| Вiтаю, дружа! |
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
| Хайку створаны: 27.06.2002, абноўлены: 20.08.2010 09:14, камэнтароў: 750 Чэрвеньская ноч, з усяе свабоды толь- кі неба квадрат. Люблю хайку складаць і чытаць люблю. Дарэчы, даўно хацеў спытаць. Слова "хайку" і "хоку" - гэта тое самае? Ці гэта розныя рэчы? Розныя. Хайку - сучасны верш, хоку - традыцыйны, класічны. Беларускае хайкускладанне ў тым узросце, калі розніцы няма, ці яна малаістотная. І ўсё ж, лепш пазначаць нашую пісаніну словам "хайку". Брат - Міраслаў - пакінуў мне даглядаць свайго пацучка, а я не даглядзеў. *** Хварэе пацук, вока кроўю заплыло. Летнія дажджы. Дзякуй! *** Забыў зачыніць пацука, а ён застаў- ся ў клетцы сядзець Лавец стракозаў, паланіўшы поўню сач- ком! Глядзі збяжыць *** Дагуляліся З клеткі ўцёк братаў пацук сумнавядомы. *** Папаў пад лівень, пяць хвілін не хапіла, каб дабегчы дамоў. *** Вярнуўся пацук, - лю-ю-юбіць цёплую падсма- жаную рыбку. *** Жывая рыбка ператварылася ў падсма- жаную. Жы-ы-ызьня Сяньня дачытаў Стыгмату. Дзякуй. Чытаць было цікава. Дадаліся некалькі новых штрыхоў да вашага партрэту. І гэтыя штрыхі ўпрыгожылі твар. Дарэчы, спаткаў адно слова, якое раней ніколі не бачыў і ня змог зразумець з кантэксту (запэцкаецца?): "Каб жа ведаць: як і ў што ЗАФЭНДАЕЦЦА вузкі пакойчык з трыма ложкамі " Самотны воран на мокрым дрэве моўчкі чакае Поўню. Рыдлю Зафэндаць - запэцкаць. Зафэнданы - запэцканы Сонечны настрой. Вылекаваўся пацук - хрумстае моркву. Шаноўныя гаспадары Літары, выпраўце час, бо пад лівень я трапіў у 17-00, а не ў 15-00. Учора быў п'яны, таму хайку не запісаў і не даслаў; сягоння знайшоў на стале чарнавік і набіраю яго *** Чарка гарэлкі і малады агурок Вось чэрвень мінуў. *** Пацукі любяць поўню. Бо падобная да смачнага сыру. *** Сушаны кальмар - пачастунак пацуку на развітанне. Брат вярнуўся з вандроўкі і забраў свайго пацука. *** Сонечны зайчык, ты адзіны мяне цешыш Халодны ліпень. Zamiest pacuka prynies kalmara? :) Пацяплела, і мой верш састарэў, дзякуй богу *** у ціхім парку заснула немаўля на руках у мамы верстав брошуру, кинув ранком кирилиця пацавата! *** Задуха, тлум, пыл, натоўпы, піўны дух - "Дзень Незалежнасці". Уначы ля ложка шклянка вады - добра, што поўная Всю ніч грав у карти зі своїм пацюком. Махлює, зараза *** Шукаў і не знай- шоў часопіс, які пі- ша ўлетку пра снег. *** Міліцыянт пас- лізнуўся на банана- вай скурцы і ўпаў. Чытаю Форум. Старыя тэксты ў бля- кітным ліхтары. сьвітанак. ноч схавалася ў парцаляне пастылая кава *** Сябра - Рамон - ска- заў:"Хайку - паэтычна- я тэлеграма". Да брата праехалі сваякі з Рыгі, і вось што здарылася: *** Пляменніца Лін- да адшчыкнула кіпцюр пацуку Кроў. Плач Каб суцешыць Лінду Андарсан, якая зусім незнарок скалечыла пацука, адрэзаўшы кіпцюр дзверцаю клеткі, я расказаў показку: *** Па бруднай канаве плыве Пацучыха. У яе на карку сядзіць Пацучонак. Раптам Пацучонак пачынае трэсці маці за вушы і крычаць, паказваючы на Кажана, што вісіць на дрэве, над канаваю:"Мама, глядзі-глядзі - Анёл!!!" у вандроўку сыходзяць сябры птахі вольныя застаюцца ў горадзе пятніца у Мен- ску засталіся пустэ- ча і галубы *** Ліпеньскі вечар. Універсам "Цэнтральны". Цыгарэта. Кава. Над магілаю таты *** Ніхто не вечны Плыве ў летнім паветры цыгарэтны дым. Adsiul - www.livejournal.com/users/rydel23/ " учора працавала на ВДНХ - гандлявала кнігамі. Прыходзіў Глобус з дачкой. Купіў у яе дзьве кнігі. Размаўлялі выключна на расейскай мове, а Л. зь імі на беларускай. Толькі напрыканцы сказаў "дзякуй". Вось такі гігант мысьлі." Heta prauda? У сыботу хадзіў з малодшай дачкой на кніжны кірмаш. Набыў для Ядзі новы раман Барыко ў кепскім перакладзе на расейскую мову. Маладзенькая гандлярка рускамоўнымі кнігамі раптам кажа: " Дзякуй, спадар Глобус, што набылі ў нас кніжку " " Няма за што, я тут увесь час кнігі купляю". " А я Вас раней не бачыла". " Яшчэ пабачыш". *** Бачыла мяне ўчора, пабачыш заўтра, прадавачка кніг. Спадар Беларэцкі, калі ўжо берыцё ў якасці застаўкі на свой сайт фотаздымак Ядзінай мамы, маёй жонкі Алены, дык не папракайце нашу сям'ю за ужыванне рускай мовы ў асяродку гандляроў. І лічыце гэта папярэджаннем, другога не будзе, з'явіцца загад не карыстацца творамі маёй сям'і на сваіх старонках. *** Які халодны мой твар у люстраной па- верхні кінжала. Ja nie chacieu vas kryudzic, mnie prosta bylo cikava. Ja nia dumaju, sto heta DRENNA. Nicoha drennaha u karystanni rasiejskaj movaj na ludziach nia bacu. Napryklad, ja z svajimi rasiejskamounymi siabrami VIELMI casta razmaulaju tolki pa-rasiejsku. Prosta ja viedaju, sto zvycajna "ludzi mastactva" majuc taksama mocnuju hramadzianskuju pazycyju i zvycajna havorac pa-bielarusku PAUSIUDNA. Toje, sto Vy hetaha nia robicie, nia josc zahanaj. Mnie prosta bylo cikava. P.S. Spadziajusia, sto vy usio-tki nie zabaronicie mnie uzyvac zdymki, zroblenyja vasaj zonkaj, na majim sajcie. Tym bolej, ja daju autarstva i spasylki na jaje aficyjny sajt. I VIELMI lublu jejnyja raboty. *** людзі мастацтва рабы. Аголе- ная Беларусь ранок, спека, вогкі простирадла. люди раби оголені *** Задуха. Дзверы наросхрыст у легкаві- ку. Таксоўшчык спіць. Vielmi cicha tut. Mnie Hlobus nie adkazvaje. Litara.net zasynaje. *** Паўзе павучок па сфатаграфаванай кветцы - свет ч.б. Тыя, хто выклікаюць шкадобу: Мядзведзь, які трапіў у посудавую краму, Звар"яцеўшая прыгажуня, якая лічыць, што яна парцалянавая ваза, Сабака, які не можа ўкусіць, адно брэша, Стары воін, якога пакінулі даглядаць дзяцей, Малады воін, які не можа паверыць, што вайна скончылася, Камары і мятлікі, што ляцяць на блакітнае святло манітора *** Студзяць душу га- рэлачныя скразнякі Зноў закахаўся. На плошчы Перамогі пабачыў і спыніўся *** Збіты машанай матылёк спрабуе-спра- буе паляцець. *** Еду ў машыне. Абапал дарогі восень імчыцца. Лявон, дык ліпень удвары! :) ЗЫ. Але хайку спадабаўся. *** Спёка. Плача кан- дыцыянер у тры ру- чаіны. Млосна. *** Вавёрка ў парку перабягае ад клё- на да каштана. пытаньне: хайку (гайку) - ён, яна, яно? Нешта ня пішацца. Мошкі ляцяць на экран манітора. Сьпякота Хіба толькі дзеці Хайку верш, ён. Гайку хай піша Вячорка, седзячы пад кпянаваным клёнам. 5-7-5 семнаццаць складоў варта захоўваць у хайку, дысцыплінуе, парадкуе зорную расхрыстанасць азарэння. Адам, дзякую. Амаль забыўся, месяц таму я зрабіў старонку: zmila.at.tut.by/chajku.html - некалькі хайку, што найбольш падабаліся. Ці будзе хто супраць, калі я й вазьму адсюль некаторыя, і пакладу ў сваю калекцыю? Яшчэ раз паспрабую адзначыць спасылку. (пэўна трэба зрабіць прагляд каментароў перад адпраўкаю ці магчымасьць выдаляць/рэдагаваць) Амаль забыўся, месяц таму я зрабіў старонку: zmila.at.tut.by/chajku.html - некалькі хайку, што найбольш падабаліся. Ці будзе хто супраць, калі я й вазьму адсюль некаторыя, і пакладу ў сваю калекцыю? Бяры. Самотны кенгур. Зашыў кішэню. Купіў сумачку. Шчасця!!! А куды Глобус зьнік? Сумна тут стала. Янук казаў, што сустрэў нядаўна Глобуса на вуліцы, ён зьбіраўся ў адпачынак. Сказаў, што да нас пісаць часова ня будзе. А што больш ніхто не можа таленавітую хайку напісаць? Хіба ты, Рыдлю, толькі на хранікальнай прозе спэцыялізуешся :) Мо давайце зробім форум, прысьвечаны плёткам пра беларускіх пісьменьнікаў? Я нават ведаю, хто будзе ім кіраваць.. хі-хі, Зьміцер Вішнёў. угу хранікальна-маніякальнай. мяне хапае толькі на гэта. :))) Каханне за шклом Не запальвай святло. Досыць Ліпеньскай поўні. *** Лайдак пад пальмай ляжыць у мяккім ценю Гэта пра мяне. *** Ліст падае ў ва- ду За ім другі ляціць Нібыта за ім Рэшта суніцаў на белай талерцы.І смачна і сумна. *** Дажджысты ранак, рабочы абразае лісты на пальме. *** Аголеная дзяўчынка піша імя на марскім пяску *** Поўня вось і ўсё, што засталося між на- мі агульнага? Нарэшце мала- дзік кранальны, як першы зуб у дзіцяці. І сонца знікла, Цемра над зямлёю паўстала, Пад коўдрай спякотна *** Якім слабым кво- ла-бездапаможным стаў зялёны колер Мокры ад дажджу серп месяца, у жніво забыты ў небе. *** Мокры парасон сохне ў куктку. Дождж і дождж, а ў яго свята. *** Аэрапорт. За- духа. Збіраецца на дождж. Пазяхаю. *** Кацяня Ў сама- лёце прыціхла, у дзяў- чынкі на руках. У апошнім нумары НН надрукавалі хайку Арцёма Арашонка. Добра, што ў НН любяць паэзію. Але чаму гэтыя ж вершы друкуюць і ў чэрвені і ў жніўні? Можа Андрэй Дынько мае які сантымент да Арашонка, бо спачатку ягоныя хайку ішлі за маім подпісам, у сэнсе, што я іх напісаў? Ледзь паспеў выправіць памылку ў карэктуры. А можа Шніп і Хадановіч, проста не чытаюць НН? Паэты, адным словам. Галоўнае для паэта не твор, а магчымасць творчасці. Таму пакінем дробныя памылкі друку ў спакоі. Да мяне вярнулася муза пацук. Брат зноўку з'ехаў і пакінуў пацука, каб я даглядаў. *** Летні поўдзень. Са- лодка спіць мой пацук у драцяной клетцы. *** Пацуку вады наліў, сыр паклаў А ён не ўзрадаваўся. *** Светлы цёплы дзень. Салодкі водар смерці; памёр мой пацук. Пайду хаваць пацука і мыць клетку. *** Пустая клетка абсыпаная кропля- мі вады. Лета. Брат ужо ведае? Ну вось, і тут пра сьмерць Брат яшчэ не ведае пра адыход пацука ў лепшы край. Але дзякуючы хайку, ён ужо стаўся часткай нашай літаратуры. Бесьсьмяротны пацук. Маляваў, маляваў Сцямнела. Скончыліся цыгарэты. Выйшаў у краму *** Жнівеньская ноч. Па-над усім горадам золата поўні. Лячыць трэба было пацука. Ад смерці не вылечваюць. А лячыць пацука лячылі, як гэта каму не падасца дзіўным. Прыколна, а я якраз зарач чытаў Кантамінацыі: Першапрычына сьмерці - нараджэньне. Не давярай тым, хто зь лёгкім сэрцам разважае пра сьмерць. Развагі пра сьмерць хвалююць ня меней за размовы пра эротыку. Як жа ты Вова У вочы Мірыку па- глядзіш, убіўца? Гэта грэгерыя, але давядзецца запісаць яе на форум хайку *** Людзі сталі лепшыя паведамленне пра смерць жывёлы іх закранае болей чым вестка пра гібель чалавека. Пра вочы Мірыка Ён патэлефанаваў, і я распавёў пра смерць пацука ў слухаўку. "Старэнькі ён у нас быў, што тут зробіш " сказаў Мірык. А я вось думаю, ці не набыць мне новага пацучка Клетка ж засталася. На поўдні поўня як апельсін. У Менску зялёны яблык Поўня- сонца мёртвых. Поўня сонца мёртвых. Гэта грэгерыя, і яе варта перанесці на іншы форум; вядома, са згоды аўтара. Мінуў год пасля татавага сыходу, паціху я пачаў разбірац ягоныя дзённікі і бібліятэку *** Старая кніга. Засушаная кветка паміж старонак. У заспаным парку Сівыя святары стаяць пад крыжам. Чакаю ймшу. Пад снежнымі зоркамі Утульны канцэрт. Дзіцятка бегае ля сцэны. У тэлефоннай будцы жыве цікаўны павучок, штодзень ён слухае размовы Не, не павучок сядзіць у тэлефоне, слухае. Жучок. Глядзеў на пустую клетку, дзе жыў братаў пацук Ёсць клетка з'явіцца і палоннік. Пабудаваўшы турму, праваахоўнікі будуць яе запаўняць. Так і тэлефонная слухаўка вымагае слухача. Паэт, гаворачы па тэлефоне, думае пра павучка, а самурай пра "жучка" і праслушку Новага пацука ніяк не набуду, адкладаю на заўтрашні дзень *** Ранак. З яблыні выпалі яблыкі, усе да аднаго. Любы самурай ёсьць паэтам. Хіба не? А, пане Адам? Мурашева ніч 1. попільничка, дим. мураха вусатий. о! ніч. чистий аркуш. 2. мурашка до лі- тер подібний, ся губить: між ними блука. 3. вусатий поет диктує рядки. ледве встигаю за ним. Палівач, пастаўце націск у першым слове свойго Калі я націск пастаўлю, зьнікне туман - прыйдзе ісьціна. Што, не стае сілы паставіць? Нямогласць апанавала? Ісьціна, яна небясьпечная.Трэба баяцца яе Па адной дарозе ідуць самурай і паэт, але ў розныя бакі. Нічога, яны сустрэнуцца. Глёбус жа такі кругленькі. Самурай ніколі не стане паэтам, як жук павуком. *** Чакаць-чакаць пад месяцам цябе І слу- хаць пошум ветра. *** Дом, дзе ты жывеш, асветлены халодным месяцам маўчыць. Шкляныя пацеркі дажджу На засмучаным дрэве: Восень даслала паштоўку аб хуткім вяртанні Балючыя навіны з хаты: Сяброўка маці хворая на рак. У краіне, дзе усур’ёз хварэць мы не павінны. Арэлі ў роспачы Ад доўгага чакання: Неведама калі падымуцца ўвысь Паэт - гэта стан душы. Ня толькі ў словах яна. Ня толькі *** Якое свята вяргіні і яблыкі! Колеры жніўня. *** Лёд і полымя Хрызантэмы і лілеі ў адным букеце. *** Жук еў траву. Здзяўб- ла жука варона. Ва- рону кот задраў. Спрадвечна-ненажэрны кругазварот прыроды. *** Імгла закрыла месяц, ніба ведае мае настроі *** Імгла закрыла месяц, нібы ўведала мае настроі *** Віно Лілеі Санлівая размова пра сіні посуд Булачка з макам групавы партрэт мура- шынай сямейкі. *** Самотны месяц уладар на небе. Мне служка ў дарозе. *** У парцаляне музейнай залы бляск і крохкасць кахання. *** Упрыгожваю кляновымі лістамі пустую клетку. Pershaje lisce Na kletkah brukavanki: pachatak vjartannja Myshonak Puzliva perabeg Pakryty liscem shodnik *** Пакуль не ўзышла поўня, ліхтар спадзяец- ца, што ён месяц. *** Худы крышнаіт у стаптаных пантофлях кніжку гартае. *** Бацькавы: кепка, шалік, паліто Яшчэ пахнуць тытунём. Adamie, Vam varta paudzielnicac' u analahicnym forumie na tut.by na tut.by ruskaia mova? A ia hajku pis'u pa-bielarusku. *** Закрасавалі ў верасні каштаны Не веру сам сабе. jany jasce prosta nia viedajuc', sto pisuc' pa-bielarusku. Adamie, Vam varta pabyc' tydzien' na tut.by : Вы там абвестку павесце пра хайку белпаэтаў:) *** На той бок ракі перакідваць каменчык бацька навучыў. Хайку пра смерць, хайку пра каханне, хайку пра старасць Столькі ўсяго напісана без нас. Ну а мы? Можам паспрабаваць складаць хайку пра бульбу *** Лёс беларуса можна намаляваць, як хайку пра бульбу. *** Воблака ў шклянцы. Харызма хрызантэмы прыпыніла дзень. *** Бульбіна ў вядры грукоча на ўвесь свет. Заўтра ў школу. *** Бульбу капаюць ад рання да вечара Жыве Беларусь! *** Ясная поўня ў холадзе вераснёвым усміхаецца *** Нямыты сподак вераснёвай поўні на абрусе неба. *** На спатканне з поў- няю сёння зноў пайду ў залацісты парк. *** Нават у вядры з вадой, нават у лужы Бачу гарэлку. *** Пад старой вярбой жанчыны п'юць гарэлку. Восеньскі ранак. *** Два разы на дзень гадзіннік піша хайку Дзінь, дзінь, дзінь, дзінь, дзінь *** Поўна салдатаў у вераснёвым парку. Лісце змятаюць. *** Гляджу на вясёл- ку і ем кукурузу. Што яшчэ трэба Вясёлка ўвосень не масткі праз неба, а кладка праз душу. *** Атрымаў гана- рар, выпіў з братам віна, пагаварылі *** Цёмна. Дождж ідзе. У кватэры халодна. Прымаю ванну. *** Выпіць? Не выпіць? Бармен пасміхаецца Сто? Ці адразу дз-з-з *** Ганна з Алісай ціха гавораць у зо- лаце восені. Выпіць? Не выпіць? мля, як хораша то.. *** Пастаю яшчэ А куды спяшацца? Ноч. Пра-цьве-ра-зею Поўня-сяброўка зазірае праз акно Колькі ж цікаўных! Сэзон Дажджоў Сонца па ўспамінах Сябры на фотакартках *** Сьцёгны галандак. Дваццаць год А ўжо цэлуліт! *** Вокны бэз фіранак. Глядзець ў пакоі, Як на вітрыны. *** Няма настрою Нават добры кот Чарлік не суцяшае *** Выпіў з раніцы Вераснёвае сонца. Дзень нараджэння. *** Гуляю па Мен- ску, зьбіраю каштаны Проста, як дзіця. Марната мар- наты і ўсялякая марната. Мудата мудаты… Хочацца ў вырай. Нават паветраны шар Ляціць на поудзень *** Халодны вецер. Каля палацу шлюбаў знайшоў заколку. *** Абмялела Свіс- лач, па пяшчанай выспе ходзіць варона. *** Кастрычнік. Холад. Дождж. Ноч. Пад цёплай коўдрай адпачываю. *** Адбітак месяца - быццам донца бутэлькі з пад піва, Што плыве па рацэ Амстэл. *** Качак на рацэ хлебам карміць, каштаны збіраць прыемна. *** Разам з дачкою збіраю каштаны, каб у раку кідаць. *** Чужыя радкі засынаю згадваю Сантока, сакэ *** Парасон, шалік, пальчаткі. Не знаходжу мініралку п'ю. *** На сёмы паверх заляцеў жоўты ліст, каб зноў упасці. *** Ластаўкі зніклі. Вясёлку на мокрым шкле дачка малюе. *** Светла і лёгка ісці ўздоўж ракі, потым вяртацца. Напісаў: Уладзімір Сцяпан *** Вечар, зоркі, ліхтары. Сяджу адзін На лаўцы пад клёнамі. *** З галавы да ног засыпала лісце дом РСДРП. *** Ровары супер А мне б маю лайбу знайсці, як бы паляцеў. *** Сягоння раніцай па першым коўзкім лёдзе шусь і паехаў. Брат, мой? Пара вяртацца Сьлівы бо пасьпелі Выпадкова знайшоў на форзацы, у кнізе Такубоку, свае старыя вершы Калі пісаў? Мусіць быў моцна п'яны *** Зноў закахаўся. Скразнячок каля сэрца крынічна-сцюдзё- ны не дае спакою ні ўночы ні ўдзень Запіў *** Самазабойства спіць у чарцы гарэлкі такой празрыстай. *** Нарыхтоўшчыкі дроваў коцяць бервяно па першым сьнезе. *** Вільня родныя мясціны. Клён чырвоны. Снег на дахоўцы. гронка часнаку маціцовая быццам тваё юнацтва *** Толькі ламала язмін ужо хрызантэмы ў снезе. Кастрычнік. *** "Японскі парк" пры Нясвіжскім палацы. І, сапраўды, японскі! *** Любіў спяваць. Ця- пер не спяваем, ні я ні сябры. Узрост. *** Зімны кастрычнік. Учора сябра здзівіў снег на крапіве. *** Завёў сабе звыч- ку спаць пасярод нядзе- лі. Сплю, як дзіця. *** Еду з Вільні. Ем папаю з Тайланду. Каст- рычнік. Змярканне. *** Халодна. Чарка, другая, трэцяя Вось моцна папіўся. Шумавіньне ў рацэ Недапалак Укінуў у Вялейку Танны парфум Сьведкм ёсьць ня- Выслаўленых кроз Пасклізнуўся Жоўтае лісьце ля- цела долу Сябра Паказаў мне ліс- та. Восень *** Сябра кінуў піць. Сядзім, дождж слухаем, су- муем і маўчым. П'ю Цяпер ня ліс- Туюць сябры Апошні цягнік, Дождж уночы, Выходзіць. *** Прыкмета восе- ні смаленне вепрука. Швайкай у сэрца? *** Аголены парк. Сіні надвячорак і чорна-чорны кллён. *** На могілках пом- нік з прозвішчам таты май- го ўсталёўваюць. *** Яшчэ дзве ночы Ня спаць. Ці вытрываю? *** Ня спаць - Ня сплю. Ці прачнуся? *** Хутка ўжо двое будуць дыхаць Начамі у пакоі. Куплю сабе кактус. Shukaju snieg U goradze paudzjonnym.. Ne vidac'.. mae bjaljutkija mroi zyvuc' pad kashtanami Mensku *** У закінутым садзе наступіў Не, не На гнілы яблык. *** Там, за дзвярыма, там, за туманам поўня. Ведаю поўня. *** На небе поўня ўспамінам пра сад здічэ- лы, поўны яблык. *** Туман заблукаў у начным горадзе. Дамы такія аднолькавыя. У Вільню залятаў Буш Маленькі, каб павіншаваць тутэйшы люд з запрашэннем у вайсковы блок НАТА. Народ стаяў у загонах і махаў сцяжкамі. Найвялікшыя сцягі трымалі беларусы, прынамсі, так мне Харэўскі сказаў. Па дарозе з Вільні склаўся такі верш *** Рок-н-рол. Дарога. Літва беларуская Канада. Імжа. Верш з нагоды візітавання імператара не мой хлеб. Таму пра хлеб звычайны *** Збіраўся пача- ставаць хлебам лебедзя, а ён не падплыў. *** *** Сотні ровараў На станцыйным пляцы. Гаспадары працуюць. *** Чужыя думкі Чытаць больш непрыстойна Чым чужы дзённік. *** Калі нехта чы- тае думкі, значыць не чужыя яны. *** Сабачы холад. Цёмны, бязснежны горад. Трэснула губа. *** Драбок тытуню прыляпіўся на язык, сплёўваю на снег. *** Не пішаш хайку Моцна мерзнуць пальцы, каб палічыць склады? *** Шэрань на помні- ках, зіма зафарбава- ла чорны настрой. сьнег паднімаецца ўгору нехта ўключыў нябесны пыласос *** Выбух петарды зграю варон узняў Калядны вечар. *** Свечку паставіў, і жаданне загадаў Малітву забыў *** Мароз і сонца. Крумкач збівае шэрань. Жыць не хочацца. *** Каляднай ноччу Кветкі ў пад'ездзе змерзлі, усе да адной. Я сьпёр некалькі хайку адсюль (і не толькі) ды паклаў у маю калекцыю. Калі хто мае што супраць, пішыце - выпраўлю. "Бачыла поўню?" пытаюцца, быццам я яе дыстрыб"ютар. *** Сонечны дзянёк. Кветкі ў пад'ездзе маім закрасавалі. *** Дождж падае на снег, дождж падае на лёд, дождж Снег падае *** Зашклёная рэч- ка сьпіць пад мостам і сьніць ціхамірны сон. * * * Куды ж ты вядзеш, сьлед, пакінуты на сьнезе вялікім зьверам? * * * Якія ж людзі дробныя на бязьмежным зімовым полі * * * Месяц-павучок тчэ павуту з галінак. Зімовы скверык. * * * Запісаў словы на сьнезе, няхай гінуць над промнямі цяпла. * * * З радыятарам павітаўся ў пад’езьдзе. Лютаўскі вечар. * * * Завеі, сьнегам не засыпайце ўночы нашыя брамы. * * * Прыемна глядзець, як на чорнай паніве смажыцца бульба. * * * Зімовая ноч. Пад песьні прыёмніка выпіў гарбаты. * * * Цыгарэтны дым: у паветры паплылі шэрыя кветкі. * * * Пэўна, учора глядзеў на сьнег – ды раптам каткі на вербах. * * * Бясконца б ехаў у кодабе машыны праз вясновы лес. * * * Перабіраю каменьчыкі ружанца – прыемны холад. * * * Кусты чаромхі. Чырвань на белых кветках – колер сьвітанку. * * * Стромкі завулак. Жвір рыпіць пад нагамі. Імжа Дзень Цяжка * * * Правёў рукою па сьвежай атынкоўцы, прыемны холад. * * * жучок-прусачок, нашто так сьпяшаесься схавацца хутчэй? * * * Кусты парэчкі. Колькі ягад тут! Побач восы вядуцца. * * * Над канюшынай цяжка гудзе чорны чмель, шмат працы яму. * * * Пад грушай старой лёг жаўнер, скінуў боты, вочы заплюшчыў. * * * Хто мне пакажа гэтай кветачкі назву? Слухаю вецер. * * * Гнілая дошка. Колькі дзірак у ёй шашаль натачыў! * * * Ці ведае ён, камень на дне рэчкі, летнюю сьпёку? * * * Жнівеньскі вецер. У анучы на плоце вырасьлі крылы. * * * Чорны матылёк. Што шукае ён? Можа, чорную кветку? * * * Сьцяжынка ў полі. Конікі суха зьвіняць на цёплым пяску. * * * Куды ж таполі, вы пайшлі чарадою, уздоўж дарогі? * * * Верабей ляціць, не схаваецца ў траве белы матылёк. * * * Летнім вечарам кожны ліхтар над шашой кліча матылькоў. * * * Вецер. Возера. Ціха чоўн пусты плыве. Сонца садзіцца. * * * Запаліў сьвятло: напалоханая мыш зьнікла ў шчыліне. * * * Жоўтае лісьце вецер на ганак прынёс. Як пераступіць? * * * Дрэвы ў тумане? Не, гэта гэта паляць лісьце восеньскім ранкам. * * * Лапкі елачак мне ворагамі сталі. Зьбіраю грыбы. * * * Восень. Сухую галінку не пазнаеш на дрэве жывым. * * * Не вылучаюся, я – звычайны праходжы. Іду пад дажджом. * * * А дзе ж схавацца павучку-вандроўніку? Восеньскі дожджык. * * * Тапалёвы ліст у восеньскай бязважкасьці паплыў да зямлі. * * * Да маёй нагі прытуліўся сабака. Не спыняйся, дождж! * * * Шукаю ўначы на хвалях эфіру родную мову. * * * Ля кніжнай шафы разьбіраю паперы, раптам – верш Басё. * * * Ня маю ў жыцьці нічога, хіба ў сшытку некалькі вершаў. * * * Як цяжка знайсьці словы, і гэта мая родная мова. * * * Лапкамі елак свой пакой упрыгожыў, сьвяточны настрой. * * * Бяз сэнсу жыву, учора і так штодня. Холад раніцы. * * * Адчыніў дзьверы: варушыцца на сходах мой цень заламаны. * * * Замерзла ноччу вірлівая крынічка, белая нуда. * * * Доўгі, доўгі дзень. Сёньня мне ліст ад маці павінен прыйсьці. * * * Ад брата сёньня паштоўку прынеслі мне. Чакаю вясну. * * * Узяў фуфайку, успомніў нябошчыка, дзеда Валодзю. * * * На першым сьнезе сьмецьце – кінула восень лісьце зь бярэзін. * * * Грукнулі дзьверы. Дзіцячая калыска. Халодны пад’езд. * * * Скокнуў верабей: толькі сьнегу камякі сыплюцца з галін. * * * Белая нуда. Толькі недзе пад сьнегам схавалася мыш. * * * Зімовы вечар. З запісною кніжкаю сяджу ў куточку. * * * Печку адчыніў: пасівелі вугалькі, попел варушу. * * * У качагарцы прытуліўся да печкі – прыемна, цёпла. * * * Сыпле дробны сьнег. Побач даўно ўжо няма блізкага сябра. * * * На сьнезе пісаў хоку сёньня – не дарма існую ў жыцьці. * * * Зімовы вечар. Між небам і зямлёю сьвятло мястэчка. * * * Маці на кухні, пах смажанага сала – вайсковы ўспамін. * * * Трымаю ката, ціха сэрца тахкае, мяккае цяпло. * * * Прачнуўся ноччу. Па калідоры хаджу. Бясконцая ноч. * * * Казарма. Ліхтар. Чакаю мінулага. Цяжкі ўспамін. * * * Сьвяточная ноч, грукае ў шыбу маю толькі вятрыска. * * * Устаўшы рана, выпіў з хлебам гарбаты, палю цыгарку. * * * Між роснай травы дзьмухавей захістаўся. Халодны ранак. * * * У сонечны дзень нерухомае неба раньняю вясною. * * * Жорсткая трава. Яшчэ трымае холад зямля вясною. * * * Ледзь дакрануўся да дзьмухавея – адчуў – вецер над полем. * * * Зярністы пясок, ён не трымае доўга, нават лужыны. * * * На бярэзінах дробнае лісьце дрыжыць. Майскія сьвяты. * * * Доўга дзівіўся: рэшткі сьнегу на полі склалі малюнак * * * Кавалкі неба хмарай разарваныя. Блакітны вецер. * * * Неба сьпявае? Ці за сонцам схаваўся маленькі жаўрук? * * * Змокшы пад дажджом, хаваюся пад брамай. Сумны сакавік. * * * У качагарку спусьціўся, але печка ўжо не гарыць. * * * Спаць так кладуся: лёгкі вецер Радзімы хай прысьніцца мне. * * * Спаць не кладуся, доўга гартаю кнігі Прыемная ноч. * * * Сьвятло маланкі. Месяц за хмарамі зьнік так незаўважна. * * * Сёньня ноччу ў сьне ізноў бачыў Радзіму. Сумны прачнуўся. * * * Так хочацца спаць! Раніцы прамень у твар, прачынаюся. * * * Чарга ў лякарні няўтульнае крэсла Прыемны скразьняк. * * * Галінка вярбы. Дакрануўся, і зьніклі кропелькі расы. * * * Апранаюся. З хлебам выпіў гарбаты. Ранак прачнуўся. * * * Дзень нараджэньня. Апрануў вайсковы фрэнч. Халодны жнівень. * * * Ядлаўцовы куст на пясчаным узгорку. Чэрвеньскі ранак. * * * Кавалак хлеба. Муха над вухам зьвініць. Кубак малака. * * * Выйшаў з кватэры, толькі рэха вітае мяне на сходах. * * * За будынкамі стракатаю хмараю зьнікалі галубы. * * * Сінія груды на поўначы Чэхіі ў сонечны дзень. * * * Руды сабака брэша за весьніцамі Няўжо я чужы? * * * Як моцна дрэва за глебу трымаецца Зрываю кветку. * * * Ценем фіранкі крэсьліць паперу вецер, складае свой верш. * * * Руіны мура, ізноў ты стаў валуном, камень на груду. * * * Фарбую сьцяну. Ці знойдзе шэры павук сваю шчылінку? * * * Ядлаўцовы куст выкінулі на пясок хвалі верасу. * * * Засохла дрэва. І жукі-дрывасекі тут завяліся. * * * Сена варушу. Нават у летніх травах схавана восень. * * * Добрая душа, падары цыгарэтку, запалім разам. * * * Павуком пабег чырвона-чорны камбайн у жоўтым жыце. * * * Ляжу пад дрэвам, а ў галаве ні думкі, адпачываю. * * * Ядлаўцовы куст, ці чалавек на грудзе махнуў рукою? * * * Залаты жучок раптам мільгануў і зьнік – вецер у траве. * * * Ты сумуеш па ветру над возерам, жучок-плывунец? * * * Кветку не кранай, бо загудзе на цябе раззлаваны чмель. * * * Здароў, землякі! На слупе пры дарозе рэжу слова “Менск”. * * * Гарбаты жучок, на плячах сваіх схаваў лёгкія крылы. * * * Прылёг на зямлю. Адкінуўшы рыдлёўку, адпачываю. * * * Заварушыўся каля берага чарот, выпаўзла жаба. * * * Да дому прынёс на адзежы кастрыцу. Хораша ў лесе. * * * Пакінуты дом, ці будуецца новы? Шарая гадзіна. * * * Стомлены працай. Прыемны холад вады. Доўга мыюся. * * * Чыркнуў запалкай. Вастракрылы матылёк сьвеціцца ў цемры. * * * Грукнулі дзьверы. Пацягнула скразьняком Прачнуўся ноччу. * * * Жнівеньскі месяц праглынулі аблокі. Халодная ноч. * * * Старога сябра галава пасівела. Месяца сьвятло. * * * Ляжаў і слухаў, вось крокі праходжага далей і далей. * * * Чыркнуў запалкай. Вецер, не тушы ўначы крылы полымя. * * * Што мне трэба ўзяць? Яблык у кішэнь паклаў. Холад раніцы. * * * Пасьля хваробы выйшаў на двор прайсьціся. Халодны вецер. * * * Колькі кастрыцы! На белым грыбе сьлімак адпачывае. * * * Затрапятаўся блакітны вітраж – вецер крануў галіны. * * * Сябра-верабей, ты прыляціш да мяне сумнай раніцай. * * * Аловак схаваў. Толькі вецер варушыць лісты паперы. * * * Яблыня-дзічка, ты ізноў нарадзіла толькі ападкі. * * * Што за хмарамі? Можа, і там, па небе сыпле дробны дождж? * * * Жоўтае лісьце, дробныя хвалі нясуць. Холад лужыны. * * * Зробіць смачнымі яблыкі з антонаўкі халодны вецер. * * * Лясныя сьцежкі, размыты доўгім дажджом, верасень ідзе. * * * Хавайся хутчэй, вадамер. Бачыш, лісьце жоўтае плыве. * * * Сухое лісьце. Вецер зжоўклай газеты старонкі панёс. * * * Конік засьпяваў у пажаўцелай траве. Сёньня так сумна. * * * Кошык з грыбамі панёс чалавек – сьціхлі конікі ў траве. * * * Ад каго схаваў жоўтае лісьце вецер пад агарожай? * * * Праз мокрае шкло паглядзі на праходжых, што шпарка ідуць. * * * Ніхто ня ўбачыў, я спыніўся ў натоўпе, стаю пад дажджом. * * * Грак над ворывам, паляцеў уздоўж груда, крыкнуўшы ветру. * * * У белай місе, нібы вока восені, чырвоны яблык. * * * Камарык зьвініць? Ці сухую галінку гайдае вецер? * * * На хвалях ракі алешыны ліст паплыў Дзе ён спыніцца? * * * Шэпча аб нечым мне мурзатая грубка. Восеньскі вечар. * * * Чарку гарэлкі наліў і выпіў адзін. Нямаю сябра. * * * Хто з нас больш сумны? Гэты дождж параўнаю са сваім жыцьцём. * * * Запалілі ліхтар. Кроплі дажджу прачнуцца на маім вакне. * * * У цёмным кутку начапельнік драўляны. Мокры капялюш. * * * Комін фабрыкі. У лужыне мазута. Мокрыя боты. * * * Шклянка ля крыжа на вясковых могілках зьбірае лісьце. * * * Хто гэтай ноччу наведае ліхтары? Холад верасьня. * * * Доўга п’ю каву, аб жыцьці разважаю. На вуліцы дождж. * * * Каля вогнішча, змокшы наскрозь пад дажджом, прысеў адпачыць. * * * У маім доме лістападаўскі вецер зачыніў дзьверы. * * * Зорнае неба. Доўгімі зрабіў цені высокі ліхтар. * * * Месяц не ўзыйшоў. Ліхтары ўздоўж дарогі – маё сузор’е. * * * Сёньня здалося – не вярнуцца ніколі мне да Радзімы. * * * П’е чарку адзін, бо на Радзіме сваёй ня мае сябра. * * * На лямпу гляджу: вось родныя мясьціны, так недалёка. * * * Шкляначку кавы купіў і сьпяшаюся дадому, зварыць. * * * Час адпачынку, і кожны нешта сваё ўспамінае. * * * Брата б убачыць, яго руку паціснуць, хоць на імгненьне. * * * Цыгарэтка ў руцэ, зьбіў попел, і агеньчык быццам прачнуўся. * * * Шэра-чорны цень у жыцьці пакідаю – свой фотаздымак. * * * Змоўкла радыё, тэлевізара сьвятло гасьне на вачах. Паводле радыё Пачуць павінен я быў Брата, не пачуў P.S. Усё слушна, ці недзе памыліўся ў разьліках? Кроплі дажджу так злосна грукаюць у шкло Плача Беларусь. Крок наперад. Там – прорва? Ляці ў неба! Вучуся лётаць. Сьцірае зрэнкі, фарбуе павекі сьвет. Чырвань у вачох. Балюча табе адчуваць далячынь. Ды йнакш немагчыма *** Снег за вокнамі. Дачытваю, каб вярнуць, чужую кнігу. Идет из крана ржавая вода И зелено в моих глазах Порхают думы вокруг нас Greshnik&Wishmaster Чуть что так ручкой в глаз Любовь странна порой Дары души твоей прекрасны Greshnik&Wishmaster Праздник был вчера Шеф смотрит на распухшее лицо И с нею было в первый раз Greshnik&Wishmaster *** Мой месяц ясны зіхціць па-красавіцку, у чорным небе. *** Закрасавала ідэальная поўня па-над усімі. Рама Кришна вышел в поле и увидел стадо летящих журавлей Хлопьями белыми цветки легли С ней было хорошо И ничего, что звать ее Борисом Greshnik&Wishmaster Под красноту твоих глаз Под синеву твоих ног Пришла весна Greshnik&Wishmaster [b]Юле:[/b] Бумага отразила наши чувства О, муза И семечки одно нам утешенье Greshnik&Wishmaster *** Ад поўні стролькі Святла, што бачны колер Вачэй. Красавік. *** Вясна! Ці варта шукаць натхнення ў каці- ным воку поўні? *** Вавёрка ў парку непрыбраным скача па маладой траве. *** Уся ў пупышках Старая лістоўніца. Дзяўчо-падлетак. *** Толькі здаецца, што лёгка пісаць хайку японскай ручкай *** Вада ў калюзе шэра-цёмная, нібы не бачыць неба. *** Холад на могіл- ках Хіба прыходзіць і сюды вясна? Так На небе стая бегемотов Смех вырвался наружу Глаза край опущен Greshnik&Wishmaster Солнце во мне Субботу осветило Весна пришла Greshnik&Wishmaster Якія мужныя й шчырыя твары ў нашых партызанаў ! Асабліва на рэльефных пано, Каваных і мазаічных Сегодня зло в тебе Горит вода в глазах Ответ нам тишина Greshnik&Wishmaster Міліцэйскі трактар на ўзбочыне самотна стаіць. Краіны святое імя Міжволі ўзгадаю. Упартасць, кажуць, заўжды вартая лепшага ўжытку, Толькі – дзе ён, той лепшы ўжытак ? Ужо Позна. Сыру у краме куплю. Мазісты, як звычайна. Падсумоўваючы Незваротныя страты, выдзелю галоўную: Дзіркі. Як ён пісаў усе гэтыя фугі, маючы дванаццаць дзяцей ? То паспрабуй, Скажы цяпер, што любыя паслядоўнасці гукаў У роспачы Швейцэр Едзе ў Габон. Усе на Канары імкнуцца, а ён аднойчы таемна перабраўся ў Марока, Каб над Іспаніяй хмары разышліся і мы маглі слухаць Аранхуэскі канцэрт. Наварыў ты піва, пане Міхале ! Маладое, але ўжо Не выхадзіцца, бадай. То цяпер Апранай хабіт. Пяшчота больш не дэфіцыт, а тавар Маркізавы, наадварот, каціруецца Усё вышэй. Kwanzaa celebration in a village. Seven Days wasted. However, not a single Line written. Расшыфраваныя геномы і коніка, і цвыркуна, 3D – ці даведаецца пра гэта душа Беднага Кітса ? Я не падарунак (пахне чабор) Але хіба іншыя лепш ? Ni una mano ni un favor. Еду на драўляным ровары з квадратнымі коламі, Не тое каб зручна, але продкі запавядалі. Злез бы, ды суседзяў баюся. Брат-фермер у Зімбабвэ надзвычай Па Радзіме сумуе, і я яго Разумею Рамантую старыя катурны. Хутка Чарговы адказны марш – не хачу Выглядаць прасцячком Люблю менскі іпадром за ўдумлівую Цішыню. Не тое, што Эскат – банальны Кірмаш пыхі. У той ліпень Пётр Першым забег па прыступках Ацалелага дому. Ці ўспамінаў ён Брэйгеля, Пазіраючы на руіны Менска з вышыняў ? Гэтую давялося ўдакладніць: Я не падарунак (пахне чабор) Але хіба іншыя лепш ? Ni una mano ni un favor. Погляды непазбежна змяняюцца. Гэта доказ Нашага развіцця, складанай духоўнай Эвалюццыі. Конік зайржаў: “Гуігнм!” на стаенцы, а я Згадваю Лемюэля і спрабую перакласці Yahoo - атрымліваецца “люцц” Некалі бабровыя футры былі мяккай валютай, то і цяпер клікні у шукальніку Beaver Hunt – пераканаешся, Якая каштоўнасць. У “Менскай праўдзе” гумарэску чытаю. Побытавая глеба, як Антэя, ты нас Моцна трымаеш Life expectancy. Most importang thing you have To know to plan anything. Even should You care about a brolly today. Чорны трохкутны вясёлы вымпел – сімвал гонару. Узяты На абардаж, я меланхалічна дрэйфую. Ў бок Bounty. Прызнаю паражэнне. Гальшанам: касьцёлу, замку, прывіду Сутарэньні. Змрок. Начны крык праб'е неба - Белая Панна. Лёгка. Утульная млявасьць вачэй сьвятых - сьвятасьць касьцёла. Жаль. Боль. Бесконцасьць. Маці Боска Містычна. Так цёпла ў душы Аддаеш сябе. Промні з сэрца твайго. Пан Езус з намі! Так вочы баляць.. А ў нябёсах – месяц. Зірнуць бы туды. Вецер у вочы, Валасы на плячах бы Хвалі. Халодна Ты – не са мною. Так складана і проста. Мабыць, гэта лёс. Нібы з грэцкіх паданьняў Ікар Гэтак сьціпла ў небёсы ляціць Незгараймы гаркамаўскі сэйф (1987) У небе крыштальныя зоркі. Навошта я крылы спаліў? Ляцеў бы вось зараз над Вамі… *** Дождж, з дому не вый- сці. Лье, лье, лье… На спаткан- не спазняюся. *** Лета. Ну а я ссунуў шчыльна шторы і сплю пасярод дня. Cтолькі эмігрантаў з грантамі і без грантаў, з раскормленымі дупамі і постынгамі бяздумнымі, што захацелася ахвяраваць ім хайку: *** Маладая буль- ба з кропам смак дзяцінства і Радзімы. Йе-е-е-э-эс!!! Нябога.. "Йе-е-е-э-эс" - гэта буў адзін слог. :) слог > склад, аднако *** Гарачыня. Ні цень, ні вада не выра- тоўваюць. Спёка. *** Горача. Схадзіў пастрыгся, пагаліўся і стала лягчэй. *** Коцікі й кветкі. Самадастатковы жа- Ночы свет. Жнівень. *** Sony Ericsson. Тэлефон, да якога Варта раўнаваць. Летние каникулы. На школьном стадионе Пасется корова Дни чередой. Все больше жаль ночей Потраченных на сон Утро Рождества. В дверь стучится ветер - Единственный гость *** У ваду яшчэ Не клалі лёду А ле- Та ўжо сумуе. *** Туман. На ўскрайку дарогі міргае фа- рамі грузавік. *** Маркота ў дажджы расцярушваецца па жнівеньскай Вільні. *** Шарык скатаны з папяровай сурвэткі котка ганяе. *** Вядро бараві- коў брат купіў у вяско- вага хлопчыка. O, biasploddzie, uzho paglynula ty niekal' bagatyja nashy ugoddzi! *** Залатыя ма- неты бярозавых ліс- цяў збірае ўнук. Жухлый лист на полу. Осень Она по всюду - И во дворе и дома The day I came Was almost grey, But at the end I dreamt to stay The very noon. Just for a second, just seems - Shadows are gone як чуецца так i пiшыцца што бачу - тое i гавару беларускае хайку! Воспоминания. Во рту сладкая горячь ягод рябины у рябинки велосипед оставил пьём до покраснения * Праз ранішнюю навальніцу еду зноў- ку ў Барселону. * Поўня над Барсе- лонаю лунае ў ка- рунках хмурынак. * Xалодны вечар. Самалёт над поўняю праляцеў. Zzssorry. (Паводле Басё) I я прыбраўся: Такое тонкае рыззе Крылы коніка Перагортваў барселонскі сшытак і знайшоў * Нудыст самотны ціха ідзе ўздоўж мора. Халодны вечар. (Паводле Басё) Развітваючыся з сябрам У смутку Надпiсы сцярэм Раса на парасоне… *** Пасля смерц па- добнае да сфінкса Мёр- Твае кацяня. Пасля смерці (від з майго вакна) Сфінксам ля піраміды сметніка схуднелы кот * Вясёлка праля- жала на гары адну хвіліну Зноў дождж. У чорных вачах Таямнічыя зоркі Вітаюць мяне. Таямнічыя вочы ноч расчыняе у надвячорку. * "Што ты робіш?" "Дождж слухаю " "Хто толькі пра гэта не пісаў " (У Лошыцкім парку) Абрыкос расцвіў у саване туману прывід Белай Дамы. Посвящается имениннику - Адаму Глобусу Дзень нараджэння. Давай весяліцца - пойдзем Шалясцець апаўшым лісцем. С уважением -А- Адам, віншую с Днём нараджэння! Каркнуў крумкач пракураным голасам: - зноў паляць лісце! (Каля дзіцячай бальніцы) Жарботнае шчасце жураўлі Хірасімы над Палессем ляцяць Апошнім часам люблю затрымлівацца і спазняцца * Апусцелы га- тэль. У люстэрках разгля- даю аблокі. Вецер, дождж ды я Утрох гуляем па саду. Так хочацца яблыкаў. *** Трошкі сонца ў ха- лоднай вадзе Гэта тва- я залатая рыбка. (Слухаючы плэер) Скончыўся дыск. Дождж на лужынах грае той жа самотны матыў P.S. Anna, а Вы любіце Брамса? Навіны па-руску, У школе занудствы. Усрацца і ня выжыць Пайшла ў дэкрэт вучылка фізкультуры: даскакалася :-) Замест “ізо”- фізрук на вяроўцы, мы яго малявалі *** З музыкай Брамса, з кнігаю Саган мяне ўяўляюць. ERROR. *** Хлопчык на ролі- ках. Збірае бутэлькі ў асеннім парку. *** Апакаліпсіс Не чатыры вершнікі. Восень без цябе. * Сняданак рэста- рацыйны, голы, прэсны Заваконны дождж. (Амаль што паводле Басё :- ) Адзінотны мой шалаш. Дзень памерк - і раптам самагонкі прыслалі з пялёсткамі цыбулі. Ostańnia kawa w ‘Pożegnaniu z Afryką’: pociąg o ósmej. 13 чэрвеня 2003 г. Сонца ўсё ніжэй. Млявасьць па шляху ўгору. Сон на кургане. Верасовішча – марны водар: пікты больш ня вараць мёду. Жоўтае лісьце між цагельнага друзу: гішпанскі куток. Рэзкі боль вуха. Праз ватку з борным сьпіртам чую лёт ветру. Шкло пляшкі з кіпнем – адзінае, што грэе восеньскай ноччу. Абвестка: “Здыму кватэру ў вашым доме”. І мой тэлефон. maryjko! ostaTnia kawa ;) * Скончыўся дождж. Па дарозе з Вільні спыніў машыну, каб прайсціся. Закінуты дом. Сад непрыбраны. На ду- шы безтурботнасць. * З замілаваннем любуюся бялюткім атрутным грыбам. * Ціха, сонечна ў лесе залатым, птушкі нашы ў выраі. (Як цяжка адпачыць ў горадзе:-) Птушкі ўжо спяць. Ды вось нехта заспяваў ля начной крамы П'яныя вочы - Кветка-падснежнік *** Гляджу ў вакно, Якое вісіць. Дзякуй Біл Гейцу *** Горы, світанак, Нехта прачнуўся нарэшце, Песня ляціць над Хакайдо “Сакэ-до”- Простая йога Самурая з касой. Кодэкс суровы: -Пі, не крывіся *** Прытуліўся ліст у дождж да вакна майго. Просіцца ў цяпло. да сівай коскі бабуля на досвітку лён падплятае 11.10.03 * Мухаморы пад лісцем жоўтым. Пакет у кішэні. Восень. 14.10.03 Крыштальным звонам восені ціха кліча да сябе неба. Лісьцем занесла растанкі. Адпачну. Да вясны. Да вясны *** Палю анашу. Мяне клічуць Плянам, во. Прыходзіць восень. 14.10.03 *** Новыя матуз- кі ў зімовых чараві- ках, вось абноўка. *** Танчыў так, што пін- жак парваў. Жонцы сказаць? Самому зашыць? *** Нядзеля, сонца, а голас вароны не- задаволены. *** Занёс на сметнік аранжавую куртку. Цяпер шкадую. кандыцыянэр плача на падваконьне быццам дождж ліе Увосень і ўвесну вандрую па Беларусі. У нядзелю была ў Залессі, Смаргоні, Міхалішках, Засвіры, Камаях, Лучаі, Глыбокім і Мосары. Уласна кажучы, ехала ў Мосар беларускі рай, як яго называюць. *** Вачам не веру лотасы ў стаўку цвітуць. Кастрычнік. Мосар. А сёння выпаў снег. *** Першы снег. А я бядую Як лотасы? Ці не памерзлі? *** Прачынаюся сярод ночы, раз, другі Смачны быў кавун. *** Які ж павінен быць настрой, каб узнена- відзець першы снег Прачытала хайку Андрэю Хадановічу, а ён тут жа зарыфмаваў : "Які ж павінен быць настрой, каб спадабаўся гэты строй " *** Мыю вокны, з падваконня злятаюць мёртвыя мухі. ВЯСНА – ЛЕТА Штоміг рознае звыкнуцца немагчыма… О неба, неба! Чаму мне? Кінуў папяровую ружу вецер пад ногі. Зусім бязмэтна па ранішнім горадзе іду ды іду. Крышыць галубам і сам есць чэрствы хлеб жабрак пануры. На Панікоўцы цямнее гурба снега на дне фантана. Лепшыя радкі нараджаюцца ў снах…і забываюцца. Іржавы замок, ад каго разбураны дом ахоўваеш? Мама, як анёл, амаль бязважкай стала, ходзіць бязгучна. Прама на пляцы букет бэзу наламіў жабрак жабрачцы. Нечаканы дождж… гандляр-маладзён спехам кніжкі хавае. Раптоўны вецер задзярэ спадніцы… і супакоіцца. Не магу заснуць – на камара палюю безпаспяхова. Б’юцца, як людзі маладыя вераб’і – без дай прычыны. Бяжыць насустрач залаты на тле неба – крыж пры дарозе. Як на спатканне да нябачнай рачулкі іду праз туман. Хто ж за туманам? Сабака, ці чалавек? Ціха сыходжу. На ціхай рацэ толькі з ім добра вудзіць – ён глуханямы. Вочы замружу сціснутыя ў кулак, знікну… Слухаю вецер. Зусім бязмэтна пазіраю на зоры незлічоныя. У рамцы за шклом ажаўцелыя карткі – сорак чатыры. Гарачы пясок, прахалодная вада – як мала трэба. Яшчэ й не стары, а маленькі кручок ледзь прывязаў… Сумна. Да блізкай ракі пад ціхім дажджом іду з вудаю новай. Жабку спалохаў. Скочыла і паплыла у чыстай вадзе. Як пахне шчасцем зялёнага аера зломаны лісцік. Не горшы занятак – зялёны гарох лушчыць цёплым вечарам. Ліпеньскі ранак. Бесклапотна думаю пра бессмяротнасць. Апошні чарвяк, а я ўсё спадзяюся – вось пашанцуе. Хоць і не медаль – гузік пазелянелы… А я берагу. Першы дзень жніўня. З вудай іду да ракі, як і ўчора. З дачкой пад мостам імклівых малькоў ловім дзедавай кепкай. Камарыны звон, п’яная лаянка, смех – вясковы матыў. Куды ж ты бяжыш, вірлівая яшчурка, па пыльнай шашы? (сакавік – жінівень 2003г.) Хайку пра мух належаць ANTIHOMERU, а не мне. ANTIHOMER квазіхайку *** Мыю вокны з падваконня злятаюць мёртвыя мухі *** Адкуль адтуліны ў сцяне ад куль *** Закрыўся ад людзей і ад навакольнага свету ОСЯРШ КЁТР *** Цёплае сакэ застаецца цёплым ува мне *** Побач з жанчынай заснуў прачнуўся побач з дзяўчынкай *** Мохам зазелянела каменная фігурка Бадхідхармы расці барада расці *** Перастаў думаць перастаў размаўляць перастаў касету *** Вішня расцвіла за тысячы кіламетраў ад Японіі *** У ложку першакурсніца на пятым курсе *** Сартр і кава з вяршкамі адно і тое *** Раздавіў мураша нагою кармічны след *** Канец жыцця пачатак кукурузы *** Забі Гамера выратуй Трою *** Птушкі паміраюць і падаюць на зямлю людзі паміраюць адлятаюць на неба не шкадуй ні пра што *** Лічу на пальцах да пяці кулаком у твар *** Апошні ліст да вясны ад восені 22.10.03 Зарэгістраваўся на літары, але доступу не даюць *** Хацеў стаць мастаком ды не Далі *** Уцякаю ад сябе даганяе нехта іншы Як наконт двубою-рэнгі на haiku.ru/frog/renga/? *** Сабака, ці чалавек? Сцяпан, ці Адам Хто ж за туманам? *** Кінуў каменьчык у студню разбіў свой твар Праставіў у тэкстах АНЦІГАМЭРА "І" ды "Ў", ад турніраў адмовіўся. Двубой не мой жанр у паэзіі. / Ляжу на рэйках. Марна чакаю цягнік. Завеі. Сьнежань. * Калючая памяць аб тых, хто не з намі свята “Дзяды”. Цікава, Антыгамер, але кропкі над "і" ўсе адно ставіць Глобус А слабо на двубой з сабой, а? * Варона і тры галубы за вакном ча- каюць семачак. * Сонца глянула. Жабка скача. Нібыта снегу не было. Так сама палю, Канаплю, Бо не багаты. Сонца цвіце над Хансю, Чуецца подых вулкана, Зноўку напіўся ў Менску. Ціхая рэчка, Чорныя воды яе прыгнятаюць, Сумна быць катам. Дзякую Адаму Глобусу за карэктуру і прамоўцыю *** Паказаў брату (не кажы толькі маме) ліст ад Глобуса Паэтычны двубой-рэнга Шчэпленыя строфы Huan Antihomer | Nina-Maryja 11.11.2003 17/45 - 18/03 *** Распаліў агонь горача пад коўдраю стала нам дваім Жар сыйшоў у цямрэчы вугалькі вачэй Руку прыняла ад галавы дзіцяці ўздыхнула лёгка Водар вішні змешаны з пахам малака Трубіць сення рана чаго табе не спіцца малады пастух Расчасаць не паспела свае валасы Кастрычнік снегам раптоўным прыкрытыя лісты на вярбе Кранаюся халоднай тваёй далоні да пачатку Радкі напярэдадні сэпуку Калі трэба будзе памерці, складзі верш - і выканай свой абавязак. МІНАМОТО-НО КАНЭМАСА (канец ХІ ст.) *** Схапіўся за меч думка знікае кроплі крыві на сталі ляза аб траву выціраю сухую *** Сонца высока пыльны брук на дарозе прагне вільгаці *** Дзень першы дзень апошні паміж імі шоргат лісця ў парку старым Мурадзумі жоўтых і чырвоных *** Раса выпала на кветках канюшыны чырвані перлы * А хай яго халера! Крыкнуў самурай і выпусціў вантробы :-) Цікава,Хуане Яшчэ адзін крок - і можна запрашаць цябе на чай. А слабо забіць АНТЫГАМЕРА, Хуане? Мне ен не падабаецца. Хай будзе проста Янка Купала. Ты як? А.Хадановічу М.Багдановічу і часопісу "NIHIL" Прасветлены не нараджаецца і не памірае - вось новы сімвал твой, забыты краю родны *** Траву з пад снегу мысай разграбаю і ем - тыбецкі як З АЛЕНА ГІНСБЕРГА *** Drinking my tea Without sugar - No difference. *** П'ю свой чай Без цукру - Не істотны. Гляджу ў неба, І там пагана, А можа ўтапіцца? Прыемна сакура цвіце, І пах лагодны вее, Прыемна пшыкнуць у туалеце! Прастор палёў і цішыня, Акутала надвор'е, Вядома коль лунаеш дома! ДАМАВІКУ ШТО ГЭТА ЗА СЛОВЫ ТАКІЯ: "АКУТАЛА", "ТУАЛЕТ", "КОЛЬ"? ШУКАЙЦЕ,КАЛІ ЛАСКА, КОЛЬ, ДЗІМ, СВЕТ НА РАСЕЙСКІХ САЙТАХ ЧАСЦЕЙ ЗАЗІРАЙЦЕ Ў СЛОЎНІК, СПАДАР ДАМАВІК! ХУАНУ ЯШЧЭ, КАЛІ ЛАСКА, ШТО-НЕБУДЗЬ З ГІНЗБЕРГА, А? ХАДАНОВІЧ - БАГДАНОВІЧ ПРОСТА ПРЫКОЛ ЦІ ШТО? Мюслі, малако, салодкі пацалунак Ўжо прачнулася. Арфаграфію сваю, Сам сабе заўжды раблю, Бо вучуся ў калгасе 2 werasen Dziakuj za krytyku, vielmi udziaczny. Мюслі, малако і пацалунак - гэта здорава. Мне вельмі спадабалася. Малако з медам не спрабавалі? Раю. Струхлеў канчаткова Надмагільны крыж Добры дзень, Беларусь Для Верасьня. Спрабавала Але на самой справе малако не люблю Затое я люблю хайку! :))) Знайшла старыя хайку. Прыемна ўспомніць мінулы сьнежань ЯШЧЭ ШТО-НЕБУДЗЬ З ГІНСБЕРГА: для "салодкага лістапада" *** The sparrow shits upside down - ah! my brain & eggs *** Верабей насраў дагары нагамі - а! мой розум, мае яйцы. (не спрабавалі?) для AnaKle *** My early journal: the first thing I found in my old desk *** Мой юнацкі дзённік: першае, што знайшоў у старым стале. Тэлевізар гарланіць, Брыдоту паслухаць? Гаўняны, а тэатр! учора *** З вуліцы прыйшоў на чаравіках гразь і на плашчы восень сёння *** Забраў з майстэрні стары гадзіннік - ідзе першы дзень зімы заўтра *** Заклеіў вокны ну прылятайце хутчэй белыя мухі Для Анастасіі. На жаль (на шчасце?) хайку не пішу, але ж люблю чытаць. Сёня - Дзень Нараджэння Алеся Разанава! Я і мае сябры, віншуем Вас, паважаны Майстар! Прыгажэй Вас ніхто на Беларусі не можа напісаць хайку … А.Р. *** Прачнуўся ўночы над Менскам маладзік і над Гановерам Адзін дзень у другой чвэрці (маёй настаўніцы літаратуры В.І., вучням 9"Г" і 11"Б") *** Ізноў недаспаў як і ў дзяцінстве трэба збірацца ў школку *** Гальштук прасую ўчора - чырвоны як сцяг сёння - Brioni (каштуе дзве настаўніцкія зарплаты!) *** Кідаюць снежкі хлопцы ў дзяўчат весела прывіталіся *** Бяжыць не спыніш вучань па калідоры і маё жыццё *** На дошцы крэйдай пішу а за сцяною Завеі, снежань *** У класе ціха самастойная праца і раптам - ЗВАНОК *** Распісваюся ў дзённіках бы настаўнік каліграфіі *** Пусты кабінет літаратуры я і партрэт Купалы На пярэдадні Калядаў Прасвечваюцца высечкі ў яловым маладняку Антыгамеру За апошняе хайку "партрэт Купалы" Вялікі дзякуй для tsikhan паводле Коласа *** Расці вялікі дужы і разталісты Малады дубок ВясковыЯ *** У вёсцы маёй усё тыя ж людзі ўсё тыя ж дрэвы *** Паслухаў - гудуць у заснежанай стаўцы мае пчолікі (ж-ж-ж-ж) *** Запаліў ліхтар уздыхае карова мо ацеліцца *** На вышках бы на кірмаш гурбы яблыкаў пад кажухамі *** Ноч Пад прыпечкам пацук шчэбаецца а можа дамавік (спадары хайдзіны, не пакідайце ж старонкі нашай беларускай, каб вас пранцы пацукі не мая тэма, я больш пра мух ды пчол) *** Раніцой першы след на снезе бабулін другі таксама *** Дыялектызмы: стаўка - пчаліны вулей вышкі - гарышча - (апошняе трохрадкоўе - каментар, 17 складоў атрымалася выпадкова, давялося паставіць зорачкі) За вокнамі цёмна, Пабіты ліхтар, Там недзе бухаюць напэўна, * Снег з дажджом не кроў з малаком і не мала- ко кроўю, тым больш. (пачынаючы новы дзённік) * Першае студзеня. Як бела за вакном… быццам старонка сшытка. заклапочаны выгляд раптам азарыўся ўсмешкай - мандарын ў снезе вечар за кнігай усё як звычайна калі што здалёк навагодні салют * Каля кавярні “Стары Менск” нас вітае снежная баба. * Снежная баба вугальнымі вочкамі глядзіць на цябе. * Снежныя бабы разгульваюць па нава- годніх сумётах. * Моцная спаку- са – шпурнуць снежкай у снежную бабу. завея зорак… пухнатыя каметы шлях мятуць Хрысту * З-за вадасцёчнай трубы пырхнуў верабей у завіруху. Стары Новы год Сабраўся быў у госци Ды замяло шляхі-дарогі Дзякуй Адаму Глобусу за СD -*- Стаміўся ўжо ад снегу - клічу вячэраць чорную котку -*- Танцы на стале кухонным слаба помню святы стамляюць -*- З твару белая о бы японская гейша /О снежная баба (_) -*- З твару белая о бы японская гейша /О снежная баба (_) Стары Новы год не колюцца елачкі- адны наркаманы * Снег колеру ад- топленага малака смачны на выгляд. *** Avacados, prawns, lemon Гатую па ан- гельскай кніжцы. м-м-м!!! * Келіхі, чаркі- хіба толькі прабіркі алхімія слоў * Вяртаюся да- дому. Хуткі, цяжкі снег ляціць насустрач. Шатландскі сябра ~*~ Гукі валынкі над заснежаным полем Anazing Grace (Старадаўняя шатландская мелодыя) ~*~ Шатландскі сябра і гонар і годнасць і голыя лыткі (Спадар МсDif сурё'зна паглядзеў і адказаў на гэта: "Dressed tu kilt -Dressed tu kill". Старадўняя шатландская прыказка.) ~*~ Віскі і тытунь і твар насупраць мяне рудабароды ~*~ Кілт і спадніца сяброўкі тваёй побач на ложку ляжаць ~*~ Уваскрос пасля ўчарашняй папойкі мо ты - неўміручы? ~*~ Выйшлі з хаты па звычцы позірк шукае горы - дарэмна Ня-хайку слота ў душы новы аркуш яшчэ адзін радок пра сьнег To werasen Шкляныя перліны Пусціў у вену Вераснёўскі ранак За кубкам чаю Сатаніст Чытае Біблію * Дробна-дробны снег з вершалін і да камлёў засыпае сквер. To tsikhan: Як па мне, дык зашмат дэпрэсіі,чарнаты, сатанізму і г.д.Можа гэта і хайку,можа- спроба ў сабе разабрацца Па-мойму,павінен прысутнічаць пазітыў, радасць, замілаванне чым-н (прыродай ..) Тут такога, на жаль, няма Антыгамер,горы шукаць па звычцы ці варта? Беларусь не Шатландыя! Але ж Пішу па памяці: Паўзі,смоўж,паўзі Па схілу Фудзі, Уверх,да самой вяршыні. Іса,сын селяніна PS:Смоўж-гэта,канечне,не ВЫ, шаноўны спадар Антыгамер Замілаванне І стала цёпла - У халодным трамваі Думаю пра секс * За крамай хлопчык у снезе збірае бу- тэлькі з-пад піва. Мінск - Маладзечна (ст. Лябяжы) ~*~ Гайдае вецер сцягі шматтысячнага войска - На кірмаш!!! (ст. Мінскае мора) ~*~ Па моры бы па сушы ходзяць ля лунак рыбакі. Мароз (ст.Беларусь) ~*~ Крыжы на небе і на снезе адбіткі колаў. Заслаўе (ст.Вязынка) ~*~ Знік да вясны ці да першага дворніка камень пад снегам (ст.Баяры) ~*~ Амаль што горы і снег і лыжнікі ды толькі ці варта? ГастранамічныЯ (і не толькі) To tsikhan: Ваша "замілаванне" моцна закранула ~*~ Смочкі-разынкі так і з’еў бы здаецца думаю пра кекс Давялося шукаць на форуме жаночы вобраз, знайшоў м-м-м To anna: ~*~ Прынесла з дому дзіўную кніжку: дадаць two ripe pears Адчуваю сябе Ганібалам Лектарам То Адам Глобус: ~*~ Радасць у вачах смокча лядзяш употай за крамай хлопчык Спроба ў сабе разабрацца То werasen: ~*~ Паўзі паўзі па схілу мой смоўж мой чорны сын селяніна PS:Дапоўз называецца Смоўж-гэта,канечне,не ВЫ, шаноўны спадар werasen. шукаў пад сьнегам літары гукі й словы адшукаў свой боль "Божухна ты мой, Як жа хутка час ідзе!"- Сказаў гадзіннік * Cнежныя горы ў двары пачарнелі пад дажджамі. Зноў снег *** Штодённы навед- нік кавярні цэнтральнай Нашто табе дом? Без каментару * Зімовая ноч, у маім двары водар новабудоўлі. учора ~*~ Цагліны ў сцяне яшчэ чырванейшыя пад гэтым дажджом сёння ~*~ Стук абцасаў па бруку знікае ўночы цiха снег iдзе заўтра ~*~ Тысячы сэрцаў на продаж і маё на Дзень закаханых *** Шчасце бывае толькі мяшчанскім.І не іранізуй! ~*~ У кішэні ля сэрца і яшчэ адно б'ецца - з паперы Адпаведная фігура (папяровае сэрца) на расейскім сайце арыгамі: www.origami.ru/mod/i_auth.htm Хайку і арыгамі маюць шмат агульнага Люблю я гэтую справу * Нібыта ў неба дзеці ўздымаюцца на снежную гару. Вецер калыхнуў Змёрзлыя галінкі дрэў. Ноч на Стрэчанне. Ляжу на кана- пе і слухаю, як Звініць тэлефон. * За возерам за- снежаным празрыста маў- чыць блакітны лес. * Туманы над сня- гамі пераплываюць праз аўтастраду. * Струменем сіку- ноў малюю на снезе кветку лотасу. Паліў на гаўбцы І ўбачыў, як кагосьці Збіў аўтамабіль * Сініца заля- цела ў пад'езд пагрэцца. Злавіў, выпусціў ~*~ Гартаю альбом Грэхэма Сазэрлэнда прусак на сцяне Сьлёзы па шчацэ Коцяцца і капаюць Кроплі з даху. Рахманы капеж Трывожыць падваконьне Душны пакойчык. Штучная ружа Памірае пад ветрам Ці хутка вясна? * Белым алоўкам малюю і малюю начны снегапад. * Пацяплела Ле- дзяшы-смактулькі плачуць цінькнымі слязьмі. Белым алоўкам малюю і малюю начны снегапад Ліхтарні гараць хціва сочаць за ўсімі параноя. аднаго складу не стае. гы-гы. Перапрашаю і больш сюды ні-ні. Гляджу "Амэлі" каменьчык ляціць па ва- дзе маё шчасце?.. * Моцны вецер за- сыпае мяне снегам з галавы да ног. Добрае хайку, Аксана! * Замерзлымі паль- цамі адкрываю па- чак з кандомам King. ~*~ РАНАК пустыя скрынкі з-пад барбiталу' сніў вусны твае ~*~ Парэзаў палец ледзь чутны пах йоду праз увесь гэты ДЗЕНЬ ~*~ ВЕЧАР бутэлька Suntory'' на каленях котка заснула ~*~ Сакавік МЕСЯЦ у студні заінелай шукае вясну (') pharm.hamovniki.net/tree.php?group2=2&gr ('') www.butilka.ru/?ic_service=catalog&ic_se Стол. Бохан хлеба Паміж дзвюх філіжанак Бохан хлеба. Стол. * Па тонкай галі- не ходіць варона і гучна крумкае. * Снежная гара адбіваецца ў басей- не. Плыву да яе. * Вясна – ні вясна, сонечнасць – ні сонечнасць Разбалеўся зуб. * У сакавіку маладые елачкі радуюць вока. * Снежнае поле, дзеці ідуць след у след, большы за меншым. пагляджу ка што слоўнік абяцае - НЕЗАЛЕЖНАСЦЬ Зніклі сумёты Каляндарык, ты і я And Jimi Hendrix Мінула зіма У душы засталося Чаканне дажджу Мінула зіма. У душы засталося Чаканне дажджу * Прайсціся ўздоўж вяс- новага ручая, каб адчуць маладосць. * Засоўваю са- бе ў кішэнь тваю праха- лодную руку. * Свет хайку – крохкі. * Хайку – аб'ектыўнасць, пачатак, першапачатковая страфа Танку – суб'ектыўнасць, каханне, любоў Jak zha pravilna - tanka ci tanku Выпраўленаму верыць! Танка – суб'ектыўнасць, каханне, любоў… Патлаты хлапец Прыпальвае цыгарэ- ту зусім, як я. Come on, baby Come in a guitar Foxey Lady. www.jimihendrix.com Ты, здаецца, любіш паэзію, ў такім разе я адкажу табе вершам: Калі ўсё ў гэтым свеце - толькі рухі ў тэатры лялек, шлях шчырасці - гэта смерць. ХАГАКУРЭ ' ~*~ Танчаць п'яніцы за рукі пабраўшыся вецер у дрэвах ~*~ Дзевяты паверх жыватом адчуваю яё прысутнасць ~*~ Мокрае голле ў раніцовым паўзмроку нож у кішэні ~*~ Вясновы прашпэкт нечаканы позірк у самае сэрца (') busido.nm.ru/hagakure.htm Пішу з натуры і паказваю табе: * На голай галі- не сядзяць дзве вароны. Вясновы вечар. па сьлізкіх рэйках паўзе ранішні трамвай у winamp'е - "Сплін" Cонца памерла І мне неяк няёмка Я, пэўна, жывы Вялікадзень, раніца Матка Боска… Першая вішня квітнее! Дранцвею. Мой сон Знікае ў нябыт. Скажы, Дзе ты, Беларусь. Беларусь, як яна ёсьць простыя словы ўтульна кладуцца мова-трасянка Рэшткі пазногцяў Выкідаю ў акно, як Прах уласны свой Вецер больш не дзьме У малую фрамугу. Вецер загінуў. Стагналі хмары Пад цяжарам паветра. Плакала неба. * Слухаю пра баб- роў, што на возеры ва- лілі асіны. * Той, хто прыдумаў назваць чмяля “бомбавоз”, даўно загінуў. Я ненавіджу сябе, бо зноў заздрошчу чужому шчасцю. * Красавік, а так цёпла: вочы заплюшчыш – лета навокал. Раданіца барвовае сонца пасхальным яйкам каціцца ў ноч Прачытаў "Дом". Няма словаў. *** Пасха памерлых. Укленчыўшы ля крыжа, Баба галосіць першай зацьвіла перабінтаваная вішня - «кітайка» у Любані яблыні цьвітуць дзіўлюся ў адзіноце * Назіраю: над зазелянелым паркам зацьменне поўні. * Назіраў: месяч- нае зацьменне ў зазе- лянелым парку. * Пялёсткі квеце- ні хутка аблятаюць Ветраны травень. Лясовае Птушак у лесе Нiколi не прымусiш Спяваць "Бумера". Палёвае Бабуля кажа: "Вось папрацавалi i Зноу жыць хочацца" * Парк толькі паспеў зазелянець, строкат га- зонакасілак. Мой лёс ёсьць спробай дыяментаў зазьзяць пад мармуровым шклом Зьнішчаны мой дзень. Крыўдзісься на лёс? Трэба Толькі жыць. Так, так Калі люстэрка зацягнецца сецівам - прыйдзе самота. Ты так шмат мог бы, Але бывай, Бацькаўшчы- на. мяне глядзі * Наш каштан пад шэ- рым дажджом, велічны ў ма- лочнай квецені. г.Мінск *** За тваім рухам, Ненавісны мне горад, Сачу ў "Цэнтральным". г.Пінск (Дом) *** Плошча Леніна. Сівы дзядок валачэ Сёмушны аер. Амаль нячутна З лядоўні на падлогу Скокнула котка. асцярожна вейкі зачыняюцца Няміга ~*~ Яблыні, вішні, каштаны, што тут выбраць ігруша цвіце ~*~ Задуха ўночы выйшаў на веранду як поўня халодзіць ~*~ Вецер. Рукою лаўлю пры святле поўні ігрушы той цвет ~*~ Сёння не тая што ўчора, адцвіла ўжо ігруша мая Паводле Керуака ~*~ Блізіцца вечар дзяўчына ў офісе расшпільвае каўнерык www.landscape.ru/plant/30/ bechmaev.chernogolovka.ru/photo/art/vish Ждановічы ёсьць Мэккаю беларуска Га дэкадансу Сёньня нядзеля Трынаццатага. Зусім Ня страшна чамусь. * Навальнічны ве- цер. Bецер… Нават светла- фор уздрыгвае. салаўі і камары ні целу ні душы няма спакою *** Сабака пад даж- джом пазірае з гары на дарогу. Лье. *** Лебядзінае возера спіць пасярод дня; дождж за дожджом. *** Сонца. Адно во- ка прымружвае прада- вачка суніцаў. *** Cпацеў. У высо- кую траву поўны кан- дом выкідаю. да Спаса далёка пад яблыняй свеціцца пуп незагарелай дзяўчынкі купалле, плывуць па рацэ бутэлькі з-пад папоя “вянок” бамжы шукаюць тару лікёр “папараць-кветка”! Памылка: чытаць "напоя" :) *** Ліпеньскі вечар. Замест чарговага дыску Слухаю дождж. Асцярожна мну Высахлую крапіву – Яшчэ апячэ! * Самалёт дрыжыць, заглыбляецца ў наваль- нічную хмару. Побач з N. ~*~ Не прачнулася як след ўжо цалуеш і не патрапляеш ~*~ У букініста сумныя вочы а ты сочыш на чайку ~*~ Бутэлька сакэ адна на дваіх зрэшты не ўсё так дрэнна ~*~ Iдэальныя формы твае пальцы і стручкі фасолі www.semena.ru/images/o_fasol_geltaia.jpg www.gdn.ru/images/fasol.jpg *** Мурын на гаўбцы Развешвае бялізну - Стрэлісь позіркі. *** П'ем разам з сябрам А за вакном цёплы дождж Усё лье і лье * Каля рукі па- дае жоўты ліст… Хацеў злавіць, не злавіў… * На яшчэ моцна- -зялёны парк пасыпаў- ся ледзяны дождж. * Здохла Расея. Мы вучым ангельскую мову паціху. zmila.at.tut.by/by/chajku.html ZmiLa, а дзе Вы ўзялі верш? менавіта гэты: "здохла Расея" - здаецца, пабачыў на нейкім форуме. ці на Палічцы, ці на Тут.бы. аўтара я ня ведаю, я ў тым жа форуме спытаў: "а хто напісаў гэты верш?" але не дачакаўся адказу. калі аўтар вядомы - з удзячнасьцю прастаўлю яго імя ў сябе на старонцы. во: knihi.com/forum/forum.html?id=62&usie= Вецер 2 Чэр 2002 10:33 Здохла Расея. Мы вучым ангельскую мову паціху. Zmicier Lapcionak 21 Чэр 2002 11:36 2 Вецер: чые гэта радкі? Адкуль? Ці можна скапіяваць? Вайна кіруе сьветам. Цыгарэціна ў дзіцячых зубах. Школьныя II ~*~ Кабінет заалогіі Iзноўку восень і так тужліва глядзяць чучалы птушак ~*~ Кабінет мовы Прыходжу раней каб засведчыць на дошцы яшчэ адзін дзень ~*~ Кабінет фізікі У лабаранцкай маладая фізічка ставіць мне вопыт ~*~ Кабінет дзэн Пусты кабінет запытаўся ў сябе хто адсутнічае www.do-not-zzz.com/ *** Кнігарня на К.Марк- са.Браты Адамчыкі Гартаюць кнігі. Міхайлаўскі сквер. Пад нагамі сухое Лісце шапоча. * Каштан упаў у лужыну. Прыпыніўся, чакаю, ціха… Восень сьлепіць маленькія вочкі туманам дачка засынае пацалунак джалам працінае душу трымцяць веі дакрануся вуснамі да кожнага пальца ціха засьнеш * Каханая раз- будзіла, каб павінша- ваць з першым снегам. * Падчас снегапа- ду: бліснула маланка, і грымнуў перун. ~*~ Стукае ў шыбу сінячок: о прачніся ён тут першы снег ~*~ Кубак на стале сваёй чысцінёю на працу натхняе ~*~ У сумных вачах маёй коткі чытаю што скора зіма ~*~ Спалоханы твар выхаплены маланкай распранаюся З НАТУРЫ Чатыры куты, тупат суседзяў звонку: ліфт не паехаў. Я ненавіджу сябе, бо зноў заздрошчу чужому шчасцю. Колькі эмпэтры, З дзесятак вэб-старонак. Вось і ноч сышла ~*~ У падарунак каліва лімона на стары новы год ~*~ Сонечны ранак і праз сон стракатанне швейнай машынкі ~*~ Школьныя сябры недаспелых яблыкаў незабыўны смак ~*~ надпіс на сцяне на незнаёмай мове sankta xerizo sankta ĉerizo? сьвятая вішня? а дзе такія сьцены? У Маладэчне, відаць, дзейнічае суполка літаратурных тэрарыстаў. Часам і хайку на сценах з'яўляюцца. ~*~ Адкуль адтуліны ў сцяне? Ад куль + + + Былы патрыёт. Каторы чарговы раз Кветкi на памяць. maryjka (01:41 PM): ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? Iнтэрвiю Дзяўчо-хасыдка пярсьцёнкамi па стале: "Гааза наша!" * Натуючы верш, не ўмыкнуў кампутара. Дайшоў да ручкі. * Плацяць за радкі альбо тысячы знакаў… А лічыш склады. * Птушкі: пяць зьверху, сем пад імі, і пяць на ніжняй галінцы. * Вечар. Цішыня. Толькі чуваць, як ляціць паўз акно пляшка. * Бог зь ім, з талёнам, з рэштай! Пільнуй дарогу, п’яны кіроўца! * Лічыш лужыны. Хапае пальцаў нагі ў мокрай шкарпэтцы. * Бусел на даху. Хтось адлятае ў вырай, хтось – залятае… у камэнтах да зацемкі ў жж Марыйкі была яшчэ адна хайка. цікава, чаму (менавіта) яна сюды не скапіявалася? :) * Мясцовы кактэйль “Крыжовая адкрутка”: водка й “крыжачок”. * Замест "пакуль": “Ша!.. …ноўныя пасажыры, калі ласка, па…” * …Трэцім жаданьнем было: вечна займацца падлёдным ловам! * Інвэрсійны сьлед ад твайго пацалунку паветранага. * Няўжо выбары?! З паштовай скрынкі тырчыць “Савецкая Б.” * Цягну за сьпінай пяць з палавінай кг роднай зямелькі. * Кніга з друкарні спадара Логвінава… Я не самотны! * Фэстываль хайку. Сардэчна запрашаю на Басёвішча! * Лічы не лічы, Сьняжынкі не палічыш, А лічыш, лічыш * Ці спадабаўся б верш Адаму Глобусу? Так. Выкідаю. :) * Спытаў, які дзень: восьмага сакавіка? – Восьмое марта! * У жаночы дзень перакладаю песьню пра лесьбіянак. * І ў сьвята жанчын, і ў суботу зь вінтоўкай біятляністкі. Заплюшчы вочы. Не хачу, каб ты бачыў, Як настае ноч. Бачыш, нават ён – ружовы гладыёлус, табе зайздросціць. *** Ты – водар віна. Я – водар кавы. Разам – смак пацалунку. *** Вяргіні прынёс з думкай, што вартых цябе – кветак не бачыў. *** І ў сорак шэсць з радасцю згадваю ноч – першую з тысяч. *** Піў цябе ўсю ноч, а раніцай ізноў – ненатоленасць. *** Як тое пёрка дзіўнай ппушкі – нясу цябе ў далонях. *** Веру – ёсць словы кахання мацнейшыя Табе прашапчу. *** Шкадую Не я “Песню Песняў” склаў сваёй каханай. **** Глядзі “Дзеяслоў” №13 www.kp.belkp.by/daily/culture/doc57105/ Глеб Лабадзенка піша ў КП пра беларускае хайку. Мы, Марыйка, зробім так: “А няхай-ка будзе хайка!” Зайдя на белорусский литературный сайт www.litara.net, я был удивлен одной вещью. В разделе «форум» лидировала тема «Хайку». На фоне остальных тем, где было оставлено 20, 40, максимум 100 сообщений, раздел «хайку» смотрелся просто геройски – 526 сообщений! «Комсомолка» решила разобраться, что это за зверь такой «хайку» живет в нашем интернете, и причем тут белорусы вообще. «Хайку Танка» В советские времена хайку писал Максим Танк. (Японцы, наверное, сошли бы с ума, услышав выражение «хайку Танка»). Правда, Танк свои «японские» литературные опыты особенно не афишировал - в БССР слишком уж непривычная форма расценивалась как диссидентство. В конце 70-х хоку взорвало круги «некоммунистой» молодой белорусской литературы. Японская поэзия в белорусской версии стала интеллигентным протестом формализму и глупости советского строя. В 1986 году Адамом Глобусом была подготовлена книга белорусских хоку «Круглы год». Но она была зарезана цензурой, и вышла только спустя 10 лет, в 1996 году. Переводчица Марийка Мартысевич, которая исследует хайку в своей кандидатской диссертации, рассказывает: - Человек, зарезавший «Круглы год», страшно гордится этим фактом! На приеме моего диплома он даже сказал: «Ваша работа говорит о том, что хоку все же просочилось в народные массы»… «Хайку - это SMS-ки самому себе» Один из авторов «Круглага году» Владимир Сцяпан хочет издать целую книгу своих хайку и назвать ее «SMS на любімы нумар». Поэт говорит: - Да, я шлю хайку своей жене на мобильник в виде SMS! По-моему, в сегодняшних условиях это логично и очень мило. Японцы писали хайку на рисовой бумаге и посылали с гонцом адресату. Отправляя сообщение на мобильник, мы делаем приблизительно то же самое. - А помните, как все начиналось? - Первые хайку я написал в 1977 году. Тогда я даже не знал толком всех правил и решил для себя, что в моих хайку будет 11 слов… Теперь уже и не помню, откуда взялось это число… - Вы считаете, что по-белорусски может быть написано «настоящее» хайку? - Хайку - это как футбол. Есть правила про ворота, игроков, время игры… Но ведь мяч гоняют и в подворотне, и на пляже!.. И тоже называют это футболом. Так почему же мы не можем обыграть японцев на их же территории по их же правилам?! ЗА И ПРОТИВ «Хайку не может написать неяпонец!» Поэт и художник Рыгор Ситница писал раньше хайку. Теперь же он решительно заявляет: - Неяпонец не может написать хайку! Потому что хайку - это не только размер в 5-7-5 слогов, а японская графика, японская душа. Мы со своим культурным багажом просто не можем понять и усвоить это… - Спадар Рыгор, но вы же сами писали хайку!.. - Писал. Ведь пишем же мы и сонеты, и триолеты, и рондо. Или, скажем, аргентинское танго. Его ведь танцуют во всем мире! Хайку - это как фотоснимок настроения, эмоции, энергетики. Причем фотоснимок на японскую камеру… - Есть мнение, что настоящее хайку может быть записано только иероглифами… - Как художник, я убежден, что графический вид хайку очень важен. Даже при письме кириллическим шрифтом мы пытаемся как-то зрительно выстраивать текст: выравниваем края, стихи записываем в столбик… Вспомните Маяковского: его «лестница» усиливала стих в десятки раз! МНЕНИЕ ЭКСПЕРТА «Поэзия в формате 5-7-5» За компетентным комментарием мы обратились к поэту, преподавателю иностранной литературы филфака БГУ Андрею Хадановичу. - Андрей, давайте определимся: хоку и хайку - это одно и то же? - Хоку - это первые три строки танка (японский стих, который европейцы записывают пятью строками. - Г.Л.). Хайку - это самостоятельное трехстишие, развившееся из них. Кстати, сами японцы записывают хоку вертикально! - Андрей, рассудите, пожалуйста: принципиально ли точно соблюдать правила хайку? - Эти правила придумывали «для себя» японцы, они были им удобны. И если уж мы беремся писать хайку, то, по-моему, должны уважать «авторов идеи». Нельзя ведь, взяв рецепт драников у соседки, заменить по своему усмотрению картошку на баклажаны. Сам Басё писал, что настоящее сатори («озарение, просветление») наступает, когда «хайку обгоняет мысль». Практика показывает, что на обгон лучше идти со скоростью 5-7-5. ПИШЕМ ХАЙКУ ВМЕСТЕ Вот условные правила, по которым любой из нас может попробовать себя в роли японского поэта. 1. записываем хайку в три строки; 2. количество слогов в строках 5-7-5; 3. первая строка - положение во времени и пространстве («сезонное слово»); 4. вторая строка - движение, действие, изменение состояния; 5. третья строка - вывод, резюме, достижение «сатори». ХАЙКУ ПО-БЕЛОРУССКИ * * * Маленькі сьлімак задумаўся пра вечнасьць на цёплай рэйцы. Владимир Орлов. * * * Па лесьвіцы зьбег ліст у абдымках ветру, насустрач зіме. Владимир Сцяпан. * * * Трамвай. Прыпынак. Дождж заходзіць у дзверы Хоча пад’ехаць. Рыгор Ситница. * * * Набыў ракаўку. Цяпер я - не самотны. Гавару з морам. Максим Танк. * * * Табе, краіна Танкаў і хакеістаў, - Танкі і хоку. Андрей Хаданович. * * * Хацеў стаць мастаком – ды не Далі. * * * Смочкі-разынкі, так і зьеў бы, здаецца. Думаю пра кекс. Huan Antihomer (взято из Интернета). БУДЬ В КУРСЕ Хайку (хоку) - это вид и жанр японской поэзии, яркий пример стихотворной миниатюры Востока. Хоку берет начало в XVI веке, когда на короткие и яркие стихи запали многие японцы. Отцом классического хоку называют Мацуо Басё - японского поэта, чьи стихи взяты за эталон. 19 марта 2005 Зайдя на белорусский литературный сайт www.litara.net, я был удивлен одной вещью. В разделе «форум» лидировала тема «Хайку». На фоне остальных тем, где было оставлено 20, 40, максимум 100 сообщений, раздел «хайку» смотрелся просто геройски – 526 сообщений! Ну гэта ж няпраўда. - Человек, зарезавший «Круглы год», страшно гордится этим фактом! Чарота - прозвішча таго чалавечка. Первые хайку я написал в 1977 году. Тогда я даже не знал толком всех правил и решил для себя, что в моих хайку будет 11 слов… Теперь уже и не помню, откуда взялось это число… Помніш!!! Цудоўна помніш! Не хочаш гаварыць? Твая справа. Хайку - это как футбол. Пярліна! Рыгор Ситница писал раньше хайку. Теперь же он решительно заявляет: - Неяпонец не может написать хайку! Неітальянец не можа напісаць санэт? Нефранцуз не можа напісаць рандэль? Што за маразм Кстати, сами японцы записывают хоку вертикально! Дарэчы, японцы ўсё запісваюць вертыкальна. Шкада, ЛіМ перасталі вешаць у нэце. А то напісаў бы я тут вам пра Сіўчыкава і Басё, пра вусы Далі і Да Вінчы Давіндзэння. Зразумела, я ведаю чаму адзінаццаць словаў. Але нашто гэта ведаць іншым! каму трэба той ведае. бачу адбітак свайго сьмешнага твару у тваіх вачох Сёньня, атрымаўшы зь сяброўкай стыпэндыю, пайшлі адсьвяткаваць гэтую справу насупраць банкамату. І там, на другім паверсе, пабачылі іх. Падарыў сем руж і прывёў у McDonalds': гэта каханьне ~*~ Куды ні зірні адно снег навокал а нафарбуй вусны ~*~ Снегам закідаў пустую студню глядзіш мо й дапаможа ~*~ Сакавік прага крыві паляўнічы на снезе без следу ~*~ Стомлены у пошуку выйсця з зімы у цябе ўваходжу www.mrdesign.krasline.ru/gallery/bruegel Аўтару хайку пра не-Далі прысьвячаецца: Даўно працуе літаратурным нэграм, але ня Пушкін. Званіць "на конт. тел." (на кантактны тэлефон). А я ўжо думаў Мой праезны быў да дваццаць чацьвертага З Днём Волі, мэтро! Па міліцэйскай рацыі людзі ў форме вершы чытаюць. **** Порхае мятлік над брудным сумётам! Не квіток дзіравы. * * * В большом селеньи, как в разбитом зеркале, мелькают отражения тебя в обличьи незнакомцев. * * * Газелью трепетной туман спустился к декабрьскому морю, испугавшись тепла земли. * * * Ты не алмаз с тысячегранным "эго" и не рубин, слепящий взор, ты жемчуг, чья красоты наслаивалась годы. Sorry, але пры перакладзе на беларускую, згубiлiся б i рэшткi падобнасцi на класiку хайку. *** Кропляй жывіцы дурня-мятліка злавіў тэлеграфны слуп. >>>>Sorry, але пры перакладзе на беларускую, згубiлiся б i рэшткi падобнасцi на класiку хайку. Мйтрэя, адважуся заўпэўніць вас, што рэшткі падобнасьці да класікі хайкуна рускамоўным этапе. Альбо для вас клясыка хайку - гэта выключна імітацыі і адаптацыі рускіх савецкіх перакладчыкаў Басё і К? рэшткі падобнасьці да класікі хайку згубіліся ўжо на рускамоўным <>>рэшткі падобнасьці да класікі хайку згубіліся ўжо на рускамоўным Згодзен. Гэтыя маi "хайку" пераклалi (не на японскi) на кiтайскi, але па усiм канонам. На жаль, не магу даслаць iероглiфы. Хайку па-кітайску: sao shi (кароткія вершы) Кітайская паэтка БИН СИНЬ (1900 - 1999) * адзінотная зорка ў цемры бясконцай быццам знак адзіноты сусьвету * сны паэта вытканы глыбокай ноччу ніткамі дажджу * найхаладнейшы-літаратар сьлёзы людскія- яго ўраджай марцовай коткай паглядаюць на мяне выпрабаваньні *** мармурны ідал, ушаноўваем цябе, седзячы зьверху апошняе нарадзілася у паўгадзіннай чарзе ў клазет пасля чарговай гульні ў МДМе *** Пярэсты мятлік і восенню хоча жыць – п’е паспешліва з хрызантэмы расінкі Марознай раніцай. Геніяльна напісаў Сіўчыкаў танку, а Басё лепш, бо карацей. И осенью хочется жить этой бабочке: пьет торопливо с хризантемы росу. А я ня веру! Ня мог У.Сіўчыкаў так аблажаццавельмі ж ён чалавек паважаны і прыстойны. Зайздросьнікі падстаўляюць. Трымайцеся Уладзімер, бо яны з Вас па-хуткім часе гоміка рабіць пачнуць. Зайздрасць гэта да таленавітага паэта. *** За каласочак схапіўся для падтрымкі ў хвіліну растання. Геніяльна напісаў Сіўчыкаў, а Басё лепш. Уходит земля из-под ног За легкий колосок хватаюсь Разлуки миг наступил. Mugi no ho wo tayori ni tsukamu wakare ka na Чтобы не упасть я держусь за колосок – расставанья грусть (пераклад Д. Смірнова) I clutch a stalk of wheet to support me - this is parting (пераклад Donald Keen) схапіўся як за апору, за колас жытнёвы. О, ростань! (пераклад А. Разанава) Водгук на добрасумленна перапiсаны артыкул з маскоускай газеткi на гэтым сайце: Баранi Божа Лiтаратуры канец Чужая мова Asknaj, можаце супакоіцца: артыкул напісаны ня надта добрасумленна! :) Ёсць слова "Кстати" У пачатку старонкi Няма спакою. Mugi no ho wo tayori ni tsukamu wakare ka na Чтобы не упасть я держусь за колосок – расставанья грусть… (пераклад Д. Смірнова) I clutch a stalk of wheet to support me - this is parting (пераклад Donald Keen) схапіўся як за апору, за колас жытнёвы. О, ростань! (пераклад А. Разанава) Už rugio stiebo Slėpėsi mano širdis Vakar nuo vėjo (Vertė A. Kalniūtė) Нам не сустрэцца У бясконцым натоўпе… Прастора метро Закончыўся дзень Разыйшлiся мы раптам Кожны па сабе *** Мой ты павучок, бяжыш-бяжыш нястомна Залаты бурштын. Вечаровае адключэнне электрычнасці ў горадзе Пінску Зноў святла няма. Котка прынюхваецца да зыркай свечкі. *** Чайкі яшчэ спяць, а ён сямігадовы вуду закінуў. *** У сцяне цвічок. На тым цвічку павучок. Муху чакае. дваццаць першы век штрых-кодавай керамікі Пад лістком ружы Павучок схаваўшыся Ад непагадзі Супраціў плыні З качанятамі разам Плыве качачка * Юрлівы мятлік сеў на дупку паэтцы сэзонным словам. * Стаяла сьпёка ўдзень. І ня толькі ўдзень. І ня толькі сьпёка Здарэнне ў тлумным пінскім аўтобусе №13. У аўтобусе ўбачыў свайго двайніка і паспачуваў. ~*~ Мама далёка пальчык парэзаны ён падставіў ветру ~*~ І дождж скончыўся і дзень скончыўся вось і бутэлька саке ~*~ Глядзі цераз край перальецца такая поўная - поўня ~*~ Задушны пакой Pieris brassicae - паветра глыток Ан-эю Хадано-Чу Летам гарачым Халодная развага – Сіла мужчыны *** Цягнік чакаю Каб не заснуць п'ю каву, горкую, як ноч. Супраціў плыні З качанятамі разам Плыве качачка *** Учора плыло сем шэрых качанятаў сёння толькі пяць. Выпадкова з Багдановіча: ~*~ Вецер халодны. Снегам у чорную гразь падаюць вішняў цьвяты. Некчаму болі вам жыць. Плачце, галіны. *** Рыпнулі дзверы старой дрывотні, а дзед так і не выйшаў. Летз гоў! ainte.tora.ru/talkbox/hokku/ Летс гоў – хтось кліча Спакуса таямніцы… Ці трэба гэта? Летз гоў! ((( Куды мне ісці? на тры, ці на 5-7-5 Дай, каву дапіць *** пералётным птушкам Які настаўнік вам выкладаў, птушкі, геаграфію? Зварот (на схіле веку) да Айчыны, дзяўчыны і сябры: Вечарам познім Аб Табе мая думка… Скора ўжо восень. ~*~ Алунрявареп тевс імаган ырагад аруб яянтел ~*~ Мёртвая ластаўка дыяменты расы на аксаміце ~*~ Кім народзішся ў наступным жыцці сваім павалены клён? ~*~ У жалобе па вывернутых дрэвах запусціў бараду *** Трэцці дзень дажджы зжаўцелы часопіс зноў праглядаю. *** Марыянетка Унутры мяне жыве. Перад люстэркам. Прабачце, гэта стары варыянт быў. *** Марыянетка Унутры мяне жыве. Гляджу ў люстэрка. Адкрыў лядоўню Паклаў туды півасік Вып'ю гарбаты напiсаў werk 20.08.2005, 18:31 Тут тваё месца *** Трэйці дзень дождж. Цыгарэты і кава. Lonesom' life ** Усе да адной качкі на вадаспадзе. Рака ж замерзла. ** Доўгая зіма Вясковыя могілкі снег пахаваў. студзень 2005. томікам Іссы камара-ткi прыхлопнуў… далей чытаю кінуў ім семачак жменьку, а яны – уцякаць… дурныя (гэтыя… як іх?..) … сінічкі! цікавая штука – жыццё! вось – учора, напрыклад… ці, скажам, - сёння… не піў і не піў… але сёння бяда… — о, як чэшацца нос! 01.09. 2005. Учора выпiў (альбо можна сказаць “мінулым летам”)… сухалетак непрывабнасьць… ікэбана *** У "Акадэмцы". На стале гадзіннік і кнігі Стральцова. *** томікам Іссы камара-ткі прыхлопнуў далей чытаю. *** Міша Сапега, гэта, можа й, лепшае, з таго што апошнім часам прачытаў. Віншую! Халодны вецер Мы разам цэдзім віскі Што грэе сэрца? *** Як вып’еш гарэлкі, То й наш “беларус” Не горш за японскую “хонду”… *** Ноч з Каханай Вось не, каб абыйсціся Толькі пацалункам! Жадае большага… *** Гарбата Замест сакэ: Ці не вар’яцтва?.. *** Бусон, Басё… Ні то, ні сё. Вось Я!.. *** Як гейш няма з сакэ, То й самагон з даяркамі За шчасце… *** Гарэлку не горш за японцаў Гатуе мой дзядзька Ануфрый! …Пайду, пахмялюся. *** Зіма! Куды ні зазірнеш – Паўсюль у лапці “Матчына месца” абуваюць. *** Сябры ў нядзелю Запрашалі на сакэ… Пайсці, нажэрціся? *** О, сонейка У лютаўскім небе! Як усё абрыдла… *** М. Калі б убачыць ты магла, Якіх я ноччу сніў бляндынак!.. Павыдзерла бы вочы. *** Ва Універсітэце А Божа ж мой, А колькі ж тут Паненак у пантофлях! *** Дзьмухнуў у тралейбусе Ад сораму Няма куды Хавацца! *** Грошаў на піва Ледзьве нашкроб… Пачатак вясны. людзі на балоце нанізваем словы жаба на сьцягу алюзія на тэатар плястычнага гратэску ІНЖЭСТ Вячаслава Іназемцава самалёт узьляцеў у неба але на зямлю бац у пазамежжа ебанутая восень шкада падохлых мухаў плянуе лістапад на кірмашы рэжу мяса натоўпу еду на ровары Prachytaushy papiaredniaga autara: Не хапіла слоў — Піша Яўген мацюком. Ён не паэта! нароварычытаю Endeтармажупадаю склізкая дарога спадар ашкнай ма цюк трымае ў сабе сло вы не зьмясьцілісь дзень волі мітынг дручкамі ў пінг-понг граюць міліцыянты у шклянку паэзію на талерку неба на відэлец сонца Паўсюль мiтусня, Ажывiлiся духi… Хутка Новы год! ляндшафт памыты маімі вершамі пахне птушыным лайном Адгадай, што тут не так: Парфум смыроду Кананiчныя формы Яўгена хайка Vybranae 2005 (dlia Pounaga bel-hajka-zboru ) Сонечны ранак і праз сон стракатанне швейнай машынкі ~*~ Школьныя сябры недаспелых яблыкаў незабыўны смак ~*~ надпіс на сцяне на незнаёмай мове sankta xerizo напiсаў Antihomer 06.02.2005, 12:32 ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? напiсала maryjka 28.02.2005, 13:42 Iнтэрвiю Дзяўчо-хасыдка пярсьцёнкамi па стале: "Гааза наша!" напiсала maryjka 04.03.2005, 16:57 * Мясцовы кактэйль “Крыжовая адкрутка”: водка й “крыжачок”. Бусел на даху. Хтось адлятае ў вырай, хтось – залятае… напiсаў Андрэй Хадановіч 06.03.2005, 17:07 томікам Іссы камара-ткі прыхлопнуў… далей чытаю. Рыпнулі дзверы старой дрывотні, а дзед так і не выйшаў. напiсаў Sciapan 28.07.2005, 03:02 бля пізьдзецнахуй скончылася папера туалетная заябісь *** Каб не пазналі крылы схаваў у сумёт азяблы анёл. *** Стары сабака бяжыць. На першым лёдзе пасклізваецца. У Пецярбургу, на праспекце Бальшавікоў, адна ў аднапакаёвай кватэры жыве, ўжо вельмі старая, бабуля: дачка акадэміка Максіма Гарэцкага і беларускай пісьменніцы Леанілы Чарняўскай. Не ўдалося павіншаваць яе (а з хаты ўжо не выходзіць) і нахінуў страх: Новы год прыйшоў Галіны Максімаўны Маўчыць тэлефон ** Так апетытна марозіва з хлебам есць вясковы дзядзька. і чакалядка з хле-бам таксама ду жа добрa для ежы * пялескаецца ў шклянцы самагону зімовае сонца * парыт й лю кап заґрэ та тропа куця ґо тра тэпала Аб эвэ гэдэ, Её жэзэ і каэль: Эмэн, о пээр! ** праязджаў праз Гарошкаў Некрануты снег на вясковых могілках. Эх, Толік, Толік ** згадаў Сыса Пазнаў паэт па дзіравых кішэнях сваё паліто. * дворнік прыйшоў да мяне пасыпаў сольлю бо лёдная зіма вапа арпа рол шавя аляву мац у вее ро ґэкна тум * лёня паўлёнак пісае й на тым мейсцы вырастае кветка Калядзiчы- спяваюць па вагонах цыганяты *** Апускаецца шэры туман на горад. Чарнее рака. *** Сабака злавіў бязхвостае кацяня пазабаўляцца. * Па брудным лёдзе абыходжу лужыну поўную неба. у парцаляне лясных праталiн пралескi НЕДАБІТЫЯ ЛІЦВІНЫ КАЛДУНЫ РАЗМУШВАЛІ ЧАКАЮЧЫ ПІСКУ ЛЮДЦЫ СІЛЬНОВАЙ ДЭ-ДЭКА-СУ ДРАЧЫЛАВА ПА ХАЦЕ З БРУДУ НА ФОТА АДАМА ГЛОБУСА АДАМУ ГЛОБУСУ СТАН АФІГЕ - МАРЫЯ ПРАЦЯГВАЕЦЦА ТАК ШТО НЕ ЗАМАЖАШ БАБУ МАРЫІ МАРТЫСЕВІЧ ДЗІВОСНА І ПРЫГОЖА АМАЛЬ НЕАБЧЫМ РАСПАВЯДАЕ ВЯРТАНННЕ АЛІСЕ БІЗЯЕВАЙ *** Чмяля сустрэў па дарозе ў школу. Крокус каштаваў. *** Чорная котка бавіцца на дарозе Сыса згадваю. Завару шчасце Я ў маленькiм чайнiку Сабе пасьнедаць Сажалка ў двары. Разьвяду жаб зялёных услаўляць Басё. Цмок над вадой… пацалунак царэўны ледзь заквiтнелi на сцюдзёным паветры першыя кветкi а слабо прыдумаць хайку да гэтай фоткі?:) <img src="www.tryznaskefiras.info/naviny/data/upim" alt="" border="0" width="325" height="237"></a> (c) <a href="www.flickr.com/photos/simonpais/" target="_blank">Simon Pais</a> а ўвогуле запрашаю ўсіх на фота-хайку-блог www.tryznaskefiras.info ~~~ варыянты скідвайце тут або там у камэнтарах:) о не як тут паведамленьні выдаляць?:*( <img src="www.tryznaskefiras.info/naviny/data/upim" width="325" height="237"></a> (c) <a href="www.flickr.com/photos/simonpais/" target="_blank">Simon Pais</a> сяджу на балконе п'ю газаваны кефір бурбалкі ў носе * наш самалёцік арыгамі патануў у акіяне бруду, сьлёз, расчарваньняў тваё цела гніе ў ваннай * прыступ пяшчоты да вадкага мыла і біяхімічных сродкаў. П'ю ў адзіноце твой улюбёны шампунь ((сумесная творчасьць на ўроках бел.літу) * у маіх вачах паказваюць трэш-кіно сёньня а восьмай * у тваім носе ё ўсё, што трэ для шчасьця дай дакрануцца! Выспы У часе і прасторы Сусвет маргіналу ІГАРУ БАБКОВУ Ты чакаешь вобраз Яна чакае Каго чакаць – калі яго німа АЛЕСЮ РАЗАНАВУ 4.5.06 Буддызм Мастацтва Заставацца з уласным неіснаваннем ІГАРУ БАБКОВУ У заходніх аблоках Прывіт Мелодыы Будды ІГАРУ БАБКОВУ 7.5.06 Літаратура Беларусі Афіцыёз-андэграунд Міжволі на замежжа узгадваю замену АЛЯКСЕЮ БАЦЮКОВУ Беражы жывымі падароныя кветкі - напісаць да іх ліст Дык што - тому, пашанцавала, што падараваў ВІКТАРУ СЬЛІНКО 9.5.06 З табою зласліва На ўласны выгляд Трапляюць у палон пераможцы ЛЕШАКУЛАКОЎСКІ – АНДРЭЮ ХАДАНОВІЧУ 9.5.06 Альтанка Сярод вольных літаратараў ў дэцэнтралізацыі АЛЕСЮ АРКУШУ прыйшлі аблокі у госці да нябёсаў папіць вадзічкі агонь трымаю асцярожна дыхаю нібы праметэй Олег Пракорина. Тихая сонная осень Мокрыми хризантемами Брызгает в белые рамы Олег Пракорина ХАЙКУ 6.10.2004 ТВОЙ ДЕНЬ РОЖДЕНИЯ В ПОЕЗДЕ УЖЕ ВЧЕРА ОСЫПАЛИСЬ ЛИСТЬЯ МАНЬЧЖУРСКОГО ОРЕХА ХОЛОДНЫЕ НОЧИ В ПОЭЗИИ ГРЁЗЫ СТАРОЙ ЛЮБВИ 17.10.2004 ЧУЖОЙ ДОМ СО ЗНАКОМОЙ СОБАКОЙ ПРОЩАНИЯ ДВИНА И СОФИЯ РАЗМЕНЯЛИСЬ 18.11.04 ЧТО ИЩУТ СТАИ СИНИЦ ГОЛЫЕ ВЕТВИ СПРАШИВАЮТ ПОЛОЦКИЙ КОЛЛЕГИУМ ИЕЗУИТОВ БЕЛЫМ РОСЧЕРКОМ В ОБЛАКАХ НЕЗАМЕТНО ПЛЫВЁТ ДВИНА 6.3.04 ДОЖДЬ. ЕЛЕНА - ПЫЛЬ МОРСКАЯ ПРОСТО НА РУКИ БЕРЁШЬ, ДУМАЕТ ОНА ЛЕТАЕТ НА ЧЁРНОМ - ЗЕРКАЛО ДУШИ ФРАНЦУЗСКИЙ ЗАПАХ ПРОСТЫЕ КРУАСАНЫ НА ГУБАХ ЭСТЕЛЬ 15.8.04 ИЗОБРАЖЕНИЕ НА РАДИО - ВОЛНА СПЛОШНОЙ РЕКОЙ РОСА И ВОЛОСЫ, ЧУТЬ-ЧУТЬ УЛЬТРАМАРИНА С НЕБА 6-.9.-13.04 ИЕЗУИТ. ВЕЧНЫЕ СКИТАНИЯ И ОДИНОЧЕСТВО ЧЕЛОВЕЧЕСКАЯ ТОСКА ЗАКРЫВАЕМ ГЛАЗА И УЧИМСЯ НЕИЗВЕСТНОЕ ОЖИДАТЬ 3.6.04 В ПОЛОЦКЕ БЕЛЫЕ НОЧИ СОЛОВЬИ ПОЮТ МОЖЕТ ЭТО ИХ ЛЕТНИЕ СНЫ 24.10.04 СТАРОЕ СЛОВО НА БЕЛОМ МЕЛЬКАЕТ ПОПРОБУЙ СДЕРЖАТЬ ЗОЛОТОЕ УЛЕТЕВШЕГО ОБЛАКА НОЧНОЙ ВОКЗАЛ В ПРОСВЕТАХ ТУМАНА НА ПОЛКЕ ВАГОННОЙ ОДИНОКОЕ СОЛНЦЕ СПИТ СЕРЕБРИСТЫЕ РОСЧЕРКИ ПТИЦ ОСЫПАЮТ СВОЙ БИСЕР В ТРАВУ ДИКОЙ ЗНАКОМОЙ КАК НОЧНАЯ ЗВЕЗДА ПЕРЕХОДИТ В БАРОККО ПТИЦА МЁРТВОГО КРАЯ 17.9.04 ПОСЛЕДНИЙ ПОЛЁТ ПРОСТОЙ ЖИЗНИ КРАСИВАЯ, ТОЛЬКО ОБРАЗ НЕМОЙ ПИСЬМА ДЕВУШКЕ КОТОРОЙ НЕТ ТОЛЬКО ВЕТЕР НОЧНОЙ КАК БЕССОНИЦА ПУСТОТУ МЕЖДУ ДНЕЙ НАПОЛНЯЮТ 27.1.2005 Ты рассыпаешь волосы мне по рукам Ещё кружится снег Чуть выдавая наше напряженье Татьяна милая душой Прощаешь, Снежной королевы взгляд ARS LENGA VITA BREVIS И небо кругом как разлука Вспоминая образ Просто моя душа Распустившегося цветка, Твои ожиданья Руки мои мне незнакомы Глаза мои - мне не глаза Шёпотом где-то, голос в тёмном вагоне. Птицы осенние, Чёрные с золотом Между деревьями переплетаются Волосы, руки, слова. 11.7.05. Паук, мисс элегантность Чёрное платье Танец твой рокен-ролл 17.6.05 Тихо Под небом белым Среди заколдованных книг И мокро падала с ветвей Раздумывая капля+ Прикасаться хочу ещё А-весна Ночные гости Только коты и кошки Ищут ответ Близких звуков Дождём в окне Струйками любви - Божии созданья Знаешь фламенко Когда бросаешь свой взгляд Над поворотом неба Я белой ночью солнце встретил Чёрной бабочкой над травою Первый день Сегодня всего лишь среда И взглядом знакомым Пропажа Ничего не надо Дура Слёзы на плече под тучею Солнце Прямо в глаза Я мгновение счастлив Незнакомого сада Белый волос, Утомлённый взгляд Разгладит вечер Движения волос Тебе всё сон рассказывает сказки Я тебя забуду Завтра, Это будет каждый день Мой любимый цвет Кажется зима На встречном ветреном листе Сухо Щёлкает кнутом Старичок с похмелья Синим небом летний дух Облака Закаты Земля так близко наклонясь Лежит ко мне спиною - Твоя трава Тебя не видно В этом ли беда знакомого непостоянства Лишь дождь расскажет как тебя кружил И ветер Полюбил Вокзал, Ищу мне милые очарованья Но даже если нет Касаемся друг друга долгим взглядом Знакомо губы шелестят - люблю тебя Глаза твои мне шепчут - да А губы мучают, Нельзя Шептала Взгляд распахнутого окна На деревья в зимнем саду Тихо девушка переступает. Огни Мой лес и распаханные бараки В инее раннего дня+ Целую твою мокрую розу - Ветреная моя В летний дождь. Среди обычных дней Встречается Странный звук Просто слушаю огонь в печке И мечтаю Как в первый раз Возвращаться не желая Ждёт их небо Дышит вместе и молчит Без них не желал он счастья - Птицы моей души+ Небо ночное - любовь Тихая сонная осень Мокрыми хризантемами Брызгает в белые рамы Дары ложились вдоль стены Иосиф думал - Божий сын - Что передать в наследство Поверь Часы звонили невпопад Учились мы не понимать друг друга Случай встречи Дождь как солнце Рассмеёшься не поверишь Что у тебя Кометы Слетаются на свет такого чуда На окне чужом полоса Где-то там небеса Близко-близко опять до рассвета Серый день - одна лишь радость Прошлогоднею травой К себе звала Шанель 5 будоражит Мне душу вдыхая Растворяет меня в себе Говорит мне кто я такая Я На струне серебро Рассыпает цветы дорога Жёлто Иволгой Солнца след Обычно, странно, страшно и незаметно Луна Ты забытая мысль Что ты умерла Я не верю Что я этого не хотел Свинцово-песчано-серый+ Балтики - Хмуро взгляд - Цветы осенние, Оранжево на белом Веснушки Мило Балтийская, сероглазая Упавшим облаком на мне Я к вам вернусь Касаясь Губами тайной сказки И пили вы портвейн Легко, высоко Я слушаю море Открыто окно Море Белый янтарь волны Я жду А что Не понимаю Между небом и землей В уме Дуэль Ты у меня одна - наша песня Никогда Прости за это В груди тишина и покой Тебе Знакомое чувство удачи Белая дорога, темнота Холод Тишина Замок ржавеет Всё закончилось Хочется - не скажешь А молиться+ На верху Белым фарфором сны Будто тонкая струйка печали Ветрено ночью Светло Было уже Рождество Тихо Снег Кто говорил Он рассыпался Не сбывшихся людей Мечты Перед окном моим Тонко струны Века по камням Мечтая Дэн под грушей Весной В цвету Рядом песня Закрывая облака - Право равно О забытом расскажет дым Уезжая Кусаем губы Похожа на жёлтый цветок Что Русалкой назвать хотели Полоска мела Белым-бело Отливом розово белела Листок, усталая трава у дома+ Упал на мель+ Очнулась+ Смутно думаю, что дождь, везде один Но Где-то ночью Пустее всё день Безобиднее ночь Бабушка - мама Шепчем слово из белых букв Где бы такое место В этой земле отмыть Мечта не вечна Быстротечна+ Что вместо тишины Суеты холодные колени Глаза на выкате Дрожащая рука Мутная вода осенней лужи О туман Разбившаяся луна Я Никак не могу понять Расфасовали мечту человека Для чего живёт Просто жизнь Отдают так один другому Твои глаза Забытая страна Художником рассказанная сказка Дела пограничных+ Маша+ Пекинес на поводке 1.9.05. Михаил, здравствуйте! Отправляю вам хайку и разрешаю публикацию их в антологии. Пожалуйста , посылаю вам без особого разбора по моему их тут 97. извините , что задержался во времени . всё надеялся на компьютер и вот_ с_ уважением_ Олег_ Викентьевич_Пракорина. Здравствуйте, Олег. Я все получил. Большое Вам спасибо и за присланное и за согласие на участие в антологии. Буду внимательно читать Ваши стихи. С уважением, Михаил Бару 4.9.2005 его ответ новые хайку пишу далее Встречаю новый год по китайски Хорошо Только опять скоро зима закончится 29.1.2006 Я Даже У меня Для тебя 9.1.2001 Работал кузнец И мимо прошла любовь Горечь полынная Еврейская молитва Кадиш навсегда Умирает сосед Он Совершенный Конец зимы Осыпаются ёлки Три луны На три окна Классика С привкусом металла Огинский рассыпался по залу Скрипят половицы Мазурки Антония гул Каждое прикосновение Отталкивает твой танец Полонез Огинского Золотой фон Залесье Федерико Капли Бьются об асфальт Сыплется, звенит, скачет стекло Косые линии дождя Завораживают, кружатся, шепчутся С нежностью ручья встречаясь Гляжу на дождь Думаю Может – это предназначение человека отослано 2002декабрь в москву Вальс Неумело спотыкаясь уходящей девушкой Дух дерева Перехватывающего птичью высоту Колышет ветер Свирель Выскальзывает из пальцев ворошащих волосы Одиноко в толпе без тебя В захлеснувшейся музыке Чуть уснуть Толкнув соседа Жарко оглядывается девушка Браво музыканты Кланяются Ветер гуляет Бумажкой асфальтом упало Нет Рододендроны в пыли Никому ненужное счастье паутина переплела Салют над городом За углом Витебск Раскаты в окно 20.7.2002 Пиши стихи и думай Вокруг хризантем Научила слагать стихи безответные Глупая ты баба Луна мутная К дождю Осень меняется всё - Как бы жена уходит Зажги свет Пусть проявятся знаки Вечер осень Ночь зима А ты как дикая птица через дорогу Утром рано Дорога к счастью переключает скорости Рисунок на песке Стирает волны Тонкая на горизонте лодка 17.9.02 юрмала булдури День перед глазами сыплет снег отослано 2002 даже в опечатке старого листа солнце хризантемы прошу коснись меня зимой картины спорят в окнах и на окнах тучи на солнце в твоих глазах ищу знакомые лица душит меня пустота твоего сердца стук мешает 7.1.2003 милая моя зима тихая подними глаза птица как поцелуй неба 14.2.03 6.9.2005 Харбинский фестиваль льда и снега Звёздное небо меняется и земля Спрабуюць хлапцы Мiша i Алег, русакi Хайкамi смяцiць Алег, няужо Вам усё спадабаецца з таго што даслалi? 90 працентау з лiхвой - толькi "проба пера ." 15 чэрвеня 2006 г. на канферэнцыі «Санкт-Пецярбург і беларуская культура» аспірантка еўрапейскага універсітэту Наташа Кардаш зрабіла паведамленне аб беларусах — салістах сусветна вядомага Марыінскага тэатра: дырыжоры Міхаіле Сінкевічы, дзяды якога жывуць у Пухавіцкім і Дзяржынскім раёнах, спявачках-прымадоннах, мінчанках Кацярыне Семянчук і Iрыне Гардзей, а таксама аб балеруне Iгары Колбу (Iгар Колб) з Пінска і спеваке хору Мікалаі Круку з Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці родам. Выступленне Наташа Кардаш закончыла сваёй хайкай: I ў Марыiнцы — Усюды беларусы, Куды нi глянеш. Дзіцячства іншых – Афрыканскае Беларусі Мурынскае рукі стварэнняў. АЛІСЕ БІЗЯЕВАЙ Хадановіч – твой падман Дзейнічаючы З вашаю дапамогаю. ЗМІЦЕРУ ДЗЯДЗЕНКА Ці патрэбна пісаць пра тое Ці яду з таго нахапаўся Ці я і той. ЗМІЦЕРУ ВІШНЁВУ 21.6.06 Дзіцячства іншых – Афрыканскае Беларусі Мурынскае рукі стварэнняў. АЛІСЕ БІЗЯЕВАЙ Хадановіч – твой падман Дзейнічаючы З вашаю дапамогаю. ЗМІЦЕРУ ДЗЯДЗЕНКА Ці патрэбна пісаць пра тое Ці яду з таго нахапаўся Ці я і той. ЗМІЦЕРУ ВІШНЁВУ 21.6.06 Апазіцыя стрыптызу Беларусь Жыве паганства дух АЛЕСЮ ЭРОЦІЧУ Праз поўную асіміляцыю Нагі наступленне 43 раз ВОЛЬЗЕ КАРАТКЕВІЧ Амплитуда – уже полёт В затормозившемся сознании панциря Голубая черепаха АЛЁНЕ ДУБОДЕЛ 22.6.06 Алег, вы асабіста знаёмыя зь людзьмі, якім прысьвяцілі гэтыя вершы-партрэты, ці гэта яны Вам так уяўляюцца? Слон мае крылы…. чыста матэматычна блізкія к нулю Мінаюць гады… Слон заўсёды без крылаў. Можа стаць арлом? помнік Iллічу ставіць аўтограф крумкач давольны як слон * Гарачыня, цяж- ка зрабіць дзіця, каб сва- коў парадаваць. Вова, ты бы лепш паехаў на лецішча да сваёй маці самая спёка збоку з прыпёку, раптам хуценькi дожджык хацелася б ведаць на свеце ўсіх ды дзе тыя ўсе хацелася ведаць ВЭРКУ 14.7.06 Басё думаў боса. Ці чытаў японскіх паэтаў Басаеў? Кашку варылі прассадам кармілі камасукіны дзеці Як з бадуну разабраць Інтуль-інталь-ітэнтэль-лектуальныя гульні Хіба з высновы студэнцтва Хадановіча. ПАВАЛУ СЬВЯРДЛёВУ 16.7.06 у гору i нiц разбягаюцца краскi пах навальнiцы… галінка гіне камбінацыяў лічбаў не баюся я хахахахаха хахахахахахаха хахахахаха Ранiца. Цiша. Вожык шуршыць у траве. Gloria mundi! Стары маёнтак. Над батальнай карцiнай гулкi бой часоў Я эсперанта ні вывучаю Характарыстыка чалавека Квэнці Беларуская экзотыка Мовы ні ведае Забіты камар. 20.7.06 Дзікарка Фара У сне Выпушчае кіпцюры. 21.7.06 Чытаюць беларусы Дапаможнікі Дурэюць на карысць удзячных. ПАЎЛУ АБРАМОВІЧУ 23.7.06 Чакалядка-Кісліцына Жаноцкая справа Асацыяцыі перапісаць. ПАЎЛУ АБРАМОВІЧУ Што той пісьменнік трохзубы Хай сыдзе як Пушкін – ці Купала Што, усе чытаюць? – а ніхто ні ведае. Зграя Адамава Развітаўся… Паскудства,нудота,плёткі чужой бялізны. ПАЎЛУ АБРАМОВІЧУ Песняра Купалу ўшанавалі -Гадоў праз 50 з гакам Пасля смерці, у Снові праз 98… Страціўшы надзею Немач Змог напісаць праўду. начная Прага На гары сiнагогi крокi Галема Беларускі фэтыш Літаратурны міт Карыснага светаадчування тэкставай прасторы. ПЯТРО ВАСЮЧЭНКУ 28.7.06 рэха панфлейты ў анфiладах падземкi адбiткi гукаў Адзiнка гіне Камбінацыі лічбаў Не баюся я… Яблычны Спас скрозь сілуэт галін поўні белы наліў Ці Наталка была Ці вы былі Любові - удасканальваліся свае. УСЕВАЛАДУ ГАРАЧЦЫ Лапідарнасць нематы Беларускае мовы DIXI Радзіма. УЛАДЗІМЕРУ АРЛОВУ Павевы ейнага водару - Перагук сэрца Ашалелага кахання. Маўчы Будуць растрэльваць Каб тут ні смярдеў. 3.8.06 Французская радзіма Беларуская душа паэта Францыска мур. СЯРГЕЮ АСТРАЎЦУ 13.8.06 “рупліўца – рэфлексія – рупіямі” Выядае вантробы БДУ – ушнага дзіцяці. ІНЭСІ КУР’ЯН Даць галаве ведаў Ці свойскаму мужыку дагнаць Чаргу. ІНЭСІ КУР’ЯН Сінікі – дзевяносцікі Мастацкага фронту Ў музычнай прыгажосці крыгаходу. СЕРЖУ МІНСКЕВІЧУ Атожылак ружы Жаданне знікшай жаночасці Рэвалюцыйная надзея рэвалюцыі. СЛАВАМІРУ АДАМОВІЧУ Прыгоды шыцікаў Размазаныя па шкле Выданага цяпер падарожжа. СЯРГЕЮ СМАТРЫЧЭНКА Хутар – індывідуал Анты – хрыстамтыйная цытата Прусак з сшытка андэграунду. СЯРГЕЮ ШЫДЛОЎСКАМУ 20.8.06 вёска Аколiца зямля продкаў вакол - анiкога ___Чаму і дзеля чаго я пачаў займацца японскаю паэзіяю – хайку___Напэўна дзеля прыгажосці. Напачатку, было так - я маляваў свае карціны, або іншыя працы рабіў, і адначасова, складаўся подпіс да іх, і мне гэта было цікава. Я запісваў гэты тэкст на сваіх карцінах, скульптурах. Нават і цяпер я так складаю надпісы на малюнках, можа гэта ад таго, што трэба распавядаць аб тым што намаляваў і адначасова - гэта асацыяцыіі - таго часу майго жыцця. Час ідзе, але ні мяняяцца падыход да творчасці – бо заўсёды сучаснае мастацтва, гэта кожны раз эксперымент, злучэнне розных жанраў і культур. Патрэбна распаведаць і пра пэўны творчы цуд. У 1998 годзе, летам, я ў газеце “Аргументы и факты” прачытаў пра конкурс хайку які газета арганізоўвала сумесна з пасольствам Японіі. І нарэшце, ў газеце “АиФ” №27 за ліпень 1999 года я чытаю вынікі конкурсу, бачу сваё прозвішча і хайку - я стаў дыпламантам. Гэта мяне канешне падкінула да нябёсаў, усхвалявала, уразіла, і падштурхнула працаваць далей. А вось які верш быў надрукаваны у газеце: Факт – 80% московских употребляют - Школа. Тым больш, што з Беларусі былі - я і яшчэ адзін чалавек, астатнія з Расіі. Усяго дыпламантаў было 38 чалавек + 7 чалавек якія занялі прызавыя месцы. Але вы ўявіце - у рэдакцыю прыйшло каля 10 тысяч пісьмаў, і ў кожным было як мінімум тры хайку. Як дыпламанту мне даслалі шыкоўны фотаальбом з надпісам – “Подарок от японской газеты МАЙНИТИ в связи с проведением Первого Конкурса Хайку в России в рамках Фестиваля японской культуры 98”. Такі вынік для мяне быў вельмі добраю творчаю падтрымкаю. Пасля - журы усерасійскага конкурса хайку, надрукавала хайку усіх дыпламантаў і выпусціла у 2000 годзе альманах “ТРИТОН”. Даслалі і мне гэты альманах. Перыядычна я дасылаў ў Маскву свае вершы. Альманах “ТРИТОН” друкаваў мае хайку і ў 2001, 2002 годзе. І зараз я адаслаў свае хайку, але праз інтэрнэт, так сама ў Маскву. Яшчэ ёсць магчымасць свае хайку дасылаць на сайт www.litara.net. Там можна чытаць іншых аўтараў, але ў асноўным па-беларуску. Дзеля поўнага шчасця, трэба распаведаць, што ў той 1998 год, я перапісваўся з Каорі – японскаю дзяўчынаю з горада Осака. І Каорі, у той час, даслала мне штамп з маім японскім імём - яна мяне называла – Акіра. Усе гэтыя асаблівасці так сама спрыялі майму захапленню японскаю паэзіяю. Канешне ёсць у мяне жаданне і паехаць паглядзець на Японію, Фудзіяму і той самы горад Осака. Сустрэцца там з мастакамі, нават калі магчыма выканаць там мастацкую працу – у любым матэрыяле. А есці палачкамі я так сама навучыўся, праўда японцы карыстаюцца і ложкамі. ___Як я пішу свае вершы___ асноўнае – мне павінна быць цікава. Вядома ж, вершы – гэта сувязь з іншымі людзьмі, падзеямі, нават архітэктурнымі з’явамі – тут можа быть рознае. Мне мяшае пісаць – мабыць неабходнасць спаць, або думаць аб працы, але тады мне цікава менавіта гэта неабходнасць. У інтэрнэце я пішу як бы, хайку–партрэты - на беларускіх літаратараў. Канешне ў асноўным я іх ведаю толькі па іх літаратурным працам,прачытаўшы якія, я такім чынам выказваю да іх свае думкі, меркаванне, адносіны. хацелася б ведаць на свеце ўсіх ды дзе тыя ўсе - хацелася ведаць. ___Што такое хайку?___Гэта запазычаная рускаю літаратураю ў 20 стагодзі - японская вершаваная мініацюра. Трохсцішша хайку адразу адказвала на мноства культурных і унутрылітаратурных запатрабаванняў. Гэта незвычайны лаканізм выказвання, пераварочванне ўсіх канонаў айчыннага вершаскладання - нязладжанасць, асімерыя; гэта і навык асаблівага светаадчування. Паэтыке хайку паддаецца матэрыял кожнай культуры і эпохі. Класічнае японскае хайку - найкарацейшая з сусветных паэтычных формаў – строга вытрымлівае семнаццаці-складовы састаў, але ні абявязкова гэта трохстрочны тэкст будавання верша. Хайку – гэта адначасова як быццам імгненне і дыялог у бездані часу. З вядомых японскіх майстроў хайку трэба назваць - Басё, які складаў вершы ў 17 стагодзі. Ён быў буддыйскім манахам, паэтам-вандроўнікам, настаўнікам паэзіі . Магчыма гэты верш найбольш характэрызуе яго: Ворон-скиталец, взгляни! Где гнездо твоё старое? Всюду сливы в цвету. Можна сказаць – да Басё - хайку быў забаўляльным жанрам. Басё вывяў хайку за мяжу пародыі, ўзняў ў ранг высокай літаратуры. І што цікава – Басё - памёр у горадзе Осака, адкуль Каорі мне дасылала свае лісты. Вось сапраўды -адначасова хайку быў як сродак зносін людзей. Ёсць і такі спосаб жыцця хайку, як абмен пасланнямі - вершаваны ланцужок, злучаючы сэрца аднаго чалавека з другім. Да хайку звярталіся і Велімір Хлебнікаў, і Андрэй Белы з беларускіх паэтаў – Максім Танк. 3.9.2006 Алег Пракарына 12 кастрычнiка 1494 г. памёр Басё Яго апошняе хайку: таби-ни яндэ юмэ ва карэ-но но какэмэгуру у дарозе занямог… уcё бяжыць, кружыць мой сон па сцежкам i шляхам Прабачце, памылка: Мацуо Басё памёр у 1694 годзе. Але нiхто i не зауважыў рэйсам Мiнск - Лондан ляцiць у тваёй руцэ букет ландышаў Гэтарочнай хмарнай восеньню лепш быць багатым і здаровым, а не так як я… Мука быць хворым. Людзі бягуць на працу… Хмарная восень. Тоўстая кніга: Літары скачуць уваччу… Хмарная восень. Стрыманы гонар: Добрае гэта ці не? Хмарная восень… Jashche pra Hmarnuju vosen': Рулетка лёсу: Спадзяюся на выйгрыш. Хмарная восень. смерть после полёта алая роза рождения в смерти. ПЕНЗА НАТАЛЬЕ 30.10.06 каждый день умирать вот и жизнь в безделии чудесного делается – хорошо а что ни делается к лучшему. 29.8.06 Удае тып паэта Вытворца незапатрабаванага таленту Паходжанні філфакаўцаў. ФРАНЦІШУ БОГУШУ 17.9.06 Глобус Бязлепкіна Мудроў Дубінкі Палівачка Сьпін Гарачка. Ясэпкіну Клыкоўская Касмаполіс пурпура крывя Алюзіі змроку Расквечанай хвоі. Немагчыма знайсці сябе Пазамежамі сябе Кантрабандыст паміж сабою. ЮРАСЮ БАРЫСЕВІЧУ В знакомствах Исчерпываются темы После которых приходят удалённые пользователи Твоё и моё вино Будит страдания В колыбели Как полон интернет словами Так нет души Здесь среди множеств глаз. 26.10.06 Твоя измена И моя татуировка Навсегда с этой минуты. Однажды Вас увидел я Единственный Не зацелованный твой день. Площадь в Париже И ты Жанна д,Арк Как дорого мне обошлась эта женщина. Норма жизни Камикадзе Смерть – жребий небожителей. 30.10.06 Ваша тень вместе с моей Моя тень на фоне вашей Которой? – солнце в глаза. Запахом Ваших дышу духов Общие солнечные блики За спинкой сидения в эллектричке. Девушка, ничего, что я к Вам спиной Пока Вы спали Я стихами о Вас думал. 30.10.06 Спроба выказвання языком Чалавечая слабасць ці жорсткасць Мастацкія ўцёкі прафанацыі. ІЛЛЮ СІНУ 31.10.06 Алюзіі смерці Чакаюць Мае гісторыі аб табе. Апантаныя сабачаю посцілкаю Там аб сабе ні маўчы Ато гамон GAME. УЖО НЯ ДЗЕВАЧЦЫ Гішпанская галава Берасцейшчыны Дзіцячая творчасць Белая Вежа. ІГАРУ СІДАРУКУ. От судьбы не уйдёшь В интернете даже Одна и та же. Романтическое свидание На моей крыше Другая девушка на сайте. Лучше новые улыбки Старых знакомых Сейчас на сайте Никогда не хватает волнующего Вирт в реал Вспоминаю с любовью. Ниссан спортивный Хонда 3-х дверная Татьяна Евгения в кафе поехали. Здохла Расея. Мы вучым ангельскую мову паціху. Я ненавіджу сябе, бо зноў заздрошчу чужому шчасцю. abedzve hajki na Alega Prakaryna ne majuc namioku "Здохла Расея" мне не падабаецца,злосьцi ў iм вельмi многа (навiтваю старога сябра…) еду ў Замошша скрозь цемру свецiцца вёска Лучыцы Тварэнне бясконцага Семіраміды Адзін глыток у росквіце ружы Чарнее. ІРЫНІ ШУМСКАЙ(ХАДАРЭНКА) Знікае каханне На хісткім мосце Той зоркі Слязою свабоды. ІРЫНІ ШУМСКАЙ(ХАДАРЭНКА) Грамадства ў жыцці істоты Смарагдавай атруты Воля. ІРЫНІ ШУМСКАЙ(ХАДАРЭНКА) У вершы твае закаханы Я з першага погляду, Бы ты ж тут жывая У дрыгве за табою плыву. ІРЫНІ ШУМСКАЙ(ХАДАРЭНКА)15.11.06 Замоўк Твой голас Складальнiк добрых хайку Згарэў камп'ютэр? этрускi мы не разумеюць па-беларуску у трэцiм рыме Ах, як далёка Да яблынавых кветак Ад цемры снежня! В интернете Скажите что хотите Просто общаюсь. В реале жизни В интернете Ничего в большинстве случаев не значит. Интернет дорога в реал Любыми способами Не хотите. Нет времени Знакомства в интернете Немного внимания – рабочее время. Вот и всё! - Где -кого -её Я теперь тоже об этом думаю - Его Акупацыя кахання Німогучы я ні хачу Адмовіць. Нет Чем занимаешься Когда бываешь свободен. 12.12.2006 Параілі добрыя людзі Зьвярніся да Глёбуса Бо добры ён чалавек Памажыце шаноўны У расейскую перакласьці Зь беларускае колькі слоў Што гэта за колер Такі - "маціцовы" ? І што гэта - "мэвы" ? Вось такім рытарычным Атрымаўся мой верш Вiншую ўсiх са святам Водахрышчэння! царква ў Прошчы каля святой крынiцы развiтваемся как любить кого когда все любят Летам i зiмой Мусiм цьвёрда мы сказаць Не - графаману! адзi – нотай гучыць у пакоi голас былога Нямiга час пiк бяжыць ракою натоўп мiнскай падземкi Кажется там Всё плохо Как думается. Луч в бесконечность Из высоты линии Арины Элве. 15.12.06 Мудрец Всё равно принимает действительное Желаемого понятие. Бесконечно Изменяясь И создавая. 29.12.06 Красиво падать снег умеет Лишь сносит всё Его весна. Одна из девушек В одной из столиц Восточная Сибирь Японии. Необразованные люди уходят Простые рецепты Решения проблем. Чудеса безответственности Групповое решение Воскрешения. Сам свои выборы Из добра и зла Миф. Модулирование эффективной деятельности Алгоритм э-Н э-Л П-и Достижение цели Собственные стратегии трудности Сформулировать Убеждения. Очень удобно – И твоя ответственность отказаться – От собственной ответственности Тишина и покой, Не было вчерашнего урагана Одинокий ребёнок на размытой дороге. Солёный дождь Я прощаюсь с твоим океаном. Аткоголь вечный двигатель Мороз, грязь, гололёд, жара Всё гонит из дома. Весенний хор лягушек Соловью в радость. Старики кругом Дембель В госпитале. Каждая незнакомка Всегда такая красивая Только прошлой ночью. Если подняться достаточно высоко Ветер О бетонные плиты разбился. Моя дверь всегда открыта Тайной любви твоей Не разгадана. Верхняя комната Это белые ночи Моей мечты. - здравствуйте, здравствуйте! гаворым пры сустрэчы вымiраючая нацыя * захварэлі аблокі у гэткую сьпёку і сталі саплівымі хмарамі * ёдка-ёлкі вечар праз балёнку даматура ліе чорную кроў (паводле Басё) пралескi цвiтуць там, дзе знiклi героi нiбы сон - трава Пауки ночами плетут паутину Короткое лето такое для мух Продлевает “человек-паук”. Майские песни Царевны - Лягушки Долгие вечера. Всё ярче фонарь И темнее ночь. Скучное дело Проводы школы. Соловей на братской могиле Молчаливые грехи мира После 60-ти лет в утреннем небе. Былое помнишь Шумящий осенний дождь По Берлину. 27.5.05 Тебе стихи В небо пишущему Даже если полная луна. Среди зимы Я нарисую ночь и цикады Получилось – вьюга. Рубашку по-жидовски надеваю Наутро в пятницу Лежу и думаю, о том, чего не знаю. У простой белорусской дороги Освещение Караваджо Проходящие мимо - земляки. 8.7.05 Подписываю год – 8 Зачеркиваю – 9, а надо 2005. Пробивает прошлое – нет, на знакомые даты. Осенний плач В шуме дождя Неслышно. 15.11.05 Мокрые листья Шелестящие под ногами по-птичьи - домой скорее. В растрескавшемся асфальте Рябина Запеклась. Сонный нарушитель Скрипящей ручки Знакомый силуэт. Старушка и малыш Саженец яблони в руках Привычнее в эллектричке весной. Дверное стекло В море колышется Как отражение. 5 лет назад я выходил на этой станции К себе домой Следующая остановка. Не проехать бы. Тебе всегда любить Серых журавлей усталый клин Так странно и молчаливо проходишь. Паркет - растрескавшийся дуб и ясень, Пока жива с тобой Встречаю солнце. Сидят люди не видевшие войны И плачут о них Прощаясь. Три окна – вечные символы Как мне быть? Стразы и джинсы. Мастер Шаулиня Заманчивая должность для самурая Офицер. Вальс! Господа вы уходите? Праздник за стеной. Всегда - есть место Даже если я без тебя Дым. Беременная в белой юбке Хмель мятущийся Галка ты моя. Не на жарты скача Разбітыя, у брудных плямах ножкі- прыгожы хлопчык, або страшэнна дзеўчынка? По бескрайнему простору Ночь - Ты меня не буди. Из Полоцка везущий 6 сорок Шпана и крымака 5 дней - мало. Иностранцы - Русские песни поют… Ничего не понял. Кто сказал – мальчики? - Дорогие друзья! Абсент. Чернява – кучерява Раз – два Калина – малина – ах, о - Галина. От перепоя сердце в животе Еду мыть вторую машину Или желудок? Что – жизнь человеческая! Князь Радзивилл, день скакал на конях ту дорогу, Что мы пролетаем за песню. 17.6.05 Медсестры груз, Вряд ли мужчинам поднять - За удачу! Бледность кожных покровов? Неотложная помощь! Давление падает – покой. Заглатывать льдинки, Внутривенно медленно - Ввести наркотические вещества. Дезинфицировать! Красивый рокен-ролл. Мы вам готовы руки подставлять Наркотические вещества… В сейфе - оборудованном сигнализацией. Сколько неба, чуть внизу – ратуша, Ну - залетела красавица! Мой мотылёк. Романтичная девушка Целует небо Идеал. Творец - Человек Что тебе эта полоска на горизонте. Город - Выбивает шум, Мысли. 17.8.05 Паучишка такой маленький, хороший Замер Перед ударом. Бесплатный проезд Насекомым за стеклом И осенний лист на пороге. Наедине Поминают Аллаха Уберечь от греха. Смогут ли достучаться капли Милому сердцу Встреча осенняя. Ты скажи - Согреют эти руки Разлучивши? Сон ребёнка Бросает мои песни в море Дорога прошлого. Вместе с талым снегом Обжигаюсь Солнцем. Случайный вальс Светлый - Хрустальный - Кольцо обручальное. Помолитесь На краю дороги Иллюзий. Серебро на моих ладонях Сорвавшийся с крыши дождь Ахнул. Река ночная - Карелия, Забытый час. Одиночество, Душа устала Тенью быть, летящего снега. Сломанный меч Улыбка - луна Всё. Единение - Меч в груди воина. Отсутствие Меч в руке и сердце. Кружит жёлтое перо Прежних осенних слёз Одинокая капля. Я ветер В твоей любви Одинокая ветка Пракориновка – трава Колется Стерня. Мне страшно каждый день Мгновение Часами ценит. 28.3.06 Жизнь, Там смерть - Вино ночное. прыпынак Блужа у кожнай лужыне па Поўне куды ўсе падзелiся? мо на Беларусi ёсць яшчэ якi рэсурс дзе пiшушь хайку? інтэрнаце ёў - users.livejournal.com/beekeeper_/tag/h_f дзякую! цiкава :) знiчкi ў небе ляцяць закаханыя Шагала што з форумам? год пацука усе разбеглiся па сваiх ЖЖ стары Новы Год раптам сябра ўзгадаў чытаючы Муракамi калядны вечар на марозным вакне папараць-кветка маладзiк святлее палоска стрынгау Мокры снег - ці дождж? Ці на вуліцы вецер? Няма зімы. Ы! захад над паркам чарнеюць алоўкi на шэрым лiсце nikt, гэтае "Ы" к 5-7-5 прылеплена? без яго было б лепей клiн над праспектам .адбiваюцца ў Свiслачы птушкi Ашэра Радаўнiца над могikамi вясёлка . прабачце: над могiлkамi першыя пеўнi cвецiцца ў ранiцу курыная слепата * адкрыты сарафан лiпеньскай спякотай збiраеш сунiцы * Адзiн, аднойчы: на адзiноце Развiтваесься на сумнае ноце Спальваючы караблi у порце!!! Мацiс танчаць за шклом чырвоныя рыбкi ч ++++++++++ люстзрка адбiваешся ў сне ад кашмара люстэрка адббваеся у Хэллоўiн у начной настаўнiцкай недатыкамка плыве па рацэ сарваная афiша ухмылка месяца :) колаварот прадзе бабуля воўну свайму сонейку ~ зiмовы сад адбiваюцца дрэвы у шкле ~ сталiнскi ампiр цень абелiска Перамогi на хрущоўцы Родную мову пачуў у гаманкім натоўпе… Сэрца схамянулася Дым цыгарэты Зацяты кашаль з бронхаў Смакую жыццём Шукаю цябе Між шматлікага люду Наўкол пустэча… Сонца и ветрык Змена настрою Цябе не кахаю я Дзень Незалежнасцi. У незалежнасцi ад напрамку перагарны вецер «Акварыум» Праплываюць парасоны За вакном кафе . кайф ловiць кот чыпсы пад лicтападам маўчым каля каштана калючы вецер лiстапад над Друскiнiнкаем неба Чурлёнicа . перапiсчыца на усе 32 пытаннi абодва усмiхаемся :) * * * вечар на Дзяды… зiхацяць над вогнiшчам першыя зоркi . Бабруйск-Цялуша з вакна цягнiка стада ля тэлевежы . ~ Растрэллi у перспектыве туман . * * * простым алоўкам на сняжынцы з паперы тры радкi . Год Цiгра пашчыпвае быццам зебра кот траву * * * калядны вечар… у паштовай скрыне толькi cнег ды спам . * * * мяцелiца знiкае абляпiха . набор некралога свiнцовы цяжар шрыфта . * * * адцвiлi пралескi у Прошчы ля царквы лясныя званочкi . * * * лiпы цвiтуць клянёмся ў вечным каханнi :) . былое сяло палын ды дзяды сярод камянёў . . букецiк чарниц, насустрач блакiтныя вусны, зялёныя вочы . * * * прыпынак Рудзенск ля сiняга светлафору квiтнее цыкорый . Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|