|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Знаёмая дзяўчына, якая таксама наведвае Літару, але чамусь не чуваць яе, расказвала пра педагагічную практыку ў каледжы. Яна неяк сказала: Шчыра кажучы… А сямікласніца перапытала: Што такое "шчыра"? Практыкантка доўга выходзіла з шоку, усім расказвала і думала, што ўсё дарма, калі падставовых словаў не ведаюць. Якія ўжо тут коскі!  напiсаў Сябар практыканткі 13.02.2003, 23:27
Усё добра зразумела. Толькі не будзь падобны да таварышчаў, якія спасылаюцца на калябарантаў, калі ганьбяць "Пагоню". Я слова "Шчырасьць" ужываю нэўтральна, без дадатковых нагрузак, чаго й табе жадаю. Я затое слова "габлы" ўжываю — больш канкрэтна. напiсаў канкрэтны 14.02.2003, 13:28
А я і не казаў пра дадатковыя канатацыі. Я факт сцвердзіў. напiсаў Сябар практыканткі 15.02.2003, 20:30
Але ЛіМаўская традыцыя, калі кажа "шчыры беларус", абавязкова мае на ўвазе ўсе гэныя канатацыі. Шчырас(ь)ць, у сваю чаргу, падзляецца на 2 асноўныя катэгорыі: Свядомую і Вегетатыўную. напiсаў Маnn Kurt 15.02.2003, 21:28
vybachte, velmyshanowni, ale "shchyrasc' - heta nashe use" nemynuche vyklykaje asocijaciju z esejchykom-fejletonchykom Igoria Klekha "Salo". Ostannie rechennia tam (cilyj tekst, zvychajno rosijs'koju): "(Reziume) Vazhko vtrymatys', aby ne skazaty, 'salo - nashe use'" напiсаў katrusia 15.02.2003, 22:54
PS za vyniatkom cytovanoho mnoju rechennia напiсаў katrusia 15.02.2003, 22:55
Перакананы, што менавіта так трэба назваць новую агульнадзяржаўную ідэялёгію: Шчырасьць. Лепшага слоўца, як ні шукай, ня знойдзеш. напiсаў Маnn Kurt 05.08.2003, 11:57
Беларусь і Б-г (не той, які жыве на ёй у творах Караткеіча - Прадцечы Мужыцкага Месіі, а больш агульны, для ўсіх чыста люццоў, а найперш для абраных): заўважыў падабенства. Дакладней, аналогію: абодва могуць быць цалкам апісаныя адным атрыбутам. Так, пра Б-га (Існага, Я-ве) дакладна вядома толькі тое, што ён існуе. Пра Беларусь дакладна вядома толькі тое, што яна - Шчырая. Amen напiсаў Маnn Kurt 21.10.2005, 18:09
"Перакананы, што менавіта так трэба назваць новую агульнадзяржаўную ідэялёгію: Шчырасьць." Вашыя словы, спадару Манкурце, — шчырае золата. Як "шчырасць" перакласці на рускую —хай гэта будзе клопатам расейцаў. напiсаў Шчыры 21.10.2005, 22:52
Слова “шчырас(ь)ць” складана перакласці на любую мову, у якой існуе развітая традыцыя рацыянальна-панска-дэкартаўскага мыслення, не толькі на рускую. Патрэбны падрадкоўнік: штосьці накшталт “прастадушная хітрадупасць”. Менавіта ў такім значэнні ўжываецца гэтае слова і ў сучасным беларускім гімне. напiсаў Маnn Kurt 22.10.2005, 14:28
“прастадушная хітрадупасць” — Брава! Выдатны пераклад-тлумачэнне! Расейцам будзе лягчэй перакласці на сваю мову, бо яны былі і ёсць надта хітражопыя. напiсаў Шчыры 22.10.2005, 17:17
Новае ў дзяржаўнай ідэялогіі - толькі магчымасць афіцыйнай фармулёўкі і масавай прамыўкі мазгоў праз электронныя медыі. Я не маю на ўвазе нейкую "пост-лу" ідэялогію, якую немагчыма ўявіць: пост-лу будуць або ягоныя сыны-малайцы, або хтосьці з салодкай парачкі Козік-Тозік. А так гэта ўсё тая самая дашумерска-андрафагаўская ідэялогія, якую бацька Максіма Багдановіча назваў "перажыткамі старажытнага светапогляду", але адраджэнцы паклікання 1902 г. адмовіліся лічыць "перажыткамі", а наадварот, заклалі ў падмурак Нацыянальна-Этнакультуралягічнага Адраджэньня. напiсаў Маnn Kurt 22.10.2005, 21:06
Усе на прышчэпкі! напiсаў мы 23.10.2005, 21:47
Прыдумаў (або панавыдумляў), як перакласці “шчыры” на ангельскую: S(h/l)y, Shy-sly напiсаў Маnn Kurt 29.10.2005, 17:56
As anyone may know, the typical Belarusian is described by the word 'shchyry' which is translated as 'sincere' or 'simple-minded'. However, these translations are rather inaccurate: they neither relay the essence of typical Belarusian psychological treat nor use the English language facilities in full. I propose a separate word for 'shchyry': 'SHLY' which is a contamination of SHY and SLY. напiсаў Маnn Kurt 29.10.2005, 22:11
ТЭАЛАГІЧНАЯ ПРАБЛЕМА Дзве рэчы кінуліся ў вочы ў артыкуле пра Чырвоную Данію (апошняя НН). Па-першае, абсалютна ніякай "жывой фактуры" з 1920-х, апроч паўтарэння даўно вядомых з ультраадраджэнскага пачатку 1990-х клішэ. Можна было б хаця некалькі кніжак "Сялянскай бібліятэкі" (іх выдалі каля 150 на самыя розныя тэмы, і ў неааторых вельмі прыкольныя вокладкі) пагартаць ды выкарыстаць. Увогуле, як выглядала тая "Данія" знутры - малочныя кааператывы і г.д., чым жылі, што выраблялі, што спажывалі - нічога нямашака. Па-другое, слушна звяртаецца ўвага на жывёлагадоўчы профіль дацкай (і "дацкай") гаспадаркі. Але замоўчваецца галоўная экзістэнцыяльная прычына адмовы ад дацкай мадэлі: Культ Спрадвечнага Земляроба. Традыцыйнае беларускае этнаграмадоўскае земляробства збанкрутавала яшчэ ў пачатку 1890-х. І гаспадарка пакутліва знайшла новыя формы гаспадарання, усялякіх там марціновых гусей, літоўскі сыр ды дзісенскае масла. Але такая Здрада Спрадвечнасці шакавала прагрэсіўна-інтэлектуальных піцерскіх студэнтаў - 1902, якія панацэю ад усіх буржуазных хваробаў бачылі ў Вяртанні да Дашумерскай Грамады. І цяпер Галоўны Этнакультуралягічны Земляроб ізноў на тыя самыя граблі наступае: Рэфлекс Працавітасці. Гэты выбар, паміж земляробствам і жывёлагадоўляй, Каінам і Абелем, тутсі і хуту - мусіць сапраўды спрадвечны. Цікава, кім на самой справе быў Хрыстос: земляробам ці жывёлагадоўцам, “Абелем” ці “Каінам” ? З аднаго боку, зерне, кінутае ў зямлю, якое не прарасце, калі не памре; з другога – Пастыр Добры. На камуніі спажываем Цела, якое насамрэч ёсць Хлеб. Заблытаўся канчаткова. напiсаў Маnn Kurt 30.10.2005, 13:29
Калі б Янка Купала вырашыў занаваць цяпер газэту - назваў бы яе, мажліва, не "Наша ніва", а "Наша камсамольская праўда". напiсаў werk 30.10.2005, 14:00
А хіба НН Купала заснаваў? я думаў - Ярыла. яшчэ раз перачытаў гэтае месца ў Кнізе Роду. Ад стварэння свету монатэістычнаму юдэяхрысціянскаму Богу бліжэй жывёлагадоўца Авель, чым тупы і зайздросны братазабойца-земляроб Каін. Прынамсі, так вучыць Біблія. А піцерскія студэнты - 1902 - наадварот. напiсаў Маnn Kurt 30.10.2005, 17:34
Ман Курту Ёсьць такая показка пра показку (тупую). Калі яе расказваюць першы раз — усе зьдзіўлена маўчаць. Калі 23 — усе наптужана маўчаць. Калі 542 — усе хіхікаюць. Калі 1001 — усе ад рогату залазяць пад стол. Вы і ёсьць гэтая тупая показка. А мы ўсё яшчэ напружана маўчым. Але ўжо хутка пачнем хіхікаць. напiсаў Ігар Бабкоў 30.10.2005, 21:48
one more Anglo-Belarusian word invented: CHERNOBYLDREN. Best when used with SHLY: SHLY CHERNOBYLDREN напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 08:13
Ігару Бабкову: Бестактнасць мае безліч формаў і яшчэ больш канкрэтных выпадкаў. Прыклад: пастанаўляе Вышэйша-Канстытуцыйна-Гаспадарчы Судзічка, што штамп дазволу выезду ў пашпарце працягваецца на няпэўны тэрмін, таму што не паспелі падрыхтаваць базу дадзеных. Дык этнічна бестактна, няшчыра сумнявацца ў заяўленых матывах Судзічкі. Усё роўна што зманкуртаваць. Я ўжо не кажу пра бясконцыя выпадкі абражэння маестату Каролічкі-Стахічкі. Верх бястактнасці. напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 11:02
XI-XI напiсаў XI-XI 31.10.2005, 11:21
Калі б Купала быў зь цяперашніх зуброўцаў, заснаваў бы газэту "Наша камсамолка". напiсаў werk 31.10.2005, 11:30
xi-xi-xi напiсаў xi-xi 31.10.2005, 13:19
Чарнобыль Бываючы дома, бачу колькі шкоды нарабіў Чарнобыль маім мясьцінам. І ня столькі сама аварыя нарабіла, колькі той вэрхал і тая палітыка, на якой нагрэлі рукі шматлікія "дзеячы". І цяпер награваюць. Такіх “дзеячоў” багата. Палітыкі (і апазыцыйныя ў тым ліку),журналісты,паэты, пісьменьнікі, навукоўцы, кіраўнікі дабрачынных фондаў, чыноўнікі (якія нажываліся на кватэрах), мясцовае начальства(фіктыўны выкуп хатаў, накіраваньне сваіх дзяцей за мяжу і т.д.). Думаю, што палітыка масавага адсяленьня была памылковай, бо шкода ад наступстваў аварыі былі яўна перабольшаная. І што цяпер маем? Разрабаваныя і зьніклыя вёскі, бязьлюдную зямлю, якая зарасла лесам, адсутнасьць працы для тых, хто застаўся. Алкагалізм, высокую і раньнюю сьмяротнасьць і т.д. У нашым невялікім Веткаўскім раёне адселяны з паўсотні(амаль палавіна ад усіх) вёсак. Ня так даўно праяжджаў паўз некалькі былых ужо вёсак. Дзе было поле – там цяпер расьце здаравенны лес. Аж ня верыцца. Ад колішняга брыкетнага заводу толькі комін бачны праз дрэвы. Малодшы брат распавядае, што яны езьдзяць па адселяных вёсках і зьбіраюць яблыкі. Сады ж пазаставаліся і ураджай у гэтым годзе добры. А потым здаюць на бровары. У зоне “палюе” ОМОН. Нават перастрэлкі здараюцца(суседу, які служыў у ОМОНе нагу прастрэлілі, цяпер на пэнсіі па раненьню) Машыны з кантрабандай прабіраюцца праз зону ў Расею(вывозяць крадзены мэтал).У кантрабандыстаў сувязі зь міліцыяй, якая часта і ахоўвае гэтыя “караваны”. Карацей кажучы,такое вось жыцьцё. Лепш бы тыя грошы, якія ўклалі ў чарнобыльскія праграмы пусьцілі на якасную медычную дапамогу, на якасныя прадукты ў крамах, на пераарыентацыю сельскай гаспадаркі і мясцовай вытворчасьці. Чарнобыль шмат каму выгодны. Я ўжо пісаў пра гэта ня раз. Шкада свае загубленыя празь гэтую дурасьць мясьціны напiсаў Палівач 31.10.2005, 18:57
Бестактнасць Я ж пра стратэгію ніка, а не пра асобу. Калі асоба пакрыўдзілася — выбачаюся. напiсаў Ігар Бабкоў 31.10.2005, 19:56
Гэта і называецца на адраджэнскім жаргоне: Духоўны Чарнобыль. Можа, нават Высокадухоўны: Узнёслы, Пранікнёны, Пафасны. Насамрэч Шчырабеларушчына - гэта апошняя стадыя распаду сарматызма. Схільнасць да псеўдатрыюмфальнага пазёрства, дэмагагічнай урачыстасці - тыя абноскі, што даношваюць дзеячы "адраджэння" стагоддзі пасля пустых і фанабэрыстых магнатаў. Ды нават біццё Татам келіха пасля падпісання Братняга Саюзу з Ельцыным нездарма так здзівіла рускіх - бо гэты спрадвечны жэст насамрэч паходзіць менавіта ад сарматаў 18 ст., дастаткова дзённікі Матушэвіча перачытаць. Адсюль усе гэтыя тэатралізавныя шэсці, заламванні рук, катурны. Неронічкі-акцёрачкі. І Чарнобыльскі Пафас таксама. напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 19:56
ды не, гэта я пра сваю бестактнасць :-) напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 19:57
А што да статэгіі - дык Чынгісхан, здаецца, казаў: калі хочаш, каб тваю думку запомнілі, не саромейся яе паўтараць. а пакрыўдзіць мяне асабіста надта цяжка, у мяне імунітэт. За справядлівую крытыку я ўдзячны, нават праз слёзы, а несправядлівая адскоквае як гарох ад сценкі. напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 20:00
ў нас у любы экалагічна чысты раён прыедзь - усюды адна і тая ж разруха, залатаная аграгарадкамі, п'янства, амаль поўнае выміранне мужчын да 45, і адпаведна маса дзяцей, якіх можна пазіцыянаваць як CHERNOBYL. А як вядома, калі нейкая індустрыя створаная, дык яе вельмі цяжка дэмантаваць, як тыя шахты або беларускую этнаграфію. Але CHERNOBYLDREN - гэта больш шырокая з'ява. Гэта і дэпартамент па гум. дапамозе, і пабудова рэабілітацыйнага цэнтру ў Тураве за амерыканскія грошы з наступным паліваннем амерыканцаў брудам і звальненнем гал. лякаркі, якая будоўлю ініцыявала, усё ад комплексу Вельмі Годных Жабракоў. Ціпа перакананых, што ад іх сузірання ўсе мусяць адчуваць рэфлекторнае замілаванне. З выдзяленнем пралакцінчычку. Ну такі ўжо байстручэнечка харошанькі, што ўсё аж сціскаецца, так хочацца яго каролічкам-стахічкам паставіць. напiсаў Маnn Kurt 31.10.2005, 20:04
дзеці, чыстыя дзеці, ментал эйдж - назаўжды 10. Замілаваннейка… эстраген, эстрадыёл, пралакцін бягуць ласкавымі ручаямі, як у тым вершы Аркуша пра Цмочаньку. напiсаў зленечкі айчымічка 31.10.2005, 20:09
Чынгісхан, здаецца, казаў: калі хочаш, каб тваю думку запомнілі, не саромейся яе паўтараць З Чынгіз Ханам ясна. А што за думка ў Алеся Белага? напiсаў Шай Бек 01.11.2005, 10:30
Трэба збацаць аповяд пра Чарнобыльніка-Паліквача з такімі сказамі: "Бываючы дома, бачу колькі шкоды нарабіў Чарнобыль маім мясьцінам.(…)Думаю, што палітыка масавага адсяленьня была памылковай, бо шкода ад наступстваў аварыі былі яўна перабольшаная." А то даўно ён у мяне не атрымліваў па гнілых грыбах. напiсаў Шай Бек 01.11.2005, 10:51
Нас чытае ня толькі шчыры Глобус. Вось яшчэ адзін з тых шчырых, каму Чарнобыль выгодны: "Наш национализм, увы, в целом продолжает разочаровывать своей беспринципностью. Интересно, конечно наблюдать, что будет дальше: будет ли доминировать нынешний путь, отдаленно подобный пути Акинчица, Рогули (коллаборанты времен оккупации, котороые надеялись, что "все" за них сделает "некто" внешний), или все таки удастся путь Коласа и Купалы (нашедших свое место в БССР при всех ее минусах). Забавная ныне у нашего национализма идея-фикс: свергнуть Лукашенко любой ценой. Даже ценой снятия "с повестки дня" чернобыльской темы. Это же надо: было время, было это время, когда наш национализм превратил именно "Чернобыльский шлях" в свою главную дату и акцию, когда не отступали перед МАГАТЭ, было время, было, когда принципы не всегда затмевались конъюнктурой и мелочным дилетантским "пи-аром"… О каких-то тех принципах начала 90-х можно спорить, но там хоть была попытка осмыслить интересы именно нации, а - не зациклиться на нынешней борьбе любой ценой за даже не власть, зациклиться на нынешней имитации борьбы непонятно за что. Сложновато назвать наш нынешний выродившийся политический национализм именно национализмом. Надо какое-нибудь иное название: квазинационализм, имитационный национализм, секта… - правильнее подобрать название, не касающееся реальной нации. Странный-то на деле ныне национализм получился, у которого белое - это черное, зло - это добро, друзья - это враги и т.д. А "пи-ар" - это, значит, главное. Ага… именно таким путем будет завоевана власть и осуществлено возрождение нации :) Вот не могу понять: ну как национализм может у нас. в нашей ситуации всерьез отказаться от Чернобыльской темы? оставить этой теме лишь мелкое дежурное местечко?" www.livejournal.com/users/guralyuk/54697 напiсаў Палівач 01.11.2005, 18:43
Яшчэ адзін нюанс значэння слова “шчыры” – “той, які найбольш поўна праяўляе лаяльнасць да сваёй тусоўкі, без хістанняў верыць у абвешчаны ёй набор абсурдных сцвярджэнняў, і паводзіць сябе агрэсіўна ў дачыненні да тых, хто іх не падзяляе”. Канкрэтны змест набору бздурстваў, у якія належыць верыць шчыраму, змяняецца ў залежнасці ад часу і месца. Напрыклад, у Германіі 1933-1945 была адна шчырасць; у Расіі з васаламі ў 1917-1991 – іншая (хаця гэтая шчырасць зазнала даволі істотныя трансфармацыі ў часе). Свая шчырасць на Кубе з 1959, свая з нядаўняга часу – ў Венесуэле. Надзвычай шчырая, практычна безнадзейная шчырасць усталявалася ў Паўночнай Карэі. Гэта масавыя шчырасці, якія ахопліваюць мільёны асобаў на працягу досыць доўгага часу, але існуе безліч лакальных шчырасцяў (напрыклад, пад час улевы на Нямізе, або пад час выступлення акад. Афанасьева на З’ездзе Народных Дэпутатаў СССР і г.д.) Аднак усё гэта – простыя, або элементарныя шчырасці (ЭШч). Значна больш складанай з’яўляецца Комплексная, або Татальная Шчырасць, прадпісаная актывістам г.зв. “трэйцяга сэктару” або ўвогуле прагрэсіўна-ліберальным інтэлектуалам. Паколькі для дадзенага тыпу шчырых характэрная адносна шырокая (але неглыбокая) эрудыцыя, і ў адрозненне ад элементарна-шчырых ад іх цяжка схаваць факт існавання амаль бясконцага мноства элементарных шчырасцяў, ад іх не патрабуецца глыбокая вера ў кожную з элементарных паасобку, з падрабязным выканнем адпаведных рытуалаў. Наадварот, занадта пільная фіксацыя ўвагі на любой асобна ўзятай ЭШч можа стацца істотнай перашкодай для прызнання ўнікальнай самабытнасці і непаўторнай вартасці ўсіх астатніх ЭШч, што стварае пагрозу для больш агульнай шчырасці. Дастаткова “контурных” ведаў па кожнай ЭШч, на ўзроўні таварыства “Шчырыя веды”; рэкамендуецца таксама ў як мага больш аслабленай форме праяўляць агрэсію да любой асобнай ЭШч – асабліва ў формах, якія блізкія да гістарычных, доўгатэрміновых варожых стасунках паміж антаганістычнымі ЭШч. Аднак кожнаму шчыраму інтэлектуалу прадпісана фармальна верыць ў сакральнасць і дэманстраваць глыбокую павагу да кожнай ЭШч. Катэгарычна не рэкамендуецца сумнявацца ў слушнасці любай асобнай ЭШч; наадварот, трэба даваць рашучы адпор тым асобным пазасталым няшчырым, якія спрабуюць дэмагагічна “выявіць” нібыта наяўныя супярэчанні як унутры асобных ЭШч, так і паміж імі. Партыя Шчырага Прагрэсіўна-Ліберальнага Аптымізму шчыра патрабуе ад усіх сваіх шчырых сябраў шчырай веры ў поўную вартасць кожнай шчырасці і ў непазбежную канчатковую перамогу Татальнай Шчырасці ! напiсаў Маnn Kurt 05.11.2005, 22:14
На мой погляд, Вы блытаеце шчырасьць (адкрытасьць) і чэснасьць (паслухмянасьць). напiсаў werk 06.11.2005, 00:19
Безумоўна, яшчэ адзін нюанс значэння – “недалёкасць”, няздольнасць да рацыянальна-крытычнага мыслення Дэкартаўскага тыпу. Няздольнасць выяўляць кантраверсіі і развязваць іх. напiсаў Маnn Kurt 06.11.2005, 15:55
У беларускім гімне і ў беларускім дыскурсе ўвогуле слова “шчыры” (трасянковы адпаведнік – “чэсны”) ўжываецца ў такім сэнсе, гаму нюансаў якога мы паспрабавалі тут разабраць. Пачатковае значэнне было іншым, і калі яго ўдасца вярнуць, як і значэнне іншых слоў, гэтая краіна будзе выглядаць зусім інакш. Нешта такое казаў Канфуцый: усе магчымыя рэформы і адраджэнні зводзяцца да вяртання словам іх сапраўднага сэнсу. напiсаў Маnn Kurt 06.11.2005, 18:48
На тэрыторыі Беларусі засталося ня так багата архітэктурных помнікаў мінулых стагодзьдзяў —“забыткаў”. Тым ня менш, пазасталыя нешматлікія сьведкі дасавецкай эпохі нішчацца так, быццам гэта робяць не гаспадары свае краіны, а акупанты, пад час апэрацыі “Выпаленая зямля”. У чым тут прычына? Адказ ляжыць на паверхні. Беларусы – гэта “быццам гарадзкая” нацыя. Семдзясят працэнтаў насельніцтва жывуць у гарадах, але ў асноўным гэта толькі першае і другое пакаленьне месьцічаў(наша пакаленьне і пакаленьне нашых бацькоў). Беларусы — сялянская нацыя, плябейская нацыя(гэтакія дамініканцы і гаіцяне Эўропы). А ў пераважна драўлянай беларускай вёсцы паняцьце “гісторыя” адсутнічае. Селянін жыве адным днём, адным годам. На вёсцы не шкадуюць ні старую хату ні старую пуню. Згніла пуня – паставілі другую. Хата стала старой – на злом. Гэта сялянская рэчаіснасьць. І прыехаўшы ў гарады і атрымаўшы нечакана ўладу над сваёй, цяпер ужо краінай, беларускія мужыкі ў гарнітурах і гальштуках вядуць сябе, як у вёсцы. “Што эта за развалюха? Нада тут пастроіць красівы дом, пліткай вылажыць, штоб красіва была”. Не ад злосьці беларусы нішчаць гісторыю сваёй зямлі. Ад дурасьці. Ад сялянскай дурасьці. Канешне з часам беларусы ўсё ж аформяцца ў нармальных гараджан, але да той пары практычна нічога не застанецца ні ад 19 стагодзьдзя ні ад больш раньніх. напiсаў Палівач 13.11.2005, 23:08
Войчань краснарачыва, с поўным знаннем дзела, пра гэнную самую знамянітую Шчырасьць высказаўся Прэзідэнт нашай Шчыра-Этнакультуралягічнай Распублічкі: www.br.minsk.by/index.php?article=26164 “Хитроватые порой бывают белорусы”, — улыбаясь ответил белорусский президент на вопрос российской журналистки о том, какие различия в характере белорусов и россиян видит А. Лукашенко. По его словам, русский человек рубашку рванет, дубину в руки возьмет — и пойдет. Белорус тоже рубашку рванет, но потом, а сначала подумает. напiсаў Маnn Kurt 03.12.2005, 08:16
Палівачу Ты кажаш пра якіх сялянаў - з гулагаўскіх калгасаў? Дык яны і з магільных пліт хлявы будавалі. А аўтэнтычнае беларускае сялянства зь віламі бараніла свае капліцы, паганскія камяні, крыжы, могілкі. Ну хіба пуні гнілыя не баранілі. А каму яны патрэбны? напiсаў Алесь Аркуш 03.12.2005, 11:32
ніша Мужыцкай Хітрасці ("шчырасці") занятая настолькі шчыльна, што шчыміцца туды нямашака аніякага сэнсу. Куды больш плённа паклапаціцца пра Панскі Розум. Менавіта таму Купала, Караткевіч, не кажучы ўжо пра дробных бровак-глебак-бачылаў-меляжоў, абсалютна неактуальныя. Amen P.S. Даведка для постмадэрністых: паганцы крыжоў не шануюць. Крыж - знак Пана нашага Езуса Хрыста. напiсаў Маnn Kurt 03.12.2005, 12:32
А беларускія сяляне баранілі і паганскія камяні і крыжы. Да Вашага ведама. напiсаў Алесь Аркуш 03.12.2005, 14:12
А вось гэта напісаў дакладна не беларускі селянін: "Так, тут нідзе няма на шпілях АГІДНАГА ЗНАКА КРЫЖА, сімвала нялюдскай пакуты і прыніжэньня. На ўсіх шпілях Рыгі дзёрзка ўзносяцца ў неба нахабныя, вясёлыя і звонкія пеўні" У. Караткевіч напiсаў Палівач 03.12.2005, 22:44
Дык зробім жа Знак Крыжа: у імя Айца, і Сына, і Духа Святога ! напiсаў Маnn Kurt 04.12.2005, 09:46
Палівачу Хіба Караткевіч селянін? Быў савецкім атэістам. Ну і што? Карткевіч і Кунцэвіча маляваў здраднікам і патрашыцелем магілаў. Гэта ніколькі не памяншае яго заслугаў і ролі ў бел.ліце. Вы ўвес час блытаецеся ў маральным, гуманістычным, палтычным, сацыяльным… Мы ж не разглядаем Караткевіча як хрысьціянскага мэсіянэра, або проста верніка. Ягонае права было: верыць або ня верыць. Гэткае ж права маеце і вы. Ці за гэта трэба паліць на кастрах? напiсаў Алесь Аркуш 04.12.2005, 10:51
Караткевіч быў (і ёсьцека!!!) не толькі савецкім атэістам, ён быў, і застаецца, і застанецца (як і абяцаў) глыбока савецкім ува ўсім. Каб лепш зразумець ягоны ўнутраны свет, тржба прачытаць “Амон Ра” Пелевіна. Але, вядома, ён быў Вельмі Вялікім Савецкім Беларусом – ягоны маштаб робіць яго Прадцечам Цмочанькі. Выхоўваць наступныя пакаленні ў Духу Караткевіча – прыкладна тое ж, што бінтаваць кітайскім дзяўчынкам ногі. І тое, і другое, забяспечвае своеасаблівую этнакультуралягічную пераемнасць. Вельмі рэкамендую тым, хто мае лішніх дачок. напiсаў Маnn Kurt 04.12.2005, 15:44
Аркуш:"Хіба Караткевіч селянін?" Усе беларусы - сяляне. Хіба Вы ня ведалі?:) "Вы ўвес час блытаецеся ў маральным, гуманістычным, палтычным, сацыяльным…" Бывае, што і блытаюся. Я ж ня ўсёведаючы апостал беладраджэньня. "Мы ж не разглядаем Караткевіча як хрысьціянскага мэсіянэра" Вы разглядаеце Караткевіча, як беларускага мэсію, беларускага мэсіянэра. Але ягонае мэсіянэрства і мэсіянства ўбогае. Караткевіча можна пачытаць гадоў у 15. Але заставацца на гэтым узроўні ўсё жыцьцё? Ня трэба рабіць з Караткевіча бога. Ён быў савецкім пісьменьнікам. Простым савецкім пісьменьнікам напiсаў Палівач 04.12.2005, 21:17
Дзіўна, але верш "На Беларусі Бог жыве" спяваюць на пратэстанцкіх багаслужэннях. А разважанні наконт хрысціянства і вобраз ксяндза Жыховіча ў "Чорным замку Альшанскім"?! А Вам, спадары, не падаецца, што Караткевіч, які, вядома ж не быў анёлам, крылаў не меў, быў проста чалавекам свайго часу… напiсаў мы 05.12.2005, 22:05
Для мяне Караткевіч - найбольш актуальны Вобраз Ворага. Г.зн. калі трэба ўявіць нешта канцэнтраванае, у чым засяродзілася ўсё найбольш асабіста варожае, усё з чым найбольш катэгарычна нязгодны. На кім грунтуецца Ўся Цяперашняя Шчырасьцічка Вегетаціўнянькая. Для мяне ён чалавек, які прыдумаў Сённяшні Дзень (Сурка), як Катоўскі ў Пелевіна ў Чапаеве і Пустаце. Ці вялікі ён сябар Шчыраму Беларускаму Люду, хай люд сам разбіраецца. А мне - асабісты вораг. напiсаў Маnn Kurt 05.12.2005, 23:17
Во, а для мяне твой Пялевін вораг (у сэнсе чужы), бо засьмячвае глузды беларускаму чытачу рознай пустатой і шкоднымі прыдумкамі. Справа ў тым, што грамадзтва вельмі марудна разьвіваецца (асабліва беларускае), ніякага скачка ў 80-90-х не магло быць (паслухайце, што кажуць бабкі сёньня ў беларускай вёсцы). Мог прыйсьці толька вось такі Манкурт, які нішчыць усё беларускае (у тым ліку савецкае). Перамога магла адбыцца пры ўмове, што ўладу ў свае рукі ўзялі б нацкамы (такія як Бураўкін і інш.) Масква на гэта дала б згоду, (так бы мовіць пераемнасьць). Вось тады і адбыўся б літоўскі варыянт. Кебіч быў слабы і ня меў шырокай падтрымкі. Белнацкамы аказаліся не гатовыя змагацца за ўладу. А дэмакраты не разумелі гэтага прагматызму. Караткевіч таксама быў тым мастком у беларускую будучыню. Ды й ёсьць зараз. Бо праз яго да разуменьня Беларусі прыйшлі тысячы людзей. напiсаў Алесь Аркуш 06.12.2005, 09:31
"Бо праз яго да разуменьня Беларусі прыйшлі тысячы людзей." Караткевіч дапамагае зразумець якой ня мусіць быць Беларусь і якім ня мусіць быць беларус. напiсаў Палівач 06.12.2005, 22:02
“Во, а для мяне твой Пялевін вораг (у сэнсе чужы), бо засьмячвае глузды беларускаму чытачу рознай пустатой і шкоднымі прыдумкамі.” Аркуш вызначыць што “шкодна для глуздаў беларускіх чытачоў”! Ну проcта “інжынэр беларускіх дyш”, бля. напiсаў Шчыры 06.12.2005, 22:25
..Для мяне Караткевіч - найбольш актуальны Вобраз Ворага… Вы можаце мець свае ўласныя ідыёсінкразіі, толькі не трэ іх распаўсюджваць на астатніх, не ўсім яны цікавыя. тым больш у такім расціражыраваным выглядзе. адзін раз сказалі, і хопіць. не ўсім цікавы Караткевіч, не ўсе яго ведаюць, а Манкуртам дык яшчэ меней хто цікавіцца. напiсаў мы 07.12.2005, 00:06
Шчыраму У нас у краіне ніводная інстытуцыя не будуе Беларусь, а ўлада яе руйнуе. Апошнае спадзяваньне на грамадзтва, дакладней на шчырых, сьвядомых беларусаў, якія, спадзяюся, неўзабаве пранікнуцца думкаю - што Беларусь гэтае тое, што яны зрабілі і робяць, а ня тое, што ім прынесьлі і кінулі пад ногі - карыстайцеся. У нашай сытуацыі (агрэсыўнага ціску з усіх бакоў) мусім увесьці мараторый на любых Пялевіных. Будуй Беларусь у сабе і вакол і яна паўстане! Мусім так сказаць сабе. Адносна беларускай літаратуры. Гэта занядбаны, дзікі сад. Насамрэч там можна адшукаць усё - на любы густ. Ну калі вы ўжо зусім ня можаце без чужаніцы (у вас ломка), дык чытайце пераклады дзядзькі Васіля. Прыстойны выбар - Гесэ, Ніцшэ, Томас Ман… Уласна я нядаўна адкрыў для сябе прытчы Янкі Сіпакова. Чытаў іх і раней (кніга прытчаў "Тыя, што ідуць"). Але во перачытаў і зьдзівіўся, як яны за мінулы час набрынялі новымі сэнсамі, алюзыямі, дакладнымі прадказаньнямі і нават партрэтамі. Ці гэта ня ёсьць адзнака добрай літаратуры? Зрабі і ты для сябе такое адкрыцьцё. Падужэй у сваім вачох. напiсаў Алесь Аркуш 07.12.2005, 11:34
Apкушу Да ў цябе з дaхам не лады, дyжы ты наш адкрывальнік. Вашы “шчырыя і свядомыя” так шчыльна зaканапацілі сябе ў ceкты-шчыліны, штo пазбaвілі самі сябе шанцу не толькі “будаваць Беларусь”, але і адэквaтна разумець навакольнае. Ім камфортна ў лабірынтах Лaстоўcкaга, там дзе лёxі і парахня. Свядомыя не будуюць дамы, не пpацуюць на БЕЛАЗЕ, БТЗ, БМЗ, не п’юць дарaгія віны ў pэcтаранах i танныя пaд калгaснымі шaтамі, не прызначаюць стрэлкі, не здымаюць жанчын на вуліцах мeгaполісаў і аграгарадкоў, іх няма сярод мініcтраў, мянтоў, рабацяг, братвы. Cвядомыя жывуць сярод чужых людзeй у чужой краіне. I кожны з гэтых драбязговых лірнікаў пeндрыцца на нацыянальнага прарока. Хвaроба напiсаў Шчыры 07.12.2005, 18:11
Cёмуха як перакладчык - яшчэ горшы выпадак, чым Караткевіч як ідэёлаг нацыі. Усё гэта няўдалыя сутаргавыя спробы андрафагаў інтэгравацца ў шумерскую цывілізацыю. Усё, гэтая гульня скончаная. Amen напiсаў Маnn Kurt 07.12.2005, 22:02
Я выбачаюся за тое, што залез у гутарку. Проста мушу задаць пытаньне Аркушу прачытаўшы гэтую ягоную заяву: "Адносна беларускай літаратуры. Гэта занядбаны, дзікі сад. Насамрэч там можна адшукаць усё - на любы густ." Вось і пытаньне: Я даўно шукаю ў беларускай літаратуры творы альтэрнатыўнай гісторыі, баявікі, баявую, эпічную, гераічную і дэтэктыўную фантастыку. Ужо галінкі бясплодныя парвалі ўсю вопратку, але нічога не знаходжу. У галаве зьяўляецца крамольная думка: можа таго, што я шукаю тут і няма? напiсаў Раман Кардонскі 07.12.2005, 22:41
Усё, гэтая гульня скончаная. Amen напiсаў Маnn Kurt 07.12.2005, 22:02 Згода. Пераклады Сёмухі гэта пaсадка на цягнік Брэст-Літoўcкай чыгyнкі, які з’ехаў 100 гoд таму. І метад шчыpaс(ь)цю патыхае: ціпa знаўца сапраўды нарoднае.. напiсаў Шчыры 07.12.2005, 23:20
>У нашай сытуацыі (агрэсыўнага ціску з усіх бакоў) мусім увесьці мараторый на любых Пялевіных.< БЛЯНДЫНКА , ПЯЛЕВІН І ПРАКТЫЧНАЕ ТЭЗЭЕЗНАЎСТВА Кагадзе адна паненка агаломшыла пытаньнем: — Балахонаў, ты знаёмы зь Пялевіным? — Ну хіба што празь ягоную творчасьць, — зьбянтэжана адказаў я. — Дык можа Пялевін чытае твой блог? — не супыняла цікаўніцкага імпэту яна. — Наўрад ці. У мяне няма фрэндоў-маскалёў. — Можа тады ён на твой сайт заходзіць? — даводзіла да шалу паненка. — Ды з Какосавых Выспаў і то часьцей, чым з Расеі заходзяць. Расейскія наведнікі ўсе выпадковыя і да актыўнай аўдыторыі не належаць. — Дык хіба "Шлем ужаса. Креатифф о Тесее и Минотавре" не пра цябе напісаны? — са шчырым зьдзіўленьнем і прыкметамі расчараваньня выдала яна. — Ці ты, ясачка, грыбоў мэксыканскіх пад'ела? — не вытрываў ваш пакорлівы слуга. — Тэзэй гэта вядомы міталягічны вобраз. І любая яго прыгадка не азначае, што ўспамінаюць мяне. — Балахонаў, не трымай мяне за дуру… — напяла пакрыўджанасьць суразмовіца. — Ды не трымаю я цебе за тваю дуру, — сплюгавіў я. — Зьліў зашчытан, — ухмыльнулася яна і дадала, — Пачытай уважлівей "Шлем ужаса". Там, апроч Тэзея на цябе ёсьць іншыя намёкі: двойчы згадваецца слова "балахон" і аднойчы алюзія на назву твайго інтэрнэт-дзёньніка ("возвращаются на круги своя"). — Гм… — задумаўся я, не ведаючы, чым крыць далей… напiсаў http://www.livejournal.com/users/balachon/105867.h 07.12.2005, 23:33
www.rbcdaily.ru/news/policy/index.shtml? Европу зовут помериться духовностью Политологи пробуют новые версии национальной идеи Идея суверенитета может претендовать на роль искомой русской национальной идеи – к такому выводу пришли близкие к администрации президента и «Единой России» эксперты, занятые разработками новой российской идеологии чуть ли со времени распада СССР. Политологи и политики говорили о новых интеграционных возможностях России, не очень обращая внимание на предупреждение своих коллег из стран СНГ, что все эти декларации воспринимаются ближайшими их соседями как новый виток имперских амбиций правопреемника бывшего Союза. Чтобы никто не сомневался в чистоте помыслов российской власти, член Общественной палаты предложил зарубежным странам измерить свой рейтинг духовности, априори подразумевая, что по этому параметру обойти русских невозможно….. Самым провокационным стало выступление члена Общественной палаты политолога Сергея Маркова. Он назвал элиту 90-х годов «предательской и подлой» и предложил «переформатировать ее». Мессианской же идеей, по Маркову, может стать «глобализация на основе справедливости», где справедливость связана не столько с экономикой, сколько с духовностью. «Без духовности русский человек считает себя неполноценным», – подчеркнул г-н Марков. Чтобы показать всю глубину национального духа, он предложил периодически замерять рейтинги духовности разных стран. «Мы будем делать это, прежде чем предложить свою духовность миру», – подчеркнул он, – как в США замеряют рейтинг демократии». Г-н Марков, правда, не уточнил, по каким критериям может быть измерена такая эфемерная субстанция, как духовность, в то время как правозащитные организации, например, Freedom House, имеют четкие показатели, которые определяют уровень демократического развития страны: положение с правами человека, свободой прессы, собраний и т.д. Но Сергея Маркова это обстоятельство, судя по всему, не смущает. По его словам, еще 40 лет назад говорить о рейтингах демократии было довольно нелепо, так что к замерам духовности тоже привыкнут. напiсаў Ю. Шаўцоў 03.07.2006, 11:23
У блізкароднасных усходнеславянскіх этнасаў існуюць роднасныя ўяўленні пра пэўную загадкавую субстанцыю, іманентна ўласцівую толькі гэтаму этнасу, і абсалютна не ўласцівую ўсім іншым ("зманкуртаваным") этнасам. У рускіх гэтая субстанцыя называецца "(высока)духоўнасць" (у заходняй перадачы: "загадкавая руская душа"); у беларусоў - "шчырасць". Навуковым вызначэнням гэтыя субстанцыі не паддаюцца ("аршіном обшчым не ізмеріть"). Але яны добра надаюцца на абгрунтаванне рэпрэсій супраць тых, каму гэтая субстанцыя, паводле ацэнак кваліфікаваных экспертаў, не ўласцівая. Няхай жыве спрадвечная еднасць шчырасці з высокадухоўнасцю ! Цікава, а як называецца іх украінскі аналаг ? напiсаў І. Абдзіраловіч 03.07.2006, 11:24
А можа, і літоўскі ёсць ? Пра подлых пшэкаў не кажу, не можа ў іх быць такога. напiсаў І.Б. 03.07.2006, 11:25
А можа, і літоўскі ёсць ? Пра подлых пшэкаў не кажу, не можа ў іх быць такога. напiсаў І.Б. 03.07.2006, 11:26
Альтруізм. напiсаў werk 03.07.2006, 11:46
Я. Запруднік на Свабодзе: Я часта чую, што людзі, якія пасылаюць пасылкі адсюль з Амэрыкі на Бацькаўшчыну, вельмі рэдка чуюць падзяку за прысланае. У Амэрыцы на кожным кроку чуеш сэнк ю, што б ні зрабіў, і людзі прывыкаюць да гэтага, да выказваньня ўдзячнасьці другому чалавеку. Так што вось такі прыклад культурнай розьніцы паміж беларусам у Амэрыцы і ў Беларусі. Але наагул рысы характару нацыянальнага, мэнталітэт - рэч устойлівая, і дзе б мы ні былі, мы захоўваем сваю лагодную беларускую натуру не хачу ганіць Запрудніка, чалавек стары і сумленны. Аднак проста смешна, да якой ступені жывучы гэты стэрэатып: "ну так, няўдзячныя, зайздросныя, грубыя, хамскія, але ж затое шчырыя…" напiсаў Маnn Kurt 11.08.2006, 21:00
Шчырасць гарантуе, што нашы дзеці будуць жыць пры каралю Віцю І… напiсаў рэспубліканец 11.08.2006, 21:02
Абрахам Маслоў адкрыў (прынамсі, для сябе), што па меры задавальнення базавых фізіялагічных .патрэбаў іх суб’ектыўная каштоўнасць падае, і на першы план гарантавана выходзяць Патрэбы Вышэйшага Парадку, называныя таксама Агульначалавечымі Каштоўнасцямі: змененыя станы свядомасці (алкаголь, наркотыкі, тытунь, кальян, клей, кампутарныя гульні), прагрэсіўныя хормы сэксу (вельмі шмат, не пералічваю за недахопам месца) і, канешне ж, маральны і фізічны здзек з тых, хто знаходзіцца на ніжэйшых узроўнях актуалізацыі (вось гэта ўжо бязмежная прастора для творчай самаактуалізацыі). Доўгі час памылкова лічылася, што законы Маслоў у Шчырай Беларусі не дзейнічаюць, і тутэйшы люд здольны выдзяляць эндарфіны толькі ад прымітыўных аральна-анальна-генітальных радасцяў. Аднак апошняя дэкада пераканаўча сведчыць: і мы маем права люццамі звацца. Больш за тое, паколькі менавіта мы, як сведчаць класікі, ёсьцека самымі люццовымі люццамі ва ўсёй Люццовіі, дык жаж і эндарфіны ў нас выдзяляюцца нашмат круцейшыя за анемічных паноў. “Апошнія стануцца першымі” – ці не наканавана, на этапе постмадэрнізма, менавіта шчырым беларусам адкрываць усім астатнім бандэрлогам ўсё новыя ўзроўні актуалізацыі? напiсаў ` 12.08.2006, 01:59
Зайздзошчу Мортэну Харкету, лідэру групы А-Ха, яго бліскучаму майстэрству ствараць светла-элегічную музыку, сумную і радасную адначасова. Сваймі недасканалымі постынгамі я фактычна спрабую рабіць нешта аналагічнае, на даступным мне ўзроўні. Ах так, яшчэ прыгадваецца "Аптымістычная трагедыя" савецкіх часоў напiсаў элегіст сармацкі 12.08.2006, 02:04
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
