• Літаратурныя пол і ўзрост | лiтaрa.net

Вiтаю, дружа!

Вершы са збору “Марыя S.”
18 красавiка 2007 /лiтаратура/

Віктар Сямашка

“Кроў Сусвету”, Менск, 1996
12 студзеня 2007 /лiтаратура/

Валерыя Кустава

Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса
12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/

Валерыя Кустава

Дзень Дз
4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/

Маnn Kurt

Зацірка
29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/

Маnn Kurt

• Адам Глобус [e,ф,8]
• Аксана Бязьлепкіна [e,2]
• Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
• Алесь Разанаў [1]
• Аляксей Бацюкоў [e,2]
• Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
• Андранік Антанян [i,e]
• Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
• Андрэй Курэйчык [i,e]
• Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
• Валерыя Кустава [i,e,2]
• Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
• Вольга Караткевіч [i,e]
• Віктар Сьлінко [2]
• Віктар Сямашка [i,e,1]
• Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
• Ганна Гершвін [e,1]
• Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
• Зьміцер Арцюх [e,1]
• Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
• Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
• Зьміцер Дзядзенка [e,1]
• Людка Сільнова [1]
• Людміла Рублеўская [i,e]
• Лявон Вашко [4]
• Лявон Вольскі [i,e]
• Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
• Маnn Kurt [i,e,ф,14]
• Макс Шчур [e,2]
• Марыя Мартысевіч [i,e,2]
• Мікола Папека [i,e,1]
• Міра Лукша [i,e,1]
• Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
• Павел Абрамовiч [i,e,3]
• Павел Надольскi [i,e]
• Палівач [e]
• Пятро Васючэнка [1]
• Севярын Квяткоўскі [i,e]
• Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
• Славамір Адамовіч [1]
• Сяргей Астравец [i,e,1]
• Сяргей Сматрычэнка [e,1]
• Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
• Тацяна Сьлінка [e,ф]
• Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
• Усевалад Гарачка [e,2]
• Францiш Богуш [e,1]
• Цiна Клыкоўская [e,1]
• Юрась Барысевіч [e,1]
• Юры Гумянюк [i]
• Ігар Бабкоў [e,7]
• Ігар Сiдарук [i,e]
• Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
• Ільля Сін [i,e]
• Інэса Кур`ян [e]
• Ірына Хадарэнка [i,e,ф]

i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам

Літаратурныя пол і ўзрост

Аліса Бізяева, 30.10.2002

Спадар Аркуш на адным з форумаў Літары прызнаўся неасьцярожна: “Увогуле не люблю жаночую прозу”.

чытаць артыкул

створаны: 30.10.2002, абноўлены: 12.12.2002 21:44, камэнтароў: 12

Аркуш можа не любіць каго і што заўгодна, тут няма ацэнкі (апроч хіба ацэнкі самога Аркуша). Што да жаночай літаратуры, дык гэта тое самае, што жаночыя партыі. Сапраўды ёсьць зусім выразнае псыхалягічнае адрозьненьне дзядзек і цётак. І калі цёткі пачынаюць палітыканіць чыста на манер дзядзек, тады ім і кажуць: "ну вы, жаночая партыя!" — менавіта каб падкрэсьліць іхную другаснасьць, парадыйнасьць і слабасьць. Тое самае і "жаночая літаратура" — эўфэмізм для зганьваньня графаманскіх, другасных, бяздарных твораў, які ўжываецца, з аднаго боку, каб аўтарку да сьлёз не давесьці адкрытай крытыкай, а з другога — каб лішне не напружвацца ў разборах. "Жаночая літаратура" — гэта літаратура слабая, незалежна ад таго, хто яе піша, Аколава ці Мятліцкі.

Але, заўважце, ніколі паэзію Арсеньневай ці прозу Сарот не назавуць жаночай. Дый пра Роўду гэтак ня скажаш. Якраз таму, што яны самыя найжаночыя й ёсьць. А самыя найжаночыя па сутнасьці творы жанчын, калі яны не графаманскія ў літаратурным пляне, ніколі не разглядаюцца з азначэньнем — "жаночыя".

Яшчэ літаратура можа быць жаноцкай (вы панімаеце, аб чом я?). Але пісаць яе можа і мужчына.

напiсаў don 30.10.2002, 16:53

Вось ужо дурніцу ніколі не разумеў. Хіба якасьць твору залежыць ад пола пісьменьніка? Не згаджаўся й не згаджуся. Пры чым тут, дарэчы, пол? Вунь ёсьць выпадкі калі мужчыны пішуць "жаночыя раманы". Так завецца адзін з жанраў літаратуры, які мае такое-ж права на існаваньне як і фантастыка, дэтэктывы, ваенная ці гістарычная проза. Наогул падыход да літаратуры з пункту гледжаньня полу пісьменьніка гэта дурасьць. Так што з Донам, - рэдкі выпадак! - я тут згодны.

напiсаў Раман Кардонскі 30.10.2002, 21:43

Зусім не цяжка да неба дакрануцца рукою….

напiсаў АЕ 31.10.2002, 01:16

У кнігарні асобны столік адведзены для "жаночай кнігі". Побач- столікі для дэтэктываў, фэнтэзі, эротыкі. Яны ляжаць яркімі вокладкамі угару. Але ёсьць яшчэ маленькая шафка, дзе ад кніжкі бачны толькі карэньчык зь іменем аўтара. І там ніякай сэгрэгацыі няма- побач Ахматава, Мандэльштам, Блок.

напiсаў Mesidz 31.10.2002, 07:07

Мне сапраўды не падабаецца бел. жаночая проза: Галіна Багданава, Раіса Баравікова і ўсё што ў гэтым рэчышчы (друкуецца пераважна ў "Маладосьці". Ці не Далідовіч тую плыню стварыў?) Усё гэта неяк павярхоўна і трафарэтна. Ці то ад нясьмеласьці жаночай? Ці то ад затурканасьці бытам? Дарэчы, Забужка мне таксама не падабаецца, няма ў яе псыхалягічных адкрыцьцяў, думак паміж радкоў. Ейная, для нас экзатычная, прасунутасьць у гендарных пытаньнях больш банальная за кансэрватызм бел. пісьменьніц.

Што тычыцца Роўды ў Архе. Дык і яе твор небездакорны. Мне здаецца, канец аповесьці слабаваты. Гэтак добра напачатку і ў сярэдзіне, што чакаеш віртуознага фіналу. Небанальнага ўчынку. Інтэлектуальнага псыхааналізу. Нічога такога. Нават мова напрыканцы пагоршылася. Стамілася Марыя, напэўна, выпрацавала назапашаны матар'ял, - спаўзла ў трафарэтчыну. Але калі гэты твор параўнаць з узорнай бел. жаночай прозай, дык тое шэдэўр.
Увогуле з прозай праблема. Нават з мужчынскай. З апошняга спадабалася хіба апавяданьне Федарэнкі ў Дзеяслове. (Яго можна прачытаць на навінах бай.) Невялікае, але колькі ў тым тэксціку нашага тутэйшага жыцьця і сьветагляду, традыцыяў і маралі, мрояў і дзіцячага наіву. Гэтак усё проста, трапна і пазнавальна. І фінал які файны. Выкарыстаны стандартны прыём, але да места і прафэсійна. Добры фінал - палова справы.

У бел. паэзіі зусім іншая сытуацыя. Тут жанчыны не саступаюць. Але гэта тэма іншай гутаркі.

напiсаў Алесь Аркуш 31.10.2002, 13:11

Хм, дык і я з Донам згодная. Ён жа відавочныя рэчы кажа, прынамсі для мяне.

Раману: А вы тэкст, на які камэнтар зьмясьцілі, чыталі?

напiсала alice 31.10.2002, 16:17

Алісе:

Чытаў. Ну й што?

напiсаў Раман Кардонскі 31.10.2002, 18:29

Аркушу:

Ну Вы пра забужкавы думкі паміж радкоў сказанулі, тутака гутарка не пра падтэксты, а пра тое, што паміж ног, і як яно ўплывае на тэксты. Не хацела я казаць, і ўсё ж… Тыкст — гермафрадытачная рэч. Мужчыны з вусамі і аўтаматамі тэксты ня пішуць. Жынчыны з малаком у цыцках тэксты не чытаюць. Мужчынам і жанчынам сапраўдным няма часу на забаўкі з літаратураю, яны жывуць і любяцца, забіваюць і нараджаюць у рэальнасьці. Самку і самца не спакусіш літаркамі, вышнураванымі ў радкі, ім трэба намацальная плоць з пульсам разьюранае крыві.

напiсаў QQQ 31.10.2002, 22:27

QQQ:

Аркуш прагаварыўся, кажучы, што верш трэба вынашваць. Багдановіч, Купала, Караткевіч ня мелі дзяцей… Мужчына ня мае нашчадкаў. І справа ня толькі ў плацэньце і пупавіне. Пакуль дзіця не навучыцца чытаць- яно ў стыхіі вуснага слова, песьні, калыханкі, казкі- жаночай стыхіі. Мужчына спакушае "літаркамі, вышнураванымі ў радок", ня самку, а сваіх нашчадкаў. Рэванш бацькоўства.

напiсаў Mesidz 31.10.2002, 23:23

Алісе:

Перачытаў свой посьцінг яшчэ раз. Зразумеў аб чым Вы. Дык вось: я супраць падзелу прозы на ммужчынскую й жаночую. Аб гэтым быў мой посьцінг, у якім я нязграбна выказаўся. Выбачаюся.

напiсаў Раман Кардонскі 31.10.2002, 23:24

приклад доброго тексту, написаного жінкою:

www.plexus.org.il/texts/hareven_plat.htm

на цьому часописі є також цікаві жіночі твори. просто збарвленість жіночої літератури інша. інколи хочеться такої їжі. звісно, їжі якісної.

напiсаў мусій 12.11.2002, 14:14

ЛІТАРАТУРА робіцца "жаночай" ці "мужчынскай" тады, калі аўтар пачынае пэдаляваць гендэрныя праблемы. У творы спадарыні Роўды (які мне асабіста ў мастацкім сэнсе падабаецца) гэта прысутнічае.
Ці трэба над вышей памянёнымі праблемамі ўзвышацца і выходзіць на больш глябальныя пытаньні? Напэўна, гэта як у каго атрымаецца. Спн.Роўда, відавочна, спрабавала гэта зрабіць, але не зусім удала.

напiсала ODA 12.12.2002, 21:44

Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны.