - асабіста для сябе, ну дык штож - гэта бізнес. Я сама маю тысяцы сумневаў на гэта конт, толькі разумею адно - няма ў нас нейках супольнай адказнасьці за тое што адбываецца. А асабіста кожны - файны і ўсё такое… дык вось, раман, семінарамі і спатканьнямі гэтых спраў не вырашыць (не так проста). А самае страшнае - гэта знайсьці кагосьці "каму больш гэта абыходзіць, і хто жыве на месцы, а ня ў розных там Мерыках" немагчыма ўявіць - ён (хтосьці) скажа - я зраблю гэта, палажу жыццё, мяне не абыходзіць, ці мы падыйдзем да добрага хлопца - слухай, зрабі вось сетку, цябеж не ўсёж роўна. Гэта так павінна адбывацца? = таксама толькі разважаю ўголас :-). І асабіста я ідэю гэтую падтрымліваю, і згодна ўдзельнічаць ва ўсіх мерапрыемствах і абмяркоўваньнях. (калі гэта дапаможа справе :-))) напiсала Tekla 30.07.2002, 12:42
Тэкле: Бачыце‚ нават гэтая дыскусія дала нейкі станоўчы вынік. А гэта цешыць… Хаця‚ напрыклад‚ розьніца паміж словамі й справамі застаецца. Напрыклад Аркуш гарантуе распаўсюджываньне толькі на Полаччыне 1000 асобнікаў‚ хаця перад гэтым пісаў пра зусім невялічкі наклад якім выйшла ягоная кніга "Проста ў сярэдзіну". У якім выпадку яму верыць? Вы пісалі: "Ну і вогуле, звярніце ўвагу - не адно практычнае пытаньне не знаходзіць падтрымкі, затое теарэтычнае - выклікае шмат эмоцыяў і слушных заўваг." Тлумачэньне вельмі простае - каб зрабіць практычнае нешта трэба адарваць свой азадак ад утульнай канапы‚ а каб абмяркоўваць нешта тэарэтычнае можна не адрываючыся ад кавы барабаніць па клаве. Вось і ўсё простае тлумачэньне. Наконт праграмістаў і пісьменьнікаў. Ну вы тут трапілі‚ калі шчыра‚ "у белы сьвет як капейку"… Колькі Вы ведаеце заможных праграмістаў у Беларусі. Дый маркет наш нашма‚ ох як нашмат вузейшы за маркет пісьменьніка. Калі ўзяць ЗША‚ то колькасьць пісьменьнікаў-міліянэраў нашмат пераўзыйдзе колькасьць праграмістаў-міліянэраў. Але і ў тым‚ і ў другім выпадку гэтыя людзі бязумоўна таленавітыя… Я проста перакананы‚ што людзей якія-б маглі заняцца беларускім кнігагандлем нашмат больш‚ чым мы сабе думаем. Справа ў тым каб іх належна адукаваць‚ растлумачыць іхныя правы й магчымасьці. Я‚ калі шчыра‚ законьнік. Ніколі ў ЗША не парушыў закону‚ бо гэта ў мяне ў касьцях - павага да закону. І пакуль беларускія законы яшчэ дазваляюць індывідуальнае прадпрымальніцтва‚ гэтым трэба карыстацца зараз. А ў якасьці лірычнага водступу‚ дазволю сабе ўспомніць як восем гадоў назад я размаўляў з былым‚ цяпер‚ дэпутатам ВС-12 РБ. Тады я спытаўся ці ёсьць у іх нейкія пляны на варыянт наступу дыктатуры. Ён на мяне пазіраў тады як на дзівака. Хаця я яму тады яшчэ сказаў‚ што Лукашэнка ў першую чаргу падграбе пад сябе СМІ. Вельмі павольна поле гульні для незалежных выдавецтваў зьмяншаецца. Стварэньне холдынгу гэта ня першы званочак‚ а колакал. Дай Бог‚ каб я памыліўся‚ нарэшце. Але як у нас у Кемелішках казалі: "Дай Божа‚ дай Божа‚ але ні знаю…" напiсаў Раман Кардонскі 30.07.2002, 16:10
Раман Няўжо ты не разумееш простую рэч? Каб выдаць кнігу, трэба: або мець уласныя грошы (добрыя), або фундатара (фонд, дзядзю з банка або бізнэсоўца). "Проста ў сярэдзіну" я выдаў за ўласныя грошы, якія зарабіў на радыё "Свабода" ў перадачах Дубаўца "Вострая Брама". Грошай хапіла на мізэрны наклад. Дубавец мне раіў увогуле не выдаваць зборнік - мізэрны наклад, некандыцыйнае паліграфічнае выкананьне. Але я палічыў: лепш так, чым ніяк. Мудрова мы б рэалізавалі без праблем. Бо. Па-першае, "Іду на таран!" - супэр баявік, пра тое, як беларускія супрацьпаветраныя сілы зьбівалі паветраны шар. І таму гэтая кніга камэрцыйная. Па-другое, Полаччына - гэта ня толькі Полацак і Наваполацак, а яшчэ Глыбокае, Паставы, Лепель, Браслаў… Тысяча - як раз наш наклад. напiсаў Алесь Аркуш 30.07.2002, 21:32
эх.. Раман. канешне, і кнігагандаль калісьці паўстане, усё магчыма. А што тычыцца навучыць - так чаму беларусоў вучыць - перастаць хлусіць, бо ўжо сілы няма працаваць… А калі вы законнік - так забудзьце аб гандлю ў Беларусі, тут нават абмяркоўваць няма чаго. Час ад часу мне бывае смутна…. напiсала Tekla 31.07.2002, 00:18
да, і яшчэ Раман, а Вам не прыходзіла ў галаву паважаць нашае дасьведчаньне ў беларускіх праблемах, мы, хто жывем тут - лепшыя спецыялісты па беларускіх пытаньнях. А то як заўсёды - спрабуюць як бы тутай пачаць добрыя справы, семінары, сёе-тое, а потым здіўляюцца што нічога не атрымалась. напiсала Tekla 31.07.2002, 00:43
Dobry dzen! Tolki ciaper pachytau tut kamentary, mushu paprasic prabachennia u spadara Aliesia Arkusha nakont taho, shto jon ne kazau, a ja napisau. Artykul rabiusia u tyja dni, kali Bel. Palichka ne pracavala, i ja abapirausia vykluchna na ulasnyja uzhadki. напiсаў baciukou 31.07.2002, 15:04
Аркушу: Вы толькі падцьвердзілі тое‚ што я й спрабаваў вам‚ веларускім пісьменьнікам‚ паказаць. Адкажыце сабе на пытаньне: Ці атрымаў я прыбытак ад рэалізацыі свайго зборніка? Калі так‚ адкажыце на наступнае пытаньне: 2. Ці магу я адразу выпусьціць наступную кніжку накладама хаця-б на 200 асобнікаў больш за адбітыя грошы й атрыманы прыбытак? А ў міжчасе прапаную ўсім далучыцца да маіх віншаваньняў спадару Аркушу з нагоды народжаньня ягонага сына. Віншуем! напiсаў Раман Кардонскі 31.07.2002, 15:19
Тэкле: Ці трэба мне Вам паўтараць вядомую прыказку пра закон-слуп? Менавіта з тым‚ каб людзі не пабілі сабе ілбы аб тыя "слупы" й трэба іх вучыць як гэтыя слупы абмінаць. Я-ж пісаў‚ што я не ПАРУШЫЎ амэрыканскага закону‚ але ня пісаў‚ што я жыву ў межах якія мне закон дае… Шчецельней чытаць трэба. Я ніколі не спрачаўся ў тым‚ што ў Вас лепшы досьвед беларускай рэальнасьці. Менавіта таму мы ня вучым‚ а выказываем сваё меркаваньне. Вы ня згодны зь ім‚ дык давайце спрачацца‚ пераконываць адзін другогас зь лічбамі й фактамі ў руках. Вось давядзіце мне такім шляхам‚ як у Беларусі квітнее кнігавыдавецтва‚ як з год у год павялічваецца й наклад беларускіх кніжак‚ дый тытулаў становіцца ўсё больш‚ як вясковая настаўніца‚ хаця-б мая маці‚ магла-б пайсьці ў мясцовую кнігарню дзе магла-б набыць беларускую кніжку… Ды яшчэ не забудзьцеся апісаць як шыкоўна жывуць нашыя пісьменьнікі. Я адчыніў вушы й падрыхтаваўся слухаць. напiсаў Раман Кардонскі 31.07.2002, 15:31
Раман. 1. я ўжо 10 разоў на гэтым форме ясна сказала што згодна, праблемы, трэба рабіць, хоць амаль што немагчыма, і я не ўпеўнена што гэта разумна - нешто рабіць ў "безперспектыўнай" справе. Але выбар зроблены даўны… І тут не спрачаюся. 2. таксама ўжо было сказана, што спробы былі, удалыя-няўдалыя, але былі, што азначае - многія разумеюць што гэта праблема і спрабуюць зменіць сітуацыю. 3. Ну так не атрымалася - спрабуем растлумачыць чаму - а вы ізноўку пра тое самае - треба, трэба… Ну дык што ж рабіць, калі мы з вамі нават маючы адное жаданьне не можам дагаварыцца? Кожны робіць што можа, атвартыя на дыялог у гэтым накірунку.. і што не хапае?.. а я вам скажу - адказнага.. ну, лідэра.. ну, дык што мы абмяркоўваем? а што тычыцца параўнаньняў прыбытку "выдавецкага" комплексу і сафтовага - дык проста ляніва рабіць статыстычна-эканамічныя выкладкі. Прабачце. Штосьці толькі не помню ў спісе багацеяў света пісьменьнікаў. Я памыляюся? напiсала Tekla 31.07.2002, 16:44
вы гаворыце аб нашых праблемах - мы іх ведаем. Не атрымалася нешта.. плоха. Даўно хацела адыйсьці ад гэтай размовы, але ўжо нейкая роля атрымалася. Як бы і не я гэта - а чалавек Х які гаворыць - так так, згодна з тым, з гэтым, а вось тут не так.. І нічога… Вось так адбываецца 90% размоваў аб справах у беларускім асяроддзі. Выігрыае той, хто моўчкі сепаратна робіць сваю справу. мдяяя. напiсала Tekla 31.07.2002, 16:50
Аркушу. А чаму вы намагаецеся прадаць рукапіс? Можа лепей было б (прабачце што лезу) пашукаць грошаў там-сям. Калі вы ў стане ўласнымі намаганьнямі зрабіць усю выдавецкую падрыхтоўку - друк не так многа /ну многа, но магчыма/. Другім жа гэта ўдаецца … Не, я толькі цікаўлюся як з гэтым пытаньнем срправы… напiсала Tekla 31.07.2002, 16:56
Алесю Аркушу. А сп. Пацюпа не ўваходзіць у ТВЛ? Нешта інфармацыі пра яго мала, ды й зборнікі не сустракаліся, хоць, як мне падаецца, ён цікавейшы ад Гуменюка (чамусьці яны ў маім уяўленьні параю ходзяць). напiсаў LY 31.07.2002, 17:28
Раману За "Проста ў сярэдзіну" не вярнуў нават палову ўкладзеных грошай. Бо шмат маю сяброў. Ды й не камэрцыная кніга - зборнік паэзіі. Часам прадаецца ніжэй сабекошту. Але ж тое ня значыць, што ня варта выдаваць паэзію? Тэкле У 1999 годзе я выдаў кнігу Мудрова "Зімовыя сны". У "Бібліятэцы часопіса "Калосьсе". Хутчэй брашура. Хацелася б выдаць Вінцэся прыстойна. Мне здаецца, насёньня гэта самы камэрцыйны бел.празаік (патэнцыйна). Але вось ніхто ня хоча ўкладаць у яго грошы. Летась з'макетавалі вялікую кнігу і спыталіся ў адной друкарні: колькі будзе каштаваць выдаць? Пачулі лічбу і вярнуліся ў андэграўнд. Лявону Пацюпа класны малец, але дзіўны. Калі была магчымасьць надрукавацца, сваю кнігу не падрыхтаваў (а прывёз у Полацак жончын зборнічак - Анжаліны Дабравольскай). Увогуле ён трымаецца асобна, на адзіноце-самоце. І я яго бачу раз у год, а то і ў два. напiсаў Алесь Аркуш 31.07.2002, 21:50
Дзякуй, Алесь. Сытуацыя, відаць, падобная, як зь вершамі Галіны Дубянецкай. напiсаў LY 31.07.2002, 21:57
Перачытала формум гэты і іншыя… Усе гавораць правільна, усе нешта робяць. Кнігадрук, выдавецтва і кнігараспаўсюджваньне - адзін з самых важных для мяне сюжэтаў апошні час. Напрыклад я магу ўкласьці грошы і працу - але гэтага недастаткова.. нет. І я не ведаю з чаго пачаць нават. Шчыра рада, калі выходзіць новая беларуская кніга. Балюча і сорамна калі наклад гадамі ляжыць запакаваны дзесьці пад сталом. Дык толькі адно пытаньне - ці мае сенс намагацца змяняць гэтае становішча неяк разам (што у беларускай сітуацыі сёньня страашна цяжка "разам"), ці нехай ідзе само ўсё - можа неяк "паціху, патроху дабярэмся да д…"… напiсала Tekla 31.07.2002, 22:45
усе 116 паведамленьняў Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
