Вiтаю, дружа!лiтaрa.net

 
Вершы са збору “Марыя S.”
18 красавiка 2007 /лiтаратура/
Віктар Сямашка


“Кроў Сусвету”, Менск, 1996
12 студзеня 2007 /лiтаратура/
Валерыя Кустава


Адметнасць шляху ў апраметную для беларуса
12 студзеня 2007 /iнтэрвiю/
Валерыя Кустава


Дзень Дз
4 лiстапада 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt


Зацірка
29 кастрычнiка 2006 /няшчырасьць/
Маnn Kurt

Адам Глобус [e,ф,8]
Аксана Бязьлепкіна [e,2]
Алесь Аркуш [i,e,ф,6]
Алесь Разанаў [1]
Аляксей Бацюкоў [e,2]
Аліса Бізяева [i,e,ф,17]
Андранік Антанян [i,e]
Андрэй Дынько [i,e,ф,3]
Андрэй Курэйчык [i,e]
Андрэй Хадановіч [i,e,ф,12]
Валерыя Кустава [i,e,2]
Валянцiн Акудовiч [i,e,ф,1]
Вольга Караткевіч [i,e]
Віктар Сьлінко [2]
Віктар Сямашка [i,e,1]
Вінцэсь Мудроў [i,e,ф]
Ганна Гершвін [e,1]
Ганна Кiслiцына [i,e,ф,7]
Зьміцер Арцюх [e,1]
Зьміцер Бартосік [i,e,ф]
Зьміцер Вішнёў [i,e,ф,3]
Зьміцер Дзядзенка [e,1]
Людка Сільнова [1]
Людміла Рублеўская [i,e]
Лявон Вашко [4]
Лявон Вольскі [i,e]
Лявон Юрэвiч [i,e,ф,2]
Маnn Kurt [i,e,ф,14]
Макс Шчур [e,2]
Марыя Мартысевіч [i,e,2]
Мікола Папека [i,e,1]
Міра Лукша [i,e,1]
Павал Сьвярдлоў [i,e,1]
Павел Абрамовiч [i,e,3]
Павел Надольскi [i,e]
Палівач [e]
Пятро Васючэнка [1]
Севярын Квяткоўскі [i,e]
Серж Мiнскевiч [i,e,ф,1]
Славамір Адамовіч [1]
Сяргей Астравец [i,e,1]
Сяргей Сматрычэнка [e,1]
Сяргей Шыдлоўскі [i,e,ф,1]
Тацяна Сьлінка [e,ф]
Уладзімер Арлоў [i,ф,1]
Усевалад Гарачка [e,2]
Францiш Богуш [e,1]
Цiна Клыкоўская [e,1]
Юрась Барысевіч [e,1]
Юры Гумянюк [i]
Ігар Бабкоў [e,7]
Ігар Сiдарук [i,e]
Ўжо ня дзевачка... [i,e,ф,1]
Ільля Сін [i,e]
Інэса Кур`ян [e]
Ірына Хадарэнка [i,e,ф]

i - толькi iнфармацыя
е - ёсьць email
ф - ёсьць фота
лiчба - колькасьць матэрыялаў зьвязаных з аўтарам
Вершы са збору “Марыя S.”
Віктар Сямашка, 18 красавiка 2007

дзе туман – там, здаецца,
сьвятлей


ПРА ЧАЎНЫ

ноч налілася поўна
напірае на вокны
чаўны грукочуць ля берага –

хвіліна сну
даражэй за золата
цеплыню коўдры
нічым не заменіш

твар у кожным люстэрку
розны
вочы як у падлетка
зразумелыя
чыстыя да зорнай бліскучасьці
за ўсё гатовыя –

пякучыя думкі

ноч наліпла на цела
Месяц сэрца
прышчапіў
Вечарніца з вока ў вока
пераплывае, і чаўны
ля берага…


***

захад запальвае
лямпачкі ў кватэрах

– дамы-актопусы на вочы багатыя
прыпынкі для гіпапатамусаў
знакі для бронзавых насарогаў
правады для камароў,
што сьлізгаюць
сьпінамі ўніз


НЕБАРАКА

У касьцёл, калі ні прыйду –
заўсёды на імшу трапляю

гэтым разам не захацеў прычасьце браць,
бо не спавядаўся
ніколі не спавядаўся
пайшоў да выхаду,
калі ўсе ўжо на калені ўсталі
засаромеўся
алтару не пакланіўся –

а ля выхаду
ўжо чорт чакае

…вух!!!…


МАЛАДУШНЫ

горад пусты
я пусты
пустая нядзеля
маладушных дзеля

касьцельным паветрам
насыціўся дух
праведнікаў…

Сьвіслач пакінула свой ініцыял,
перавернуты й адлюстраваны

горад пусты
я пусты
тутэйшыя кабеты любяць грубасьць
і апранаюцца ў адно

горад пусты
я пусты
вольным сябе адчуваеш
асабліва ўлетку

асабліва ў выходныя

калі дзьме

сівер


БЛАКІТ

Свабода мае множны лік
імкнуся да новых…

яшчэ адно намаганьне –
і адчыніцца вялізны абсяг

мноства слоў
безьліч дзеяньняў
у суцэльным блакіце


РАЗУМЕЮ…

разумею цяпер,
што я – не чалавек,
а дух безыменны

разумею цяпер,
чаго мне баяцца?
я ж каталік

разумею цяпер,
што нас робіць
што робіць такіх


РУХ

набухаюць як пузыры
палі й узгоркі
вышэй і вышэй асака
яры шырацца
углыб у твань
ступаем нагамі босымі
целы праносім скрозь буралом
краем вока
заўважаем жытняе воблака
шчэ не сасьпелае
дзе туман – там, здаецца,
сьвятлей
коцімся й узьбіраемся
на каленях
брудныя й кроватачывыя
навертам удыхаем
пяшчотныя пахі
шыпшыны

МЕНКА

Наша Менка
трымае Сусьвет
варочаецца
падае на бок
ізноў устае
Наша Менка
верціць галавой па Сонцы
лязгае сківіцамі
глытае памерлых
выплёўвае жывых
Наша Менка
любіцца
шчырым сэрцам
зьвініць лускавінкамі
блішчыць чырвонымі вачыма
Наша Менка
ходзіць на вясельлі ды хаўтуры,
хаваючы хвост
гаворыць моўчкі
дыхае іншым
Наша Менка


СЬВЯТАСЬЦЬ

Мара мая, Марыя
толькі ты
толькі з табою

твой самотнік
ня здрадзіць ніколі
……………………………………………………………

самае дарагое ў жыцьці –
адчуваньне Божае прысутнасьці

еgo – толькі абалонка,
скрозь якую йдзе рост
новае сутнасьці
– толькі костка

сьвятое
цягнецца да Божага сьвятла,
зрываючы скуру ўспрыйманьня
сьвятое апякаецца
……………………………………………………………

чакаць на жнівень –
усяго-нічога
ды, дзякуй Богу,

тваё цяпло
вакол мяне


чытаць 1 камэнтар, вэрсiя для друку



 Беларуская Палiчка
 Pravapis.org
 Навiны ТВЛ
 Наша Нiва
 Arche
 Дзеяслоў
 Фрагмэнты
 Nihil
 Калосьсе
 Асацыяцыя Ўкраiнскiх пiсьменьнiкаў
 
   

2002 © litara.net | iнфармацыя пра праект
хостынг прадстаўлены ext|media