| |
• Адам Глобус [e,ф,8]
• Аксана Бязьлепкіна [e,2]
• Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
• Алесь Разанаў [1]
• Аляксей Бацюкоў [e,2]
• Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
• Андранік Антанян [i,e]
• Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
• Андрэй Курэйчык [i,e]
• Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
• Валерыя Кустава [i,e,2]
• Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
• Вольга Караткевіч [i,e]
• Віктар Сьлінко [2]
• Віктар Сямашка [i,e,1]
• Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
• Ганна Гершвін [e,1]
• Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
• Зьміцер Арцюх [e,1]
• Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
• Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
• Зьміцер Дзядзенка [e,1]
• Людка Сільнова [1]
• Людміла Рублеўская [i,e]
• Лявон Вашко [4]
• Лявон Вольскі [i,e]
• Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
• Маnn Kurt [i,e,ф,14]
• Макс Шчур [e,2]
• Марыя Мартысевіч [i,e,2]
• Мікола Папека [i,e,1]
• Міра Лукша [i,e,1]
• Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
• Павел Абрамовiч [i,e,3]
• Павел Надольскi [i,e]
• Палівач [e]
• Пятро Васючэнка [1]
• Севярын Квяткоўскі [i,e]
• Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
• Славамір Адамовіч [1]
• Сяргей Астравец [i,e,1]
• Сяргей Сматрычэнка [e,1]
• Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
• Тацяна Сьлінка [e,ф]
• Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
• Усевалад Гарачка [e,2]
• Францiш Богуш [e,1]
• Цiна Клыкоўская [e,1]
• Юрась Барысевіч [e,1]
• Юры Гумянюк [i]
• Ігар Бабкоў [e,7]
• Ігар Сiдарук [i,e]
• Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
• Ільля Сін [i,e]
• Інэса Кур`ян [e]
• Ірына Хадарэнка [i,e,ф]
i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам |
|
| | Паэзія – практыкаваньні ў хаосе
 Ігар Бабкоў, 12 сакавiка 1994
Інаўгурацыйная прамова пад час атрыманьня літаратурнай прэміі "Гліняны Вялес".
Такім чынам, словы названыя. Засталося, аднак, ці ня самае йстотнае: паставіць замест кропкі знак пытаньня, з’інтанаваць фразу так, каб яна несла ў сабе боль, што паўстае зь пяшчотнае няўцямнасьці сьвету, ды мужнасьць, — каб ісьці напрасткі. Астатняе – камэнтары.
* * *
Паэтычны космас Беларусі – замкнутая сфэра. Зямля – Колас. Нябёсы – Купала. Патаемная сярэдзіна, сутнаснае ядро – Багдановіч. Усе разам яны ўтвараюць сьвет прадвызначанае гармоніі.
* * *
Купала. Тая экспансія ў гісторыю, тая няўхільнасьць, зь якой Купала рушыў ад Багушэвічавай хаткі, пашыраючы паэтычную прастору, ставячы паўсюль знакі сваёй прысутнасьці, ангажуючы сябе ва ўсё – ажно да таталітарнае паэтыкі – ў пэўным сэнсе дэзарыентавала беларускую паэзію. Беларуская паэзія да Купалы месьціцца ў вясковай хатцы й хоча “людзьмі звацца”. Купала пашырыў гэтую хатку да касьмічных памераў ды ўпусьціў у яе гісторыю: пасьлякупалаўская паэзія знайшла сябе на папялішчы.
Пры ўсёй сваёй “бурапеннасьці” ды савецкае рытуальнасьці паэзія трыццатых уражвае сваёй экзыстэнцыйнай беспрытульнасьцю –“босыя на вогнішчы” – яе сутнасны зьмест. Але сама яна гэтага ня ведае. Хіба толькі Жылка, вязень сваёй душы, адчуў гэтую неўгрунтаванасьць, хісткасьць, несамадастатковасьць Слова, залежнага ад гісторыі. Хіба толькі Жылка насьмеліўся пазначыць гэты шлях: “за рубеж чалавечага слова”.
* * *
Мэтафізычная плынь беларускай паэзіі: Уладзімер Жылка, Янка Юхнавец, Алесь Разанаў, Алег Мінкін, Райнэр-Марыя Рыльке, Эзра Паўнд, Паўль Цэлан, Чжуан-Цзы, Тацяна Сапач, Ігар Бабкоў.
* * *
Нібы кава астыла гаворка і ломкія губы
Асьцярожна каштуюць за вокнамі сьветлую ноч.
 дадаць камэнтар, вэрсiя для друку | |
| |
