| Вiтаю, дружа! |
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
| Не отдавайте святыню псам: о передаче "Выбор" створаны: 25.02.2003, абноўлены: 15.06.2004 18:14, камэнтароў: 71 Несколько слов хочу сказать о последнем выпуске ток-шоу "Выбор", где речь шла "о белорусской мове, матчиной мове", выражаясь словами нафталиновой коммунистки, участвовавшей в шоу. С её (и не только) подачи передача Мацкевича прошла на трасянке. Тоже неплохо, как сказал один зять, бросивший камень в тещу, а попавший в кошку. Не ждите от меня конструктивной объективной критики. Оставим ее Дубовцу и Федуте (шутка). Дело в том, что ныне по всем фронтам наша интеллигенция, так бы сказать, оттекает к Лукашенко, переходит под крыло его "ястребов". Тема не новая, согласен. Но как обидно, что список этот (не предателей, нет!) растет и растет, и вот уже Мацкевич, умница Мацкевич, хочет, чтобы мы что-то выбрали, и призывает нас к этому с ОНТ, где играет по чужим правилам и на чужой территории (гендиректор – Козиятко), и налаживает "телемосты", и с серьезным выражением, повернув свою седую голову, говорит: "А теперь посмотрим, что думают ". Я принимаю выбор Мацкевича, изо всех сил пытаюсь его понять, но его "Выбор" я точно ненавижу. Мацкевич говорит, что на ОНТ у него есть единомышленники, хотя этих холуев в дорогих костюмах, ведущих, менеджеров, руководителей программ – вещающих про что угодно, но только не про нищету соотечественников, которые теперь боятся не НАТО, а собственных почтовых ящиков, где ждут их коммунальные платёжки, – можно назвать лишь "тоже белорусами". Может, его единомышленники – это осветители сцены? Мацкевич говорит о "зарезаных передачах", но были ли это передачи на тему "Наши правнуки: будут ли они знать русский язык?". Нет. В последней передаче участвовал Глобус. Перефразируя Геббельса, мне так и хочется сказать: "Когда я слышу слово "Глобус", я хватаюсь за пистолет", но так как пистолета у меня нет, то оставим фашиста в покое. Все было в Глобусе хорошо: и дорогой, по мерке сшитый костюм, и часы, и том собственной прозы на столике, и стрижка, и этот хищный подбородок, который не променяешь на подбородок никакого другого писателя, но его белорусский Чего он пришел на эту передачу? Зачем выставил на показ не свой талант и деньги, а убогость своего белорусского словарного запаса, косноязычие? Разве он своим личным примером, своим белорусским, убедил аудиторию, что у роднай мовы ёсьць будучае? Но я вспоминаю прочитанное о Набокове, родители которого однажды спохватились: "Ах, наш пятилетний Володя по-русски знает только слово "какао"!". Может, это миф, а может и нет. И я думаю, что у Глобуса, и у Мацкевича, и у меня однажды получиться красиво, шикарно говорить по-белорусски. Только бы Мацкевич "вернулся с войны" в тихие прохладные аудитории, где так хорошо, до головокружения, говорить о философии, политологии, мониторингах. Ибо не мог поэт Зенон Позняк стать главой государства, и философ Мацкевич не может "обернуться" в телеведущего. Не тот у него "понятийный аппарат", не для своей целевой группы вещает он на ОНТ. Даже если бы он попытался выступить в роли белорусского Гордона (у нас же любят когда все по русской кальке), так и тут я бы не поддержал его: у нас не Венессуэла, где госканалы вместо рекламы дают ролики в поддержку бастующих. И Мацкевич не там "начинает с нуля". Спадар Абрамовіч, а чаму самі не на "матчынай мове"? Дарэчы, у вас пакуль і па-расейску не асабліва шыкоўна пісаць атрымліваецца. У сэнсе, памылкі ёсьць. ODA, пожалуйста, не уклоняйтесь от основной темы. В моем тексте имплицитно содержится ответ на ваш вопрос. Как вы сами относитесь к "Выбору" и Глобусу в контексте этого обезянника (если смотрели, конечно)? А мне спадабалася расейскае слова ВенеССУэла.:) Спадар Абрамовіч, сваё меркаваньне на гэты конт я пакінула на суседняй галінцы - выказалася я вельмі ляканічна. Але пэрсанальна для вас магу свой адказ разгарнуць. Папярэджу адразу, што судзіць буду выключна з прафэсійных пазыцыяў, не ўнураючыся ў палітыку. Праграма "Выбар" уздымае сур'ёзныя і вострыя тэмы, аднак з пункту гледжаньня журналістыкі яна надзвычай блага зробленая. У вядоўцы ёсьць патэнцыял (адукаваных і эрудыраваных людзей беларускай тэлевізіі хранічна бракуе), але яму не даюць раскрыцца. Няблага было б і над іміджам яшчэ крыху папрацаваць -нешта трэба рабіць з тварам і падбіраць іншы гарнітур, гэтак мне здаецца. Застаўкі і аздабленьне студыі перадранае з ОРТэшных ток-шоў, зрэшты мяне гэта ня дзівіць. Сюжэты зробленыя ў манеры "Але лёс склаўся так, што хрусьць - і папалам " Чамусьці калі журналіст бярэцца пісаць пра праблемы беларускай мовы, ён рэдка пераадольвае спакусу кінуцца ў гэты сьлязьлівы патас. Асаблівае "замілаваньне" выклікае канцоўка сюжэта пра дзіцячы садок - слабенькі дзіцячы галасок цягне: "Як маладыыыя ў час кахаааання Ў апошні вееечар расставааання " Імітацыя інтэрактыва (тое ж, што й жывога этэру) - рэч наагул недапушчальная. Які інтэрактыў, калі праграма ідзе ў запісе! Зрэшты, у нас БТ-1 таксама любіць у выпусках навінаў "простыя ўлучэньні" такога кшталту рабіць. Можа недасьведчаны глядач гэта праглынае, але для мяне такія прыёмы - толькі "белыя ніткі". Мала людзей апыталі перад "телевізарам на вуліцы" (ці як у іх гэта звалося?) Склалася ўражаньне тэндэнцыёзнасьці ў падборцы сынхронаў. Цяпер наконт "абязьяньніка". Я паўтаруся, Глёбус быў адзіным, хто выглядаў у гэтай кампаніі па-чалавечы, хоць не з усімі ягонымі думкамі я магла б пагадзіцца. Беларуская мова з гукам [ч'] зразумела ж, рэжа слых, як і лёгкі маскоўскі пранонс, тут я з вамі пагаджуся. Але гэта ня самае страшнае. (Дарэчы, заўвага камуністкі наконт таго, што беларускія пісьменьнікі пішуць "абы што і абы як" і таму іх чытаць немагчыма - проста бальсан да душу Кардонскага (шкада, ён далёка!). :-))) А наагул падбор удзельнікаў дыскусіі быў занадта няўдалым. Тая ж Таня Хатэнка (Міхаліна) добрая дзяўчынка, але мала што яна сказала па сутнасьці. Камуністку лепей было б засадзіць у залю і папрасіць, каб яна задавала правакацыйныя пытаньні. А дыскутаваць павінны былі менавіта адмыслоўцы - лінгвісты, пісьменьнікі, грамадзкія дзеячы. І няхай бы камуністы, парфяновічы ды студэнты ліцэя задавалі б ім свае пытаньні рознай ступені разумнасьці. Агульнае ўражаньне ад праграмы - няякаснае выкананьне палітычнай замовы. "Зачем выставил на показ не свой талант и деньги, а убогость своего белорусского словарного запаса, косноязычие?" Такое пытаньне да шаноўнае публікі: Хто ведае людзей, якія шыкоўна размаўляюць па-беларуску? Асабіста мне давялося толькі аднойчы размаўляць з такім чалавекам - бабцяй Марыяй зь Ліпнішак, якая ўважала сябе за польку. Ну дык хто прыгожа размаўляе па-беларуску? Лепей бы яны замест аптыміста Парфяновіча ці маладога паэта запрасілі да дыскусію Зьмітра Саўку, што сядзеў у студыі сярод гледачоў. Прынамсі, даў бы цьвярозую прафэсійную ацэнку сытуацыі і здолеў бы пераканаўча фармуляваць свае думкі. Яшчэ была забаўная аналёгія: беларуская мова і ідыш. Итак, на одной чаше весов "Праграма "Выбар" уздымае сур'ёзныя і вострыя тэмы", "у вядоўцы ёсьць патэнцыял", а на другой –"Застаўкі і аздабленьне студыі перадранае з ОРТэшных ток-шоў", "Сюжэты зробленыя ў манеры "Але лёс склаўся так, што хрусьць - і папалам…", "Імітацыя інтэрактыва (тое ж, што й жывога этэру) - рэч наагул недапушчальная", "падбор удзельнікаў дыскусіі быў занадта няўдалым", "Агульнае ўражаньне ад праграмы - няякаснае выкананьне палітычнай замовы". Дело в том, ODA, что потенциал есть и у меня, и у вас, как и желание поднимать острые темы, однако этого мало. Мацкевич в силу субъективных и объективных причин, грамотно сформулированных вами, не станет телеведущим. Попробовать же(вымазаться, вляпаться, раскрыться, ауру утоньшить – нужное подчеркнуть) он, конечно, может, у нас свободная страна. Однако волей-неволей он льет воду на ту же мельницу, что и Дранько-Майсюк с его переводом Туркменбаши. Это мое мнение. Что касается Глобуса, то однажды подсчитают его словарный запас, дадут толковую оценку тому, как его "разговорный белорусский" влияет на письменный. Ваши слова ("Глёбус быў адзіным, хто выглядаў у гэтай кампаніі па-чалавечы")косвенно подтверждают: Глобус умеет подбирать себе свиту. Знал же наверняка, заранее знал, что придут к Мацкевичу одни, простите, раздолбаи. Имиджмейкер он зашибись какой. Королем, глобусом Беларуси снова он оказался! Вот только когда Глобус окажется среди равных, блин?! Когда же мы его оценим по справедливости? Абрамовіч, у цябе дачушка нарадзілася. Віншую. Гэта твой вялікі ўнёсак у беларускую справу. Выхоўвай дачушак. Пішы для іх казкі і калядныя апавяданні. Да сутнасці пытання Запрасілі. Пайшоў і зрабіў. Ідзі і зрабі лепш. Попробовать же(вымазаться, вляпаться, раскрыться, ауру утоньшить – нужное подчеркнуть) он, конечно, может, у нас свободная страна. Однако волей-неволей он льет воду на ту же мельницу, что и Дранько-Майсюк с его переводом Туркменбаши. Это мое мнение. Вы самі сабе супярэчыце. У першым сваім постынгу вы сказалі, што хочаце прыняць выбар Мацкевіча. І прыймайце, хоць гэта й цяжка. Вядоўца зь яго выйдзе - пры ўмове ня толькі сур'ёзнай карэктоўкі іміджу, але й наведваньня якіх-небудзь курсаў тэлевядоўцаў (калі ОНТ выдаткуе на гэта грошы - памятаю, Астравух яшчэ гады чатары таму хацеў рэпартэраў ФІТа ў школу Познэра адпраўляць, але гранты не знайшоў). Глобус умеет подбирать себе свиту. Знал же наверняка, заранее знал, что придут к Мацкевичу одни, простите, раздолбаи. Не абавязкова. У рэдактараў заўсёды праблемы з запрашэньнем гасьцей на падобныя праграмы. Глёбус мог і ня ведаць дакладна, хто прыйдзе. Граматна выкарыстаў магчымасьць прапіярыць свой брэнд. Іншыя не скарысталі, нават дэпутат Парфяновіч, а ён здолеў. Дзеля даведкі падаю спіс маіх апанентаў, якія не прыйшлі і ледзь не сарвалі перадачу: Гасцюхін, Скобелеў, Бондар, Чайка Запіс быў цяжкі, даводзілася крычаць і супакойваць істэрыкі. Бо мэта была адна: за тры гадзіны запісаць перадачу так, каб яна выйшла ў эфір. Запрасіў мяне Гена Рабцаў. Ён таленавіты чалавек. Мы разам працавалі ў часопісё "Бярозка", калі наклад складаў 30 000 асобнікаў. У той "Бярозцы" працавалі Ахроменка, Клімковіч, Шайбак, Сіўчыкаў, Бадак, Анемпадыстаў. Адмовіцца ад працы я, вядома, мог, але я верыў, што Гена ўсё зробіць нармальна. Сп.Абрамовічу Бачыце, зусім не "раздаўбаеў" у атачэньне запрашалі. Папросту, калі запіс пад пагрозай зрыву, пачынаюць хапаць каго заўгодна. Я так зразумела, што натхнёны юны паэт, Міхаліна ды іншая публіка зьявіліся выпадкова, бо іншых не знайшлося. Пэўне, рэдактар усё ж недапрацаваў, бо варта было б дзеля падстрахоўкі яшчэ некага з сур'ёзных суразмоўцаў запрасіць. Але ўсё адно добра, што праблему ўзьнялі на тэлевізіі. Можа і будуць якія зрухі?.. Глёбусу: дзякуй за віншаваньні. Бачу сарказм у вашых словах, мэнтарства, але не крыўдую. Хай Бог будзе літасьцівы і да вашай Ядвігі. Бачу, што вы, ODA, схільныя сур'ёзна разглядаць здзек-шоу "Выбар". Няўжо вы лічыце, што на АНТ, якое стваралася не для АБЫ ЧАГО, сапраўды ўзыйдзе нешта вартае нашай увагі, будзе спрыяць кансалідацыі грамадства, усведамленню беларусаў як нацыі? Фармат Мацкевічавай пердачы (я не памыліўся) гэтага не прадугледжвае, і нікога ён не паядноўвае, усе разыходзяцца пры сваім меркаванні. ППРБ ужо сёння робіць адмысловыя захады, каб застацца яшчэ і яшчэ, і аднойчы перад Мацкевічам паставяць вельмі канкрэтныя мэты. І будзе скандал, і, ганарлівы, ён сыйдзе (а мо і не), а вы будзеце плявацца, кідацца да тэлевізійнага пульту, калі пачуеце знаёмую рыторыку, пабачыце знаёмыя твары, і будзеце спрабаваць знайсці Эўраспорт альбо расейскую Культуру. І хрэн вам. Адно АНТ. Адзін Мацкевіч, які ціхутка мармыча нешта, гледзячы на сьвет праз прызму і ідэйныя ўстаноўкі "кукловода" Казіяткі. Вось чаго я баюся, а вы мне кажыце пра прафесійныя складнікі посьпеху АНТ. Ды халера на іх! Гэта тое, да чаго заклікаў Дубавец. Самаактуалізацыя. Цікава, ці зрабіў хто небудзь запіс перадачы. Я-б набыў, каб мець сваю апінію. ОДА: Калі беларускую літаратуру крытыкуюць і зьлева, камуністка, і справа (я па поглдах правы кансэрватар), значыцца й запраўды штосьці не ў парадку. А Вас хіба стан рэчаў задавальняе? Правы кансерватар, гэта, як левы камуніст. Доўбня ты палітнекарэктная, Ромка. Касету я запісаў, але даслаць не магу, замест касеты дасылаю тэкс перадачы са "Свабоды". Новая перадача сэрыі “Па-за тактам”. Зьміцер Падбярэскі, Менск (Зьміцер Падбярэскі: ) “У напісаньні кожнай песьні ўдзельнічаюць, як вядома, кампазытар, паэт (у цяперашняй практыцы найчасьцей проста аўтар словаў) і аранжыроўшчык. Калі апошні збольшага застаецца па-за ўвагай шырокай грамадзкасьці, дык аўтары музыкі і словаў вядомыя куды больш. Праўда, і тут папулярнасьць разьмяркоўваецца няроўна: прынамсі, аўтарскія канцэрты паэтаў — рэдкасьць, як, зрэшты, і выданьні зборнікаў песень, напісаных на іх вершы. Пры гэтым выданьне альбому песень на вершы Адама Глобуса, які зьявіўся ўжо ў 2003 годзе, было даволі нечаканым. Па-першае, адразу ж падумалася: няўжо мы гэтак моцна пастарэлі, што пачалі выдаваць нешта накшталт мэмуараў? Па-другое, няўжо гэта ўсяго толькі першы такі альбом у даробку спадара Адама? Па-трэцяе: і што, гэта хіба ўсе песьні? Менавіта такая была мая першая рэакцыя, калі я ўбачыў гэты дыск, на якім прадстаўленыя песьні на вершы Адама Глобуса ў выкананьні ансамбляў “Новае неба”, “Бонда”, “Песьняры”, “Сябры”, “Гарацкія”. Песьні былі напісаныя ў розныя гады, збольшага дастаткова даўно. Тым ня менш, сам альбом датаваны сёньняшнім часам, што, згадзіцеся, не магло ня выклікаць пытаньні да Адама Глобуса, якога я рады вітаць у нашай студыі. Дзень добры! Адам, знаёмыя мы гэтак, здаецца, даўно, што некаторыя падзеі губляюцца ў гадах. Прынамсі, я й дагэтуль ня ведаю, што ж злучыла цябе з папулярнай музыкай?” (Адам Глобус: ) “Ведаеш, грошы. Гэта быў той час, калі за песьні добра плацілі, і ў кожным кабаку, рэстарацыі была такая рапарцічка, якую запаўнялі, і аўтарам плацілі грошы. Першымі гэта зразумелі нашыя кампазытары, і ім быў патрэбны чалавек, які б пісаў тэксты. Я ўсё ж лічу, што ў аснове песьні ляжыць тэкст, я заўсёды любіў чытаць фальклёрныя кніжкі, дзе зборы песень, яны мяне заварожвалі, і вось такім чынам я і апынуўся ў гэтым шоў-бізнэсе”. (Падбярэскі: ) “Мне так здаецца, што ты ніколі не пісаў спэцыяльна для песьні. Аднак вось “Ядлаўцовы лес” — гэта амаль клясычны песенны тэкст. Табе наагул даводзілася хадзіць па кампазытарах і прапаноўваць уласныя вершы?” (Глобус: ) “Наадварот. Кампазытары прыходзілі да мяне. Прыходзіў да мяне Жэня Эльпер, я пісаў верш, такі крышку аблегчаны верш, які лёгка чытаецца, лёгка ўспрымаецца, мы яго перакампаноўвалі пад песенны жанр, рабілі прыпевы, ударныя словы, але перараблялі ўсё ж вершы”. (Падбярэскі: ) “Гутарачы з табой, я ўвесь час задумваюся, што ж піша паэт Адам Глобус: тэксты, як кажуць зараз у папулярным асяродзьдзі, словы ці вершы? Паміж усім гэтым ёсьць для цябе розьніца?” (Глобус: ) “Вядома! На дыску ж напісана “Песьні”. Часам верш, як мне здаецца, становіцца сапраўды ўдалым, калі ён ператвараецца ў песьню. І гэта наагул адна з адзнак верша”. (Падбярэскі: ) “Трэба разумець, што ў гэтым альбоме — толькі невялічкая частка песень, напісаных на твае вершы”. (Глобус: ) “Так. Проста ня ўсё ўвайшло і ня ўсё знайшлося. Быў такі цудоўны калектыў “Даміно”, яны напісалі чатыры рок-н-рольчыкі, такія вясёлыя і вельмі ўдалыя, аднак іх проста не знайшлі. Хто зьехаў, хто проста даўно музыкай не займаецца, ня ведаю, які іх лёс. Не знайшлі мы і дзіцячыя мае песьні, там “Чукуляку”. Якраз нашыя андэрграўндныя сьпевакі й выканаўцы — яны, як высьветлілася, больш зарганізаваныя за нашае афіцыйнае радыё. Якраз я на радыё не знайшоў сваіх песень, а нашыя вясёлыя і неабавязковыя людзі маюць запісы, і дзякуючы ім Юра Цыбін гэта ўсё захоўвае, выдае, прапагандуе”. (Падбярэскі: ) “Слухай, але ж гэта ўсё было літаральна ня так даўно, а ўжо столькі страцілася!” (Глобус: ) “Ведаеш, нядаўна… Даўно! У мяне ўжо ўнук Вовачка, так што ёсьць ужо Вовачка маленькі Адамчык, Вовачка вялікі Адамчык”. (Падбярэскі: ) “Раней цябе даволі часта можна было сустрэць на рознага роду канцэртных імпрэзах. Цяпер ты на іх амаль ня ходзіш. Ці гэты інтарэс быў узроставы, ці бізнэс заеў, ці ідалы здрабнелі?” (Глобус: ) “Быў адзін пераломны момант у маім жыцьці, канцэрт “Ролінгаў” у Барсэлёне. Я прыйшоў, адслухаў канцэрт, потым зразумеў, што так мы ня здолеем ніколі! І для мяне гэта быў настолькі моцны шок, што ўсе гэтыя калектывы, зь якімі я працаваў, прадставіліся як зусім іншы сьвет. Прайшло ўжо пяць гадоў — не магу апісаць той канцэрт! Ня хочацца, прабач, псаваць уражаньне ад таго канцэрту, вось я зь ім у душы і жыву”. (Падбярэскі: ) “А калі запросяць цябе на нейкі канцэрт кшталту “Скрыжаваньні Эўропы”, каб уручыць прыз, скажам, “За дасягненьні ў галіне рок-паэзіі” — пойдзеш?” (Глобус: ) “Можа, гэта пытаньне з падколкай? Па-за тактам? Вось я табе скажу: на “Славянский базар” я, мусіць, не паеду, таму што гэта знаходзіцца па-за межамі эстэтыкі. Тое, пра што ты гаворыш, — я проста ня ведаю, ня быў”. (Падбярэскі: ) “Гэта такі маленькі “Славянский базар”…” (Глобус: ) “А!.. На маленькі “Славянский базар” — тым больш! Гэта ня мой стыль, не мая аўдыторыя, не мая кар’ера, бо ўжо за мной такі шлейф цягнецца: сэкс-рэвалюцыянэр там, андэграўнд…” (Падбярэскі: ) “Чаго толькі ні гавораць!” (Глобус: ) “І чаго толькі ні прыпісвалі! Таму я ня думаю, што магу быць нейкай заангажаванай асобай”. (Падбярэскі: ) “З кім з айчынных выканаўцаў цябе зьвязваюць сяброўскія сувязі, з кім адчуваеш творчую повязь?” (Глобус: ) “Вось гэта сапраўды нетактоўнае пытаньне! Па вялікім рахунку. Калі пытаньне было такое: каго ты любіш, дык мне застаецца сказаць, што я ўсіх люблю. Таму з усімі, з кім я працаваў, мусіць, я падтрымліваў больш чым сяброўскія адносіны. Я лічу, што стварэньне песьні — гэта даволі складаны і даволі інтымны акт”. (Падбярэскі: ) “А ты ня ўдзельнічаў у конкурсе на напісаньне гімну? Чаму?” (Глобус: ) “Ведаеш, ня ўдзельнічаў. Ну, таму, што вось і на “Славянский базар” я ня ежджу. Вось “Ролінг Стоўнз” я люблю, разумееш? Я ж па адукацыі якраз мастак-манумэнталіст, які павінен быў займацца манумэнтальнай прапагандай: фрэскамі, вітражамі там, мазаікай, так, і пірамідамі, во-во! Але ў нас быў такі выкладчык, Алег Хадыка, які ў першы дзень заняткаў прыйшоў да нас і сказаў: ведаеце, я прыйшоў да вас сказаць, што гэтым займацца ня трэба. І ён мяне пераканаў: сапраўднае мастацтва, сапраўдная лябараторыя мастацтва, сапраўдныя пошукі — яны ляжаць па-за межамі прапаганды, па-за межамі так званага афіцыйнага мастацтва”. (Падбярэскі: ) “Чым для цябе было выданьне альбому — творчым актам, жаданьнем засьведчыць сябе і ў гэтай галіне, задавальненьнем амбіцыяў?” (Глобус: ) “Па-сяброўску мне патэлефанаваў Юра Цыбін і кажа: ты ведаеш, назьбіралася столькі вось тваіх песень, давай я зьбяру праграму, падрыхтую, і калі ты ўбачыш у гэтым альбом і крышку фінансава дапаможаш, мы зробім рэч. Вось мы рэч і зрабілі. Сапраўды, атрымліваецца дваццаць гадоў у беларускай музыцы”. (Падбярэскі: ) “Юбілейны канцэрт ня будзеш ладзіць?” (Глобус: ) “Мне адысьці ад “Ролінгаў” вельмі цяжка”. (Падбярэскі: ) “Як ты сам лічыш, ці далёка ты сёньня ад’ехаў ужо ад станцыі Койданава і ці магчыма туды вярнуцца?” (Глобус: ) “Самае дзіўнае, што на днях мой сын купіў каля Койданава дом, мой унук Вовачка ўжо туды езьдзіў. Ведаеш, вярнуся зноў у гэтае Койданава. Ці зьявяцца новыя песьні? Калі вось да мяне зноў прыйдзе Піт Паўлаў, мы зноў пап’ем гарбаты альбо кавы, перабярэм мае вершы, можа, нешта ўбачыцца, можа, нешта зробіцца. Хутчэй за ўсё так. Дзякуй Богу, што ёсьць магчымасьць паэту выдацца вось яшчэ і ў такой форме. Спачатку хацелася нейкія камэнтары зрабіць для кампакта, але…” (Падбярэскі: ) “Усё і так ясна! Адам Глобус, “Песьні”. (Глобус: ) “Так!” (Падбярэскі: ) “Добра! Дзякуй за гутарку і да новых сустрэчаў!” 2 ODA а хто праводзіў аналогію бел.мова-ідыш? Дзякуй, Адаме. Слаць мне ня трэба, бо мне перадаць табе грошы без аказыі вельмі цяжка. Калі ты не маеш нічога супраць то да цябе зьвернецца мой сябра, які разьлічыцца за касэту. Ён-жа й першле мне яе, тым больш, што ізноў назьбіралася вялікая пачка кнігаў, часопісаў і кампактаў, набыў-бы я, з задавальненьнем, і кампакт з тваімі песьнямі. Можа падкажаш дзе яго знайсьці можна. 2Абрамовіч Не, я ня схільная сур'ёзна разглядаць ток-шоў "Выбар" і найперш з-за дрэннай якасьці гэтай праграмы. У мяне чыста прафэсійны падыход. Калі прадукт добры - мне гэта падабаецца. Іншая справа, на чыю карысьць працуюць журналісты, але няхай гэта будзе на іхным сумленьні. На сумленьні Мацкевіча ў тым ліку, якога я, па шчырасьці, усё ж магу зразумець. На вашую думку, лепей яму вечна сядзець ў кутку і весьці філязофскія размовы з парай-тройкай студэнтаў, марнуючы свой час і нэрвы? Ці папісваць артыкулы? Чалавеку хочацца самарэалізавацца - няхай самарэалізуецца. Спадар Абрамовіч! Мы ўжо не ў 2001-ым, а ў 2003 годзе жывем. Байкоты і гордае абстрагаваньне не далі плёну. Дык што, будзем па-ранейшаму ігнараваць дзяржаву? Так, ППРБ цяпер зацікаўлены ў распаўсюдзе беларускай мовы і гэта не сакрэт. Гэта падстава, каб ваявайць зь ім? Глядзіце на палітыку больш прагматычна. 2Кардонскі Не, мяне стан рэчаў не задавальняе. Але чулі б вы тую кабетку! Яшчэ тая гумарыстка! 2Tekla У праграме быў сюжэт на гэтую тэму. Распавядалася, што стваральнік ідышу быў родам зь Беларусі. "То можа ў беларускай мовы ёсьць шанс " - прыкладна гэткімі словамі завяршаўся сюжэт. Наагул несур'ёзна, сьмеху варта. <<У праграме быў сюжэт на гэтую тэму. Распавядалася, што стваральнік ідышу быў родам зь Беларусі.>> Ідыш ніхто не ствараў, ён сам стварыўся :) Як, дарэчы, і іўрыт. Голем Значыцца, я нешта няслушна зразумела. Альбо рэпартэры ОНТ нешта няслушна растлумачылі, аднак сюжэт быў. Паралелі праводзіліся, і ўдзельнікі дыскусіі (сам Глёбус, у паасобку) гэтыя тэорыі абвяргалі. Цэнтравому: Цікава, калі бываюць левыя лібэралы, што зусім прыймальны тэрмін, і калі той-жа мой любімы камэнтатар Біл О'Райлі з Фоксньюс сам адносіць сябе да правых кансэрватараў, дык чаму Я не магу быць правым кансэрватарам? ОДА: Дык я й хачу паглядзець і паслухаць запіс гэтай перадачы. Можа хтосьці здагадаўся запісаць на відзяк? Я-б набыў касэту з гэным запісам. Вельмі добра, што ёсьць незадаволенасьць. Яна, незадаволенасьць, піхае чалавека йсьці наперад. ODA, я меў на ўвазе, што, напэўна, гаворка ішла пра іўрыт, а той, хто быў родам зь Беларусі, быў не стваральнік, а адраджальнік іўрыту як жывой мовы. Ён(яна) меў на ўвазе іўрыт www.pravapis.org/art_hebrew1.asp www.pravapis.org/art_benyehuda2.asp Ха якое супадзеньне - аўтар адказаў на хвіліну раней. :) "ППРБ цяпер зацікаўлены ў распаўсюдзе беларускай мовы і гэта не сакрэт. Гэта падстава, каб ваявайць зь ім?" ODA, шчыра кажучы, я не зразумеў гэтых вашых слоў. Патлумачце іх, калі ласка. Раман, кампакт я табе прэзентую. Прысылай сябра. А касету не варта і глядзець. Перадача самая звычайная, адно добра: яна сваечасовая. Рэзананс і каментары цікавейшыя за перадачу. Адаме, ён зьвяжыцца з табой праз электронную пошту, хоць, перакананы, ведае твой тэлефон. Перадача - гаўно, бо савок суцэльны. Ад "інтэрактыву" да ўсяго астатняга. А камэнтары дык наагул А вы самі спрабавалі нешта зрабіць? Тэарэтыкі хрэнавы! Тоб, ну адкажы - якое там паветра, га? Яшчэ адзін пакрыўджаны. БэТэшнік гавёны. І цябе папэрлі? "Падзяліся навіной, ёсьць моладзь" Ды паклалі яны на вас на ўсіх зь вялікім прыборам, як той казаў. І сьмяюцца, чытаючы ўсё гэта глупства. Абяцаў суаўтару сп. Юру больш ніколі не заходзіць на гэты форум, але ня вытрымаў. 1. Раиса Емальяновна Мирончикова (менавіта так!) была маёй выкладчыцай "Гісторыі КПСС" у Беларускай Дзяржаўнай Кансэрваторыі. Шкада, што Глёбус мяне не запрасіў, я бы задаў колькі пытаньняў. Напрыклад, такіх: у 1985 годзе я, студэнт 1 курса, здаваў ёў ГістПарт. Яна вагалася, што мне ставіць "4" ці "5". Але гэтая клімаксічная дура (Мірончыкава) мела да мяне нейкія сантымэнты, і таму спыталася: а якія працы таварыша Сталіна я ведаю? Я назваў. "5", карацей. Але гісторыя на гэтым не канчаецца. Пасьля "Дзядоў-88" (калі мянты разагналі людзей на Маскоўскіх могілках Менска дручкамі і "чаромухай" яна бегала па ўсіх групах кансэрваторыі і лямантавала (цытую): "А вы знаете, что про этих "Тутэйшых" в ЦК КПБ говорят? А вы читали статью "Пена на волне перестройки?" А вы что, не знаете у нас в СССР главный язык русский, а те, кто его не любят националисты!" Я ня вытрымаў і задаў пытаньне пра самавызначэньне нацый і культурніцукую палітыку(сталінская канстытуцыя 5 снежня 1936 г.). Наступным днём у мяне была "спэцыяльнасьць" (калі хто ёсьць музыка, зразумее, што гэта такое). Мая выкладчыца, прафэсар Ірына Аляксандраўна Цьвятаева (Сьветлая Памяць!), сказала мне літаральна наступнае: "Да мяне прыходзіла Мірончыкава с катэдры марксызма-ленінізма і сказала, што ты, Слава Ахроменка левы трацкіст і правы бухарынец. Я, канечне, з гэтай вар'яткай пагадзілася, але папярэджваю: па ёй "Навінкі" плачуць! Трымайся як мага далей!" А цяпер, уяўная Раіса Емельянаўна, пытаньні: калі Вы хлусілі наконт беларускай мовы калі прапагандавалі погляды на яе Саўкі Паўлава (те, кто говорят по-белорусски левые троцкисты и правые бухаринцы), ці на АНТ? Калі хто мяркуе, што я наконт "трацкістаў" хлушу, можа спраўдзіць у Глёбуса, Дубаўца ці Анатоля Сідаровіча. Гэтых людзей я на 3 курсе запрашаў у кансэрваторыю, дзе яны выступалі і расказвалі, што такое Беларусь і хто такія "Тутэйшыя". Адзінае, што мне асабіста не спадабалася фраза Глобуса "Да я за беларускую мову жыцьцё гатовы аддаць!" Вова! Ты сьпярша грошы менскім аўтарам аддай, якія ты вінен Яшчэ. На лекцыі і сэмынары па "Гісторыі КПСС" амаль ніхто не хадзіў. Выключэньні люты і красавік. Хадзілі ўсе. Бо Мірончыкава чытала пра сьмерць Леніна (люты) і Сталіна (красавік). Выглядала прыблізна так: "После тяжелой и продолжительной болезни, 5 марта 1953 года товарищ Сталин.. Ста С Враги Коммунистической партии считали, что со смертью товарища Сталина Ста Ст Извините, больше не могу говорить! (плача па-сапраўднаму). Можете идти. Всем на семинаре - "5"!" Яна нават не вар'ятка. Раіса Емельянаўна Мірончыкава "сумасшедшая"! Юля (Андрэева-Гендэль, яна ж ODA)! Ты ж таксама ў яе вычылася! Мо што дадасі? Хлусу: А як наконт ейнай ацэнкі беларускай літаратуры? Сп. Рамане! Цікавае пытаньне, канешне Як прыклад "советского белорусского поэта" Мірончыкава прыводзіла Лаўрэата Сталінскай Прэыміі 1 ступені Я. Купалу. "Над ракой Арэсай". Я таксама думаў, што Купала быў шчырым сталіністам. Пакуль не зраўумеў, што калі Алеся сьплятае вянок Таварышу Сталіну і ў той жа час пяе яму гімны гэты сапраўды супэрзьдзек! Кудя вяночкі сьплятаюць (калі гэта толькі не нізка Багдановіча)? НА МАГІЛУ! Напэўна, таму тав. Івана Дамінікавіча зь лесьвіцы "Масквы" і скінулі (Вы ўжо ведаеце нашу зь Юрам вэрсыю ў "Хуце" тамака крыху інакш). А ў іншым Я ня думаю, што Р. Е. Мірончыкава ведае нават такое словазлучэньне "беларуская літаратура". Каб яна дазналася, што можа быць беларускі дэтэктыў, яе б напаткаў ня толькі клімакс Але й брыдкае расейскае слова з 6 літараў. Таксама на "п", толькі не "пагром". Значна горш. Прабачце за нэнарматыўную лексіку. Я заўсёды нэрвуюся, калі згадваю свой 1 курс і "Гісторыю КПСС". З павагай ХЛУС Вянок у нас на Беларусі (па паганскім сьветапоглядзе, што Купала ну проста ня мог ня ведаць!) сымболь сьмерці. Забачце, спю Рамане, акадэмічнае выданьне "Этнаграфіі Беларусі". Тамака ёсьць Пытанне да Ўладзіміра Вячаслававіча, як да чалавека абазнанага ў сучасніках і ў песеньным жанры ўвогуле. Хто пераклаў на беларускую маю ўлюбёную песьню: Сьпяваць і працаваць Нам дрэнна, не зь рукі Што за народ такі ? Вядома - землякі ! Як мне ўдалося высветліць, арыгінал песьні напісаны па-галандску ў 1563 г. Пітэрам Брэйгелем Старэйшым (Мужыцкім) пра ягоных персанажаў. Але хто геніяльны перакладчык на матчыну мілагучную ? Учора ўвечары па СТВ Леанід Дранько-Майсюк сказаў (цытую), што сёння павінна вітацца ЛЮБАЯ беларуская кніга, у тым ліку перакладзеная на родную мову (гэта ён, відаць, пра пераклад кнігі Туркменбаші і свой унёсак у гэта), бо 95 адсоткаў нашага кніжнага рынку складаюць небеларускія і небеларускамоўныя кнігі. Таксама, бач, прагматык, як і ODA. Бяда ў тым, спадар Леанід, што ваша пазіцыя максімаліста-прагматыка апраўдвае з'яўленне на беларускім кніжным рынку і кніг Гітлера з Гімлерам, і зборніка прамоў Хусэйна, выдадзеных па-беларуску. Алесь Адамовіч быў бы ўсьцешаны. Сапраўды, няхай будуць і такія кнігі, але – пасля перакладаў "Сатанінскіх вершаў", Сервантэса, Павіча, братоў Грым і інш. І няхай яны будуць перакладзеныя з АРЫГІНАЛУ, а не як вы з кампаніяй "перакладчыкаў" робіце. Бо ўжо згадзіла У. Эка чытаць у перакладзе з расейскай на беларускую. На вашым сумленні застаюцца і словы, пышлівыя, ганарлівыя, высокія словы пра тое, што ў Туркменбашы, – ад сябе дадам: сапраўднага ўсходняга дэспатычнага лідэра (для ягонага народа, гэта, відаць па ўсім, не повад для песімізму і адчаю) – у ягонай паэме, шмат думак глыбокіх пра лёс народа і мову, самапавагу. Вы кажыце, тым гэтая кніга і будзе карысная беларусам. "Да запретит вам Господь", таварыш паэт. "Да запретит вам Господь". Калісьці Цішка Гартны (Зьміцер Жылуновіч, першы чалец беларускага ўраду) казаў пра кнігу прафесара Карскага: "Добра, што ў яе малы наклад, не наробіць шкоды". Леанід Дранько-Майсюк, гэтыя словы зьвернуты і да вас. Хлусу "Юля (Андрэева-Гендэль, яна ж — ODA)! Ты ж таксама ў яе вычылася! Мо што дадасі?" Вы памыліліся. Нічога агульнага з Андрэевай я ня маю, апроч імя. Абрамовічу Я ня тое каб прагматык. Папросту ўстрымліваюся ад таго, каб ганіць тых, хто нешта робіць. А сядзець у кутку і адтуль кідаць "выкрывальныя" рэплікі на адраз шматлікіх "здраднікаў" - для гэтага асаблівага майстэрства ня трэба. Сапраўды, паспрабуйце самі нешта зрабіць! ODA, давайце забудземся на гэты дурны выраз: "трэба нешта рабіць". Бо ад слова "нешта" патыхае няўпэўненасцю, сумнівам і адчаем. Давайце лепш агульнымі намаганнямі, напрыклад, паспрабуем разабрацца: пераклад Дранько-Майсюка – унёсак у беларускую літаратуру? сумніўная рэч (бо ён таксама пэўны: "трэба нешта рабіць")? палітычны заказ? трывожны сігнал для белітаратуры? а мо спроба не адстаць ад усіх, бо Туркменбаші выходзіць на многіх мовах сьвету? ці трэба было выдаўцам і перакладчыкам піярыць так: кніга адрасаваная найперш туркменам – грамадзянам Беларусі? альбо наогул туркменская дыяспара замовіла гэту кнігу? "Сапраўды, паспрабуйце самі нешта зрабіць!" ODA, я не ганаруся, але вы лічылі, колькі тут на Літары форумаў асабіста я распачаў? Я ўжо "перакрыў" папярэдні форум пра "Выбар", форум "З якой беларускай пісьменніцай " узьнік як водгалас на мой форум "З якім беларускім пісьменьнікам вы б хацелі пабіцца?" роўна як і форум пра чытачку АРХЭ. Да гэтага былі форумы пра Глёбуса, прызнаю, са скандальна-правакацыйным адценьнем, але я магу гэта і ў артыкул аформіць, і надрукуюць. Дадайце сюды маіх дачок, выкладчыцкую дзейнасьць у БДУ, вывучэньне беллітаратуры Так што "нешта" я ўсё ж раблю на белым сьвеце, як і вы :) Напрыклад, правакуеце народ на спрэчкі. Посьпехаў! :-)) Цікава, дарэчы, ці здолею я "перажыць удар", калі мае дачушкі стануцца фанаткамі Глёбуса? Прыйдуць аднойчы і скажуць: "Тата, здабудзь нам аўтограф аўтара славутых "Тэкстаў"!" Як тут адвярцецца? Адно цешыць і душу грэе: да таго часу, як гэта адбудзецца, Глёбус абавязкова напіша сапраўдны сучасны раман, а не гэты нон-фікшн пра сваю сям'ю, які ўсё ж ёсьць дакументальнай літаратурай, да якой – іншыя патрабаваньні. ODA, я таксама "народ" і гэтак жа сьпяшаюся на агеньчык ліхтароў, запаленых рукамі іншых, што і вы. Сп. Абрамовіч! Мо я Вам бы і даў рады, каб Вы "пілёт" галінкі падалі па-беларуску. Вы нават амаль без памылак пішаце (праўда, трэ' ведаць напісаньне "ь" перад "г","к і "х"). Сьвіньня Вы маскальская, малашаноўны урод, сп. Абрамовіч! Я бы пасароміўся на беларускім сайце распачынаць галінку па-расейску.Ну з прынцыпу. Калі што ня так прабачце. Зь непавагай да Вас - Ф. Хлус Папярэдні камэнтар напісаў я, Уладзіслаў Ігаравіч Ахроменка (ён жа Францішак ХЛУС). Тутака табе, ініцыятар рускіх галінак, не Расея. Не падабаецца валі на *ru. Ці проста на .. Да наведвальнікаў. Хіба я ня маю рацыі? (Мо маю кулямет, як кажуць на Західнії Україне). На Абрамовіча. Яшчэ раз напішаш па-расейску . ХЛУС Ф. Так я и знал, хлюс – это флюс! Немедля надо оперировать: белорусское не должно ассоциироваться с хамством, иначе, батенька, вы далеко не уедете со своим флюсом. Хлус малайчына. І "Чорную розу " глядзеў. А сьпярша здаваўся крыху дэбільным са сваімі "понтамі" супр. Глёбуса. І Глёбус - таксама нішцяк. Нічога, што ўсялякія псэўда-барацьбіты, якія "нешта робяць" (т.б. абсіральныя форумы, дачок ды "вывучаюць беллітаратуру"), плявузгаюць. Сонца нам дапаможа! читателю "Глагола": Откуда ты, засранец, знаешь, что Хлюс "Черную розу " смотрел? Судя по всему, фиг он что смотред и читал. За свои яйца отвечай. Ишь солнце ему поможет, говнюк. Дзякуй усім на "добрым" слове. Хлопцы, ці не схадзіць вам ўтрох (?) у іншае месца? Ну, блін, панесьліся. Казаў-жа калісьці міленькаму Хольцу, каб забараніў псэўдонімы. Вось так брэшаце як сабакі бадзячыя, а дзеля чаго? Можна падзеляць ці не меркаваньні спадара Абрамовіча. Можна зрабіць яму папрок за карыстаньне расейскай мовай на сайце прысьвечаным БЕЛАРУСКАЙ ЛІТАРАТУРЫ. Хаця й папрок можна выказаць у больш далікатнай манэры. Але нельга не шанаваць тое, што ён, - як і Глёбус, Хлус, Кісьліцына, Аркуш, - мае мужнасьць адстоіваць свае погляды не хаваючыся за нікамі. Маё шанаваньне, спадар Павал Абрамовіч. Хоць маё зьяўленьне на форумах і мае дзеяньне на беларускіх літаратараў як чырвоная ануча на быка але выкажу сваё меркаваньне з нагоды паднятага Паўлам, - гэта нічога, што я так па-сваяцку? - наконт перакладаў. Ну пра пераклады не з арыгіналу, я наогул памаўчу. Але што й навошта перакладаць. Я цудоўна разумею, што спадар Леанід Дранько-Майсюк не з-за ягоных прыгожых вачэй пераклаў Туркмэнбашы. Грошы патрэбны любому. Але чаму-б тады, дзеля раўнавагі, ня перакласьці штосьці такое для душы, хай нават за гэта й не заплацяць? Пра "нешта рабіць" Я заўсёды аддаваў перавагу тым, хто РОБІЦЬ. Але рабіць дзеля самога працэсу, а ня выніку, гэта, на мой погляд, таксама ня выйсьце. Хаця апошнім часам мне пачынае здавацца, што можа каб асобныя беларускія пісьменьнікі задумаліся над тым ШТО яны пішуць, дык можа карысьці было-б больш. Я ведаю, як цяжка ламаюцца стэрэатыпы, як цяжка, часамі паглядзець на тое, што ты робіш з боку. Але з другога боку не магу не падтрымаць і ОДУ. Бо абмяжоўвацца сваймі прафэсыйнымі й бацькоўскамі абавязкамі ды вывучэньнем белліту, на мой погляд нельга. Нажаль не ведаю перакладчыка "Землякоў". Д.Коку Привет тухлым яйцам от свежих. Р.Кардонскаму Ледзь сьлязу не пусьціў ад вашае "песьні мужнасьці". Гэта ж трэба - не хаваюцца за нікамі, так сказаць, на ўсю краіну, бяз страху й сумневу Забараніць псэўдонімы! Каб усе на відавоку. Распаясалісь саўсем. Ці ня так, Вашая саўковасьць, разважаеце сабе? Адзінае сапраўды вольнае й жывое на форумах -мажлівасьць выйсьця па-за межы пошласьці й шараговасьці праз ананімнасьць. Хоць тут дазвольце ўжо самім вырашаць - калі падпісвацца, а калі "гавно есть мельхиоровой ложечкой". Вот так-с. Толіку: Ну дык вядома. Для Вас мужнасьць, мабыць, гэта "мажлівасьць выйсьця па-за межы пошласьці й шараговасьці праз ананімнасьць." Наконт межаў пошласьці й шараговасьці я памаўчу, а вось па-за межы прыстойнасьці вы, ананімшчыкі, вельмі лёгка выходзіце. Але ня дзеля чагосьці карыснага, а каб абасраць, выбачаюся прад дамамі, апанента. Р.К. Паверце, маім "апанэнтам" ня тое што маё прозьвішча, але й адрэс з хатнім тэлефонам нічога ня скажуць. Ці вы думаеце, што на Літару адно агульнавядомыя дзеячы ходзяць, кшталту вас? Толькі ці не залішне пафасу й казуістыкі, Рамане? Што ёсьць "прыстойнасьць" і яе межы? Мо' Глёбус адкажа? І перад дамамі ня варта выбачацца. Не ХІХ ст., на шчасьце. Далоў межы, забароны й забабоны!!! Прыкольны эфэкт форумаў нэфіты маюць спакусу выказацца "па-вялікаму": абкласьці ўсё і ўсіх, налаяцца ўсласьць, насцаць на помнікі і заваліць куміраў (хто мне дакажа, што Купала геній, а?), "зьнішчыць" ЛіМ і ўсё гэтае гробанае адраджэньне, патрындзець пра сэксуальнасьць (сваю і суседзяў) Але вось пара выпушчана і прыходзяць новыя нэафіты з той самай спакусай і з тым самым вынікам. Мабыць, у гэтым самая прырода форумаў быць такімі сьвісткамі для самых прыгожых словаў і думак чалавека? Тады той, хто спакушаецца знайсьці тут штосьці іншае, падманвае сябе. Найболей шкада тых, што сыходзяць зь нявыпушчанай парай і тых, хто патрапіцца ім пад руку ў рэальным жыцьці. Толіку: Дзякуй за камплімэнт. Ласкавае слова яно й котцы прыемна. Толькі я, як той казаў, шырака ведамы ў вузкіх колах. Калі-б становішча спраў у беларускай літаратуры мяне задавальняла, калі-б наогул становішча ў Беларусі было задавальняючым, дык я-б сядзеў сабе укрыўшыся маім любімым дыванам зь цікавай беларускай кніжкай ў руках. Бо, калі шчыра, большага за мяне гультая сьвет яшчэ не бачыў. Калі Вы такі "малавядомы" дык можа й не варта за псэўдонімамі хавацца? Хай літаратары сутыкнуцца яшчэ з адной апініяй беларускага чытача. Няхай Вашая апінія супярэчыць маёй, няхай мы з Вамі нават вітуальна паб'емся, але гэта будзе голас ЖЫВОГА чалавека, а ня нейкай пачвары розуму, якіх плодзяць тут вузкія колы беларускіх літаратараў. Кардон, ідзі барані Івонку Сурвілу. Добра. Калі вам трэба ўсё разжоўваць-раскладаць па палічках, паспрабую патлумачыць. Псэўдонім ёсьць спосабам менавіта АЖЫВІЦЬ размову, даць сабе сьціслую характарыстыку праз прыкольны, маркотны, вар'яцкі ці яшчэ які заўгодна нік. Згодна з душэўным настроем. Вы ж ня будзеце пытацца ў Кандрата Крапівы, чаму яго Гарлахвацкі ці Дабрыян маюць такія "говорящие фамилии". Нават болей. За ўсімі такімі літаратурнымі "нікамі" насампраўдзе хаваецца сам аўтар. Такая гульня цягам стагоддзяў. Сёньня кожны ўдзельнік гэтае агульнае камэдыі (ці трагедыі, як заўгодна) пад назовам Форум мае мажлівасьць сам ствараць сабе рэплікі. Іншае пытаньне - хто рэжысэр? Адаме, а чаму ты лічыш, што я павінен кідацца бараніць Старшыню Рады БНР? Я вельмі шаную яе, і як чалавека, і як палітычнага лідара. Ведаю як шмат яна робіць. Але лічыў і лічу, што ў нас не павінна быць палітычных дзеячоў па-за крытыкай. Больш таго, лічу крытыку вельмі карыснай, калі гэта вядома абгрунтаваная і аргумэнтаваная крытыка. Больш таго, я зьвяртаю ейную ўвагу на факты такой крытыкі. Толіку: Мы з Вамі па рознаму глядзім на МЭТУ форуму. Таму заставайцеся пры вашай апініі, а я застануся пры сваей. А я Мацкевічу давяраю. І не аддавайце Мацкевіча Абрамовічу! Paval Abramovich напісаў: "я не ганаруся, але вы лічылі, колькі тут на Літары форумаў асабіста я распачаў? Я ўжо "перакрыў" папярэдні форум пра "Выбар", форум "З якой беларускай пісьменніцай…" узьнік як водгалас на мой форум "З якім беларускім пісьменьнікам вы б хацелі пабіцца?" роўна як і форум пра чытачку АРХЭ" Пройдзе час, Адам Глобус напіша нарэшце раман і спадар Абрамовіч будзе хадзіць і біць сябе ў грудзі: "Гэта з маёй падачы Глобус раман напісаў". Натхняльнік, аднак. Во, блін! Я і ня ведаў пра гэтакі "базар". Выпадкова нападкаў, бо яндэкс выкінуў спасылку. Паша, замест таго каб выканаць колішняе абяцаньне напісаць рэцензыю на "Пра яйцы", ты тут разважаешь пра мае учынкі, якіх не здольны зразумець. Нешта ў цябе зусім характар сапсаваўся. Worvik, а чаму вы ў LiveJournal ня пішаце О, бля, і Палівач тут. Я думаў ён на Клинцы.ru тусуeцца. Палядзі на дату. Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|