|
|
| Вiтаю, дружа! |  |
|
| увайсьцi | зарэгiстравацца |
|
|
| |
Цікава пачуць меркаванні літаратуразнаўцаў аб творчасці гэтага пісьменніка.Я спрабала прачытаць яго фундаментальны твор, але…Бездапаможны нейкі ён і нечытабельны, далёкі ад мастацкай прозы.(Гэта яшчэ мягка сказана).Можа адміністратар з яго лепшы, чым творца.І таму пісьменнікаў-літеранцеў віньшую з падзеяй!  напiсала nata 24.09.2002, 22:07
Твор ягоны безнадзейны з гледзішча адпаведнасьці гістарычным фактам. Але чым ён як старшыня горшы, напрыклад, за Іпатаву? напiсаў ancalot 24.09.2002, 22:13
На "Беларускіх навінах" наступныя цыфры:Перамог Пашкевіч — маладая генерацыя пісьменнікаў. Ён набраў 159 галасоў супраць 118, аддадзеных за Ліпскага. напiсала nata 24.09.2002, 22:20
Наце: А мне здалося зусім наадварот. Гэта калі Вы пра ягоны "Пляц волі", бо болей, да ўласнага сораму нічога ня чытаў і ня ведаю… Ну а наконт мастацкай прозы… Дык мне здаецца, што цягам апошніх дзесяці гадоў яе крытэрыі ў беларускай літаратуры так моцна размыліся, што ўжо цяжка правесьці рысу адзьдзяляючую яе, мастацкую прозу, ад, напрыклад, звычайнай парнаграфіі… напiсаў Раман Кардонскі 24.09.2002, 22:25
Менавіта "Пляц волі"! Можа Раману і хопіць волі, а я здеквацься над сабой не жадаю, тым больш, што добрых кніжак шмат, а жыццё такое кароткае… напiсала nata 24.09.2002, 22:36
Наце: Дыл я ўжо амаль з год як прачытаў. І прызнаюся шчыра, што чытаў сябе не гвалтуючы. Хаця вельмі часта чытаючы сучасную прозу прымушаю сябе "ўседзіць" кніжку да канца. Выратоўвае, мабыць, то, што калісьці, яшчэ ў Піцеры, навучыўся скарачытаньню. напiсаў Раман Кардонскі 24.09.2002, 22:41
Гэта ўсё ж добрая навіна. Усьлед за Дынько да стырна бел.літаратуры дапушчаны яшчэ адзін сапраўды малады творца. Тут трэба разглядаць Пашкевіча як мэнэджэра. Бо ня кнігі пішуцца за сталом старшыні СП. напiсаў Алесь Аркуш 24.09.2002, 22:48
Алесь, а адкуль упэўненасць у тым, што гэта будзе добры мэнеджер? А пасада гэта можа разглядацца яшчэ і як твар беларускай літаратуры, яе персаналізацыя.І ў гэтым аспекце постаць, што Пашкевіча, што Дынько можа вызываць сумнеў. напiсала nata 25.09.2002, 08:19
Ну можна паставіць старшынём Сыса, або Федарэнку. Будзе лепшы твар? напiсаў Алесь Аркуш 25.09.2002, 10:46
Ну навошта крайнасці?А што акрамя Сыса і Федаренкі сярод паўтысячы людзей больш нікога і няма? Збяднела на чалавечыя рэсурсы зямелька беларуская. І ў прэзыдэнты акрамя Лукашенкі больш няма каго, і на пасаду ў творчы саюз… напiсала nata 25.09.2002, 11:08
Наце: Паверце мне з маёй уласнай практыкі, што каб быць добрым пісьменьнікам ня трэба мець здольнасьці да кіраўніоцтва й арганізацыі, як і наадварот. На мой погляд пасада Старшыні СБП ёсьць пасадай гаспадарчай. На ёй патрэбны сапраўдны мэнэджэр. Але чаму Вы лічыця, што твар беларускай літаратуры ён павінен увасабляць? Хіба твар беларускай літаратуры ня вызначаецца ТВОРАМІ? Калі так, то тады трэба кудысьці ў далейшыы куток засунуць творы Караткевіча, Адамчыка (старэйшага) й Сыса, бо асобы гэтыя не пазбаўленыя вялікай, як на мой погляд, хібы. Спадзяюся што ня трэба казаць якой… напiсаў Раман Кардонскі 25.09.2002, 16:48
Аркушу: Я пра Пашкевіча амаль нічога ня ведаю. Ці не маглі-б Вы, калі ласка, прывесьці нейкія прыклады зь якіх вынікае, што Пашкевіч будзе добрым мэнэджэрам? напiсаў Раман Кардонскі 25.09.2002, 16:58
Лепш спытайце гэта ў прафэсара Макміліна. Пашкевіч найбольш зь ім сябруе. напiсаў Алесь Аркуш 25.09.2002, 20:20
Ну які Ваш сябра пра Вас-жа аб'ектыўную ацэну выдасьць? А калі выдасьць, які-ж ён тады сябра? напiсаў Раман Кардонскі 26.09.2002, 04:26
Але ж ён валодае інфармацыяй, так бы мовіць, з першакрыніцаў. Я бачыў Пашкевіча 2-3 разы ў жыцьці. Ведаю толькі, што гэта досыць сур'ёзны чалавек, прынамсі, не аматар моцных напояў. напiсаў Алесь Аркуш 26.09.2002, 08:31
Сур'ёзны, не аматар моцных напоеў… што яшчэ? напiсала nata 26.09.2002, 08:46
Наце Я не разумею іроніі. Гэтая справа (абраньне свайго старшыні) - прэрагатыва сяброў СП. Я да іх ліку не належу й ніколі не належыў. Ня ведаю, як вы. Эспэшнікі два месяцы рыхтваліся да свайго з'езду, шукалі кандыдатуру і агульнае паразуменьне. У іх атрымалася. З чым іх трэба павіншаваць. Кажуць, у Пашкевіча ёсьць каманда. Яшчэ лепш. Трэба разумець, што не любая кандыдатура атрымала б бальшыню галасоў. І вельмі важна было знайсьці такую асобу, якая больш-менш задавальняла ўсіх. Гэта, так бы мовіць, тактыка й стратэгія, у чым мы заўсёда былі слабыя. Вось вучымся. ТВЛ падтрымлівае Пашкевіча, гэта я магу заявіць афіцыйна. Хаця само словазлучэньне Саюз пісьменьнікаў у нас выклікае алергію. Аднак… Справа ў тым, што сёньня СП ёсьць тая структура, з дапамогай якой бел.літаратура можа весьці дыялёг з уладай. Цяжка ўявіць, каб міністар культуры прыехаў бы на з'езд ТВЛ. Няхай нават, скажам умоўна, мы ў творчым пляне перасягнем СП у некалькі разоў. Ва ўладзе нікога не цікавіць, хто якой дасягнуў якасьці. Там не разумеюць слова "якасьць" у дачыненьні да літаратуры. І прэміі даюць не за творчыя дасягеньні. З СП, аднак, улада мусіць лічыцца. А мы мусім лічыць СП сваім саюзьнікам, бо ўсе мы жыхары адной культурнай прасторы, якая ледзь ліпее. Гэта таксама тактыка й стратэгія. Спадзяемся, што СП будзе гэтак жа партнэрскі ставіцца да нас. Бо раней у Саюзе нас успрымалі (і ўвогуле несяброў СП) з нейкай ці то крыўдай, ці то насьцярогай, ці то агідай. Нядаўна ў "лімаўскай" інафармацыі напісалі, што за абраньне ў кіраўніцтва ПЭН-цэнтра Дынька выступілі Валерка Булгакаў і Алесь Аркуш. На самой справе не Булгакаў, а Бабкоў. Але для іх што Булгакаў, што Бабкоў - на адзін твар, - "ня нашы". Пашкевіч і ягоная маладая каманда, спадзяюся, добра разумее, што справа не ў сяброўскім білеце якога б там не было саюза. Справа ў таленце. напiсаў Алесь Аркуш 26.09.2002, 12:44
Вось з гэтага я і пачынала.Калі чытаць тэкст "Пляца волі" не па метаду Р.Кардонскага(скарачытаннем), а старым "дзедаўскім" шляхам - проста, абзац за абзацам, то цікава, якое уражанне ў Вас, Алесь, як літератара ён пакідае? напiсала nata 26.09.2002, 13:32
На маю думку, Алесь Пашкевіч адметны літаратуразнаўца, яго навуковыя артыкулы насамрэч — гэта варты ўнёсак у гісторыю як беларускай літаратуры, так і ў гісторыю самой Беларусі. Апрача таго, ён мае мужнасьць, бо займаецца ў наш неспрыяльны час вяртаньнем зь нябыту пісьменьнікаў-эмігрантаў, рэпрэсаваных літаратараў. Таму ясная і яго грамадзянская пазыцыя. Мала таго Алесь Пашкевіч някепска разьбіраецца ў сучаснай літаратуры. Наце Заўважце, калі ласка, Раман "Пляц волі" пазначаны, як раман-дакумэнт. Усялякі дакумент цяжкачытэльны. А ўвогуле празаікамі не нараджаюцца, паспрабуйце пачытаць раньнія раманы Кузьмы Чорнага. напiсаў Серж Мiнскевiч 26.09.2002, 14:04
Наце: У пэўным сэньсе я пагаджаюся з Аркушом. Хаця мне ні СП, ні ТВЛ ні падабаюцца. Мне здаецца, што пісьменьнік не павінен быць у нейкай супалцы. Цікава ці належыў да нейкага ангельскага СП Шэкспір, а да амэрыканскага СП Марк Твэн, Вашынгрон Ірвінг, ці Скот Фіцджэральд? Магчыма й мае сэнс існаваньне СП як нейкага прафсаюзу, я ня ведаю. Але пісьменьнікі людзі дарослыя й самі вырашаюць куды ўваходзіць і каго абіраць за лідара сваей суполкі. напiсаў Раман Кардонскі 26.09.2002, 15:37
Магчыма,А.Пашкевіч - адметны літатаруразнаўца і"яго навуковыя артыкулы насамрэч — гэта варты ўнёсак у гісторыю як беларускай літаратуры, так і ў гісторыю самой Беларусі".Не чытала і таму магу прыняць за ісціну. Наконт вяртання з нябыту: а нельга лі дакладней - каго вярнуў? І апошні - 3-й аргумент "някепска разьбіраецца ў сучаснай літаратуры".Што маецца на ўвазе? Веданне імен? Ці што іншае? Пакуль для мяне відавочна хватка - выдаць у сучасных умовах далёка не шедэўр- гэта аб нечым сведчыць!Дай бог, каб скіравана яна была не толькі ў звыклым напрамку. Раману: я не пра суполкі пачала, а пра пісьменніка-празаіка Пашкевіча. напiсала nata 26.09.2002, 17:24
Наце Калі вам не падабаецца проза Пашкевіча, дык можа спадабаюцца яго вершы. Прынамсі Дранько-Майсюк называе Алеся таленавітым паэтам. Пацікаўцеся. Ведаю, што ў 1994 годзе выйшаў ягоны зборнік "Нябесная сірвента". напiсаў Алесь Аркуш 26.09.2002, 17:38
Наце: Я проста выказаў сваё меркаваньне пра літ. суполкі. Ну а пра шэдэўры прачытаўшы я доўга сьмяяўся. Згодна з Вашымі словамі у Беларусі выдаюцца адны шэдэўры. Гэта вынікае з вось гэтай цытаты: "Пакуль для мяне відавочна хватка - выдаць у сучасных умовах далёка не шедэўр - гэта аб нечым сведчыць!" Канец цытаты. А ці зможыця Вы мне назваць хоць-бы некалькі такіх шэдэўраў, пажадана ў прозе, выдадзеных на працягу апошніх пяці гадоў? напiсаў Раман Кардонскі 26.09.2002, 20:56
Што Пашкевіч пісьменьнік сярэдні — даводзіць асабліва й ня трэба. Бач, Дранько — аўтарытэт! Сьмешна. І як літаратуразнаўца абы што — асабліва калі лічыць па ягонай кнізе пра прозу эміграцыі: намешана да купы ўсё ў адное — і гістарычная проза, і Ўзвышша (відаць, што пісалася на розныя нагоды, аліе дзеля кнігі ўваліў у адное), наблытана. Але калі хочацца пісьменьнікам такога маладзёна — іхная справа. Цікава вось што: як гэткі спрытнэга адначасна выдаў кнігу (ну очань сярэднюю) у добрым афармленьні ў Беллітфондзе, што фінансуецца Лукою, другую ў Польшчы, за грошы тамтэйшага Міністэрства культуры? Якім чынам "дэмакратам" нават у галаву стукнула ягонае імя? І яны радуюцца, а маладзён у інтэрвію кажа: будзем забараняць. Мо падумаеце, хто за ім стаяць можа? напiсаў Navum 26.09.2002, 22:50
Ладна, Раман.Пытанне закрыта.Пашкевіч - лепшы празаік сучаснасці.Задаволены? Уся справа ў тым, што амаль не выдаецца беларуская проза.Па пальцам можна пералічыць: кнігі з серыі "Беларуская проза ХХ стагодзя", Ю.Станкевіч, А.Глобус, В.Адамчык "Развітальная аповесць".Спіс можна працянуць, калі што прапусціла… напiсала nata 26.09.2002, 23:19
Гутарка з Пашкевічам :bdg.press.net.by/2002/09/2002_09_27.1233 Штрыхі к партрету. напiсала nata 26.09.2002, 23:32
Наце: Я, здаецца, ніколі ня пісаў, што "Пашкевіч - лепшы празаік сучаснасьці", дый "Пляц волі" ня лічу шэдэўрам. Але тут, бачыце ў чым справа, нашы густы разыходзяцца. Дый спрачацца мне цяжка, бо калі Глёбуса перачытаў усяго, нават вершы!!! (акрамя "Браслаўскай стыгматы" якую так і ня прыслалі, гады), то "Разьвітальную аповесьць" ягонага бацькі ня чытаў, не кажучы ўжо пра Ю. Станкевіча. Але я-б не стаў аднасіць ягоныя кнігі да шэдэўраў. А вось наконт прозы поўнасьцю згаджаюся. Яе выдаецца катастрафічна мала. Але сярод нават таго, што друкуецца вельмі мала ёсьць проста прыстойнай прозы якую прачытаеш, а не "ўседзіш". Як у вядомай рэкляме: "Адчуйце розьніцу". Мне здаецца, што такое становішча склалася з-за таго, што ёсьць пэўная, мягка кажучы, разьбежка паміж чаканьнямі чытачоў і тым, што пішацца й друкуецца. напiсаў Раман Кардонскі 27.09.2002, 05:36
Раман, Вы не чыталі Станкевіча? Гэта — Ваш аўтар! Яго лаюць за расізм і г.д А мне здаецца, што гэта сучасная проза, актуальная. Для чытачоў, а не для крытыкаў. напiсала anna 27.09.2002, 07:55
Раман, я казала аб тым только, што ВЫДАНА за апошнія пяць год.Слова "шедэўр" я ўжыла выключна ў іранічнам сэнсе(у посцінгу пра хваткасць). Згодна з Ганнай,Станкевіч - пісьменнік для Вас, Раман.Як дасягненне літаратуры творы Станкевіча прыводзіла ў інтэрв'ю "БДГ" В.Іпатава, чым мяне вельмі здівіла.Здаецца, змарнаваныя часы… напiсала nata 27.09.2002, 10:50
Ганьне: А ці маглі-б так караценька пра ШТО і ў ЯКІМ ЖАНРЫ ён піша. А то Вы, калі мне памяць не здраджвае, пра "Чорны пісталет" Бартосіка напісалі, што класны дэтэктыў. Я на гэта купіўся, а высьвятлілася, што ўсяго толькі "этап у творчай біяграфіі"… напiсаў Раман Кардонскі 27.09.2002, 15:38
Наце: Я ніколі не хаваў, што мне падабаецца вострасюжэтная літаратура. А што, Станкевіч піша ў гэтым ключы, што Вы так упэўнена сказалі, што ён мой пісьменьнік? А можна мне асабістае пытаньне: "А што для Вас не "змарнаваныя часы"?" напiсаў Раман Кардонскі 27.09.2002, 15:44
Раману: Калі б было выдадзена не некалькі дзесяткаў, а парадак болей кніг, калі б з'явіліся новыя імёны, калі б беларуская мастацкая літаратура прысутнічала ў кніжных крамах.Побач з маім домам ёсць кнігарня, так у ёй уся бел.літаратура змяшчаецца на адной палічке.І гэта ў Менску! напiсала nata 28.09.2002, 10:38
Калі б слон нараджаўся зь яйка… напiсаў Гогаль-могаль 28.09.2002, 13:13
Ці не Серабракоў напісаў матар'ял у Згодзе пра зьезд? Мора недакладнасьцяў. Не 32 гады Пашкевічу, а 30. Пра гэта напісалі ўсе газэты. Можна і ў энцыкляпэдыі ўдакладніць (том 12). Ён аўтар як мінімум 3 кніг, прынамсі я маю тры. А не адной, як напісана ў Згодзе. І што значыць "нешта пра Слуцкае паўстаньне". БДГ, напрыклад, такой недасьведчанасьці сабе не дазваляе. А там кадры больш далёкія ад тонкасьцяў бел.літаратуры. напiсаў Алесь Аркуш 28.09.2002, 22:00
Флесь, гэта я яму два гадкі дадала ў размове. А пісьменнік Пашкевіч фіговы. Вершы проста ніякія. Матэрыял пра Слуцкае паўстанне яму аддаў Алесь Масарэнка…Не разумею эйфарыі. Які дэмакрат? Звычайны прыстасавальнік. Во доктарскую ужо абараняе… Хто ў нас у трыццаць доктар? Багдановіч, Васючэнка, Янушкевіч да гэтай пары з кнігамі абараніцца не могуць. напiсала anna 28.09.2002, 22:14
Алесь Пашкевіч - малады Ўладзімер Басалыга…Абодва з слуцкіх татараў… напiсаў rycyna 29.09.2002, 01:06
Рыцыну: А пакапаўшыся можна й сіяніскі сьлед знайсьці… Ганьне: Нават і ў ЗША ёсьць асобы якія ў трыццаць гадоў ужо дактары навук. Што яны таксама прыстасаванцы? Наце: А проста на пытаньне можна адказаць. Я выбачаюся калі спытаў штосьці асабістае, інтымнае так-бы мовіць. напiсаў Раман Кардонскі 29.09.2002, 06:43
Кардонскі, я ж ,у адрозненні ад Вас, чытаю гэтыя працы. А ў Амерыцы дактарамі называюць нашых кандыдатаў. Хіба Вы не ведаеце? напiсала anna 29.09.2002, 07:27
Пра Чорны пісталет я не пісала ніколі. Рабіла гутарку з Бартосікам на Нацыянальным радыё — і ўсё. Нават у гутарцы няма пра дэтэктыў. Прызнаюся, я нават кнігі пакуль не чытала. Што да Станкевіча, гэта не зусім дэтэктывы. А пра вартасць навуковых прац Пашкевіча можна спытаць у Юрэвіча — яго тэматыка. напiсала anna 29.09.2002, 07:39
Мне аднойчы прыйшлося прачытаць доктарскую тут, у ЗША. Была яна прысьвечана сьмежнай ж Беларусьсю тэме. Дык я доўга ў патыліцы чухаў, бо ніяк ня мог зразумець, што за такую лабуду далі-ж доктарскую. Пра адсутнасьць у ЗША інстытуту "кандыдатаў навук" я цудоўна ведаю й, шчыра прызнаюся, часамі шкадую. напiсаў Раман Кардонскі 29.09.2002, 14:08
Аркушу Sic venit gloria mundi! Выбачайце, калі ласка, калі я пісаў артыкул у 3году, дужа падціскалі тэрміны, проста нумар затрымліваўся. Я і не намагаўся рабіць дакладна інфармацыйны артыкул — проста эсэ з кароткіміх хэмінг'ўэеўскіх сказаў. Як бы зза кулісаў. А тое, што новы старшыня не Байран — дык паглядзеце, хто ў нас міністар абароны. Баявы генерал? Алесь Македонскі? Рэдактар даў мне строгую вусную вымову (без занясеньня) цяпер пра пісьменьнікаў 3года будзе пісаць толькі харошае. Бо сацыял-дэмакратыя і літаратура… напiсаў Серабракоў 30.09.2002, 21:47
Серабракову Я не апалягет Пашкевіча. Асабліва пасьля ягонага інтэрвію на Свабодзе. Проста трэба пісаць дасьведчана. Прафесіяналізм, так бы мовіць, абавязвае. напiсаў Алесь Аркуш 30.09.2002, 23:10
a propos БДГ — у 2000 годзе дасьведчаная журналістка гэтага выданьня павіншавала чытачоў з 100 ўгодкамі з дня НАРОДЗІНАЎ нямецкага пісьменьніка Ф.В.Ніцшэ. І што? Ніцшэ амаладзілі гадоў на…(ня будзем пра сумнае). А Пашкевічу дадалі ўсяго 2 гадкі. (дарэчы, ці ня выйшаў Ваш даведнік таксама ў 2000?)І што за праблема узрост? Гайдар у 16 год палком камандаваў. А Пашкевіч у 30 будзе камандаваць Сысом. Што датычыць дакладнасьці — цікавей безумоўна і ў газэце чытаць тое, што ёсьць у даведніку. Гэта дае пачуцьцё стабільнасьці і веру ў пэўных межах рацыянальнасьць Сусьвету. напiсаў Д.С. 01.10.2002, 09:59
Мяне больш уразіла тое, што вы ня ведаеце, колькі кніг выдаў Пашкевіч. Гэта сьведчыць аб тым, што ня ведаем, не чытаем, не цікавімся. А пасьля бярэмся крытыкаваць, вказваць сваё меркаваньне, выносіць прысуды. Вунь Даніла Жукоўскі таксама мае шмат прэтэнзіяў. А простых рэчаў ня ведае. Ня ведае нават як можна кнігу замовіць у кнігарні. напiсаў Алесь Аркуш 01.10.2002, 11:51
Алесь, ня толькі я! я піярыў кулуары і фактычна ніхто акрамя спецыялістаў мне дакладна не адказаў колькі, дзе ў якім выдавецтве… таму газэтны тэкст напісаўя не як артыкул у энцыкляпэдыю (гэта не ўваходзіла ў задачу), а як суб'ектыўны погляд звонку. Проста Пашкевіч не трапіў "у фокус" напiсаў Д.С. 01.10.2002, 12:06
Якая розніца ? ЛіМ (не газета, а з’ява – сукупнасць усіх псеўдакультурных рэфлексій, якія паходзяць ад верша “не цурайся мяне, панічок”) усё роўна сканае. Адзінае ягонае практычнае прызначэнне – забеспячэнне агітацыйна-сцэнарнымі матэрыяламі Дажынак і вельмі падобных да іх Святаў Шчырабеларускага пісьменства і культуры. Выдуманае жыццё Сьвятога Этнакультуралягічнага Пэйзаніна нікому не цікавае, нават калі ўбранае у постмадэрнісцкія шаты. Ад таленту чалавека, які застаецца ў рэчышчы хлапаманскай традыцыі, ўсё роўна нічога не залежыць. Не хачу жыцця, апетага ЛіМам ! Хачу буржуазных літаратуры-мастацтва ! Хачу прыватнага жыцця ! Хачу сярэдняга класа ! Дробных незалежных вытворцаў ! Сумленных рамеснікаў-дынастаў ! Рабіце стаўкі на Сармаччыну ! Няхай жывуць заходнеўрапейскія стэрэатыпы паводзінаў і думак люццоў у гэтай ахопленай Жакерыяй краіне ! Няхай жыве пераемнасць са зманкуртаванымі ліцвіна-сармацкімі краёўцамі 19 ст. ! Freistaat ! напiсаў Маnn Kurt 03.10.2002, 18:59
Аркушу! Шаноўны пан! Прэтэнзіі Данілы Жукоўскага падмацаваны справамі. Калі чытаць ягоныя творы і параўноўваць з Вашымі, то параўнаньне не на Вашу карысьць. Спадзяюся, што і самі Вы гэта павінна разумець. Бо той самы сп. Дынько вельмі справядліва крэмзаў Вашыя аповеды ў НН. Бо няма чаго, няма пра што там чытаць. Іншы б, наогул, пасаромеўся расказваць пра наведваньні фуршэтаў, дзе выглядалі, як белая варона і зусім не з прычыны сваёй геніяльнасьці, а з прычыны наяўнасьці комплексаў. Спыніце Ваш імпэт на Вашу ж карысьць. Посьпехаў. напiсаў leod 04.10.2002, 06:10
Аркушу: Алесь, а хто такі Даніла Жукоўскі? Леоду: "Дынько … крэмзаў … У НН" Выходзіць, што Дынько крэмзае і Вам паказвае, як крэмзае? Нешта несправядліва атрымліваецца і адносна Аркуша, і адносна Дынько. напiсаў Адам Глобус 04.10.2002, 11:05
Адаму Ёсьць такі хлопчык, жыве ў Горадні, некалькі разоў друкаваўся ў Архэ з літаратурнымі аглядамі. Нібыта інжынэр, на заводзе працуе. Дынько адкапаў. Леод Шаноўны ананім. Вы, бачу, зусім кепска разьбіраецеся ў бел. літаратуры, калі паблыталі мяне з Мудровым. Гэта у Мудрова ёсьць эсэ пра тое, як ён наведаў фуршэт альбанскай амбасады ў Маскве. Дарэчы, геніальны твор, як і ўсё, што піша Мудроў. Я ж ніколі не пісаў ні пра якія фуршэты. Гэта па-першае. А па-другое. Дынько ў НН ніколі не друкаваў мае аповеды, а значыць, і ня крэмзаў іх. Апошні мой аповед у НН друкаваўся за часамі рэдактарства Дубаўца. І ніякіх крэмзаньняў у ім не было. напiсаў Алесь Аркуш 04.10.2002, 11:31
Панове! Проста выпадкова перада мной быў артыкул пра Лёніка Тарасэвіча (НН- 19.04.02) і там на апошняй старонцы пазначана: "Алесю А. з Полацку. Урывак з аповесьці - не газетны жанр". Гэта - ветлівая, але адмова ў друкаваньні. Крыху правей - подпіс галоўны рэдактар - Андрэй Дынько. Калі ўжо сп. Аркуш лічыць сябе жывым класікам, дык такой адмовы, на мой погляд, не павінна было быць. Бо за класікамі бегаюць рэдактары, а не наадварот. А Андрэй досыць часта адмаўляе пісьменьнікам з Вашага ТВЛ, і Сідаруку, і Вінцэсю Мудрову. Што датычыць кепскага веданьня беларускай літаратуры - ў пэўным сэнсе вымушаны пагадзіцца з Вамі, бо я не лічу тое, што піша Мудроў на пару з Аркушам за літаратуру. Беларуская літаратура ў маім разуменьні гэта Караткевіч, гэта "Карона Вялікага княства" Бутрамеева, гэта "Падарожжа на Буцафале" Вячаслава Адамчыка, гэта "Крыж Эўфрасіньні" Петрашкевіча, гэта "Невядомая вайна" Сагановіча, гэта Кастусь Тарасаў, але толькі не Аркуш. Перапрошчаю, калі мой погляд Вам непрыемны. Посьпехаў. напiсаў leod 04.10.2002, 21:31
Яшчэ раз перапрошваю напiсаў leod 04.10.2002, 21:32
2leod Дык я не зразумеў. Што ж такога Даніла Жукоўскі напісаў? гоогле.цом сьцьвярджае, што нічога асаблівага пад ягоным подпісам не было апублікавана. Што да Дынько і яго любімай рубрыкі, дык магло здарыцца і так, што ніякі "Алесь А. з Полацку" нічога ня слаў на адрас рэдакцыі НН:) напiсаў xaczyk 04.10.2002, 23:26
Тыя некалькі допісаў Жукоўскага ў НН, якія давялося чытаць, змяшчалі досыць прыстойныя (хаця ў любой іншай краіне яны былі б банальнымі) думкі. Ён, праўда, сабе там не пазіцыянаваў як "пісьменніка", здаецца. Але, няшчыра кажучы, гэтую ідыёцкую гульню ў "нацыю паэтаў, празаікаў і драматургаў" даўно пара зачыняць. Ціпа няма прадмету, г.зн. жыцця. Лепш заняцца дакументальнымі кніжкамі, а таксама непасрэдна самім жыццём у ягонай матэрыяльнай форме. Фактычна трэба спачатку стварыць абяцадла базавых паняццяў-"іерогліфаў" нацыі, а ўжо потым складаць з іх словы, не кажучы пра "нацыянальную" мастацкую літаратуру. Здаецца, Пелевін досыць красамоўна давёў, што "вечнасць" - гэта лазня з павукамі. У нашым канкрэтным выпадку гэта азначае, што вобразы Ганны, Міхася і маці-паланянкі выпалілі тутэйшую глебу і расці тутака доўга нічога ня будзе. Настойліва ўсім прапаную зманкуртаванне і сарматызацыю як радыкальныя лекі супраць смяротнай хваробы. Зманкуртуйма-ачуняйма. напiсаў Маnn Kurt 05.10.2002, 01:34
Возьмем, напрыклад, Галандыю. Я ведаю досыць шмат прыстойных галандскіх “іерогліфаў”. Цюльпаны (і дарэчы найбуйнейшы ў свеце фэст кветак), кломпе, сыры “эдамер” і “гаўда”, дамбы, млыны, кофе-шопы, (ну і Рэмбрандты тым усялякія, але галоўнае – гэта нацыянальныя “структуры паўсядзённасці”). Ну і пра любую еўрапейскую краіны можна сказаць тое самае ў большай ці меншай ступені. А вось з літаратуры шчырагаландскай я чытаў калісьці толькі антыкаланіяльнага Мультатулі. Дык, халера, што важней ? Заўважым, што пра ўсе галандскія іерогліфы я даведаўся пачаткова не праз асабістыя ўражанні, а праз нейкія кніжкі (не мастацкія), якіх зараз і не прыгадаю. А пра што можна даведацца са шчырабеларускіх кніжак ? Пра якія тутэйшыя “нацыянальныя структуры паўсядзённасці” ? І дзе самі гэтыя структуры ? Тое, што было, бязлітасна знішчанае ЛІМам-БІНІМам. А што нязнішчанае (Дажынкі), ў тым і жывем. Так што лепшую бел. літаратуру сёння стварае Плыткевічавы “Рыф-Тур”. Ёсць патрэба ў сотнях кніжак па (страчаных!) нацыянальных рэаліях, у добрых дзіцячых кнігах, у маляўнічых . Для якіх патрэбная НЕ-усходнеславянская кваліфікацыя. А пісаць высокадухоўную нятлёнку любы ісконна праваслаўны чалавек зможа. Freistaat напiсаў Маnn Kurt 05.10.2002, 01:56
Леоду Цяжка размаўляць з ананімам. Ну хто мог падумаць, што табе падабаецца "Крыж Эўфрасіньні" Петрашкевіча? А раман Таісы Бондар "Спакуса" табе не падабаецца? Там таксама пра Эўфрасіньню. Наконт адмоў. Каб ты ведаў колькі, каму і зь якой нагоды адмаўляюць. Я таксама як рэдактар шмат каму адмовіў. Былі там і добрыя тэксты, але ня клаліся ў канцэпцыю "Калосься". А ты таксама нешта пішаш? Дасылай, пачытаем. А наконт Мудрова ты дарэмна. Ці чытаў ягоны аповед "Іду на таран!". Упэўнены, табе спадабаецца. Магу нават даслаць гэты твор у якасьці лікбезу. Чакаю на адрэсу. Манкурту Беларусь мае такіх знакаў на дзесяць Галяндыяў: бульба, самагон, партызан, зубр, прадсядацель … Ты думаеш, яны горшыя за цюльпан? Справа ў тым, што Беларусь нагадвае ненадзьмуты балёнік. Не хапае духовае энэргетыкі. Сарматыя ж, у тваім трактаваньні, гэта хутчэй эканамічны панятак. напiсаў Алесь Аркуш 05.10.2002, 09:30
Манкурту: Пра Галандыю напісана на ўзроўні неандэртальца. Развагі коласаўскага дзядзькі ў Вільні былі разумнейшыя, не адвальвалася ў яго ніжняя сківіца і сліна не цякла, як у цябе. напiсаў трукнаМ 05.10.2002, 10:37
трукнаМу зь левай калонкі галасаваньня Вам хочацца духоўнасьці. Пры гэтым на сваю сьмярдзючую прыбіральню вы не зьвяртаеце увагі. МаннКурту ж хочацца(як я зразумеў) найперш бліскучага, чыстага, цывілізаванага туалета, пасьля адведваньня якога можна паразмаўляць і пра духоўнасьць. І я зь ім салідарны. Ці фэрштэйн напiсаў Палівач 05.10.2002, 14:59
Цюльпан, як на маё сармацкае вока, адназначна лепшы за прадсядацільку. Меркаванне Даўгалёвых-Ціцянковых-Козікаў-Тозікаў і іншых этнатубыльскіх чыноўнікаў на гэта конт, вядома, дыяметральна процілеглае, і гэная шчырая эстэтыка за апошнія 100 год сфармавала тое аблічча краіны, якое зараз маем. Маю аднак надзею, што гэтая хлапаманская лафа не працягнецца занадта доўга. Росквіт, які зазнала гэтая этыка-эстэтычная сістэма пры Вялікім Прадсядацільку, адначасова з’яўляецца пачаткам яе канцу. ЛІМ-БІНІМ капут. Freistaat напiсаў Маnn Kurt 05.10.2002, 16:45
Палівачу: Ня ўпэўнены, што ты развучыўся сцаць у сваім пад'ездзе, а хочаш ужо еўратуалет. напiсаў трукнаМ 05.10.2002, 22:23
ТрукнаМ: Я ўпэўнены, што Палівач ніколі й не "хадзіў па-маленькай патрэбе" у пад'ездах, так што яму адвычацца ня трэба, а вось пра Вас я ня ўпэўнены. напiсаў Раман Кардонскі 06.10.2002, 00:20
Манкурту: Цікава мне: вось калі ты чытаў у НН дэтэктыў "Пастка для крата" ты і яго да хлапаманскага й ненавіснага табе ЛіМу аднёс? напiсаў Раман Кардонскі 06.10.2002, 01:14
Зальцбург заўсёды атаясамліваецца з імем Моцарта, зь цягам часу ён стаў таксама горадам Штэфана Цвайга; Полацак заўсёды застанецца радзімай Эўфрасіньні, а вось ці будуць распавядаючы пра яго ўзгадваць Аркуша- застаецца пытаньнем ???????????????? напiсаў leod 06.10.2002, 06:50
Леоду Ты як цётка на кірмашы. Маўляў, паглядзі на сябе, у цябе ж дачка рабая. Не хвалюйся, як раз з Полацкам усё нармальна. Праз месяц пачынаем выдаваць новую газэту. А яшчэ праз два запускаем FM-станцыю. Ну нейкая гэта ж работа. Як ты думаеш? напiсаў Алесь Аркуш 06.10.2002, 07:45
Рамане, я вельмі рэдка НН чытаю. І дэтэктывы таксама. У маёй старасці адзіныя дэтэктывы, да якіх захаваў піетэт - гэта Себасцьен Жапрызо. А так, аблом сачыць за "вастрынёю" сюжэта. Увогуле, дзіўная рэч, але французы больш за іншых захавалі яснасць думкі, гэта бачна і ў кіно, і ў літаратуры. Хаця я Жахх як іхняга гуманізму і левізны не люблю. Але, відаць, у любой нацыі заўжды паралельна існуюць 2 традыцыі, ў розны ячасы па-рознаму праяўляючыся. напiсаў Маnn Kurt 06.10.2002, 10:06
У апошнім нумары прачытаў Віталя Цыганкова "Тата, а ты папа?". Вельмі спадабалася. Даў і дачцэ прачытаць. Прачыталаі кажа: - Амаль пра нас. Раю і МаннКурту пачытаць. Цікава, а як у Вашай сям'і зь білінгвізмам? напiсаў Палівач 06.10.2002, 11:28
трукнаМу Так, хачу мець еўратуалет. Сабе ўжо практычна зрабіў: гішпанская кафля, чэшскі ўнітаз, французская столь і т.д. Да і іншым не адзін дзесятак забацаў. напiсаў Палівач 06.10.2002, 11:36
Раману Дзякуй Рамане за падтрымку. Сапраўды ні разу не давялося ў жыцьці мачыцца ў пад'езьдзе. напiсаў Палівач 06.10.2002, 11:36
Вернемся да бараноў, якіх абмяркоўвалі. Залатыя часы СП ўжо прайшлі. Але ролю сваю ён адыграў чэсна на ўсе 100%. У 60-я-70-я гады гэныя майстры сям'іскі, вятрыскі і сабакі Лыскі канчаткова сфармавалі канцэпцыю «беларускага нацыянальнага», якую цяперака ўсе шчырабеларускія дзеткі мусяць вучыць у шчырабеларускіх жа школках (сетку якіх пашырайма !). Выдатна схапіў сутнасць гэтай нязнішчальнай керыгмы шчырабеларушчыны тав. Аркуш: «бульба, самагон, партызан, зубр, прадсядацель». (Ці ёсьцека тут паблізу тав. Бабкоў ? Ацаніце, як дакладна сфармуляваная аснова агульнанац. кампрамісу). Не забываймася, што і вялікі наш прадсядацілька не манкурт які-небудзь. Можна сказаць, патомны выкладчык белмовы-белгісторыі. То жыць будзе Шчырабеларушчына, жыць вечна ! Няхай жыве Вялікі Пазабюджэтны Фонд і асабліва тая ягоная частка, з якой будзе фінансавацца нескажоная, аўтэнтычная, сьветацямная Белкультура Каранёў-Вытокаў, Глыбінь Жыватворных Люццовага Духу ! Палівач: а ў мяне ў санвузлы ўсё тутэйшае. Кафля керамінаўская, кераміка польская а металічныя рэчы дык увогуле турэцкія. Карацей, 100% сарматызм. А што да білінгвізму, дык ён пакуль толькі ў старэйшым пакаленні прысутнічае. Бо жонка ў мяне таксама руская па пашпарце. Яе маці – з Арла (вітай, Тула !). напiсаў Маnn Kurt 06.10.2002, 12:44
А польскае і турэцкае ўжо зрабілася тутэйшым?:) МаннКурт, а дзеці па-якому гавораць? Цікаваяць мяне, прызнацца, такія дробязі. А вось праблема СП ня вельмі. напiсаў Палівач 06.10.2002, 13:20
Палівач, дык сарматызм гэта ж надзвычай арыентальная з'ява. Паясы гэтыя кунтушовыя - турэцка-персідскія, аднак. Ну, а пра важнасць Польшчы для сармата што й казаць :-) Старэйшы сын у мяне бел. моўны, нават вучыцца ў шчырабел. ліцэі імя і пад кіраўніцтвам Коласа. Але хопіць з яго 2 год гэтага адраджэнства. Ў гэтым годзе сыйдзе. Пафас, блеф і халтура (3 галоўныя складовыя часткі Адраджэньня) даліся ў знакі. Спявае ў хоры касцёла Св. Роха, дарэчы выйшаў кампакт з прыгнятальніцкімі каляднымі спевамі. А малодшыя пакуль зманкуртаванымі ходзяць. Як буду жывы, дык нагоняць. напiсаў Маnn Kurt 06.10.2002, 18:08
Дзякую напiсаў Палівач 06.10.2002, 18:14
Манкурту: Ты, браце, на пытаньне можаш проста адказаць ці не? Пытаюся другі раз: "Ці адносіцца беларускі дэтэктыў да зьяваў хлапаманскай культуры (да так ненавіснага табе ЛіМу)?" напiсаў Раман Кардонскі 07.10.2002, 18:30
Раман: Дык трэба хаця б па дыяганалі прагледзець, які канкрэтна дэтэктыў. Напрыклад, дзіцячы дэтэктыў "Шчарбаты талер" я сыну сам парэкамендаваў прачытаць. Я цалкам магу дапусціць існаванне таленавітага (г.зн. нехлапаманскага) бел. дэтэктыва. Прычым ён можа быць нават на сельскагасп. тэматыку - для свайго часу Аніскін і г.д. былі нармальнай літаратурай. Але дэтэктыў дэградаваў як жанр ува ўсім свеце, так што я не надта сачу за навінкамі, бо з верагоднасцю 99% трапляеш на гаўно. Прыстойны мастацкі твор белліта тэарэтычна можна напісаць на любую тэму, нават пра вытворчы працэс на МАЗе 1970-х ці укараненне лубіну ў гаспадарках Гомельшчыны ў 1950-х. Проста трэба мець талент паглядзець на шэраговыя з'явы збоку, вокам цывілізаванага чалавека (ціпа еўрапейца), а не тубыльца, які нядаўна прыехаў у горад і ўсё спрабуе высветліць: а дзе тут паны гэтак выгодна ўладкоўваюцца, і як бы гэта іх панскі розум сваёй мужыцкай хітрасцю перашыбіць ? І якая ідэялогія зараз самая правільная (г.зн. за якую даюць талоны на ільготнае харчаванне, ставяць у вочарадзь на кварціру і выплочваюць гранты). Так што жанр і нават тэматыка тут не пры чым. Я зараз ціпа інцярасуюся історыяй жыватнаводства 19 ст., чыста у істарычаскім асьпекце. Ну дык там ёсць матэрыял і для нармальнага мастацкага твору, калі хто зможа пераадолець супраціў матэрыялу. Калі табе так падабаюцца дэтэктывы: вось табе класны матэрыял - аналаг "Ва-банка". Рэальнае жыццё рэальнай Зах. Беларусі, праз прызму іроніі, той жа 1934 г., як у Квінто з кампаніяй. Але гэта трэба добра ведаць рэаліі ! А не так, як у Народным Альбому, чысты вымысел. Але рэалізаваць тэрэтычную магчымасць на практыцы – вельмі няпроста. Мала мець таленту. Трэба ж яшчэ і на жыццё самае мінімальнае неяк зарабляць ! Аўдыторыя не пракорміць. Вось сёння меў размову з адным чалавекам, які крыху спрыяе магчымым гастролям Шалкевіча у ЗША. Шалкевіч 100% не калхознік, але апошнія гады паўтары ў дэпрэсіі, нічога не піша. Ну, а калі б пісаў ? Што, хто-небудзь купляў бы прадукты ягонай творчасці ? У колькасці, якая забяспечвае хаця б фізічны пражытковы мінімум ? Ці ты ўсё хочаш каго-н. справакаваць на ахвярнасць, няхай ён згарыць, а па сабе пакіне для жменькі шчырабеларусоў якасны культурны прадукт ? Так што беларушчына мусіць пакуль быць справай таленавітых аматараў, якія маюць заробак з іншых крыніц. А ўсе “прафесійныя” праекты на перфакартах, якія засталіся з ЛіМаўскіх часоў, трэба перастаць падтрымліваць. напiсаў Маnn Kurt 07.10.2002, 19:59
Манкурту: Я штосьці не памятаю, каб мы з табой сёньня, а ў вас учора, размаўлялі. (Жарт) Вельмі задаволены, што знайшоўся хтосьці, хто Віктаравы гастролі намагаецца прыскорыць. У мінулым годзе выкарыстаўшы ёгоны прыезд у ЗША літаральна за пару дзён зарганізаваў для яго невялічкія гастролі: Чыкага, Саўт-Рывэр, Нью Ёрк, Бостан. Вельмі задаволены, што ўдалося зьдзейсьніць гэткую падзею. Да гэтай пары нашы людзі ўспамінаюць, дзякуюць і шлюць свае прывітаньні. Перадай яму ад іх і мяне прывітаньні, калі ласка. Ды скажы, каб з дэпрэсіі выходзіў. Шчыра кажучы не надта я веру ў Віктараву дэпрэсію. Вось толькі выкручуся зараз і зноў пачну працай імпрэсарыё займацца… Я сам чалавек не ахвярны й да ахвярнасьці я нікога не заклікаю. Хаця часамі, калі шчыра, дзіўлюся. Чаму я, звычайны, хоць кажуць і вельмі добры, праграміст пакідаю за сабой ЯКАСНЫЯ праграмы, бо іншых мой прафэсыйны гонар і самапавага не дазваляюць пакідаць. Той-жа Палівач, напрыклад, пакідае за сабой, перакананы, якасны "эўрарэмонт". Хоць і ня ведаю што гэта за рамонт такі. А чаму на пісьменьніка гэта правіла не павінна распаўсюджвацца? Што-ж гэта за прафэсыя такая, што дазваляе халтурай займацца? напiсаў Раман Кардонскі 08.10.2002, 01:47
Главное, чтобы власти хорошо относились к СБП. А возраст руководителя может, наоборот, стать козырной картой — надеюсь, что наши власти будут относиться ко мне не иначе как по-отцовски… Вообще говоря, мне представлен великий шанс… Ёсьць такая прафэсыя! новы старшыня афарыстычна "мочыць рогі" ня горш за нашу "першую дзяржаўную асобу". У зваротных да рогах" ён піша, што Ластоўскі папярэднічае У.Эка, а слоўнік Ластоўскага нагадвае "Хазарскі слоўнік" Павіча. тым ня менш ён уведзены ў Прэзыдыюмы і з'яўляецца аўтарытэтам у галіне прыгожага пісьменства… Жрица, постум, и общается с богами… напiсаў Д.С. 09.10.2002, 17:02
Як ужо казаў вышэй Палівач, Вацляў Лястоўскі - круты пацан. Падмурак Адраджэньня. Гэта трэба ведаць кожнаму шчырабеларусу. напiсаў Маnn Kurt 09.10.2002, 19:40
Д.С: Вы-б хоць адзначалі дзе цытата заканчываецца й пачынаецца Ваш тэкст… Манкурту: Ведаем, і?.. напiсаў Раман Кардонскі 10.10.2002, 12:40
А, дык гэта той Ружанцоў, які адразу расеец, потым беларус і, нарэшце, летувіс. Але мы гэта ўжо абмяркоўвалі, і ты назваў ягоны шлях "шляхам сапраўднай сарматызацыі". Дык што мне пачынаць летувіскую ўспамінаць? напiсаў Раман Кардонскі 12.10.2002, 04:02
Інфармацыя з апошняй "НН": "Перавод часопісу “Всемирная литература” на беларускую мову, задуманы С.Касьцянам, цяпер наўрад ці адбудзецца. Так кажа сама беларуская паэтка ў камэнтары для “НН”: “Гэта вельмі спэцыфічны часопіс, таму я лічу, што ён павінен выходзіць па-расейску”. Старшыня Саюзу пісьменьнікаў Алесь Пашкевіч ад камэнтароў наконт прызначэньня Т.Бондар кіраўніцай холдынгу ўстрымаўся." напiсала nata 12.10.2002, 12:07
Наце: Пазыцыя Пашкевіча зразумелая. Але хацелася-б пачуць Вашыя камэнтары наконт прызначэньня Т.Бондар кіраўніцай голдынгу… напiсаў Раман Кардонскі 12.10.2002, 13:39
Я не старшыня СП пісьменнікаў, каб каментары мае каму-та былі цікавымі, акрамя маіх блізкіх сяброў. напiсала nata 12.10.2002, 15:18
А што казаць пра таго Пашкевіча ці пра Бондар? Абое рабое… напiсаў Zban 12.10.2002, 15:18
Наце: Лічыця, што я ў сябры набіваюся. Вось і мне цікава Вашае меркаваньне. Бо пра пазыцыю Пашкевіча я, збольшага, ведаю. напiсаў Раман Кардонскі 13.10.2002, 01:43
У апошнім нумару "ЛГ" разгорнутае інтэрв'ю Алеся Пашкевіча.Раю паглядзець, не пашкадуеце… напiсала nata 01.12.2002, 16:30
Прабачце, дадаю лінк:www.lgz.ru/archives/html_arch/lg472002/T напiсала nata 01.12.2002, 16:47
Паглядзеў і пашкадаваў змарнаванага часу. Пустацвет звычайны. напiсаў Глядач 01.12.2002, 21:45
=Пустацвет звычайны. напiсаў Глядач 01.12.2002, 21:45= Гэта аб Пашкевіче? Саўкавізм у развагах пра налогі на літаратуру, якую прывозяць.(Замест стварення якасных беларускіх кніжак і іх раскруткі)А, здаецца, маладзён… напiсала nata 01.12.2002, 22:17
Пра ўсё разам, Ната. Гэта не "саўкавізм", гэта звычайны вечна-зялёны чынадральскі стыль. Перачытай там прозьвішчы. Атрымаеш пералік чынадралаў. А як яны прозьвішча Клімковіча паліткарэктна прыбралі? Самае сумнае, што ты рэагуеш на бяздарныя тэксты. Давай лепш пра кніжкі паразважаем на форуме "Вялес". напiсаў Твой чытач 01.12.2002, 22:50
Сёння ў “Навінах” па БТ А.Пашкевіч кляўся, што ніякага ліста ў абарону бацькаўшчыны ён не падпісываў, і , навогул, ён за канструктыўнае супрацоўніцтва з уладай. напiсала nata 03.02.2003, 16:25
"Ліст у абарону Бацькаўшчыны"… Гэта што маецца на ўвазе? напiсаў Zban 03.02.2003, 21:53
БТ, Панарама, 2003 02 06 <<<P.S. Аб тым, як можна трапіць у рады апазіцыянераў, не здагадваючыся аб гэтым, расказвае Юрый Пракопаў. Міхаіл Булгакаў вуснамі свайго літаратурнага персанажа прафесара Прэабражэнскага раіў не чытаць газет, каб не было праблем са страўнікам. Самая прагрэсіўная частка беларускага грамадства савецкага класіка, відаць, не чытала. Інфармацыйныя стравы, якімі корміць нас недзяржаўная прэса, рыхтуюцца ў не вельмі чыстым посудзе. Добры вечар! У студзені найнезалежныя і найнедзяржаўныя распаўсюдзілі гнеўны зварот, прымеркаваны да 85-й гадавіны ўтварэння Беларускай Народнай Рэспублікі, за подпісамі дзеячаў культуры, пісьменнікаў - словам, творчай эліты грамадства. Па старым добрым звычаі дакумент быў нашпігаваны наборам набіўшых аскоміну тэзісаў пра антынародны рэжым, продаж незалежнасці, ганьбу і іншыя дзівосы з жыцця Беларусі. І, вядома ж, рэзюме - ату яе, гэтую ўладу, барані, хто можа, незалежнасць! Не звыклы да апазіцыйнай казуістыкі чытач, напэўна, схапіўся за вілы, а потым раз і прызадумаўся: што бараніць - Беларускую Народную Рэспубліку ці Рэспубліку Беларусь? Калі Рэспубліку Беларусь, то прычым тут Беларуская Народная Рэспубліка? Калі ж справа ў БНР, то прычым тут сучасная ўлада? Вось тут зварот пачынае рассыпацца. Калі капнулі глыбей, то аказалася, што тэкст звароту і яго падпісанты ніякага дачынення адзін да аднаго не маюць. Зварот шыты белымі ніткамі, подпісы - ліпавыя. Леанід Шчамялёў: - Это не подписи. Речь шла о таком более научном подходе: что такое республика, что такое национальные тенденции, что такое человек и мир вокруг него. Вот такой был разговор. Я выступил по культуре и высказал свою точку зрения. Но подписи не стояло, что именно я кого-то призываю или кого-то хочу привлечь. О борьбе лично у меня вопросов не было. Я не собирался ни с кем бороться. Я знаю, что этот вопрос очень интересный без борьбы. Чтобы в нем разобраться, нужны мозги, сила, знания и умения. В.: - Справа пад назвай "зварот" варылася без захоўвання мінімальных норм гігіены і правілаў. Звычайная для палітычнай кухні з'ява. Напрыклад, тэлефануе дзеячу культуры нечый там сябра нечага там грамадскага і гэтак задушэўна пытаецца: а вы за незалежнасць? Ну што на гэта можа сказаць дзеяч беларускай культуры, ужо ў самім паняцці патрыёт? Зразумела, ён за незалежнасць. На гэтым справа становіцца вырашанай: раз за незалежнасць - значыць, за апазіцыю, а раз за апазіцыю - значыць, супраць улады, а раз супраць улады, то падпішацца пад любой паперкай. А на заўтра з'яўляецца вядомы вам заклік пра неабходнасць змагацца шчыльнымі радамі супраць антынароднай улады. Мякка кажучы, са здзіўленнем свой подпіс пад заклікам знайшоў і старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў Алесь Пашкевіч: - Як вы бачылі па прэсе, ізноў пад палымянымі ідэямі ёсць момант канфрантацыі, ізноў супрацьстаянне. Саюз беларускіх пісьменнікаў, яго кіраўніцтва якраз адной з першых бачаць ідэю прымірэння. Хопіць нам варажнечы, хопіць войнаў, хопіць супрацьстаянняў. Я перакананы, што іншага выйсця Саюз беларускіх пісьменнікаў не мае і не павінен мець як канструктыўны дыялог з уладамі нашай краіны і канструктыўнае супрацоўніцтва з імі. В.: - І кіраўнік Саюза пісьменнікаў Алесь Пашкевіч, і народны мастак Леанід Шчамялёў не адмаўляюць свайго пазітыўнага стаўлення да Беларускай Народнай Рэспублікі. І гэта абсалютна нармальная з'ява. У рэшце рэшт гэта старонка нашай гісторыі і кожны можа ацэньваць яе значэнне па-свойму. Незразумелая толькі логіка апазіцыі. Няўжо там лічаць, што для ўмацавання незалежнасці Беларусі яны зрабілі больш, чым улада? Сумняваюся. Чаму высокая ацэнка ролі БНР у гісторыі Беларусі адных прыраўноўваецца да прамога выкліку ўладзе? І чаму скепсіс адносна БНР іншых разглядаецца як праява здрады незалежнасці Беларусі? І чаму першых запісваюць без іх ведама ў апазіцыю ды яшчэ без дазволу іх імёнамі падпісваюць паперы? Брудна і непрыгожа. Не трэба прыніжаць годнасць беларускай творчай эліты, апускаючы яе да ўзроўню палітычнага махлярства. Да пабачэння!>>> напiсаў БелаПАН 07.02.2003, 16:03
НАМІНАНТЫ НА ПРЭМІЮ САЮЗНАЙ ДЗЯРЖАВЫ БЕЛАРУСІ Й РАСЕІ ВЫЗНАЧАЛІСЯ Ў ВУЗКІМ КОЛЕ Старшыня Саюзу беларускіх пісьменнікаў Алесь Пашкевіч 29 траўня назваў імёны кандыдатаў на прэмію Саюзнай дзяржавы Беларусі й Расеі ў галіне літаратуры і мастацтва. Гэта празаікі — Іван Навуменка і Мікалай Чаргінец. Аднак да гэтага часу дакладна невядома, хто асабіста ініцыяваў вылучэньне менавіта гэтых пісьменьнікаў. Уладзімер Глод, Менск На адмысловай прэсавай канфэрэнцыі журналісты настойліва пыталіся ў Алеся Пашкевіча, хто непасрэдна прымаў рашэньне пра намінантаў гэтай прэміі. Старшыня спаслаўся на кіраўніцтва Саюзу: (Пашкевіч: ) “Сакратарыят Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. На сёньня сакратарыят — гэта старшыня і чатыры намесьнікі: першы намесьнік Барыс Пятровіч, а таксама Кудравец Анатоль Паўлавіч, Акулін Эдуард Аляксандравіч і Скобла Міхась Уладзімеравіч”. Аднак намесьнік Пашкевіча Эдуард Акулін цьвердзіць, што ён нічога ня ведае. (Акулін: ) “Я магу заявіць, што ніякага сумеснага, калегіяльнага рашэньня сакратарыяту ў справе вылучэньня на прэмію Саюзнай дзяржавы ў нас не было. Я асабіста ўпершыню даведаўся, што я таксама нібыта маю дачыненьне да прыняцьця такога рашэньня. Я магу заявіць, што я не прысутнічаў ні пры якіх абмеркаваньнях”. Нічога ня ведаў пра вылучэньне намінантаў і яшчэ адзін намесьнік Пашкевіча — Міхась Скобла. Алесь Пашкевіч патлумачыў журналістам, чаму абмеркаваньне прэтэндэнтаў на прэміі не адбывалася на паседжаньні Рады Саюзу пісьменьнікаў. Яна, маўляў, зьбіраеца прыкладна раз на паўгода, а тут давялося прымаць тэрміновае рашэньне, бо запыт Міністэрства культуры прыйшоў вельмі позна. Я пацікавіўся ў старшыні Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, ці паўплывалі на выбар намінантаў палітычныя погляды прэтэндэнтаў. І вось ягонае тлумачэньне: (Пашкевіч: ) “Гэта прэмія не палітычная, гэта прэмія літаратурная. Таму, канечне, найперш, з грамадзкага рэзанансу зыходзілі, з запатрабаванасьці і сымбалічнасьці гэнай прэміі”. Цікава, што з расейскага боку намінантамі вылучаныя пісьменьнікі, чые палітычныя сымпатыі добра вядомыя — гэта Ўладзімер Бандарэнка і Ўладзімер Карпаў. Абодва прытрымліваюцца ідэяў панславізму, усхваляюць савецкае мінулае. З кулюараў пісьменьніцкай арганізацыі стала вядома, што асобным творцам былі прапановы намінавацца, але яны катэгарычна адмовіліся ад гэтага гонару. Праўда, іхныя прозьвішчы спадар Пашкевіч на прэсавай канфэрэнцыі адмовіўся назваць, спаслаўшыся на тое, што ня мае права гэта рабіць бязь іхнае згоды. напiсаў радыё свабода 30.05.2003, 22:58
Вы павiнны ўвайсьцi ў сыстэму або зарэгiстравацца (калi шчэ не зрабiлi гэтага), каб мець магчымасьць пiсаць камэнтары або навiны. | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
напiсала 
